31 Μαΐου 2016

Τροχαία: ο πόνος που γίνεται δράση!

Μερικοί χαροκαμένοι συμπολίτες μας αγωνίζονται να περιορίσουν τη μάστιγα των τροχαίων και αξίζει να τους υποστηρίξουμε
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 31 Μαΐου 2016 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-247)

Σκεφτόμουν τελευταία πως τα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων μπορούν να διαχωριστούν σε τρεις κατηγορίες. Πρώτα, έχουμε τα θύματα που φέρουν αποκλειστικά την ευθύνη και δεν έχουν πάρει κάποιον άλλο στο λαιμό τους. Ο οδηγός που μιλούσε στο κινητό, που είχε πιεί, που έτρεχε υπερβολικά εκεί που δεν έπρεπε. Έπεσε σε χαράδρα, σε δένδρο, σε έναν τοίχο ή ανατράπηκε στην Εθνική. Ευτυχώς, δεν μετέφερε επιβάτες ούτε συγκρούστηκε με άλλο όχημα.

Δεύτερον, έχουμε τα θύματα που ως οδηγοί φέρουν την ευθύνη του δυστυχήματος. Παραβίασαν κόκκινο σηματοδότη, δεν σεβάστηκαν το STOP, αγνόησαν την προτεραιότητα του άλλου οχήματος ή τον πεζό, προσπέρασαν αντικανονικά μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι ίδιοι αλλά και κάποιοι άλλοι που απλώς βρέθηκαν στο λάθος τόπο, στη λάθος χρονική στιγμή.

Οι τελευταίοι ανήκουν στην τρίτη κατηγορία των θυμάτων. Οι επιβάτες που μετέφεραν οι υπεύθυνοι για το δυστύχημα οδηγοί. Οι ανυποψίαστοι οδηγοί των άλλων οχημάτων που οδηγούσαν τηρώντας το Νόμο και οι επιβάτες τους. Ή τέλος, οι ανυποψίαστοι μοτοσικλετιστές και οι νομοταγείς πεζοί. Τα αθώα θύματα! Τα οποία είναι συχνά παιδιά, έφηβοι ή νέοι - οι κατηγορίες των θυμάτων που κατέχουν την πρωτιά στις στατιστικές.

Όμως οι στατιστικές δεν λένε όλη την ιστορία. Δεν λένε τον πόνο αυτών που μένουν πίσω. Τον πόνο των γονιών που χάνουν τα παιδιά τους. Τον πόνο των παιδιών που χάνουν τον πατέρα ή τη μάνα τους. Τον πόνο της μικροπαντρεμένης που χάνει τον άντρα των ονείρων της ή του νεαρού ερωτευμένου που χάνει την πριγκιπέσα του. Τον πόνο όλων εκείνων που χάνουν αδίκως πολυαγαπημένα πρόσωπα, τα οποία δεν έφταιγαν σε τίποτα! Τα οποία χάθηκαν άδικα επειδή κάποιος ασυνείδητος οδηγός τα δολοφόνησε εν ψυχρώ!

Είναι αυτοί που «νύχτες πολλές τσι πόνους των στο παραθύρι λέσι, κι ώρες γελούν, όντε μιλούν, κι ώρες σωπώντας κλαίσι». Κι αυτοί που ενώ περνά ο καιρός «… κι όντε θαρρού πως γιαίνου, οι πόνοι ντων διπλώνουσι, τα πάθη ντων πληθαίνουν».

«Δέκα χρόνια έχω χάσει την κόρη μου, ούτε μία στιγμή δεν έχει φύγει από το μυαλό μου» είπε σε πρόσφατη ομιλία του στους σπουδαστές και καθηγητές της Ανώτατης Σχολής Εμπορικού Ναυτικού, ο πρόεδρος του συλλόγου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων (ΠΡΟ.Τ.Α. Χανίων) και καθηγητής της Σχολής, Μανώλης Χουρδάκης. Και συνέχισε, «Είναι μπλοκαρισμένο το μυαλό μου, νιώθω ότι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω σε απλά πράγματα. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις οικογένειες, σε όλους τους ανθρώπους που έχουν χάσει ένα δικό τους πρόσωπο και ειδικά ένα πρόσωπο που φεύγει χωρίς να είναι η σειρά του, που λέμε».

Ευτυχώς, μερικοί δεν αφήνουν τον πόνο να τους καταβάλλει. Τον μετατρέπουν σε χρήσιμη δράση προς όφελος της κοινωνίας. Συνάντησα πρόσφατα στα Χανιά μερικά τέτοια φωτεινά παραδείγματα. Τον Μανώλη Χουρδάκη και άλλους συμπολίτες μας που δραστηριοποιούνται στον σύλλογο ΠΡΟ.Τ.Α. Χανίων. Τη Βασιλική Δανέλλη Μυλωνά που έχει ιδρύσει το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας (Ι.Ο.ΑΣ.) «Πάνος Μυλωνάς» στη μνήμη του αδικοχαμένου γιού της. Και τον Σταύρο Πολέντα που έχει ιδρύσει στις Βουκολιές, στη μνήμη του επίσης αδικοχαμένου γιού του, το Πάρκο τροχαίων δυστυχημάτων του Νομού Χανίων.

Πολυσχιδής η δράση του Ι.Ο.ΑΣ. «Πάνος Μυλωνάς». Συνέλαβε την ιδέα και δημιούργησε τα Κέντρα Αναφοράς για την Οδική Ασφάλεια (Κ.Α.Ο.Α – Nest’s) όπου πραγματοποιούνται εκπαιδεύσεις μέσω βιωματικών δραστηριοτήτων, κατάρτισης, αλληλεπίδρασης και εκστρατειών. Η Κινητή Μονάδα Οδικής Ασφάλειας ήταν μάλιστα στα Χανιά πριν λίγες μέρες. Συμβάλει στη βελτίωση υποδομών του οδικού δικτύου με έργα, μελέτες και αυτοψίες σε πολλούς επικίνδυνους άξονες (και στην Κρήτη). Αξιολογεί το εθνικό οδικό δίκτυο σύμφωνα με διεθνή πρωτόκολλα (EuroRAP) και προσφέρει εξοπλισμό ελέγχου ταχύτητας και αλκοτέστ στην Τροχαία.

Οργανώνει επίσης δεκάδες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε όλη την Ελλάδα. Τις εβδομάδες οδικής ασφάλειας, τη νύχτα χωρίς ατυχήματα, καθαρισμούς πινακίδων στους δρόμους, εκπαίδευση μαθητών για την οδική ασφάλεια, και ενημερωτικά τηλεοπτικά σποτάκια. Επίσης το Ι.Ο.ΑΣ συμμετέχει ενεργά σε δράσεις και προγράμματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC) και των Ηνωμένων Εθνών. Στις ιστοσελίδες του (βλ. www.ioas.gr) δημοσιεύει χρήσιμες συμβουλές για το παιδί, το αυτοκίνητο, το δίκυκλο, τους πεζούς, για την οδήγηση σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, καθώς και για το τι πρέπει να κάνουμε μετά το ατύχημα.

Αντίστοιχη δραστηριότητα έχει αναπτύξει και το Πάρκο τροχαίων δυστυχημάτων «Χρήστος Πολέντας». Μέσα από τον σύλλογο αρωγής «Ο Άγιος Χριστόφορος - Στηρίζω» βοηθά τις οικογένειες που έχουν πληγεί από τροχαίο δυστύχημα, παρέχοντας χρήσιμες συμβουλές για τις απαραίτητες ενέργειες και τις παγίδες που ίσως επιτρέψουν στον υπαίτιο να μην τιμωρηθεί όπως προβλέπει ο νόμος. Μάλιστα, ο σύλλογος έχει εκδώσει και διαθέτει δωρεάν τον «Οδηγό αντιμετώπισης τροχαίων» που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, οδηγίες για τις ασφαλιστικές καλύψεις, για τις διαφορές μεταξύ ανθρωποκτονίας εξ αμελείας ή και με ενδεχόμενο δόλο, για το ρόλο του ιατρικού πραγματογνώμονα και του τεχνικού συμβούλου. Ο Οδηγός περιλαμβάνει επίσης πλήθος άλλων εγγράφων και αναφορών προς τις αρχές για την μείωση των τροχαίων - οι οποίες, δυστυχώς, έχουν μείνει χωρίς πρακτική συνέχεια.

Ο σύλλογος οργανώνει τακτικά μνημόσυνα για τα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων. Με την Περιφέρεια Κρήτης διοργανώνει επίσης τον 3ο Διεθνή Μαθητικό Φοιτητικό Διαγωνισμό Πολυμέσων (Video Clip, Ηχητικού Μηνύματος, Αφίσας) που τον στηρίζουν το Πολυτεχνείο και το ΤΕΙ Κρήτης, το ΚΤΕΛ Δυτικής Κρήτης, το Κατάστημα Forthnet Χανίων καθώς και φορείς και πολίτες του Νομού Χανίων. Ο διαγωνισμός είναι ανοικτός μέχρι την Πέμπτη 30 Ιουνίου 2016 στις 24:00 ώρα Ελλάδος (περισσότερες λεπτομέρειες στη διεύθυνση polentaspark.weebly.com).

Υπέροχοι άνθρωποι, που μετέτρεψαν τον πόνο τους σε αγώνα για να περιορίσουν τη μάστιγα των τροχαίων, τα οποία μετά από μια περίοδο συνεχούς μείωσης, έχουν αρχίσει δυστυχώς να αυξάνουν ξανά. Ας υποστηρίξουμε τις προσπάθειες τους για να σταματήσουμε να σκοτωνόμαστε και - κυρίως - να σκοτώνουμε τα παιδιά μας και τους νέους μας …

Δεν υπάρχουν σχόλια: