GR-Καρδιά πληγωμένη μες τον πόνο βυθισμένη …

Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 7 Σεπτεμβρίου 2011.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ


Καρδιά πληγωμένη μες τον πόνο βυθισμένη …
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*

Η μετατραυματική αγχώδης διαταραχή πλήττει τα θύματα ατυχημάτων και καταστροφών αλλά και τα μέλη των οικογενειών τους και τους παριστάμενους που ίσως δεν φέρουν εμφανή σωματικά τραύματα. Και μπορεί να καταστρέψει ζωές …

Σεισμός ή πλημμύρα, τροχαίο ατύχημα, πυρκαγιά, επίθεση, βιασμός, απόπειρα αυτοκτονίας φίλου ή συγγενούς. Εκτός από τα φυσικά τραύματα, τα γεγονότα αυτά προκαλούν και ψυχικά τραύματα όχι μόνο στα ίδια τα θύματα αλλά και στους αγαπημένους τους ή και στους παριστάμενους. Τραύματα που συχνά είναι εξίσου, αν όχι πιο σοβαρά. Τραυματιζόμαστε ψυχικά όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα ξαφνικό, βίαιο και απρόσμενο γεγονός που μας θέτει μπροστά στην πραγματικότητα του θανάτου, του δικού μας ή του πλησίον μας. Είναι κάτι που ξεπερνά τον ίδιο το φόβο του θανάτου. Ο ψυχικός τραυματίας διακατέχεται σχεδόν από το αίσθημα ότι έχει ήδη πεθάνει …

Η αντιμετώπιση της μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής σε ορισμένες ευαίσθητες κατηγορίες - στρατιωτικοί, διασώστες, επειγοντολόγοι, αστυνομικοί - απαιτεί ειδική οργάνωση

Αν ο τραυματισμός δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί σωστά προκαλεί στη συνέχεια την μετατραυματική αγχώδη διαταραχή (post-traumatic stress disorder ή PTSD), έναν ατέλειωτο εφιάλτη. Το παραμικρό γεγονός θυμίζει το τραυματικό συμβάν. Μια είδηση στην τηλεόραση, ένα θόρυβος στο δρόμο, μια εικόνα, ένα πρόσωπο. Το θύμα ξαναζεί το συμβάν αστραπιαία. Υποφέρει από εφιάλτες. Η ανάμνηση του τραυματικού γεγονότος επανέρχεται διαρκώς. Για να αντιμετωπίσει το άγχος το θύμα εφευρίσκει στρατηγικές που οδηγούν σε εξαρτήσεις (αλκοολισμό, ναρκωτικά, κλπ.), σε φυγή (αποφεύγει τους χώρους που θυμίζουν το τραυματικό συμβάν), σε κατάθλιψη ή ακόμη και σε αυτοκτονία. Τα συμπτώματα που συνοδεύουν την μετατραυματική αγχώδη διαταραχή περιλαμβάνουν αϋπνίες, διαταραχές της συγκέντρωσης και της μνήμης, υπερδιέγερση, ερεθιστικότητα, κρίσεις πανικού, αίσθημα καταπίεσης και δύσπνοια. Με σοβαρές επιπτώσεις στην επαγγελματική, οικογενειακή, συναισθηματική και κοινωνική ζωή του θύματος.

Η περίθαλψη των τραυματιών ενός ατυχήματος πρέπει να περιλαμβάνει και την ψυχολογική υποστήριξη

Η αντιμετώπιση του ψυχικού τραύματος απαιτεί την επέμβαση ειδικών ψυχολόγων και ψυχιάτρων. Για να ελευθερωθεί από τον πόνο του το θύμα πρέπει να τον εκφράσει με λόγια. Το ιδανικό είναι η ψυχική θεραπεία να αρχίσει παράλληλα με την θεραπεία των εμφανών τραυμάτων. Η ψυχολογική αξιολόγηση του θύματος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Δεν βιώνουν όλοι οι άνθρωποι το ατύχημα ή την καταστροφή με τον ίδιο τρόπο. Ορισμένοι μπορούν να ζήσουν φοβερές στιγμές και να μην επηρεαστούν καθόλου. Άλλοι τραυματίζονται ψυχικά ακόμη και από συμβάντα που για τους περισσότερους ίσως να περνούν απαρατήρητα. Η «συνηθισμένη» κλοπή της τσάντας μιας ηλικιωμένης από έναν τσαντάκια μπορεί για παράδειγμα να έχει καταστροφικές συνέπειες για την γριούλα.

Η ψυχολογική υποστήριξη των αναίμακτων θυμάτων είναι εξίσου σημαντική με εκείνη των θυμάτων με εμφανή τραύματα

Η θεραπεία του ψυχικά τραυματία συνεπάγεται επίσης και την αντιμετώπιση των συγγενών. Αν δεν έχουν τραυματιστεί ψυχικά και οι ίδιοι, συχνά δεν γνωρίζουν πώς να χειριστούν το θύμα και τις αντιδράσεις του. Αντιδρούν υπερπροστατευτικά ή αντίθετα ελαχιστοποιούν το γεγονός ισχυριζόμενοι ότι δεν είναι κάτι σοβαρό. Και στις δύο περιπτώσεις το θύμα δεν νοιώθει ότι έχει την κατανόηση του άμεσου περιβάλλοντός του με αποτέλεσμα να απομονώνεται περισσότερο στον εαυτό του κάτι που επιδεινώνει την κατάσταση.

Μερικά επαγγέλματα που έρχονται σε καθημερινή επαφή με ατυχήματα και καταστροφές χρειάζονται συστηματική ψυχολογική στήριξη. Αστυνόμοι, πυροσβέστες, στρατιωτικοί, γιατροί και νοσοκόμοι επείγουσας ιατρικής ακόμη και δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ψυχικού τραύματος. Γι’ αυτό και οι σχετικές υπηρεσίες δημιουργούν ειδικές μονάδες ψυχολογικής υποστήριξης. Ιδιαίτερη φροντίδα πρέπει να λαμβάνεται και για τα θύματα βιασμών, για τα οποία πρέπει να ισχύουν ειδικές διευθετήσεις προκειμένου το θύμα να μην επιβαρυνθεί περισσότερο ψυχολογικά στο στάδιο της ανάκρισης. Αυτό απαιτεί τη συνεργασία ψυχολόγου, γυναικολόγου, μικροβιολόγου, νοσοκόμων και φυσικά των αστυνομικών.

Στην Ελλάδα, εξ όσων γνωρίζω, η μετατραυματική αγχώδης διαταραχή απασχόλησε ερευνητικά αρχικά την κ. Ιωάννα Μπεργιαννάκη-Δερμιτζάκη, καθηγήτρια της ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών που με την ομάδα της μελέτησε τις ψυχολογικές επιπτώσεις του σεισμού της Καλαμάτας το 1986 αλλά και άλλων καταστροφών στην Ελλάδα όπως π.χ. των μεγάλων πυρκαγιών στην Αττική. Σήμερα υπάρχουν αρκετοί ψυχολόγοι και ψυχίατροι που έχουν ασχοληθεί με την συγκεκριμένη ψυχοπαθολογία αν και η αντιμετώπιση από την πλευρά των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης αλλά και γενικότερα δεν είναι πάντα συστηματική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε χρηματοδοτήσει στο παρελθόν σειρά σεμιναρίων στα οποία ειδικοί από όλη την Ευρώπη κατέληξαν σε ένα πρόγραμμα για την ανάπτυξη της ψυχολογικής υποστήριξης των θυμάτων ατυχημάτων και καταστροφών και την ένταξη της στις καθημερινές διαδικασίες των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Η εφαρμογή του προγράμματος δεν είχε υποχρεωτικό χαρακτήρα, αν και μερικές χώρες προχώρησαν στην υλοποίησή του, σε ορισμένες περιπτώσεις και με τη συμμετοχή εθελοντών που έλαβαν γι’ αυτό ειδική εκπαίδευση.

Ακούμε συχνά στις ειδήσεις ότι μετά από κάποιο τραγικό συμβάν (πυρκαγιά, φόνο, μεγάλο ατύχημα κλπ.) συγκροτείται από τις δυνάμεις ασφαλείας μια ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης. Βέβαια, αμέσως μετά από μια τραυματική εμπειρία, τα θύματα δεν είναι πάντα σε θέση να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Ο ψυχολόγος που θα κληθεί να περιθάλψει τα θύματα ενός τροχαίου ή ενός σιδηροδρομικού ατυχήματος δεν είναι δυνατόν να εξαλείψει πλήρως τον ενδεχόμενο τραυματισμό. Όμως η παρουσία του μειώνει τις πιθανότητες να περάσει απαρατήρητος ο ψυχικός τραυματισμός και να εμφανιστεί μεταγενέστερα μετατραυματική αγχώδης διαταραχή. Και γι’ αυτό η ψυχολογική υποστήριξη μετά από κάθε ατύχημα πρέπει να είναι συστηματική και να εντάσσεται στη κανονική διαδικασία περίθαλψης των θυμάτων.

* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com

GR-Πήρα τους μεγάλους δρόμους …

Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 31 Αυγούστου 2011.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Πήρα τους μεγάλους δρόμους …
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*

Χιλιάδες Έλληνες μετανάστες μαζί με ξένους τουρίστες από την Ευρώπη κατεβαίνουν στην Ελλάδα κάθε καλοκαίρι με αυτοκίνητο, χρησιμοποιώντας σύγχρονους αυτοκινητόδρομους που προσφέρουν άνεση και ασφάλεια.

Κάθε χρόνο χιλιάδες Έλληνες μετανάστες φορτώνουμε τα αυτοκίνητά μας με διάφορα συμπράγκαλα και από τις χώρες της δυτικής και βόρειας Ευρώπης παίρνουμε τους δρόμους που οδηγούν στην μητρόπολη. Μας συνοδεύουν χιλιάδες Τούρκοι της διασποράς, με κατεύθυνση τη δική τους μητρόπολη, αλλά και Γερμανοί, Ολλανδοί, Αυστριακοί, Σκανδιναβοί και άλλοι τουρίστες που αναζητούν μια θέση στον ήλιο … κατά προτίμηση με ξαπλώστρα.

Κάθε χρόνο διασχίζω τους αυτοκινητόδρομους του Βελγίου, της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Ιταλίας. Μετά από μια σύντομη ανάπαυλα αναζωογόνησης στα καράβια της ΑΝΕΚ, διασχίζω και μερικούς κατ’ ευφημισμό ελληνικούς αυτοκινητόδρομους για να καταλήξω στα Χανιά, στο Σταυρό. Στο παρελθόν, έχω γράψει αρκετές φορές στο ιστολόγιο μου για τα προβλήματα των ελληνικών αυτοκινητόδρομων. Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μερικά κοινά χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών αυτοκινητόδρομων που συμβάλλουν στην άνεση και την ασφάλεια των οδηγών.

Η ραδιοφωνική συχνότητα για πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες κυκλοφορίας στον αυτοκινητόδρομο αναγράφεται σε ειδική πινακίδα

Κατ’ αρχάς όλοι οι δρόμοι που χαρακτηρίζονται αυτοκινητόδρομοι (autoroute, autobahn, highway, autostrada) έχουν ενδιάμεση διαχωριστική λωρίδα, στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα αρκετά υψηλή, ώστε τη νύχτα να μην είναι ορατοί οι προβολείς των αυτοκινήτων του αντίθετου ρεύματος. Περιλαμβάνουν τουλάχιστον δύο λωρίδες κυκλοφορίας, συν την λωρίδα εξυπηρέτησης που προορίζεται αποκλειστικά για τη διέλευση των οχημάτων των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι οδηγοί ενημερώνονται για τα προβλήματα της κυκλοφορίας και με ηλεκτρονικές πινακίδες

Η ενημέρωση των οδηγών για τις συνθήκες κυκλοφορίας π.χ. για έργα, ατυχήματα, παρακάμψεις ή έκτακτα καιρικά φαινόμενα εξασφαλίζεται με δύο τρόπους. Κατ’ αρχάς με ηλεκτρονικούς πίνακες στους οποίους εμφανίζονται σύντομα μηνύματα. Υπάρχει όμως σε κάθε αυτοκινητόδρομο και μια ραδιοφωνική συχνότητα από την οποία μεταδίδονται συνεχώς οι πληροφορίες αυτές, μαζί με μουσική και διαφημίσεις, προκειμένου να καλυφθεί το κόστος. Οι οδηγοί ενημερώνονται για την εν λόγω ραδιοφωνική συχνότητα με πινακίδες που υπάρχουν κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ακούγονται ακόμη και μέσα σε σήραγγες χάρις στην εγκατάσταση ειδικών αναμεταδοτών.

Οι οδηγοί ενημερώνονται για τις τιμές των καυσίμων σε όλους τους σταθμούς εξυπηρέτησης αυτοκινητιστών ώστε να προγραμματίσουν τον ανεφοδιασμό τους

Ανά τακτά διαστήματα υπάρχουν τηλέφωνα επικοινωνίας με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Στις κολώνες με τις τηλεφωνικές συσκευές υπάρχει εγκατάσταση που σε περίπτωση κινδύνου τις μετατρέπει σε αναλάμποντες προειδοποιητικούς σηματοδότες για την ενημέρωση των οδηγών. Υπάρχουν χώροι στάθμευσης με τουαλέτες και νερό αλλά και με καθίσματα και τραπέζια για πικνίκ. Συχνά υπάρχουν και παιδικές χαρές για εκτόνωση των νεώτερων επιβατών. Και φυσικά υπάρχουν και οι σταθμοί εξυπηρέτησης αυτοκινητιστών με βενζινάδικα, εστιατόρια, καταστήματα που πωλούν τρόφιμα, αναμνηστικά παιχνίδια και πολλά άλλα. Σε μερικούς τέτοιους σταθμούς υπάρχουν και φτηνά ξενοδοχεία για όσους έκαναν πολλά χιλιόμετρα και θέλουν να ξεκουραστούν. Στην αρχή του αυτοκινητόδρομου υπάρχει ενημερωτική πινακίδα με τις τιμές των καυσίμων κατά μήκος της διαδρομής. Έτσι μπορεί κανείς να υπολογίσει που τον συμφέρει να σταματήσει για ανεφοδιασμό.

Στους ελβετικούς αυτοκινητόδρομους όλα τα οχήματα πρέπει να έχουν το ειδικό αυτοκόλητο σήμα των 40 ευρώ

«Πληρώνουν διόδια στην Ευρώπη;» θα ρωτήσουν πολλοί. Ανάλογα τη χώρα. Στο Βέλγιο δεν πληρώνουμε διόδια αλλά τέλη κυκλοφορίας, ίδια περίπου με αυτά που πληρώνουμε στην Ελλάδα. Πρόσφατα, αποφασίστηκε η καθιέρωση ηλεκτρονικού συστήματος πληρωμής της χρήσης των αυτοκινητοδρόμων (τηλεδιόδια), αλλά όταν εφαρμοστεί θα μειωθούν αντίστοιχα τα τέλη κυκλοφορίας. Στην Γαλλία, όσοι χρησιμοποιούν τους αυτοκινητοδρόμους πληρώνουν σχετικά ακριβά διόδια αλλά οι Γάλλοι δεν πληρώνουν τέλη κυκλοφορίας. Επίσης η χρέωση, όπως και στην Ιταλία γίνεται με βάση τη διανυθείσα απόσταση – μπαίνοντας στον αυτοκινητόδρομο παίρνετε από το μηχάνημα μια κάρτα και στην έξοδό σας την βάζετε σε άλλο μηχάνημα που υπολογίζει το τέλος που πρέπει να πληρώσετε. Για τους συχνούς χρήστες υπάρχει σύστημα τηλεδιοδίων. Σημαντική διευκρίνιση: σε όλους τους αυτοκινητόδρομους η πληρωμή των διοδίων γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με πιστωτικές κάρτες! Στην Ελβετία, όλοι όσοι χρησιμοποιούν τους αυτοκινητόδρομους (Ελβετοί και ξένοι), πρέπει να έχουν προμηθευτεί το σχετικό αυτοκόλλητο σήμα των 40 € που διατίθεται και στους συνοριακούς σταθμούς.

Στις σήραγγες των ελβετικών αυτοκινητοδρόμων λαμβάνετε το σήμα των ραδιοφωνικών σταθμών για καλύτερη ενημέρωση

Ο έλεγχος της ταχύτητας γίνεται με μόνιμα ραντάρ. Η παρουσία της τροχαίας, ιδίως σε περιόδους αυξημένης κυκλοφορίας, έντονη. Η διαγράμμιση ανανεώνεται περιοδικά και είναι πάντα ευδιάκριτη. Η συντήρηση, γίνεται συνήθως σε περιόδους μειωμένης κυκλοφορίας ή και τη νύχτα, και ανακοινώνεται αρκετές εβδομάδες πριν από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας αλλά και με ενημερωτικές πινακίδες που αναφέρουν πάντα τις ημερομηνίες έναρξης και λήξης των εργασιών ζητώντας συγνώμη από τους οδηγούς για την ταλαιπωρία.

Δεν θα κάνω συγκρίσεις με τα ελληνικά δεδομένα. Ευτυχώς, από χρονιά σε χρονιά παρατηρώ μια συνεχή αλλά πολύ αργή βελτίωση σε ορισμένους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους, αλλά όχι σε άλλους. Είμαι πεπεισμένος ότι τα περισσότερα από αυτά που απολαμβάνουν οι οδηγοί στις χώρες που προανέφερα, μπορούν και πρέπει να προσφερθούν και στους Έλληνες οδηγούς, εφόσον υπάρξει καλή θέληση από τους εμπλεκόμενους φορείς και πίεση από την κοινή γνώμη και τους οδηγούς. Εκτός από τους Έλληνες οδηγούς το αξίζουν και οι Έλληνες της διασποράς και οι χιλιάδες τουρίστες που επισκέπτονται την Ελλάδα κάθε χρόνο.

* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com

GR-Η γνώση εναντίον ατυχημάτων και καταστροφών

Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 24 Αυγούστου 2011.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Η γνώση εναντίον ατυχημάτων και καταστροφών
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*

Ένα εμπλουτισμένο κέντρο εκπαίδευσης στην ασφάλεια. Ένας διεπιστημονικός πανεπιστημιακός πόλος με αντικείμενο την αντιμετώπιση ατυχημάτων και καταστροφών. Για καλύτερη προστασία, λιγότερα θύματα, λιγότερο ανθρώπινο πόνο.

Η αντιμετώπιση των ατυχημάτων και των καταστροφών είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο θέμα που απαιτεί γνώσεις, ψυχρή λογική, σχεδιασμό και προβλεπτικότητα αλλά και συνεργασία πολλών φορέων και κλάδων. Κάθε απειλή έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Άλλα τα χαρακτηριστικά του σεισμού, διαφορετικά της δασικής πυρκαγιάς, άλλα των τροχαίων ατυχημάτων. Βέβαια, η απειλή πρέπει να συνδυαστεί με την τρωτότητα του απειλούμενου πληθυσμού για να προκαλέσει ζημίες. Ένα καλοχτισμένο σπίτι αντέχει περισσότερο στους σεισμούς, ένα καθαρισμένο δάσος κινδυνεύει λιγότερο από πυρκαγιά, ένας προσεκτικός οδηγός έχει λιγότερες πιθανότητες να εμπλακεί σε τροχαίο ατύχημα.

Όμως ο σχεδιασμός της πρόληψης εξαρτάται από πολλούς φορείς. Από τις αρχές, από μηχανικούς, γιατρούς και άλλους επιστήμονες αλλά και από τους ίδιους τους πολίτες. Για τους χώρους εργασίας ισχύουν συγκεκριμένοι κανόνες σχετικά με την ευθύνη των εργοδοτών σε θέματα υγιεινής και ασφάλειας. Εκτός από τα μέτρα πρόληψης που πρέπει να λαμβάνονται, υπάρχει και υποχρέωση διάθεσης του αναγκαίου εξοπλισμού επέμβασης αλλά και εκπαίδευσης του προσωπικού στις ενέργειες που πρέπει να γίνουν σε περίπτωση ατυχήματος. Ανάλογα ισχύουν και για δημόσιους χώρους όπως αεροδρόμια, κινηματογράφους, ξενοδοχεία. Με μια διαφορά – ενώ το προσωπικό πρέπει να έχει εκπαιδευτεί σχετικά, το κοινό που βρίσκεται στους χώρους αυτούς δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση ατυχήματος ή καταστροφής και συνήθως πανικοβάλλεται προκαλώντας επιδείνωση της κατάστασης.

Στο κέντρο εκπαίδευσης ασφάλειας Streetwise τα παιδιά εκπαιδεύονται στην αντιμετώπιση καθημερινών κινδύνων σε αγροτικές περιοχές

Η μείωση των επιπτώσεων από τα ατυχήματα και τις καταστροφές απαιτεί συνεπώς και μια καλύτερη εκπαίδευση. Των παιδιών κατ’ αρχάς, για τα οποία έχει αποδειχτεί ότι μπορούν να καθοδηγήσουν και τους γονείς π.χ. σε περίπτωση σεισμού. Αλλά και άλλων κατηγοριών πολιτών, όπως οι γονείς, οι οδηγοί, οι επιστήμονες. Με λύπη διαβάζω ότι τα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης κλείνουν λόγω προβλημάτων χρηματοδότησης. Σε παλαιότερη επιφυλλίδα είχα αναφερθεί στην ανάγκη δημιουργίας ενός κέντρου εκπαίδευσης στην ασφάλεια σαν το βρετανικό Streetwise.org.uk που εκπαιδεύει τα παιδιά στην αντιμετώπιση κάθε είδους κινδύνου: από τα τροχαία, μέχρι τις πυρκαγιές στο σπίτι, τις ηλεκτροπληξίες, τις επιθέσεις στους δρόμους και τους κινδύνους στην εξοχή και στις παραλίες. Οι μελέτες για την δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου έχουν ήδη γίνει και η δημιουργία του μπορεί να εξασφαλιστεί ακόμη και με ιδιωτική χρηματοδότηση π.χ. στο πλαίσιο μιας σύμπραξης δημόσιου-ιδιωτικού τομέα. Όπως και στην περίπτωση του Streetwise, η λειτουργία του μπορεί να εξασφαλιστεί με χορηγίες, με τη βοήθεια εθελοντών και με ένα μικρό δικαίωμα εισόδου για τους επισκέπτες.

Στη χρηματοδότηση του Streetwise σημαντικό ρόλο παίζει ο ιδιωτικός τομέας (εδώ επίδειξη του προσωπικού της τράπεζας Barclays για τη συλλογή χρημάτων)

Η εκπαίδευση των επιστημόνων μπορεί επίσης να εξασφαλιστεί με την δημιουργία ενός διεπιστημονικού-διακλαδικού πανεπιστημιακού πόλου που να καλύπτει όλα τα ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα της Κρήτης. Το Πανεπιστήμιο, το Πολυτεχνείο, το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) μπορούν να συνεργαστούν για τη δημιουργία και τη διάδοση γνώσης όσον αφορά την αντιμετώπιση ατυχημάτων και καταστροφών. Σκέφτομαι για παράδειγμα ένα προπτυχιακό μάθημα που να απευθύνεται σε όλα τα τμήματα και να περιλαμβάνει τεχνικές ανάλυσης επικινδυνότητας (risk assessment), τεχνικές πρώτων βοηθειών, διαχείριση ασφάλειας και αντιμετώπισης καταστροφών, επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης, ανάλυση ατυχημάτων και καταστροφών από οικονομικής και κοινωνικής πλευράς, νέες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται στην επέμβαση, σύνδεση πρόληψης και ασφαλιστικών εισφορών, επιπτώσεις στα ατυχήματα και τις καταστροφές από τις κλιματικές αλλαγές, σχετική νομοθεσία σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, μέτρα ψυχολογικής στήριξης των θυμάτων κ.ο.κ.

Στόχος ενός τέτοιου μαθήματος θα είναι η ανάπτυξη ενός νέου τρόπου συστημικής αντιμετώπισης της προστασίας των πολιτών από ατυχήματα και καταστροφές. Με βάση ένα μοντέλο που περιλαμβάνει τρεις σημαντικές φάσεις (πρόληψη, ετοιμότητα/επέμβαση και αποκατάσταση) και τρεις οριζόντιες δραστηριότητες (ανάλυση επικινδυνότητας, διοίκηση/έλεγχος/επικοινωνίες και πληροφόρηση/εκπαίδευση). Στη συνέχεια τα επιμέρους πανεπιστημιακά τμήματα μπορούν να αναπτύξουν συστηματικότερα τις ερευνητικές τους δραστηριότητες και τις εφαρμογές σε συνεργασία με επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων αλλά και με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και τα αρμόδια για την προστασία σώματα ασφαλείας (Αστυνομία, Πυροσβεστική, Λιμενικό, κλπ.).

Στην άσκηση «Ποσειδών» για την αντιμετώπιση παλιροϊκού κύματος (τσουνάμι) συνεργάζονται με την Περιφέρεια Κρήτης το Πολυτεχνείο και το ΙΤΕ

Μηχανικοί ασφαλείας, γιατροί επειγόντων, ψυχολόγοι μετα-τραυματικής διαταραχής, οικονομολόγοι ασφαλειών, μετεωρολόγοι, γεωλόγοι, επικοινωνιολόγοι, καταστροφολόγοι, εκπαιδευτικοί, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης και του ιδιωτικού τομέα, περιβαλλοντολόγοι, υδρολόγοι, σεισμολόγοι, μηχανικοί τηλεπικοινωνιών, πυροσβέστες, τραυματιοφορείς, αστυνομικοί, εθελοντές, μπορούν να συνεργαστούν στο πλαίσιο του παραπάνω μοντέλου για να εξασφαλίσουν για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Κρήτης υψηλότατο επίπεδο προστασίας από τα επιμέρους ατυχήματα και καταστροφές. Στο μέλλον, θα είναι επίσης δυνατός ο καινοτόμος επανασχεδιασμός των διαδικασιών προστασίας των πολιτών σε επίπεδο Περιφέρειας και Δήμων με βάση το παραπάνω απλό αλλά ταυτόχρονα πολυσύνθετο μοντέλο αλλά και την κρίσιμη μάζα των επιστημόνων και μηχανικών που θα έχει συσταθεί, έτσι ώστε να εξασφαλιστούν βέλτιστα αποτελέσματα για τους πολίτες στην καθημερινότητά τους.

Scientia vincere tenebras. Η επιστήμη νικά το σκότος. Είναι το έμβλημα του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών. Η επιστημονική γνώση μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την καλύτερη αντιμετώπιση ατυχημάτων και καταστροφών, τη σωτηρία ανθρώπινης ζωής και τον περιορισμό του πόνου.

* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com

GR-Νυκτερινή διασκέδαση με ασφάλεια

Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 17 Αυγούστου 2011.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ


Νυκτερινή διασκέδαση με ασφάλεια
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*

Αποφασίσατε να το ρίξετε έξω απόψε. Σε νυκτερινό κέντρο πρώτα. Στη συνέχεια σε κλαμπ για χορό. Αμέριμνα και χαλαρά. Ίσως να κάνετε και κάποια ενδιαφέρουσα γνωριμία και ν’ αποφασίσετε να συνεχίσετε τη διασκέδαση μαζί. Όταν διασκεδάζετε δεν θέλετε να σκέφτεστε για κινδύνους και απειλές. Και πολύ καλά κάνετε. Αυτά πρέπει να τα έχουν σκεφτεί οι υπεύθυνοι των νυκτερινών κέντρων που θα σας υποδεχτούν.

Κατ’ αρχάς πρέπει να έχουν λάβει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις για την πυρασφάλεια. Να μην έχουν μπλοκάρει τις εξόδους κινδύνου που πρέπει να έχουν επισημανθεί σωστά. Να διαθέτουν πυροσβεστήρες αλλά και σωστά μελετημένη ηλεκτρική εγκατάσταση που δεν θα προκαλέσει πυρκαγιά λόγω βραχυκυκλώματος. Κι αν έχουν κατασκευάσει σκέπαστρα πρέπει να έχουν φροντίσει την αντισεισμική τους θωράκιση υπό την επίβλεψη καταρτισμένου μηχανικού.

Όμως όλα τα παραπάνω φαίνεται πως δεν αρκούν. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα νυκτερινά κέντρα και άλλοι χώροι διασκέδασης με τη βοήθεια της τοπικής αυτοδιοίκησης, μη κυβερνητικών οργανώσεων εθελοντών αλλά και με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιζητούν όλο και περισσότερο να λάβουν ένα σήμα ποιότητας ασφάλειας. Με το οποίο να αποδεικνύουν ότι εξασφαλίζουν στους πελάτες τους ακόμη καλύτερες συνθήκες ασφάλειας και προστασίας. Πράγματι, όταν οι νέοι διασκεδάζουν, εκτίθενται ηθελημένα ή και αθέλητα σε πολλούς κινδύνους. Κατανάλωση οινοπνεύματος ή και παράνομων ψυχοτρόπων ουσιών. Σεξουαλικές επαφές χωρίς προστασία ή ακόμη και χωρίς τη θέλησή τους. Υπερβολικός θόρυβος από ισχυρές μεγαφωνικές εγκαταστάσεις. Βία και προβλήματα οδικής ασφάλειας. Πολλοί από τους κινδύνους αυτούς ενδέχεται να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία ή να συνδέονται με ατυχήματα και δυστυχήματα.

Αφίσα για την χρήση ωτοασπίδων σε νυκτερινά κέντρα με δυνατή μουσική

Ακόμη και σε χώρες όπου η νομοθεσία εφαρμόζεται αυστηρά η καθιέρωση ενός σήματος ποιότητας για νυκτερινά κέντρα, χώρους διασκέδασης και οργανωμένες εκδηλώσεις (π.χ. φεστιβάλ) συμβάλλει στον περιορισμό των παραπάνω κινδύνων, στη βελτίωση του περιβάλλοντος της νυκτερινής ζωής, στην πρόσβαση σε πληροφορίες και σε υπηρεσίες με βιώσιμο τρόπο. Και με την ενεργό συμμετοχή των υπεύθυνων που έχουν την ευκαιρία να επιδείξουν την κοινωνική τους ευαισθησία αλλά και που αποκτούν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους.

Εικονίδιο που επισημαίνει
το σημείο διαθεσης
ωτοασπίδων σε κέντρα
νυκτερινής  διασκέδασης
που έχουν λάβει το σήμα
ποιότητας ασφάλειας

Εικονίδιο που επισημαίνει
ότι το μισό τουλάχιστον
προσωπικό έχει εκπαιδευτεί
σε πρώτες βοήθειες, σε
αντιμετώπιση συγκρούσεων
κλπ.

Τι υπηρεσίες πρέπει να προσφέρει υποχρεωτικά ένα νυκτερινό κέντρο που έχει λάβει π.χ. το σήμα ποιότητας «Quality Nights» (Νύχτες Ποιότητας) το οποίο διατίθεται στο Βέλγιο; Δωρεάν νερό για την αντιμετώπιση της αφυδάτωσης. Σημεία πώλησης προφυλακτικών αλλά και ωτοασπίδων, για την προφύλαξη από τον υπερβολικό θόρυβο. Σημεία πληροφόρησης για θέματα υγείας όπως συναισθηματική και σεξουαλική ζωή, οδική ασφάλεια, ηχορύπανση κλπ.. Δυνατότητα έγκαιρης προειδοποίησης σε περίπτωση που στην χώρα έχουν εντοπιστεί να κυκλοφορούν ιδιαίτερα επικίνδυνες ψυχότροπες ουσίες. Τέλος, το μισό τουλάχιστον προσωπικό που έρχεται σε επαφή με το κοινό έχει εκπαιδευτεί στις πρώτες βοήθειες, στη διαχείριση συγκρούσεων και στον περιορισμό των κινδύνων από την ηχορύπανση καθώς και από τη χρήση οινοπνεύματος ή άλλων ψυχότροπων ουσιών.

Η νυκτερινή διασκέδαση μπορεί να γίνει ασφαλέστερη χάρις στις κοινές προσπάθειες αρχών, εθελοντών και  καταστηματαρχών στο πλαίσιο αναβάθμισης της ποιότητας του τουριστικού προϊόντος

Επιπλέον, μερικά κέντρα μπορούν να προσφέρουν προαιρετικά και ορισμένες πρόσθετες υπηρεσίες, όπως: πρόσβαση σε άτομα με αναπηρία, αίθουσα χαλάρωσης (με απαλή μουσική χαμηλής έντασης και ήπιο φωτισμό), ειδικές ρυθμίσεις για καπνιστές και μη, δυνατότητες επιστροφής στο σπίτι και τέλος πλήρη υπηρεσία πρώτων βοηθειών με εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό που διατίθεται επί τόπου ή σε πολύ κοντινή απόσταση.

Ο λογότυπος του ευρωπαϊκού δικτύου σημάτων ασφαλέστερων χώρων διασκέδασης

Εκτός από το Βέλγιο, σήματα ποιότητας ασφάλειας για νυκτερινά κέντρα διασκέδασης και άλλες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις προσφέρονται ήδη στη Γαλλία (περιοχή του Παρισιού - www.fetez-clairs.org), στην Καταλονία (www.qdefesta.cat) και στην Ελβετία (www.safer-clubbing.ch). Το έργο «Ασφαλέστερη Νυκτερινή Ζωή» (www.safernightlife.org) που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο του προγράμματος δημόσιας υγείας επιχειρεί να κωδικοποιήσει, να συντονίσει και να προβάλλει τις προσπάθειες σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για την δημιουργία και διάδοση σημάτων ποιότητας ασφάλειας για νυκτερινά κέντρα και μεγάλες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Έχουν ήδη οργανωθεί σχετικά σεμινάρια και ένα συνέδριο και προβλέπονται κατά τα επόμενα δύο χρόνια αντίστοιχες ενημερωτικές και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις αλλά και η διοργάνωση μιας Πανευρωπαϊκής Νύκτας Ασφαλούς Νυκτερινής Ζωής τον Ιούνιο του 2012. Στις ιστοσελίδες του έργου υπάρχουν χρήσιμες πληροφορίες για οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και εθελοντικές οργανώσεις που επιθυμούν να καθιερώσουν σήμα ποιότητας ασφάλειας.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες στο πρόγραμμα «Ασφαλής Νυχτερινή Ζωή» συμμετέχει από την Ελλάδα μόνον ο Δήμος Αλεξανδρούπολης

Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με άλλες δράσεις π.χ. για την προστασία από την ηχορρύπανση, για τον ορισμό ενός Νηφάλιου Οδηγού που δεν θα πιεί και θα οδηγήσει την παρέα με ασφάλεια μετά τη γιορτή, για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών και του αλκοολισμού, για την μείωση των τροχαίων ατυχημάτων σε συνδυασμό με αυστηρότερους ελέγχους των νυκτερινών κέντρων διασκέδασης αλλά και των οδηγών συμβάλλουν αποφασιστικά στην μείωση των δυσάρεστων επακόλουθων μιας γιορτής. Η διασκέδαση υπεύθυνων πολιτών, υπό συνθήκες ασφαλείας, σε κέντρα που διευθύνονται από υπεύθυνους καταστηματάρχες, οι οποίοι ενδιαφέρονται για την υγεία των πελατών τους και εφαρμόζουν εθελοντικά προγράμματα Ασφαλούς Νυκτερινής Ζωής αποτελούν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα ενός τουρισμού υψηλής ποιότητας. Και μπορούν εύκολα να εφαρμοστούν με ελάχιστη δαπάνη αρκεί να υπάρχει καλή θέληση και υποστήριξη από τις τοπικές αρχές.

Καλή και ασφαλή διασκέδαση σε όλους!

* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com

GR-Ο διαρκής παγκόσμιος πόλεμος …

Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 10 Αυγούστου 2011.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Ο διαρκής παγκόσμιος πόλεμος …
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*

Ο πόλεμος του ανθρώπου με τα μικρόβια διαρκεί αιώνες. Το ανθρώπινο γένος όχι μόνο επιβιώνει κάθε φορά από τις επιδημίες και τις πανδημίες αλλά εξέρχεται και πιο δυνατό

Ο άνθρωπος φοβόταν ανέκαθεν τις φυσικές καταστροφές τους σεισμούς, τις πλημμύρες, τις δασικές πυρκαγιές. Η τεχνολογική πρόοδος συνδέεται με νέους φόβους για ανθρωπογενείς καταστροφές όπως τρομοκρατικά κτυπήματα, χημικά και πυρηνικά ατυχήματα ή ακόμη και τροχαία. Αλλά και ποτέ δεν έλλειψε ο φόβος των θανατηφόρων μεταδοτικών ασθενειών. Ιστορικός έχει μείνει ο τετραετής λοιμός που έπληξε την Αθήνα το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου και αποδεκάτισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αττικής. Το μεσαίωνα η βουβωνική πανώλη σκότωσε πάνω από 100 εκατομμύρια ευρωπαίους μέσα σε 12 χρόνια. Στις αρχές του 20ου αιώνα η ισπανική γρίπη μέσα σε δύο χρόνια σκότωσε γύρω στα 75 εκατομμύρια παγκοσμίως. Από το AIDS τα είκοσι τελευταία χρόνια έχουν πεθάνει 25 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Ας αφήσουμε τις επιδημίες χολέρας, ευλογιάς, γρίπης και δάγκειου πυρετού που περιοδικά «επισκέπτονται» διάφορες περιοχές του πλανήτη μας.

Ο ιός της γρίπης που μεταλάσσεται συχνά απαιτεί επικαιροποίηση των εμβολίων σ ετήσια βάση.

Η μάχη του ανθρώπου με τα μικρόβια είναι λοιπόν ένας διαρκής παγκόσμιος πόλεμος στον οποίο μέχρι σήμερα ο άνθρωπος έχει βγει νικητής. Το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτει είναι η ανοσία, δηλαδή η ικανότητα που έχει ή που αποκτά ο ανθρώπινος οργανισμός να αντιστέκεται σε κάποια μικροβιακή προσβολή. Επί αιώνες αυτό γινόταν με φυσικό τρόπο – όσοι ανέπτυσσαν τα κατάλληλα αντισώματα επιβίωναν από τους λοιμούς και τις πανούκλες, οι υπόλοιποι απλώς πέθαιναν. Κι πολλοί από όσους επιζούσαν μετέφεραν αυτή την ικανότητα αντίστασης και στους απογόνους τους, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό συνδεόταν με δευτερογενή προβλήματα. Η ικανότητα αντίστασης στην ελονοσία για παράδειγμα, συνδέεται με μια γενετική μετάλλαξη, το γνωστό «στίγμα» της μεσογειακής αναιμίας, το οποίο όταν υπάρχει και στους δύο γονείς, υπάρχει 25% πιθανότητα να αποκτήσουν παιδιά με μεσογειακή αναιμία.

Η απομόνωση των ασθενών σε περίπτωση μεταδοτικής ασθένειας αποτελεί βασική μέθοδο προφύλαξης και εφαρμόστηκε στο λοιμό της αρχαίας Αθήνας από τον Ιπποκράτη

Στη συνέχεια ο άνθρωπος επινόησε τα εμβόλια, με τα οποία εισάγοντας μερικά νεκρά ή αδρανοποιημένα μικρόβια στον οργανισμό πέτυχε να δημιουργήσει τεχνητά την απαιτούμενη ανοσία. Με τα εμβόλια εξαλείψαμε την ευλογιά, μια από τις πιο μεταδοτικές και θανατηφόρες γνωστές ασθένειες. Επόμενος στόχος είναι η εξάλειψη της πολιομυελίτιδας που σήμερα έχει περιοριστεί σε τέσσερεις μόνο χώρες (Αφγανιστάν, Ινδία, Νιγηρία και Πακιστάν). Άλλες αρρώστιες όπως η ερυθρά, η ιλαρά, οι μαγουλάδες, η ανεμοβλογιά και ο τυφοειδής πυρετός που πριν από έναν αιώνα σκότωναν ή αχρήστευαν χιλιάδες έχουν τεθεί υπό έλεγχο. Και το εμβόλιο της γρίπης που κάθε χρόνο ανανεώνεται για να συνυπολογίσει και τις νέες παραλλαγές του μικροβίου, βοηθά τις ευπαθέστερες ομάδες του πληθυσμού που ενδέχεται να εμφανίσουν επιπλοκές αν προσβληθούν από γρίπη (παιδιά κάτω των 2 ετών και ηλικιωμένοι άνω των 65, έγκυες, ασθματικοί, πάσχοντες από νευρολογικές ασθένειες και πνευμονοπάθειες, καρδιοπαθείς, αναιμικοί, διαβητικοί κ.ά.).

Η κάθετη πτώση των περιπτώσεων ιλαράς στις ΗΠΑ μετά την κυκλοφορία του σχετικού εμβολίου (πηγή - CDCP, ΗΠΑ)

Βέβαια, υπάρχουν πάντα και αυτοί που αμφισβητούν την αξία των εμβολιασμών προβάλλοντας όχι μόνο ηθικά και θρησκευτικά επιχειρήματα αλλά και ζητήματα αποτελεσματικότητας ή και ασφάλειας των εμβολιασμών. Βέβαια τα εμβόλια, όπως και κάθε άλλο φάρμακο, ενδέχεται σε ορισμένους να προκαλέσουν παρενέργειες. Γι’ αυτό και πριν διατεθούν στην αγορά δοκιμάζονται ενδελεχώς. Όμως τα θετικά αποτελέσματα των εμβολιασμών υπερτερούν κατά πολύ των ενδεχόμενων περιορισμένων παρενεργειών. Και σε όσες περιπτώσεις κάποιες κοινωνίες διέκοψαν τους εμβολιασμούς, παρατηρήθηκε άμεση αύξηση των κρουσμάτων και των θανάτων. Συνέβη με μια επιδημία ευλογιάς στη Στοκχόλμη το 1873. Με αύξηση των κρουσμάτων ιλαράς στα μέλη μιας θρησκευτικής κοινότητας στην Ολλανδία το 1999 που δεν είχε εμβολιαστεί, αλλά και στην Βρετανία και την Ιρλανδία όπου το ποσοστό εμβολιασμού είχε μειωθεί λόγω μιας επιστημονικής διαμάχης. Τέλος, με επανεμφάνιση της πολιομυελίτιδας σε περιοχές της Νιγηρίας όπου για θρησκευτικούς λόγους διεκόπη ο εμβολιασμός στις αρχές της περασμένης δεκαετίας.

Η χρήση προφυλακτικού είναι το κυριότερο μέσο προστασίας από το AIDS

Η Ευρωπαϊκή Ένωση παίζει ενεργό ρόλο στην οργάνωση της άμυνας στον παγκόσμιο πόλεμο ενάντια στις μεταδοτικές ασθένειες που λέγονται και λοιμώδη νοσήματα. Ένα δίκτυο επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών ασχολείται με την παρακολούθηση των μεταδοτικών νοσημάτων και την έγκαιρη προειδοποίηση και το συντονισμό της αντίδρασης. Με βάση τις αναφορές των γιατρών και των νοσοκομείων οι υγειονομικές υπηρεσίες όλων των χωρών ενημερώνονται άμεσα για την εμφάνιση κάποιου λοιμώδους νοσήματος. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων στη Στοκχόλμη βοηθά εντοπίζοντας και αξιολογώντας τους οφειλόμενους σε λοιμώδη νοσήματα υφιστάμενους ή υποβόσκοντες κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία.

Ο Ιπποκράτης καταπολέμησε τον λοιμό στην Αθήνα με καύση των νεκρών, απομόνωση των ασθενών, βράσιμο του νερού, πλύσιμο των χεριών και φωτιές για την απολύμανση του αέρα

Τα εμβόλια και η έγκαιρη προειδοποίηση είναι δύο ισχυρά όπλα. Η βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και διαβίωσης στην Ευρώπη αποτελεί επίσης σημαντικό παράγοντα αναστολής της διάδοσης των μεταδοτικών ασθενειών. Μια πανδημία γρίπης λόγου χάρη θα αντιμετωπιστεί ταχύτατα και ο πληθυσμός θα έχει μεγαλύτερες αντιστάσεις λόγω καλής διατροφής, καθαριότητας και εμβολιασμών σε σχέση ας πούμε με την ισπανική γρίπη του 1908. Αλλά σήμερα διαθέτουμε και φάρμακα με τα οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα μικρόβια καλύτερα (αντιικά, αντιβιοτικά κ.ά).

Ο πόλεμος με τα μικρόβια δεν προβλέπεται να τελειώσει σύντομα. Είναι ένας πόλεμος στον οποίο είμαστε όλοι στρατιώτες. Η καλύτερη άμυνά μας είναι ο σωστός εμβολιασμός, ιδίως των παιδιών, η σωστή διατροφή και η τήρηση σωστών συνθηκών υγιεινής. Για να συνεχίσει η ανθρωπότητα να έχει το πάνω χέρι.

* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com