GR-Για τον Αλέξη, ένα χρόνο αργότερα ...

Πέρισι είχα αφιερώσει στον Αλέξη ένα τραγούδι του Benabar. Φέτος αφιερώνω σε όσους πράγματι τον σκέπτονται ένα τραγούδι του Georges Brassens.

Mourir pour des idées

Να πεθαίνεις για τις ιδέες

Να πεθαίνεις για τις ιδέες, τι υπέροχη ιδέα
Λίγο έλειψε να σκάσω που δεν ήταν δική μου
Γιατί όσοι την είχαν, καταθλιπτικό πλήθος
Έπεσαν πάνω μου ωρυόμενοι
Κατόρθωσαν να με πείσουν, εμένα και την αναιδή μου μούσα
Αποκηρύσσοντας τα λάθη της να συνταχθεί με τα πιστεύω τους
Εντούτοις, με κάποια ίχνη επιφύλαξης
Να πεθάνουμε για τις ιδέες, σύμφωνοι, αλλά με αργό θάνατο (δις).

Κρίνοντας ότι δεν κινδυνεύουμε εκεί που θα πάμε
Ας πάμε στον άλλο κόσμο χαζεύοντας καθοδόν
Επειδή αν βιαζόμαστε θα πεθάνουμε
Για ιδέες που ίσως να μην ισχύουν αύριο
Λοιπόν, ένα πράγμα θάναι πικρό και απογοητευτικό
Όταν θα παραδίδουμε την ψυχή μας στο θεό να διαπιστώσουμε
Ότι πήραμε λάθος δρόμο, ότι ξεγελαστήκαμε όσον αφορά τις ιδέες
Γι' αυτό αν είναι
Να πεθάνουμε για τις ιδέες, σύμφωνοι, αλλά με αργό θάνατο (δις).

Οι χρυσόστομοι αηγιάννηδες που κηρύττουν το μαρτύριο
Πολύ συχνά βραδυπορούν εδώ κάτω
Να πεθάνεις για τις ιδέες, πρέπει να το πούμε κι αυτό
Είναι ο λόγος που ζούνε και σίγουρα δεν τον αποστερούνται
Σε όλα σχεδόν τα στρατόπεδα τους βλεπουμε να διαγκωνίζονται
Σαν Μαθουσάλες μακρυζωίας
Συμπεραίνω λοιπόν ότι στα κρυφά αναλογίζονται πως πρέπει
«Να πεθάνουμε για τις ιδέες, σύμφωνοι, αλλά με αργό θάνατο» (δις).

Ιδέες για τις οποίες απαιτείται η υπέρτατη θυσία
Γι'αυτές υπόσχονται επακόλουθη δόξα κάθε είδους αιρέσεις
Και τίθεται το ερώτημα στους αρχάριους που πέφτουν θύματα
Να πεθάνουμε για τις ιδέες, είναι υπέροχο, αλλά για ποιές;
Κι επειδή όλες μοιαζουν μεταξύ τους
Όταν τις βλεπει να πλησιάζουν με τις μεγάλες τους σημαίες
Ο σοφός διστάζοντας στιφογυρίζει πάνω από τον τάφο λέγοντας
Να πεθάνουμε για τις ιδέες, σύμφωνοι, αλλά με αργό θάνατο (δις).

Αλλά και πάλι αν αρκούσαν κάποιες εκατόμβες
Προκειμένου επιτέλους να αλλάξουν και να τακτοποιηθούν τα πάντα
Από τις εποχές που ζήσαμε τόσες «μεγάλες νύχτες», από τότε που έπεσαν τόσα κεφάλια
Θάχαμε φτάσει στον επίγειο παράδεισο εδώ και καιρό
Αλλά ο χρυσούς αιώνας αναβάλεται διαρκώς για τις καλένδες
Οι θεοί διψούν πάντα και δεν χορταίνουν ποτέ
Κι ο θάνατος ξαναρχίζει τον κύκλο του ξανά και ξανά
Να πεθαίνουμε για τις ιδέες, σύμφωνοι, αλλά με αργό θάνατο (δις).

Ω, εσείς με τους εμπρηστικούς σας λόγους, εσείς οι καλοί απόστολοι
Πεθάνετε λοιπόν πρώτοι, σας παραχωρούμε τη θέση μας
Αλλά έλεος, γαμώτο! Αφήστε να ζήσουνε οι άλλοι!
Η ζωή είναι σχεδόν η μόνη πολυτέλεια που τους έχει απομείνει εδώ κάτω
Γιατί, επιτέλους, ο Χάρος είναι αρκετά προσεκτικός
Δεν χρειάζεται κάποιον να του κρατά το δρεπάνι
Και οι μακάβριοι χοροί γύρω από τις αγχόνες περιττεύουν!
Να πεθάνουμε για τις ιδέες, σύμφωνοι, αλλά με αργό θάνατο (δις).

Ελεύθερη μετάφραση

GR-Αειφόρος τουρισμός

Συζητούσα σήμερα με έναν φίλο που εξέφρασε τον προβληματσμό του για τις καταστροφές τις οποίες προκαλούν οι ορδές των τουριστών στο οικοσύστημα των νησιών μας, ιδίως των μικρότερων. Πράγματι, ο πληθυσμός ορισμένων νησιών υπερδεκαπλασσιάζεται το καλοκαίρι ενώ το χειμώνα τα ίδια αυτά νησιά, ή κάποιες περιοχές τους μοιάζουν με πολιτείες-φαντάσματα. Πως θα μπορούσε να επιτευχθεί μια κάποια ισορροπία ούτως ώστε και οι τουρίστες να έρχονται, και οι κάτοικοι να ωφελούνται οικονομικά και το περιβάλλον να μην υποφέρει;

Προσωπικά σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να μπει κάποιου είδους εισητήριο για κάθε τέτοια περιοχή ή νησί. Ένα μικρό νησί του Αιγαίου για παράδειγμα θα μπορύσε να αποφασίσει ότι δεν μπορεί να δεχτεί κάθε εβδομάδα πάνω από 2.000 άτομα. Εφαρμόζοντας ένα σύστημα κρατήσεων παρόμοιο με αυτό των αεροπορικών εταιρειών θα μπορούσε να επιβάλλει ένα τέλος, π.χ. 50 ευρώ για κάθε επισκέπτη μέχρι τον αριθμό των 2.000 ατόμων. Θα μπορούσε μάλιστα να διαφοροποιήσει και το ποσό ανάλογα με το ενδιαφέρον π.χ. οι πρώτοι 100 τουρίστες να πληρώνουν 10 ευρώ, στη συνέχεια οι υπόλοιποι να πληρώνουν τα κανονικά 50 ενώ οι τελευταίοι 200 να πληρώνουν από 80 έως 100 ευρώ. Επίσης, τις εποχές με λιγότερη τουριστική κίνηση οι τιμές μπορεί να είναι μικρότερες. Βέβαια ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να εφαρμοστεί ταυτόχρονα σε όλα τα νησιά και τις περιοχές με υψηλή τουριστική ζήτηση αλλοιώς ορισμένα νησιά θα έμεναν άδεια και σε άλλα θα γινόταν της κακομοίρας.

Επιβάλλοντας ένα τέτοιο τέλος και σε επιλεγμένους αρχαιολογικούς χώρους μεγάλης ζήτησης (π.χ. Κνωσός) αλλά και σε περιοχές μεγάλης φυσικής ομορφιάς (π.χ. Φαράγγι Σαμαριάς) είναι δυνατόν να εξασφαλιστούν έσοδα για την συντήρηση και αναβάθμιση τους αλλά και περιορισμός των επισκεπτών σε όσους ενσυνείδητα επιθυμούν να τους επισκεφθούν φροντίζοντας και για την διατήρησή τους. Αν θεωρήσουμε ότι την Ελλάδα επισκέπτονται κάθε χρόνο 15 περίπου εκατομμύρια τουρίστες και υπολογίσουμε ότι 10 εκατομμύρια από αυτούς θα δεχόταν να πληρώσουν ένα τέτοιο «τέλος αειφορίας» έχουμε ενα έσοδο 500 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως που θα μπορούσαν να διατεθούν απευθείας στις τοπικές αυτοδιοικήσεις για αναβάθμιση των αντίστοιχων τόπων.

Τα παραπάνω πρέπει βέβαια να συνδυαστούν και με μιά ευρύτερη πολιτική αναβάθμισης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών π.χ. καλές μεταφορές, εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ιδίως ιατρικές, καλή πληροφόρηση και ευγενή αντιμετώπιση των τουριστών. περιορισμό των συχνά αυθαίρετων και κακόγουστων «ενοικιαζόμενων δωματίων» και των συχνά άθλιων κατ'ευφημισμό «εστιατορίων» και «ταβερνών» κλπ. Τότε ίσως να αποκτούσαμε έναν αειφόρο τουρισμό αντάξιο της ιστορικής μας κληρονομιάς και της υπέροχης (αλλά ταχέως καταστρεφόμενης) ελληνικής φύσης.

GR-Πρώτα ο πολίτης;

«Πρώτα ο πολίτης» ήταν το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ και παραμένει το κεντρικό σύνθημα της νέας κυβέρνησης. Όμως ποιός «πολίτης»;

• Αυτός που πετάει τα σκουπίδια του όπου λάχει; Επισκεφτηκα πρόσφατα την Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου. Ιερά και ηρωική αλλά και πνιγμένη στο σκουπίδι, ίσως όχι η ίδια η πόλη αλλά σίγουρα τα περίχωρα. Εκατοντάδες στρέμματα γύρω από τον ... (τρομάρα μας) βιολογικό καθαρισμό της πόλης, στο δρόμο προς τα ΤΕΙ, είναι μια απέραντη, ανεξέλεγκτη χωματερή.
  
• Αυτός που οδηγεί αγνοώντας τους πάντες και τα πάντα; Φέτος οδήγησα πολλές ώρες στο ελληνικό οδικό δίκτυο. Στη Βόρεια Ελλάδα, στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Αθηνών, στην παλαιά εθνική οδό Αθηνών-Θηβών, στην οδό προς Ναύπακτο και Αντίρριο και φυσικά στην Κρήτη από τη μιά άκρη στην άλλη. Όχι μόνο κινδύνεψα επανειλημμένα από τα άγρια προσπεράσματα διάφορων καμικάζι που καβαλούσαν τη διπλή γραμμή ακόμη και όταν δεν είχαν καθόλου ορατότητα, αλλά εντυπωσιάστηκα και από τον αριθμό των σκοτωμένων ζώων σε διάφορα στάδια αποσύνθεσης που συνάντησα. Κι όχι μόνο σκύλους και γάτες αλλά και πολυάριθμες χελώνες και αλεπούδες ...
  
• Αυτός που δεν αφήνει τους άλλους να μιλήσουν; Το κύριο χαρακτηριστικό των «πολιτών» είναι ο πολιτισμένος διάλογος. Παρακολουθώντας λίγο τα δελτία ειδήσεων και τις κατ' ευφημισμόν συζητήσεις που τα μετατρέπουν σε κακόφημα καφενεία, διαπίστωσα ότι ακόμη και αυτοί που θεωρούνται κατ' εξοχήν «πολίτες» αφού ασχολούνται με τα κοινά δεν ξέρουν να διαλέγονται αλλά να φωνασκούν για να καλύψουν τα λεγόμενα των άλλων.
  
• Αυτός που κλέβει τους συμπολίτες του κλέβοντας την εφορία; Μπήκα σε δεκάδες μαγαζιά τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα. Μερικά έκοβαν συστηματικά αποδείξεις και υποθέτω ότι απέδιδαν κανονικά και τον ΦΠΑ. Τα περισσότερα όμως, ιδίως εστιατόρια/ταβέρνες ενώ χρέωναν τιμές με ΦΠΑ δεν έκοβαν νόμιμες αποδείξεις, δηλαδή είναι προφανές ότι δεν απέδιδαν στο κράτος το φόρο που εισέπραταν από τους πελάτες τους.
  
• Αυτός που διατηρεί αναρτημένη μια κουρελιασμένη ελληνική σημαία; Διατρέχοντας την Ελλάδα συνάντησα, όπως και στο παρελθόν, εκατοντάδες κτήρια (δημόσια και ιδιωτικά) που είχαν αναρτήσει, ή μάλλον διατηρούσαν αναρτημένη, μια κουρελιασμένη ελληνική σημαία. Τι κι αν το άρθρο 181 του Ποινικού Κώδικα με τίτλο «Προσβολή συμβόλων του ελληνικού Κράτους» προβλέπει ότι «Όποιος, για να εκδηλώσει μίσος ή περιφρόνηση, αφαιρεί καταστρέφει παραμορφώνει ή ρυπαίνει την επίσημη σημαία του Κράτους ή έμβλημα της κυριαρχίας του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών». Αντίστοιχα το άρθρο 58 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα με τίτλο «Προσβολή σημαίας ή στρατού» προβλέπει ότι «Στρατιωτικός που δημόσια με λόγο ή έργο ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο εκδηλώνει καταφρόνηση για τη σημαία, το στρατό ή διακριτικό σήμα του στρατού ή σώματος αυτού, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών». Η σχισμένη σημαία νομίζω πως αποτελεί σύμβολο της περιφρόνησής μας προς την ίδια μας την πατρίδα. Θάλεγα και για τις εθνικές μας ομάδες που μας εκπροσωπούν επάξια στα διεθνή αθλητικά γεγονότα.

Πρώτα οι πολίτες λοιπόν ... Ωραίο το σύνθημα, αλλά νάχαμε και περισσότερους από δαύτους ακόμη καλύτερα.

GR-Που θα βρεθούν χρήματα;

Το κυριότερο ερώτημα των επερχόμενων εκλογών είναι πού θα βρεθούν χρήματα για να καλυφθούν τα ελλείματα, να εφαρμοστεί η όποια οικονομική και κοινωνική πολιτική, να πληρωθούν τα χρέη. Η έκτακτη εισφορά φαίνεται πως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και η φορολόγηση των ημιυπαίθριων φαίνεται πως θα δώσει (αν δώσει και δεν καταργηθεί) πενιχρά αποτελέσματα. Να μερικές ιδέες για πρωτότυπους φόρους που μπορούν να καταβληθούν άμεσα χωρίς πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες.

1. Φόρος σημαίας. Χιλιάδες Έλληνες υψώνουν την (πολλές φορές σχισμένη) ελληνική σημαία σε σπίτια, μαγαζιά και πάσης φύσεως κτήρια, ως ένδειξη πατριωτισμού. Για κάθε σωστή ελληνική σημαία φόρος 50 €, για τις σχισμένες πρόστιμο 500 € και 100 € την ημέρα για όσες μέρες παραμένει η σχισμένη σημαία (εκτός και αν η προσβολή εθνικού συμβόλου επιφέρει μεγαλύτερο πρόστιμο), τέλος για κάθε ξένη σημαία φόρος 300 €. Για σχισμένες σημαίες σε δημόσια κτήρια πρόστιμο 2.000 €. Η φορολογία αυτή θα συμβάλει και στην αύξηση του κύκλου εργασιών των εταιρειών κατασκευής και πώλησης σημαιών (για να αντικατασταθούν οι σχισμένες) και συνεπώς έμμεση αύξηση των φορολογικών εσόδων.
   Κόστος καταλογισμού, 1-2 ανθρωπομήνες αστυνομικού ή φορολογικού υπαλλήλου ανά νομό ετησίως.
   Εκτιμώμενα έσοδα 153 εκατ. € από 1.000.000 σωστές σημαίες (50 εκατ. €), 200.000 σχισμένες (100 εκατ. €) και 10.000 ξένες σημαίες (3 εκατ. €).
   
2. Φόρος κατάληψης πεζοδρομίου. Χιλιάδες Έλληνες καβαλάνε τα πεζοδρόμια για να παρκάρουν εμποδίζοντας τους πεζούς να κυκλοφορήσουν κανονικά. Αλλά και χιλιάδες μαγαζιά καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια με διάφορα αντικείμενα εμποδίζοντας την κυκλοφορία. Για κάθε αυτοκίνητο που καβαλάει πεζοδρόμιο πάνω από 5 λεπτά (ας επιτραπεί η αποβίβαση αναπήρων) πρόστιμο 1000 € τη φορά (200 € για μηχανάκια), για κάθε μαγαζί το οποίο καταλαμβάνει πεζοδρόμιο με αντικείμενα (πάνω από 5 λεπτά (ας επιτραπεί η φορτοεκφόρτωση) πρόστιμο 500 € τη φορά.
   Κόστος καταλογισμού στο πλαίσιο των ελέγχων της τροχαίας.
   Εκτιμώμενα έσοδα 900 εκατ. € από 300.000 αυτοκίνητα που καβαλούν πεζοδρόμια (300 εκατ. €) 500.000 μηχανάκια (100 εκατ. €) 1.000.000 μαγαζιά (500 εκατ. €).
   
3. Φόρος ακαθάριστου οικοπέδου. Ο ιδιοκτήτης που δεν καθαρίζει το οικόπεδό του από τα ξερόκλαδα ή που δεν το έχει περιφράξει για να εμποδίζει την εναπόθεση απορριμάτων, ετήσιο φόρο 1.000 €. Όποιος συλληφθεί να αφήνει ανεξέλεγκτα σκουπίδια πρόστιμο 1000 € την πρώτη φορά, 1.500 € τη δεύτερη και 2.000 € την τρίτη.
   Κόστος καταλογισμού 1-2 ανθρωπομήνες ανά νομό ετησίως και στο πλαίσιο της τακτικής αστυνόμευσης.
   Εκτιμώμενα έσοδα 1 δις € από 1 εκατ. ακαθάριστα οικόπεδα.
   
4. Φόρος μνημοσύνων. Κάθε Κυριακή, ιδίως στην επαρχία, πραγματοποιούνται χιλιάδες ετήσια και άλλα μνημόσυνα στα οποία συμμετέχουν εκατοντάδες άτομα. Σε αντίθεση με τα 40ήμερα μνημόσυνα που προσφέρουν την ευκαιρία σε όσους δεν συμμετείχαν στην κηδεία να συμπαρασταθούν στην οικογένεια, τα ετήσια μνημόσυνα αποτελούν δαπανηρές κοινωνικές εκδηλώσεις επίδειξης. Φόρος ετήσιου μνημοσύνου 500 €, φόρος επόμενων μνημοσύνων 1.000 €.
   Κόστος καταλογισμού στο πλαίσιο της δημοσιοποίησης του μνημοσύνου από το γραγείο που οργανώνει το μνημόσυνο.
   Εκτιμώμενα έσοδα 1 δις € από 50 μνημόσυνα εβδομαδιαίως ανά νομό.

Σύνολο εκτιμώμενων ετήσιων εσόδων πάνω από 3 δις €.

GR-Άνθρωποι των έργων

Γνώρισα τον Σταύρο Αρναουτάκη στις Βρυξέλλες λίγο μετά την εκλογή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του για την οργάνωση μιας ημερίδας για την προστασία των πολιτών από ατυχήματα και καταστροφές. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η απλότητα και η ανθρωπιά του. Σε αντίθεση με άλλους πολιτικούς που βγάζουν έναν «δεκαρικό» και μετά αποχωρούν, έμεινε σε όλη την εκδήλωση, συμμετείχε ενεργά στις συζητήσεις των ομάδων εργασίας και συνεργάστηκε με τους εισηγητές ακούγοντας χωρίς να «διδάσκει». Μια επίσκεψη στις Αρχάνες στο Ηράκλειο όπου διετέλεσε δήμαρχος επί 14 χρόνια αποκαλύπτει τον άνθρωπο των έργων που έλαβε μέχρι και το 80% των ψήφων των συνδημοτών του. Αν ψήφιζα στο Ηράκλειο, δεν θα δίσταζα καθόλου να τον ψηφίσω ...

Στους διαδρόμους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πάνω στην αυτοκινούμενη αναπηρική της πολυθρόνα γνώρισα και την Ευαγγελία Τζαμπάζη. Ένα χαμόγελο, μια δίψα για ζωή, μια προθυμία να ακούσει, ένα ενδιαφέρον για τον συνομιλητή. Τα άτομα με αναπηρία είχαν τη δική τους – δυνατή κι επίμονη – φωνή στις Βρυξέλλες. Συνεργαστήκαμε για την προώθηση της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρίες στο 112, τον ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης. Η προσφορά της στο χώρο των ατόμων με αναπηρία σημαντικότατη. Αν ψήφιζα στις Σέρρες, δεν θα δίσταζα καθόλου να την ψηφίσω ...

Στην προεκλογική περίοδο, στην περίοδο του μπλα-μπλα, όπου τα λόγια είναι φτηνά και στην ουσία δεσμεύουν μόνον όσους τα ακούνε (και τα πιστεύουν ...) καλόν είναι να θυμόμαστε τους ανθρώπους των έργων και των χαμηλών τόνων. Ιδίως τώρα που το είδος τείνει να εξαφανιστεί ...

GR-Αυτο-δικτατορία;

Έγραφα στις 18 Σεπτεμβρίου 2007, μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ότι «από τους 9.921.545 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, το 27,83% απείχε ή έριξε λευκό ή άκυρο, το 14,48% ψήφισε μικρά κόμματα (σε αντίθεση με το 57,68% που ψήφισε τα δύο μεγάλα) ενώ μόνο το 30,19% ψήφισε το κυβερνών κόμμα».

Είναι σίγουρο πως κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009. Το κόμμα που θα εκπροσωπεί γύρω στο 30% του εκλογικού σώματος απαιτεί από τώρα «αυτοδυναμία» δηλαδή την δυνατότητα να αποφασίζει ανεξέλεγκτα για τις τύχες και του υπόλοιπου 70%. Το επιχείρημα που προβάλεται είναι βέβαια ο κίνδυνος ακυβερνησίας. «Χρειαζόμαστε ισχυρή κυβέρνηση που να μπορεί να πάρει αποφάσεις» λένε οι κομματικοί φωστήρες. Όμως είδαμε τι συμβαίνει στις περιπτώσεις που η «ισχυρή» κυβέρνηση παίρνει αποφάσεις χωρίς να έχει πείσει τους πολίτες ότι αυτές είναι δίκαιες και χρήσιμες. Απεργίες, δικαστικές προσφυγές, ξεσηκωμοί. Και η «ισχυρή» κυβέρνηση προσφεύγει αμέσως στην επιβολή της τάξεως. Αλλά «όταν ακούς ‘τάξη’ ανθρώπινο κρέας μυρίζει», γράφει ο Ελύτης στη Μαρία Νεφέλη.

Προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει επιτέλους και στην Ελλάδα να δοκιμάσουμε τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Γερμανία, Ιαπωνία, Βέλγιο και αρκετές άλλες χώρες έχουν τέτοιες κυβερνήσεις. Στη Γαλλία αλλά και στις ΗΠΑ, αν και πέτυχαν σαφή αυτοδυναμία, οι κυβερνώντες χρησιμοποίησαν και πολλά στελέχη της αντιπολίτευσης σε κυβερνητικές και άλλες θέσεις. Η αντιμετώπιση των κρίσεων, λένε οι ειδικοί, είναι πρωτίστως θέμα συναίνεσης. Ας θυμηθούμε πως η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία στηριζόταν ιδιαίτερα στην Πειθώ.

Στην είσοδο της αίθουσας διαχείρισης κρίσεων μεγάλης πολυεθνικής μια επιγραφή προτρέπει τους εισερχόμενους: «Leave your ego here!» Όπως έγραψα παλιότερα, κρίση είναι μια έκτακτη ανάγκη, ένα μείζον περιστατικό ή μια καταστροφή κατά τη διάρκεια της οποίας οι αρμόδιοι για την αντιμετώπιση βρίσκονται ξαφνικά στο επίκεντρο δημόσιας αμφισβήτησης που προέρχεται τόσο από το εξωτερικό (π.χ. τον τύπο) όσο και από το εσωτερικό των οργανισμών των οποίων προΐστανται. Αν λοιπόν πράγματι περνάμε κρίση, τότε το πρώτο που πρέπει να σκεφτεί η «αυτοδύναμη» κυβέρνηση του 30% είναι πως θα πείσει το υπόλοιπο 70% για την ορθότητα των επιλογών της, για τη χρησιμότητα των αποφάσεών της, για το ανυστερόβουλον των προθέσεων της. Πάντως σήμερα το αίτημα για «αυτοδυναμία» όχι μόνο δεν απαντά στις παραπάνω ανησυχίες αλλά φαντάζει σαν αίτημα χορήγησης έκτακτων εξουσιών που παραπέμπει σε άλλες εποχές και πρακτικές.

GR-Εντυπώσεις από τις διακοπές

Κάποια επικίνδυνα σταυροδρόμια γύρω από τα Χανιά έχουν γίνει κυκλικοί κόμβοι, κάτι που έπρεπε να είχε γίνει από καιρό.

Η εμφάνιση παντού των μπλε κάδων δείχνει ότι η ανακύκλωση έχει γενικευθεί, κάτι πρωτόγνωρο πριν από λίγα χρόνια.

Οι τηλεφωνικές γραμμές ψυχολογικής στήριξης για άτομα με προβλήματα ή για ηλικιωμένους, οι οποίες διαφημίζονται στις τοπικές εφημερίδες αλλά και οι πολυπληθείς αγγελίες για ψυχολόγους κάθε ειδικότητας δείχνουν ότι οι Έλληνες αρχίζουν να ασχολούνται με το «γνώθι σαυτόν».

Η έντονη δραστηριότητα του τμήματος πολιτικής προστασίας της Νομαρχίας Χανίων αλλά και επιμέρους Δήμων δείχνει ότι το θέμα της προστασίας απασχολεί τις τοπικές κοινωνίες χωρίς όμως να έχει καλυφθεί το έλλειμμα στην πρόληψη (όλοι φαίνεται πως ασχολούνται με την επέμβαση και τα «μέσα» κατά προτεραιότητα).

Μειώθηκαν μεν οι οδηγοί που οδηγούν με το αριστερό χέρι κρεμασμένο από το παράθυρο αλλά αυξήθηκαν εκείνοι που οδηγούν μιλώντας στο κινητό – αν και παρατήρησα και οδηγούς που σταματούν στην άκρη του δρόμου για να μιλήσουν στο κινητό τους.

Το καλύτερο από τα αφιερώματα των εφημερίδων στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης που διάβασα δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα «Χανιώτικα Νέα», είχε τίτλο το «Λεηλατημένο Παρελθόν - Η Ελγίνεια διαρπαγή (1801-1803)» και περιείχε άρθρα και σκίτσα μαθητών του 1ου Λυκείου Χανίων.

Τέλος, παρακολουθώντας συστηματικά την αρθρογραφία στον τοπικό τύπο διαπίστωσα ότι θίγει άφοβα όλα τα θέματα από όλες τις πλευρές αλλά σίγουρα συντηρείται από τις μικρές αγγελίες και τις αναγγελίες των (εντυπωσιακά πολυάριθμων) «μνημόσυνων της Κυριακής».