08 Ιουνίου 2012

Με τη ευκαιρία ενός γάμου

Στις 8 Ιουνίου 2012 η πρωτότοκη κόρη μου Αγγελική παντρεύτηκε στα Χανιά τον αγαπημένο της Byron. Δημοσιεύω εδώ αυτά που είπα με την ευκαιρία της τελετής.

Καλώς ήλθατε στην Κρήτη.
Το νησί στο οποίο μεγάλωσε ο Δίας.
Εδώ παντρεύτηκε την Ευρώπη, μια μετανάστρια από τον Λίβανο.

Η Κατερίνα κι εγώ είμαστε μετανάστες.
Οι γονείς μου ήταν μετανάστες.
Η Αγγελική και ο Byron που παντρεύονται σήμερα, είναι μετανάστες.
Οι περισσότεροι εδώ είμαστε μετανάστες.
Κι όσοι δεν είναι τώρα, κάποτε θα αποδημήσουν σε «τόπο χλοερό, σε τόπο αναψύξεως».

Χαίρομαι που η Αγγελική είναι μια τέλεια μετανάστρια.
Μιλάει τέσσερεις γλώσσες κι έχει πλήρη εργασία.
Αγόρασε σπίτι κι οργάνωσε το γάμο της χωρίς βοήθεια.
Ανεξάρτητη, δυναμική, manager. Θυλικός ορθολογιστής.
Αλλά και ευαίσθητη, υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης.
Λέαινα που στον καθρέφτη φαίνεται γατούλα.

Χαίρομαι που παντρεύεται τον Byron.
Τον χαμογελαστό, πρόθυμο Byron.
Που λέει αστεία, που τον αγαπούν στη δουλειά του.
Που έχει μια χαρούμενη οικογένεια, η οποία έγινε και δική μας.
Που αγαπά το «μωρό» του όπως κι εκείνη τον αγαπά.

Γιατί η αγάπη είναι μυστήριο χωρίς σύνορα.
Αντίθετα με το γάμο που έχει τη δική του γραφειοκρατία.
Η αγάπη λύνει προβλήματα, ο γάμος συχνά τα δημιουργεί.
Σας εύχομαι να είστε πάντα αγαπημένοι,
Ακόμη κι όταν έχετε προβλήματα.

1 σχόλιο:

The Author είπε...

Να τους χαίρεσαι και να τους καμαρώσεις όπως επιθυμείς.