Μια γαλλική εκστρατεία για να αναπτύξουν τα παιδιά μια υγιή σχέση με τηλεόραση, υπολογιστές και διαδίκτυο..
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 17 Απριλίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-326)
Στα δύο προηγούμενα άρθρα (ΧΝ 27/3/2018 και ΧΝ 3/4/2018) ασχοληθήκαμε με τις εξαρτήσεις. Τις οποίες εκμεταλλεύονται οικονομικά το κράτος, διάφορες εταιρείες αλλά και κακοποιοί. Γράψαμε για τα σημάδια, τα οποία υποδεικνύουν ότι ένα αγαπημένο πρόσωπο έχει εθιστεί σε κάποια ουσία (που κυκλοφορεί νόμιμα ή παράνομα). Τέλος αναφερθήκαμε σε μερικές ψυχολογικές εξαρτήσεις όπως τυχερά παιχνίδια (τζόγος), σεξ, ηλεκτρονικοί υπολογιστές και διαδίκτυο, εργασία (εργασιομανία), αιρέσεις και γκουρού, υπερβολικό φαγητό ή τέλος υπερβολική άσκηση.
Καθώς οι επιστήμονες κατανοούν καλύτερα τους μηχανισμούς της εξάρτησης, αναπτύσσονται για όλο και μικρότερες ηλικίες μέθοδοι προφύλαξης από τους επικίνδυνους εθισμούς. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί έχουν μεγάλη ευθύνη να βοηθήσουν τα παιδιά και τους νέους να αναπτύξουν μια υγιή σχέση με το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσουν και θα εργαστούν ώστε να μάθουν να αποφεύγουν τις παγίδες.
Πέρα από τα προγράμματα πρόληψης στους τομείς των διάφορων ουσιών και των τυχερών παιχνιδιών, ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόληψη των εξαρτήσεων από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το διαδίκτυο. Κι αυτό γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι θα εργαστούν στο άμεσο ή στο απώτερο μέλλον σε μια διασυνδεδεμένη κοινωνία των πληροφοριών. Στην οποία, όλες πρακτικά οι εργασίες θα γίνονται μπροστά σε μια οθόνη ...
Σε αυτό το πλαίσιο έχει ξεκινήσει στη Γαλλία, αλλά και σε άλλες χώρες, η ενημερωτική εκστρατεία «3-6-9-12» με στόχο να βοηθήσει τους γονείς να «τιθασεύσουν τις οθόνες» και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αξιοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες των πληροφοριών και των επικοινωνιών χωρίς τις όποιες αρνητικές τους επιπτώσεις. Εμπνευστής της εκστρατείας είναι ο Σέρζ Τισερόν, ψυχίατρος και μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Τεχνολογίας. Ας δούμε με λίγα λόγια περί τίνος πρόκειται.
Η εκστρατεία έχει στηθεί με βάση κάποιες ηλικίες – ορόσημα. Είσοδος στο νηπιαγωγείο (3 ετών), είσοδος στην πρωτοβάθμια (6 ετών), ηλικία που το παιδί κατέχει γραφή και ανάγνωση (9 ετών), είσοδος στο γυμνάσιο (12 ετών), που ακολουθείται από την εφηβεία. Η εκστρατεία στηρίζεται επίσης στην αρχή ότι καμία οθόνη δεν προκαλεί βλάβη από μόνη της – όλα εξαρτώνται από τη στιγμή και τον τρόπο που μπαίνει στη ζωή του παιδιού, κατά κάποιον τρόπο όπως εμπλουτίζεται και η δίαιτά του.
Μέχρι 3 ετών. Το παιχνίδι είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναπτυχθεί το παιδί. Διαβάζουμε παιδικά βιβλία και διηγούμαστε ιστορίες. Πηγαίνουμε σε παιδικές χαρές, παίζουμε στην παραλία, κάνουμε περίπατους. Η ανοικτή τηλεόραση επηρεάζει την μαθησιακή διαδικασία του παιδιού ακόμη και αν το ίδιο δεν την κοιτάζει. Δεν βάζουμε ποτέ τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο. Κι αν παίξουμε κάποιο ψηφιακό παιχνίδι το κάνουμε μόνο για την ευχαρίστηση να παίξουμε μαζί με το παιδί …
Σε μια σειρά από σημαντικές έρευνες η Λίντα Παγκάνι του Πανεπιστημίου του Μονρεάλ στον Καναδά απέδειξε τη σχέση που έχει η παρακολούθηση της τηλεόρασης στις ηλικίες 2-3 ετών με μεταγενέστερα προβλήματα στο σχολείο. Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά αυτά εμφανίζουν μειωμένο λεξιλόγιο, μαθησιακές δυσκολίες, μη συμμετοχή στην τάξη, κινητικά προβλήματα, καθώς και αύξηση της συχνότητας της θυματοποίησης από τους συμμαθητές. Στο γυμνάσιο, παρουσιάζουν μειωμένες ικανότητες προσοχής, συγκέντρωσης, εμπάθειας και ανάπτυξης κοινωνικών σχέσεων.
Ηλικίες από 3 έως 6 ετών. Καθορίζουμε σαφείς κανόνες για τον χρόνο που το παιδί μπορεί να χρησιμοποιήσει μια οθόνη. Τηρούμε τις ηλικίες που αναφέρονται στα διάφορα προγράμματα (π.χ. της τηλεόρασης). Η τηλεόραση, ο υπολογιστής, η ταμπλέτα χρησιμοποιούνται στο σαλόνι κι όχι στο υπνοδωμάτιο. Απαγορεύονται ψηφιακά παιχνίδια στο φαγητό και πριν τον ύπνο. Επιπλέον, δεν τα χρησιμοποιούμε ποτέ για να ηρεμήσουμε τα παιδιά. Δεν αφήνουμε το παιδί να παίζει μόνο του αλλά το συνοδεύουμε.
Ηλικίες 6 έως 9 ετών. Καθορίζουμε σαφείς κανόνες για τον χρόνο που το παιδί μπορεί να χρησιμοποιήσει μια οθόνη και συζητούμε μαζί του γι’ αυτά που βλέπει και κάνει. Η τηλεόραση, ο υπολογιστής, η ταμπλέτα χρησιμοποιούνται στο σαλόνι κι όχι στο υπνοδωμάτιο. Ρυθμίζουμε ανάλογα και την παιχνιδοκονσόλα. Εξηγούμε τι είναι το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, το δικαίωμα στην εικόνα και τις τρεις αρχές του διαδικτύου. Πρώτον, τίποτα δεν μένει κρυφό. Δεύτερο, όλα μένουν αιώνια. Και τρίτον δεν είναι όλα αλήθεια.
Ηλικίες 9 έως 12 ετών. Καθορίζουμε με το παιδί την ηλικία που θα μπορεί να έχει το δικό του κινητό τηλέφωνο. Μπορεί να έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο αλλά αποφασίζουμε μαζί αν θα το κάνει μόνο του ή συνοδευόμενο από έναν ενήλικα. Αποφασίζουμε επίσης για τον χρόνο που θα περάσει μπροστά σε κάθε οθόνη και συζητούμε γι’ αυτά που βλέπει και κάνει. Του υπενθυμίζουμε τις τρεις αρχές του διαδικτύου.
Άνω των 12 ετών. Τα παιδιά χρησιμοποιούν το διαδίκτυο μόνα τους αλλά καθορίζουμε μαζί τους το ωράριο χρήσης. Συζητούμε για τις τηλεφορτώσεις, τη λογοκλοπή, την πορνογραφία και τον εκφοβισμό. Το βράδυ σβήνουμε το WiFi και τα κινητά. Αρνούμαστε να γίνουμε «φίλοι» τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τους γονείς. Υπάρχουν φυσικά οι φορείς που οργανώνουν προγράμματα ενημέρωσης για γονείς και εκπαιδευτικούς με στόχο την διοργάνωση βιωματικών σεμιναρίων πρόληψης για παιδιά και εφήβους. Αυτά αποβλέπουν στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και συμπεριφορών, στην ενίσχυση της αντίληψης του εαυτού και της αντίστασης στις κοινωνικές πιέσεις, στη διαμόρφωση κανονιστικών αντιλήψεων και στάσεων, καθώς και στη βελτίωση της επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια και στην υποστήριξη των γονέων στο ρόλο τους.
Αν θέλουμε τα παιδιά μας να αναπτύξουν ανθεκτικούς χαρακτήρες και συνήθειες, καθώς και να χαρούν τη ζωή τους χωρίς εξαρτήσεις θα πρέπει να επενδύσουμε από νωρίς – σε επικοινωνία αλλά και σε προσωπικό παράδειγμα …
17 Απριλίου 2018
03 Απριλίου 2018
Πως εντοπίζονται οι εξαρτήσεις
Ποιά σημάδια θα πρέπει να «χτυπήσουν καμπανάκια» για κάθε είδους εξάρτηση και σε όλες τις ηλικίες
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 3 Απριλίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-325)
Γράψαμε την περασμένη εβδομάδα για τις εξαρτήσεις από ναρκωτικές ουσίες, μερικές από τις οποίες όπως το αλκοόλ και τα τσιγάρα κυκλοφορούν νόμιμα. Όμως, πολυάριθμοι ψυχολόγοι και επαγγελματίες της υγείας θεωρούν ότι υπάρχουν και εξαρτήσεις που δεν συνδέονται με την χρήση ουσιών. Πρόκειται για ψυχολογικές εξαρτήσεις όπως για παράδειγμα από το τζόγο, το σεξ, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το διαδίκτυο, την εργασία (εργασιομανία), από αιρέσεις και γκουρού, από το υπερβολικό φαγητό ή τέλος από την υπερβολική άσκηση.
Θα πρέπει να ξεχωρίσουμε εδώ δύο έννοιες. Μια συνήθεια ελέγχεται και μπορούμε ανά πάσα στιγμή να την διακόψουμε χωρίς ψυχολογικές ή σωματικές επιπτώσεις. Αντίθετα, ο εθισμός δεν ελέγχεται γιατί όπως είπαμε και την προηγούμενη εβδομάδα πρόκειται για νόσο του εγκεφάλου στη δομή και τη λειτουργία του οποίου έχουν επέλθει μεταβολές. Έτσι η απεξάρτηση από τον εθισμό απαιτεί οπωσδήποτε εξωτερική βοήθεια – μόνο η θέληση δεν αρκεί αν και αποτελεί το σημαντικότατο πρώτο βήμα.
Όπως και με τις ναρκωτικές ουσίες, ορισμένες συνήθειες που προκαλούν αισθήματα ευφορίας και ανακούφισης, ή που επιβάλλονται από τον στενό κοινωνικό περίγυρο μπορούν εύκολα να οδηγήσουν σε εθισμό και σε εξάρτηση. Τέτοιες είναι η συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια (τζόγος) αλλά και η υπέρμετρη ενασχόληση με τους υπολογιστές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και με το διαδίκτυο γενικότερα – ιδίως όταν αυτό συνδυάζεται με τη συμμετοχή σε διαδικτυακά, τυχερά ή άλλα, παιχνίδια, σε ατέρμονες συζητήσεις για θέματα άνευ ουσίας ή και σε παρακολούθηση πορνογραφικού ή άλλου παράνομου υλικού.
Όλα τα παραπάνω μπορεί να αποδειχτούν καταστρεπτικά για την σωματική και ψυχική υγεία όχι μόνο των ενήλικων αλλά – ιδίως – των παιδιών και των εφήβων. Υποστήριξη για την απεξάρτηση από τέτοιους εθισμούς παρέχει το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) το οποίο λειτουργεί και ειδική τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για τον τζόγο (το 1114). Το ΚΕΘΕΑ αλλά και άλλοι φορείς παρέχουν υποστήριξη και για την απεξάρτηση από την υπερβολική χρήση του διαδικτύου.
Η διάγνωση ότι ένα αγαπημένο μας πρόσωπο έχει αναπτύξει κάποιον εθισμό δεν είναι πάντα εύκολη. Κι αυτό επειδή τα εξαρτημένα άτομα δεν παραδέχονται ότι έχουν πρόβλημα και τείνουν να καλύπτουν τα ίχνη τους. Υπάρχουν ωστόσο μερικά σημάδια που πρέπει να «χτυπήσουν καμπανάκια».
Μια αλλαγή στη διάθεση, στη στάση και στην προθυμία. Νέοι φίλοι και νέα στέκια. Κακές σχολικές ή εργασιακές επιδόσεις και απουσίες. Μυστικοπαθής συμπεριφορά και ψέματα. Απότομη μείωση ή αύξηση του βάρους. Απότομη ή ανεξήγητη αύξηση των δαπανών. Εγκατάλειψη αγαπημένων ενασχολήσεων και χόμπι. Αδικαιολόγητες αλλαγές στο ημερήσιο πρόγραμμα ή στις ώρες ύπνου. Κόκκινα μάτια ή διεσταλμένες κόρες. Κακοσμία του σώματος και τρεμούλα στα χέρια.
Εκρήξεις θυμού και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Μυστικά τηλεφωνήματα, απόκρυψη της οθόνης του υπολογιστή ή δημιουργία νέων διαδικτυακών ή τραπεζικών λογαριασμών. Ανεξόφλητοι λογαριασμοί, δάνεια ή και κλοπές χρημάτων. Τέλος κάποια ανεξήγητη μελαγχολία ή κατάθλιψη. Αυτά σε συνδυασμό με σωματικά συμπτώματα όπως μυαλγία, εμετός, εφίδρωση, τρέμουλο, πυρετός, αϋπνία ή και διάρροια ίσως δείχνουν προσπάθεια απεξάρτησης
Πριν την ανάληψη δράσης πάντως θα πρέπει να προηγηθεί επαλήθευση ότι υπάρχει πράγματι πρόβλημα. Με έλεγχο και επαλήθευση λογαριασμών, τηλεφωνικών κλήσεων και απουσιών. Χρήσιμη είναι η τήρηση ημερολογίου όπου καταγράφονται απουσίες και καθυστερήσεις αλλά και το διαδικτυακό ιστορικό σε οικογενειακούς υπολογιστές – κάτι που είναι βέβαια δυσκολότερο, γιατί οι εξαρτημένοι συνήθως φροντίζουν να καλύψουν τα ίχνη τους.
Όταν συγκεντρωθούν αρκετά στοιχεία είναι ώρα να αντιμετωπίσετε το αγαπημένο πρόσωπο με ψυχραιμία και χωρίς θυμό. Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν από τη μεριά του άρνηση, ψέματα ακόμη και δόλος. Γι’ αυτό θα πρέπει προηγουμένως να σκεφτείτε καλά τι θέλετε να πείτε και πως αισθάνεστε. Υπάρχει επίσης περίπτωση να διαπιστώσετε ότι έχει τάσεις αυτοκτονίας. Σε αυτή την περίπτωση μην τον αφήσετε μόνο του και ζητήσετε άμεσα βοήθεια τηλεφωνώντας στο 1018 ή στο ΕΚΑΒ – ιδίως αν πρόκειται για συμπτώματα στερητικού συνδρόμου.
Σε κάθε περίπτωση πάντως θα πρέπει να ζητηθεί η βοήθεια γιατρού ή ψυχολόγου. Μόνον έτσι είναι δυνατόν το εξαρτημένο άτομο να έλθει αντιμέτωπο με το πρόβλημα της εξάρτησής του και να ξεκινήσει το ταχύτερο δυνατόν η, συχνά μακρόχρονη και επίπονη, διαδικασία της απεξάρτησης. Η οποία προϋποθέτει πάνω απ’ όλα την στερεά επιθυμία του ίδιου του εξαρτημένου ατόμου να απαλλαγεί από το πρόβλημα του.
Τη επόμενη εβδομάδα, στο τρίτο και τελευταίο άρθρο αυτής της σειράς θα μιλήσουμε για τα μέτρα πρόληψης που πρέπει να ληφθούν από την παιδική ηλικία προκειμένου να περιοριστούν οι εξαρτήσεις σε εφήβους και ενήλικες.
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 3 Απριλίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-325)
Γράψαμε την περασμένη εβδομάδα για τις εξαρτήσεις από ναρκωτικές ουσίες, μερικές από τις οποίες όπως το αλκοόλ και τα τσιγάρα κυκλοφορούν νόμιμα. Όμως, πολυάριθμοι ψυχολόγοι και επαγγελματίες της υγείας θεωρούν ότι υπάρχουν και εξαρτήσεις που δεν συνδέονται με την χρήση ουσιών. Πρόκειται για ψυχολογικές εξαρτήσεις όπως για παράδειγμα από το τζόγο, το σεξ, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το διαδίκτυο, την εργασία (εργασιομανία), από αιρέσεις και γκουρού, από το υπερβολικό φαγητό ή τέλος από την υπερβολική άσκηση.
Θα πρέπει να ξεχωρίσουμε εδώ δύο έννοιες. Μια συνήθεια ελέγχεται και μπορούμε ανά πάσα στιγμή να την διακόψουμε χωρίς ψυχολογικές ή σωματικές επιπτώσεις. Αντίθετα, ο εθισμός δεν ελέγχεται γιατί όπως είπαμε και την προηγούμενη εβδομάδα πρόκειται για νόσο του εγκεφάλου στη δομή και τη λειτουργία του οποίου έχουν επέλθει μεταβολές. Έτσι η απεξάρτηση από τον εθισμό απαιτεί οπωσδήποτε εξωτερική βοήθεια – μόνο η θέληση δεν αρκεί αν και αποτελεί το σημαντικότατο πρώτο βήμα.
Όπως και με τις ναρκωτικές ουσίες, ορισμένες συνήθειες που προκαλούν αισθήματα ευφορίας και ανακούφισης, ή που επιβάλλονται από τον στενό κοινωνικό περίγυρο μπορούν εύκολα να οδηγήσουν σε εθισμό και σε εξάρτηση. Τέτοιες είναι η συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια (τζόγος) αλλά και η υπέρμετρη ενασχόληση με τους υπολογιστές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και με το διαδίκτυο γενικότερα – ιδίως όταν αυτό συνδυάζεται με τη συμμετοχή σε διαδικτυακά, τυχερά ή άλλα, παιχνίδια, σε ατέρμονες συζητήσεις για θέματα άνευ ουσίας ή και σε παρακολούθηση πορνογραφικού ή άλλου παράνομου υλικού.
Όλα τα παραπάνω μπορεί να αποδειχτούν καταστρεπτικά για την σωματική και ψυχική υγεία όχι μόνο των ενήλικων αλλά – ιδίως – των παιδιών και των εφήβων. Υποστήριξη για την απεξάρτηση από τέτοιους εθισμούς παρέχει το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) το οποίο λειτουργεί και ειδική τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για τον τζόγο (το 1114). Το ΚΕΘΕΑ αλλά και άλλοι φορείς παρέχουν υποστήριξη και για την απεξάρτηση από την υπερβολική χρήση του διαδικτύου.
Η διάγνωση ότι ένα αγαπημένο μας πρόσωπο έχει αναπτύξει κάποιον εθισμό δεν είναι πάντα εύκολη. Κι αυτό επειδή τα εξαρτημένα άτομα δεν παραδέχονται ότι έχουν πρόβλημα και τείνουν να καλύπτουν τα ίχνη τους. Υπάρχουν ωστόσο μερικά σημάδια που πρέπει να «χτυπήσουν καμπανάκια».
Μια αλλαγή στη διάθεση, στη στάση και στην προθυμία. Νέοι φίλοι και νέα στέκια. Κακές σχολικές ή εργασιακές επιδόσεις και απουσίες. Μυστικοπαθής συμπεριφορά και ψέματα. Απότομη μείωση ή αύξηση του βάρους. Απότομη ή ανεξήγητη αύξηση των δαπανών. Εγκατάλειψη αγαπημένων ενασχολήσεων και χόμπι. Αδικαιολόγητες αλλαγές στο ημερήσιο πρόγραμμα ή στις ώρες ύπνου. Κόκκινα μάτια ή διεσταλμένες κόρες. Κακοσμία του σώματος και τρεμούλα στα χέρια.
Εκρήξεις θυμού και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Μυστικά τηλεφωνήματα, απόκρυψη της οθόνης του υπολογιστή ή δημιουργία νέων διαδικτυακών ή τραπεζικών λογαριασμών. Ανεξόφλητοι λογαριασμοί, δάνεια ή και κλοπές χρημάτων. Τέλος κάποια ανεξήγητη μελαγχολία ή κατάθλιψη. Αυτά σε συνδυασμό με σωματικά συμπτώματα όπως μυαλγία, εμετός, εφίδρωση, τρέμουλο, πυρετός, αϋπνία ή και διάρροια ίσως δείχνουν προσπάθεια απεξάρτησης
Πριν την ανάληψη δράσης πάντως θα πρέπει να προηγηθεί επαλήθευση ότι υπάρχει πράγματι πρόβλημα. Με έλεγχο και επαλήθευση λογαριασμών, τηλεφωνικών κλήσεων και απουσιών. Χρήσιμη είναι η τήρηση ημερολογίου όπου καταγράφονται απουσίες και καθυστερήσεις αλλά και το διαδικτυακό ιστορικό σε οικογενειακούς υπολογιστές – κάτι που είναι βέβαια δυσκολότερο, γιατί οι εξαρτημένοι συνήθως φροντίζουν να καλύψουν τα ίχνη τους.
Όταν συγκεντρωθούν αρκετά στοιχεία είναι ώρα να αντιμετωπίσετε το αγαπημένο πρόσωπο με ψυχραιμία και χωρίς θυμό. Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν από τη μεριά του άρνηση, ψέματα ακόμη και δόλος. Γι’ αυτό θα πρέπει προηγουμένως να σκεφτείτε καλά τι θέλετε να πείτε και πως αισθάνεστε. Υπάρχει επίσης περίπτωση να διαπιστώσετε ότι έχει τάσεις αυτοκτονίας. Σε αυτή την περίπτωση μην τον αφήσετε μόνο του και ζητήσετε άμεσα βοήθεια τηλεφωνώντας στο 1018 ή στο ΕΚΑΒ – ιδίως αν πρόκειται για συμπτώματα στερητικού συνδρόμου.
Σε κάθε περίπτωση πάντως θα πρέπει να ζητηθεί η βοήθεια γιατρού ή ψυχολόγου. Μόνον έτσι είναι δυνατόν το εξαρτημένο άτομο να έλθει αντιμέτωπο με το πρόβλημα της εξάρτησής του και να ξεκινήσει το ταχύτερο δυνατόν η, συχνά μακρόχρονη και επίπονη, διαδικασία της απεξάρτησης. Η οποία προϋποθέτει πάνω απ’ όλα την στερεά επιθυμία του ίδιου του εξαρτημένου ατόμου να απαλλαγεί από το πρόβλημα του.
Τη επόμενη εβδομάδα, στο τρίτο και τελευταίο άρθρο αυτής της σειράς θα μιλήσουμε για τα μέτρα πρόληψης που πρέπει να ληφθούν από την παιδική ηλικία προκειμένου να περιοριστούν οι εξαρτήσεις σε εφήβους και ενήλικες.
27 Μαρτίου 2018
Εξαρτήσεις και η εκμετάλλευσή τους
Το κάπνισμα και το ποτό δημιουργούν ισχυρές εξαρτήσεις που καταστρέφουν την υγεία, ενώ τροφοδοτούν μέσω της φορολογίας, τα δημόσια ταμεία …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 27 Μαρτίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-324)
Ο εθισμός είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα νόσος του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από παθολογική τάση αναζήτησης και χρήσης ναρκωτικών ουσιών, παρά τις βλαβερές τους συνέπειες. Θεωρείται νόσος του εγκεφάλου (εγκεφαλοπάθεια) επειδή τα ναρκωτικά προκαλούν μεταβολές στον εγκέφαλο – αλλάζουν τη δομή του και τον τρόπο λειτουργίας του. Οι εν λόγω μεταβολές είναι μακροπρόθεσμες και οδηγούν στις επικίνδυνες συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν τους ναρκομανείς.
Οι λόγοι που οδηγούν στη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι πολλοί. Κατ’ αρχάς δημιουργούν ένα αίσθημα ευφορίας, το οποίο συχνά ακολουθούν άλλα φαινόμενα ανάλογα με το είδος της ουσίας. Για παράδειγμα, διεγερτικά, όπως η κοκαΐνη, προκαλούν αισθήματα αυτοπεποίθησης, ισχύος και ενέργειας. Αντίθετα, τα οπιοειδή όπως η ηρωίνη προκαλούν αισθήματα χαλάρωσης και ικανοποίησης.
Σε άτομα με άγχος και κατάθλιψη δημιουργούν αισθήματα ανακούφισης. Το άγχος αποτελεί κύρια αιτία για έναρξη και συνέχιση της λήψης ναρκωτικών αλλά και υποτροπής ασθενών που προσπαθούν να απεξαρτηθούν. Σε όσους επιδιώκουν καλύτερα αποτελέσματα, ουσίες, όπως η νικοτίνη, ενισχύουν αντίληψη, εγρήγορση και συγκέντρωση. Ή όπως τα αναβολικά και τα στεροειδή, βελτιώνουν τις αθλητικές επιδόσεις.
Τέλος, σημαντικός παράγοντας είναι και ο μιμητισμός, κάτι που μαζί με την πίεση της παρέας ωθεί τους έφηβους και τους νέους να ξεκινήσουν την χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επειδή θέλουν να εντυπωσιάσουν τους φίλους και να τονίσουν την ανεξαρτησία τους από γονείς και κοινωνία.
Το πρόβλημα δημιουργείται γιατί οι χρήστες στην αρχή νοιώθουν ευχαρίστηση ή ανακούφιση κι αυτό τους κάνει να πιστεύουν ότι μπορούν να ελέγξουν τη χρήση των ουσιών στο μέλλον. Ωστόσο, η ευχαρίστηση και η ανακούφιση γρήγορα εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει η ανάγκη κατανάλωσης της ουσίας. Κι αυτό γιατί χάνεται ο αυτοέλεγχος, αφού η συνεχής χρήση επηρεάζει τις περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την διάκριση, τη λήψη αποφάσεων, τη μάθηση, τη μνήμη και τον έλεγχο της συμπεριφοράς.
Έτσι ο χρήστης, παρόλα τα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί στον ίδιο του τον εαυτό και στους αγαπημένους του, συνεχίζει την ψυχαναγκαστική και καταστρεπτική συμπεριφορά που συνδέεται με την εξάρτηση. Δεν μπορεί πια να ζήσει χωρίς τη «δόση» του ... Μάλιστα, ακόμη και η μέτρια κατανάλωση ουσιών μπορεί να είναι επικίνδυνη. Για παράδειγμα, ο οδηγός που πιάνει το τιμόνι μετά από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μετατρέψει μια ευχάριστη δραστηριότητα σε τραγωδία …
Μερικές από τις πλέον εξαρτησιογόνες ουσίες όπως τα τσιγάρα και το αλκοόλ κυκλοφορούν νόμιμα. Μάλιστα, η φορολόγηση αμφότερων αποφέρει σημαντικά έσοδα στα κρατικά ταμεία (σχεδόν 4 δις ευρώ ετησίως!). Ίσως γι’ αυτό το κράτος, το οποίο, με βάση το άρθρο 21 του Συντάγματος, (πρέπει να) μεριμνά για την υγεία των πολιτών δεν εφαρμόζει μια αποτελεσματικότερη πολιτική περιορισμού του καπνίσματος και της κατανάλωσης οινοπνευματωδών.
Βέβαια, για να δείχνει ότι συμμορφώνεται με τις διεθνείς της υποχρεώσεις, η πολιτεία έχει θεσπίσει νόμους για την απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς δημόσιους χώρους. Και για την απαγόρευση πώλησης καπνικών προϊόντων και οινοπνευματωδών σε ανήλικους. Όμως, οι στατιστικές δείχνουν ότι ενώ ο αριθμός των καπνιστών μειώνεται αργά αλλά σταθερά, ο αριθμός των παθητικών καπνιστών σημειώνει σταθερή αύξηση.
Επιπλέον, πολλοί πολιτικοί δείχνουν να υποστηρίζουν δημόσια την καπνοβιομηχανία, η οποία εφευρίσκει νέες μεθόδους και καινοτόμα ηλεκτρονικά προϊόντα διανομής νικοτίνης. Τα οποία μάλιστα προβάλλονται ως ακίνδυνα. Κάτι που δεν ισχύει, αφού μπορεί να μειώνουν τις επιπτώσεις στους πνεύμονες αλλά όχι μόνο δεν περιορίζουν την εξάρτηση αλλά εγκυμονούν και άλλους κινδύνους (π.χ. λόγω εκπομπών τοξικών ουσιών). Κίνδυνοι που θα γίνουν προφανείς σε λίγα χρόνια όταν θα έχουν μελετηθεί οι επιπτώσεις τους στην υγεία.
Άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες (ηρωίνη, κοκαΐνη, κάνναβη, αμφεταμίνες) είναι παράνομες. Το εμπόριο ακόμη και η χρήση τους διώκεται. Υπάρχουν μάλιστα και φορείς με προγράμματα απεξάρτησης όσων επιθυμούν να ξεφύγουν. Τέτοιοι είναι ο Οργανισμός κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ), μονάδες απεξάρτησης σε νοσοκομεία αλλά και διάφοροι σύλλογοι και ιδιωτικοί φορείς. Αντίστοιχη προσφορά προγραμμάτων υπάρχει και για την απεξάρτηση των αλκοολικών.
Δυστυχώς, η απεξάρτηση από το κάπνισμα και τη νικοτίνη, δεν υποστηρίζεται σχεδόν καθόλου. Το κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει πάνω στα πακέτα των καπνικών προϊόντων «πληροφορίες για την απεξάρτηση από το κάπνισμα, όπως αριθμούς τηλεφώνου, διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή ιστοτόπους … σχετικά με τα διαθέσιμα προγράμματα υποστήριξης όσων θέλουν να σταματήσουν το κάπνισμα». Όμως, στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Υπουργείου Υγείας, η οποία υπάρχει στα πακέτα τσιγάρων που πωλούνται στην Ελλάδα, δεν υπάρχει καμία αναφορά σε σχετικές πληροφορίες ή ενημέρωση.
Παράλληλα, το Υπουργείο δεν έχει καταρτίσει εθνικό σχέδιο πρόληψης σε θέματα καπνού και αλκοόλ (σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ και το ΚΕΘΕΑ) όπως προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Το τελευταίο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Κάπνισμα» αφορούσε την περίοδο 2008 – 2012. Ο τηλεφωνικός αριθμός 1142 που είχε δημιουργηθεί για την υποστήριξη και την ενημέρωση των πολιτών σε αυτά τα θέματα δεν λειτουργεί πλέον. Και ο καπνιστής που θα θελήσει να απεξαρτηθεί θα πρέπει να απευθυνθεί στα λιγοστά ιατρεία διακοπής καπνίσματος των δημόσιων νοσοκομείων ή σε ιδιώτες πνευμονολόγους.
Η αδιαφορία τήρησης και εφαρμογής των νόμων δεν φαίνεται μόνο από τους βουλευτές και τους υπουργούς που καπνίζουν προκλητικά σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Είναι προφανής και από τους ελέγχους και τις κυρώσεις για τις παραβάσεις της σχετικής αντικαπνιστικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με πληροφορίες του Υπουργείου Υγείας, το 2017 διενεργήθηκαν 2.843 έλεγχοι και καταλογίστηκαν πρόστιμα ύψους 84.800 ευρώ.
Αν οι έλεγχοι είχαν γίνει με αποτελεσματικό τρόπο και χωρίς προειδοποίηση, πιστεύω ότι θα είχαν εντοπιστεί παραβάσεις στους μισούς τουλάχιστον από αυτούς. Θα είχαν δηλαδή επιβληθεί κατ’ ελάχιστον 1.420 πρόστιμα των 500 ευρώ ήτοι συνολικό ποσό 710.000 ευρώ …
Στο επόμενο θα αναφερθούμε και σε άλλες εξαρτήσεις όπως ο τζόγος, το διαδίκτυο κλπ.
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 27 Μαρτίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-324)
Ο εθισμός είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα νόσος του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από παθολογική τάση αναζήτησης και χρήσης ναρκωτικών ουσιών, παρά τις βλαβερές τους συνέπειες. Θεωρείται νόσος του εγκεφάλου (εγκεφαλοπάθεια) επειδή τα ναρκωτικά προκαλούν μεταβολές στον εγκέφαλο – αλλάζουν τη δομή του και τον τρόπο λειτουργίας του. Οι εν λόγω μεταβολές είναι μακροπρόθεσμες και οδηγούν στις επικίνδυνες συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν τους ναρκομανείς.
Οι λόγοι που οδηγούν στη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι πολλοί. Κατ’ αρχάς δημιουργούν ένα αίσθημα ευφορίας, το οποίο συχνά ακολουθούν άλλα φαινόμενα ανάλογα με το είδος της ουσίας. Για παράδειγμα, διεγερτικά, όπως η κοκαΐνη, προκαλούν αισθήματα αυτοπεποίθησης, ισχύος και ενέργειας. Αντίθετα, τα οπιοειδή όπως η ηρωίνη προκαλούν αισθήματα χαλάρωσης και ικανοποίησης.
Σε άτομα με άγχος και κατάθλιψη δημιουργούν αισθήματα ανακούφισης. Το άγχος αποτελεί κύρια αιτία για έναρξη και συνέχιση της λήψης ναρκωτικών αλλά και υποτροπής ασθενών που προσπαθούν να απεξαρτηθούν. Σε όσους επιδιώκουν καλύτερα αποτελέσματα, ουσίες, όπως η νικοτίνη, ενισχύουν αντίληψη, εγρήγορση και συγκέντρωση. Ή όπως τα αναβολικά και τα στεροειδή, βελτιώνουν τις αθλητικές επιδόσεις.
Τέλος, σημαντικός παράγοντας είναι και ο μιμητισμός, κάτι που μαζί με την πίεση της παρέας ωθεί τους έφηβους και τους νέους να ξεκινήσουν την χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επειδή θέλουν να εντυπωσιάσουν τους φίλους και να τονίσουν την ανεξαρτησία τους από γονείς και κοινωνία.
Το πρόβλημα δημιουργείται γιατί οι χρήστες στην αρχή νοιώθουν ευχαρίστηση ή ανακούφιση κι αυτό τους κάνει να πιστεύουν ότι μπορούν να ελέγξουν τη χρήση των ουσιών στο μέλλον. Ωστόσο, η ευχαρίστηση και η ανακούφιση γρήγορα εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει η ανάγκη κατανάλωσης της ουσίας. Κι αυτό γιατί χάνεται ο αυτοέλεγχος, αφού η συνεχής χρήση επηρεάζει τις περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την διάκριση, τη λήψη αποφάσεων, τη μάθηση, τη μνήμη και τον έλεγχο της συμπεριφοράς.
Έτσι ο χρήστης, παρόλα τα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί στον ίδιο του τον εαυτό και στους αγαπημένους του, συνεχίζει την ψυχαναγκαστική και καταστρεπτική συμπεριφορά που συνδέεται με την εξάρτηση. Δεν μπορεί πια να ζήσει χωρίς τη «δόση» του ... Μάλιστα, ακόμη και η μέτρια κατανάλωση ουσιών μπορεί να είναι επικίνδυνη. Για παράδειγμα, ο οδηγός που πιάνει το τιμόνι μετά από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μετατρέψει μια ευχάριστη δραστηριότητα σε τραγωδία …
Μερικές από τις πλέον εξαρτησιογόνες ουσίες όπως τα τσιγάρα και το αλκοόλ κυκλοφορούν νόμιμα. Μάλιστα, η φορολόγηση αμφότερων αποφέρει σημαντικά έσοδα στα κρατικά ταμεία (σχεδόν 4 δις ευρώ ετησίως!). Ίσως γι’ αυτό το κράτος, το οποίο, με βάση το άρθρο 21 του Συντάγματος, (πρέπει να) μεριμνά για την υγεία των πολιτών δεν εφαρμόζει μια αποτελεσματικότερη πολιτική περιορισμού του καπνίσματος και της κατανάλωσης οινοπνευματωδών.
Βέβαια, για να δείχνει ότι συμμορφώνεται με τις διεθνείς της υποχρεώσεις, η πολιτεία έχει θεσπίσει νόμους για την απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς δημόσιους χώρους. Και για την απαγόρευση πώλησης καπνικών προϊόντων και οινοπνευματωδών σε ανήλικους. Όμως, οι στατιστικές δείχνουν ότι ενώ ο αριθμός των καπνιστών μειώνεται αργά αλλά σταθερά, ο αριθμός των παθητικών καπνιστών σημειώνει σταθερή αύξηση.
Επιπλέον, πολλοί πολιτικοί δείχνουν να υποστηρίζουν δημόσια την καπνοβιομηχανία, η οποία εφευρίσκει νέες μεθόδους και καινοτόμα ηλεκτρονικά προϊόντα διανομής νικοτίνης. Τα οποία μάλιστα προβάλλονται ως ακίνδυνα. Κάτι που δεν ισχύει, αφού μπορεί να μειώνουν τις επιπτώσεις στους πνεύμονες αλλά όχι μόνο δεν περιορίζουν την εξάρτηση αλλά εγκυμονούν και άλλους κινδύνους (π.χ. λόγω εκπομπών τοξικών ουσιών). Κίνδυνοι που θα γίνουν προφανείς σε λίγα χρόνια όταν θα έχουν μελετηθεί οι επιπτώσεις τους στην υγεία.
Άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες (ηρωίνη, κοκαΐνη, κάνναβη, αμφεταμίνες) είναι παράνομες. Το εμπόριο ακόμη και η χρήση τους διώκεται. Υπάρχουν μάλιστα και φορείς με προγράμματα απεξάρτησης όσων επιθυμούν να ξεφύγουν. Τέτοιοι είναι ο Οργανισμός κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ), μονάδες απεξάρτησης σε νοσοκομεία αλλά και διάφοροι σύλλογοι και ιδιωτικοί φορείς. Αντίστοιχη προσφορά προγραμμάτων υπάρχει και για την απεξάρτηση των αλκοολικών.
Δυστυχώς, η απεξάρτηση από το κάπνισμα και τη νικοτίνη, δεν υποστηρίζεται σχεδόν καθόλου. Το κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει πάνω στα πακέτα των καπνικών προϊόντων «πληροφορίες για την απεξάρτηση από το κάπνισμα, όπως αριθμούς τηλεφώνου, διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή ιστοτόπους … σχετικά με τα διαθέσιμα προγράμματα υποστήριξης όσων θέλουν να σταματήσουν το κάπνισμα». Όμως, στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Υπουργείου Υγείας, η οποία υπάρχει στα πακέτα τσιγάρων που πωλούνται στην Ελλάδα, δεν υπάρχει καμία αναφορά σε σχετικές πληροφορίες ή ενημέρωση.
Παράλληλα, το Υπουργείο δεν έχει καταρτίσει εθνικό σχέδιο πρόληψης σε θέματα καπνού και αλκοόλ (σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ και το ΚΕΘΕΑ) όπως προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Το τελευταίο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Κάπνισμα» αφορούσε την περίοδο 2008 – 2012. Ο τηλεφωνικός αριθμός 1142 που είχε δημιουργηθεί για την υποστήριξη και την ενημέρωση των πολιτών σε αυτά τα θέματα δεν λειτουργεί πλέον. Και ο καπνιστής που θα θελήσει να απεξαρτηθεί θα πρέπει να απευθυνθεί στα λιγοστά ιατρεία διακοπής καπνίσματος των δημόσιων νοσοκομείων ή σε ιδιώτες πνευμονολόγους.
Η αδιαφορία τήρησης και εφαρμογής των νόμων δεν φαίνεται μόνο από τους βουλευτές και τους υπουργούς που καπνίζουν προκλητικά σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Είναι προφανής και από τους ελέγχους και τις κυρώσεις για τις παραβάσεις της σχετικής αντικαπνιστικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με πληροφορίες του Υπουργείου Υγείας, το 2017 διενεργήθηκαν 2.843 έλεγχοι και καταλογίστηκαν πρόστιμα ύψους 84.800 ευρώ.
Αν οι έλεγχοι είχαν γίνει με αποτελεσματικό τρόπο και χωρίς προειδοποίηση, πιστεύω ότι θα είχαν εντοπιστεί παραβάσεις στους μισούς τουλάχιστον από αυτούς. Θα είχαν δηλαδή επιβληθεί κατ’ ελάχιστον 1.420 πρόστιμα των 500 ευρώ ήτοι συνολικό ποσό 710.000 ευρώ …
Στο επόμενο θα αναφερθούμε και σε άλλες εξαρτήσεις όπως ο τζόγος, το διαδίκτυο κλπ.
18 Μαρτίου 2018
Περί μετανάστευσης (σε δύο μέρη)
Μέρος πρώτο
Μια πρώτη ανάλυση των αντικειμενικών λόγων που ωθούν τον κόσμο στη μετανάστευση …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 6 Μαρτίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-322)
Γιατί μετανάστευσαν πατεράδες, παππούδες και συγγενείς; Από το Λεωνίδιο στην Πόλη ο προπάππος από την πλευρά της μητέρας μου. Από το χωρίο του στην Αθήνα ο πατέρας μου, όπου τον ακολούθησε κι η μητέρα μου από την Πόλη. Στην Καλιφόρνια ο αδελφός μου και στην Μελβούρνη μια πρώτη μου ξαδέλφη και οι αδελφές της γυναίκας μου. Κι εγώ πέρασα 30 χρόνια της ζωής μου στις Βρυξέλλες ...
Κανείς δεν πρόδωσε την ελληνικότητά του φεύγοντας. Όλοι έφυγαν γιατί τους ανάγκασαν οι συνθήκες. Η προοπτική της ανεργίας και της μιζέριας. Η αναξιοκρατία, η απαξίωση και η πίεση του πελατειακού κράτους. Η έλλειψη σεβασμού στο δρόμο, στη δουλειά, στα μαγαζιά. Οι συνθήκες που επικρατούν στα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα.
Υπέρ της μετανάστευσης. Όλα τα παραπάνω καθώς και η έμφυτη περιέργεια, η διάθεση για εξερεύνηση και το ανήσυχο πνεύμα που διακρίνει πολλούς από εμάς σπρώχνουν τους Έλληνες στη μετανάστευση. Ας δούμε όμως και κάποιους αντικειμενικούς λόγους που εξηγούν αυτό το φαινόμενο και συνηγορούν υπέρ της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών.
Η Ιστορία μας διδάσκει ότι οι μετακινήσεις πληθυσμών είναι συνυφασμένες με την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Στον ελλαδικό χώρο, οι Αχαιοί και οι Ίωνες υποδέχτηκαν τους Δωριείς. Στις ακτές της Μεσογείου δημιουργήθηκε η μεγάλη Ελλάδα από μετανάστες. Οι βίαιες μεταναστεύσεις των Γότθων, των Βανδάλων, των Ούννων και των Σλάβων έδρασαν καταλυτικά στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού χάρτη.
Οι κατακτήσεις των Αράβων και των Τούρκων άλλαξαν τη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική ενώ η αποικιοκρατία των Ευρωπαίων επηρέασε σημαντικά την παγκόσμια ιστορία. Στα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Αμερική, την Αυστραλία και την Βόρεια Ευρώπη συμμετείχαν εκτός από πολλούς δυτικοευρωπαίους και πολυάριθμοι Έλληνες.
Τα κίνητρα που προκάλεσαν τις μεγάλες μεταναστεύσεις του παρελθόντος ήταν πολλά. Η αύξηση του πληθυσμού και οι ένοπλες συγκρούσεις, με την συνεπακόλουθη εξάντληση των επιτόπιων φυσικών πόρων αποτελούσαν και αποτελούν πρωταρχική κινητήρια δύναμη για μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών. Άλλος σοβαρός λόγος ήταν, και σε πολλές περιπτώσεις εξακολουθούν να είναι, οι διώξεις των θρησκευτικών ή εθνικών μειονοτήτων.
Σε προηγούμενες εποχές χρειαζόταν πολύ θάρρος για να αποφασίσει μια πληθυσμιακή ομάδα να ρισκάρει την μετακίνησή της προς μιαν άλλη μακρινή περιοχή για την οποία υπήρχαν λίγες σχετικά πληροφορίες, κι αυτές κυρίως προφορικές. Στις μέρες μας το καλύτερο κίνητρο για να μετακινηθούν οι εξαθλιωμένοι πληθυσμοί αποτελούν οι εικόνες που μεταδίδουν τα σύγχρονα μέσα μαζικής επικοινωνίας για το επίπεδο ζωής στις προηγμένες οικονομικά χώρες και τα δικαιώματα που απολαμβάνουν εκεί οι πολίτες.
Το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν οι αναπτυγμένες κοινωνίες της Δύσης, ιδίως η Ελλάδα, αποτελεί επίσης έναν σημαντικό ενισχυτικό παράγοντα. Ο πληθυσμός γερνάει και συρρικνώνεται αριθμητικά λόγω της υπογεννητικότητας. Οι εντόπιοι δεν ασχολούνται πλέον με χειρωνακτικές εργασίες χαμηλής ποιότητας οι οποίες δεν απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις. Τις εργασίες αυτές καλύπτουν οι μετανάστες, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν και στη χρηματοδότηση των καθημαγμένων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των χωρών υποδοχής.
Και τέλος, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα τελευταία χρόνια ο κόσμος μας έχει κάνει τεράστιες προόδους στον τομέα της προάσπισης τους. Πολλοί από τους δυστυχισμένους που καταφθάνουν στα σύνορα της Ευρώπης θα αντιμετώπιζαν διώξεις, βασανιστήρια και ενδεχόμενο θάνατο αν παρέμεναν στις χώρες τους. Για αυτούς τους κατατρεγμένους έχουμε υιοθετήσει νομοθεσία περί χορήγησης ασύλου με βάση την οποία έχουμε υποχρέωση να τους υποδεχτούμε στις επικράτειές μας.
Κατά της μετανάστευσης. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιοι, αντικειμενικοί επίσης λόγοι, που ενεργούν στο συναίσθημα των πολιτών και με βάση τους οποίους εκφράζονται σοβαρές αντιθέσεις στην υποδοχή προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.
Η αύξηση των ροών προσφύγων και μεταναστών αποτελεί έναν πρώτο ανασταλτικό παράγοντα που επιτείνεται με την πάροδο του χρόνου. Πράγματι, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ελλάδα έχει γίνει προορισμός οικονομικών μεταναστών, αρχικά από Βαλκανικές χώρες (κυρίως Αλβανία) και στην συνέχεια από την Ασία (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές), την Αφρική καθώς και (πιο πρόσφατα) από τη Συρία λόγω της εκεί πολεμικής σύρραξης. Η αύξηση των ροών σε συνδυασμό με την απουσία υποδομών υποδοχής έχει δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις σε παραμεθόριες (ιδίως νησιωτικές) περιοχές της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Οι πολιτισμικές διαφορές αποτελούν έναν δεύτερο ανασταλτικό παράγοντα. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες προέρχονται από χώρες με διαφορετικούς πολιτισμικούς και θρησκευτικούς κώδικες. Δεν διαφέρουν μόνον η γλώσσα, η ενδυμασία και οι γαστρονομικές συνήθειες. Οι κώδικες ηθικής (π.χ. σχέση ανδρών και γυναικών, θρησκευτικές παραδόσεις) αλλά και οι απόψεις και οι πράξεις ορισμένων εξτρεμιστικών ομάδων και αιρέσεων, προκαλούν φόβο ιδίως στους μη ενημερωμένους πολίτες.
Επιπλέον, μερικοί μετανάστες και πρόσφυγες που δεν μπορούν να βρουν δουλειά, συχνά αναπτύσσουν αντικοινωνικές ή και καθαρά εγκληματικές συμπεριφορές. Οι συμπεριφορές αυτές επειδή συχνά προβάλλονται από τα ΜΜΕ και από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, επιτείνουν τα αισθήματα επιφυλακτικότητας και φόβου των πολιτών.
Άλλοι παράγοντες που συχνά θεωρείται ότι συνηγορούν κατά της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών είναι οι δημογραφικές εξελίξεις, η οικονομία και η κρατική μας ανεπάρκεια. Όμως λόγω έλλειψης χώρου θα συνεχίσουμε την ανάλυση την επόμενη εβδομάδα …
Μέρος δεύτερο
Οι αρνητικές πτυχές της μετανάστευσης και κάποιες προτάσεις με βάση την κοινή λογική ..
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 13 Μαρτίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-323)
Την περασμένη εβδομάδα αναφερθήκαμε στα αίτια της μετανάστευσης. Ενός φαινομένου που έχει σημαδέψει την ιστορία της ανθρωπότητας από τα βάθη των αιώνων. Μιλήσαμε για τα κίνητρα των μεγάλων μεταναστεύσεων (ένοπλες συγκρούσεις, εξάντληση φυσικών πόρων, διώξεις για θρησκευτικούς ή εθνικούς λόγους). Αλλά και για τα κενά που δημιουργούνται στις αναπτυγμένες κοινωνίες από την υπογεννητικότητα, κενά τα οποία καλούνται να καλύψουν οι μετανάστες. Μιλήσαμε επίσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα με βάση τα οποία παρέχουμε άσυλο στους δυστυχισμένους που φτάνουν στα σύνορά μας.
Αρχίσαμε τέλος, να αναλύουμε και τους λόγους που ωθούν τον κόσμο κατά της μετανάστευσης. Η αύξηση των ροών, που σε συνδυασμό με την απουσία υποδομών υποδοχής, έχει δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις σε παραμεθόριες (ιδίως νησιωτικές) περιοχές της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Οι πολιτισμικές διαφορές. (ιδίως οι κώδικες ηθικής αλλά και η δράση εξτρεμιστικών ομάδων και αιρέσεων) που προκαλούν φόβο, ιδίως στους μη ενημερωμένους πολίτες.
Μερικοί μετανάστες και πρόσφυγες που δεν μπορούν να βρουν δουλειά, αναπτύσσουν επίσης αντικοινωνικές ή και καθαρά εγκληματικές συμπεριφορές. Οι συμπεριφορές αυτές επειδή συχνά προβάλλονται από τα ΜΜΕ και από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς επιτείνουν τα αισθήματα επιφυλακτικότητας και φόβου των πολιτών.
Πρόβλημα αποτελούν και οι δημογραφικές εξελίξεις. Να επισημάνουμε ότι η σημερινή σύνθεση του ελληνικού πληθυσμού δεν δικαιολογεί ανησυχίες αφού μόνο το 6,1% των ξένων που κατοικούν στην Ελλάδα είναι υπήκοοι τρίτων χωρών – και το 1,8% έχουν υπηκοότητα κράτους μέλους της ΕΕ. Δυστυχώς, η ανησυχία των πολιτών εντείνεται λόγω της έξαρσης των γεννήσεων από μετανάστες και πρόσφυγες σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού.
Συρρίκνωση που οφείλεται στην εντεινόμενη υπογεννητικότητα. Η οποία με τη σειρά της οφείλεται, αφενός, στα τροχαία τα οποία αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων για τους νέους ηλικίας 15 έως 25 ετών. Και αφετέρου στη σημαντική έξοδο νέων υψηλών προσόντων κυρίως προς χώρες της ΕΕ εξαιτίας της κρίσης.
Στον τομέα της οικονομίας, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες προσβλέπουν στην κοινωνική τους άνοδο και αγωνίζονται να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση. Το πετυχαίνουν εργαζόμενοι σκληρά σε χειρωνακτικές και υποβαθμισμένες δουλειές οι οποίες δεν ενδιαφέρουν τους Έλληνες πολίτες. Κα μάλιστα, χωρίς να απαιτούν υψηλές αποδοχές, ασφαλιστικές εισφορές και τα δικαιώματά τους βάσει της εργατικής νομοθεσίας. Αυτό με τη σειρά του εκλαμβάνεται συχνά ως αθέμιτος ανταγωνισμός από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, ιδίως όταν αυτοί μένουν άνεργοι.
Να μη λησμονούμε τέλος, και την κρατική μας ανεπάρκεια. Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ μέχρι πρόσφατα αντιμετωπίσει μεγάλο κύμα προσφύγων και μεταναστών. Έτσι δεν είχε αναπτύξει συστήματα καθολικού ελέγχου των συνόρων της, υποδομές υποδοχής των προσφύγων και μεταναστών, διαδικασίες επεξεργασίας των αιτήσεων ασύλου, διεργασίες ένταξης στην ελληνική κοινωνία και αξιοποίησης του απαραίτητου εργατικού δυναμικού. Αυτό έγινε ακόμη δυσκολότερο λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και του μεγάλου αριθμού των αφίξεων.
Όλα τα παραπάνω οδηγούν πολλούς πολίτες να εκφράζονται εναντίον της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών, μέχρι σημείου να υποστηρίζουν τις θέσεις ακραίων πολιτικών σχηματισμών. Οι εν λόγω σχηματισμοί έχουν ως στόχο την πλήρη απομάκρυνση των προσφύγων και μεταναστών προκειμένου να διατηρηθεί η «καθαρότητα της φυλής», να παραμείνουν «οι δουλειές στους Έλληνες» και «να μειωθεί η εγκληματικότητα των ξένων».
Τι θα μπορούσε να γίνει. Η ελληνική κοινωνία είναι προφανές ότι χρειάζεται τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και όχι μόνο για οικονομικούς λόγους. Όμως, θα τους αξιοποιήσει μόνον αν τους εντάξει κοινωνικά, αναπτύσσοντας μια σειρά από εργαλεία.
Έτσι, οι έλεγχοι και η προστασία των συνόρων θα πρέπει να γίνουν αποτελεσματικότεροι. Σε συνδυασμό με ένα αποτελεσματικότερο σύστημα υποδοχής και επιλογής με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και πρακτική (διαδικασίες χορήγησης ασύλου ή επαναπατρισμού).
Το σύστημα κοινωνικής ένταξης θα πρέπει να βελτιωθεί για να περιλαμβάνει την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και τη γεωγραφική κατανομή με βάση τις ανάγκες σε εργατικό δυναμικό. Η ενίσχυση της εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας θα εξασφαλίσει την καταπολέμηση των φαινομένων αθέμιτου ανταγωνισμού λόγω χρήσης αδήλωτων και υπαμειβόμενων προσφύγων και μεταναστών.
Η αυστηρότερη εφαρμογή της νομοθεσίας σχετικά με τις παραβατικές συμπεριφορές θα πρέπει να προβλέπει μια υπεύθυνη δήλωση κατά την είσοδο στη χώρα για σεβασμό και τήρηση της ελληνικής νομοθεσίας. Και απέλαση σε περίπτωση σοβαρής αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Μεγάλο ρόλο θα παίξει επίσης η ενημέρωση του κόσμου για το μεταναστευτικό ζήτημα (αιτίες, τρόποι αντιμετώπισης, θετικές πτυχές) με στόχο κάθε ελληνική οικογένεια να υιοθετήσει μια οικογένεια προσφύγων ή μεταναστών, ώστε να αναπτυχθούν σχέσεις σεβασμού, αλληλοκατανόησης και ανεκτικότητας.
Για τους ανήλικους θα πρέπει να προβλεφθεί η ταχύρρυθμη ένταξή τους στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με στόχο την ανάπτυξη ελληνικής συνείδησης. Στόχος να φτιάξουμε δύο, τρείς, χίλιους δεκατρείς Αντετοκούνμπο! Θα πρέπει επίσης να ρυθμιστεί η διδασκαλία των θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία (π.χ. με βάση το βέλγικο μοντέλο που προβλέπει επιλογή του θρησκευτικού προσανατολισμού του μαθήματος ανάλογα με το θρήσκευμα του μαθητή – ορθόδοξο, καθολικό, μουσουλμανικό, ισραηλιτικό – ή, για όσους δεν έχουν θρήσκευμα, ένα μάθημα ηθικής).
Παράλληλα, θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες πανεπιστημιακές σχολές και τμήματα. Αφενός ισλαμικών σπουδών για την καλύτερη κατανόηση των ρευμάτων και διεργασιών που αναπτύσσονται σε αυτό τον χώρο. Και αφετέρου για την εκμάθηση των γλωσσών και διαλέκτων που ομιλούνται στις χώρες προέλευσης των προσφύγων και μεταναστών. Ταυτόχρονα, πρέπει να ενισχυθεί ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας με την δημιουργία χώρων λατρείας (αλλά με πλήρη έλεγχο των διοριζόμενων από το κράτος διδασκάλων και ιερωμένων) ώστε να εξασφαλιστεί η απομόνωση των ανεξέλεγκτων καταστάσεων που ευνοούν την εμφάνιση εξτρεμιστικών κινημάτων.
Το μεταναστευτικό μπορεί να αντιμετωπιστεί με την κοινή λογική χωρίς όμως να αγνοείται και το συναίσθημα! Κυρίως όμως θα πρέπει να ενισχυθεί και να γίνεται σεβαστό το κράτος δικαίου και να αναγνωρίζεται η διαφορετικότητα στο πλαίσιο όμως της ειρηνικής συνύπαρξης και συμβίωσης.
Μια πρώτη ανάλυση των αντικειμενικών λόγων που ωθούν τον κόσμο στη μετανάστευση …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 6 Μαρτίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-322)
Γιατί μετανάστευσαν πατεράδες, παππούδες και συγγενείς; Από το Λεωνίδιο στην Πόλη ο προπάππος από την πλευρά της μητέρας μου. Από το χωρίο του στην Αθήνα ο πατέρας μου, όπου τον ακολούθησε κι η μητέρα μου από την Πόλη. Στην Καλιφόρνια ο αδελφός μου και στην Μελβούρνη μια πρώτη μου ξαδέλφη και οι αδελφές της γυναίκας μου. Κι εγώ πέρασα 30 χρόνια της ζωής μου στις Βρυξέλλες ...
Κανείς δεν πρόδωσε την ελληνικότητά του φεύγοντας. Όλοι έφυγαν γιατί τους ανάγκασαν οι συνθήκες. Η προοπτική της ανεργίας και της μιζέριας. Η αναξιοκρατία, η απαξίωση και η πίεση του πελατειακού κράτους. Η έλλειψη σεβασμού στο δρόμο, στη δουλειά, στα μαγαζιά. Οι συνθήκες που επικρατούν στα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα.
Υπέρ της μετανάστευσης. Όλα τα παραπάνω καθώς και η έμφυτη περιέργεια, η διάθεση για εξερεύνηση και το ανήσυχο πνεύμα που διακρίνει πολλούς από εμάς σπρώχνουν τους Έλληνες στη μετανάστευση. Ας δούμε όμως και κάποιους αντικειμενικούς λόγους που εξηγούν αυτό το φαινόμενο και συνηγορούν υπέρ της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών.
Η Ιστορία μας διδάσκει ότι οι μετακινήσεις πληθυσμών είναι συνυφασμένες με την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Στον ελλαδικό χώρο, οι Αχαιοί και οι Ίωνες υποδέχτηκαν τους Δωριείς. Στις ακτές της Μεσογείου δημιουργήθηκε η μεγάλη Ελλάδα από μετανάστες. Οι βίαιες μεταναστεύσεις των Γότθων, των Βανδάλων, των Ούννων και των Σλάβων έδρασαν καταλυτικά στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού χάρτη.
Οι κατακτήσεις των Αράβων και των Τούρκων άλλαξαν τη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική ενώ η αποικιοκρατία των Ευρωπαίων επηρέασε σημαντικά την παγκόσμια ιστορία. Στα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Αμερική, την Αυστραλία και την Βόρεια Ευρώπη συμμετείχαν εκτός από πολλούς δυτικοευρωπαίους και πολυάριθμοι Έλληνες.
Τα κίνητρα που προκάλεσαν τις μεγάλες μεταναστεύσεις του παρελθόντος ήταν πολλά. Η αύξηση του πληθυσμού και οι ένοπλες συγκρούσεις, με την συνεπακόλουθη εξάντληση των επιτόπιων φυσικών πόρων αποτελούσαν και αποτελούν πρωταρχική κινητήρια δύναμη για μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών. Άλλος σοβαρός λόγος ήταν, και σε πολλές περιπτώσεις εξακολουθούν να είναι, οι διώξεις των θρησκευτικών ή εθνικών μειονοτήτων.
Σε προηγούμενες εποχές χρειαζόταν πολύ θάρρος για να αποφασίσει μια πληθυσμιακή ομάδα να ρισκάρει την μετακίνησή της προς μιαν άλλη μακρινή περιοχή για την οποία υπήρχαν λίγες σχετικά πληροφορίες, κι αυτές κυρίως προφορικές. Στις μέρες μας το καλύτερο κίνητρο για να μετακινηθούν οι εξαθλιωμένοι πληθυσμοί αποτελούν οι εικόνες που μεταδίδουν τα σύγχρονα μέσα μαζικής επικοινωνίας για το επίπεδο ζωής στις προηγμένες οικονομικά χώρες και τα δικαιώματα που απολαμβάνουν εκεί οι πολίτες.
Το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν οι αναπτυγμένες κοινωνίες της Δύσης, ιδίως η Ελλάδα, αποτελεί επίσης έναν σημαντικό ενισχυτικό παράγοντα. Ο πληθυσμός γερνάει και συρρικνώνεται αριθμητικά λόγω της υπογεννητικότητας. Οι εντόπιοι δεν ασχολούνται πλέον με χειρωνακτικές εργασίες χαμηλής ποιότητας οι οποίες δεν απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις. Τις εργασίες αυτές καλύπτουν οι μετανάστες, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν και στη χρηματοδότηση των καθημαγμένων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των χωρών υποδοχής.
Και τέλος, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα τελευταία χρόνια ο κόσμος μας έχει κάνει τεράστιες προόδους στον τομέα της προάσπισης τους. Πολλοί από τους δυστυχισμένους που καταφθάνουν στα σύνορα της Ευρώπης θα αντιμετώπιζαν διώξεις, βασανιστήρια και ενδεχόμενο θάνατο αν παρέμεναν στις χώρες τους. Για αυτούς τους κατατρεγμένους έχουμε υιοθετήσει νομοθεσία περί χορήγησης ασύλου με βάση την οποία έχουμε υποχρέωση να τους υποδεχτούμε στις επικράτειές μας.
Κατά της μετανάστευσης. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιοι, αντικειμενικοί επίσης λόγοι, που ενεργούν στο συναίσθημα των πολιτών και με βάση τους οποίους εκφράζονται σοβαρές αντιθέσεις στην υποδοχή προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.
Η αύξηση των ροών προσφύγων και μεταναστών αποτελεί έναν πρώτο ανασταλτικό παράγοντα που επιτείνεται με την πάροδο του χρόνου. Πράγματι, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ελλάδα έχει γίνει προορισμός οικονομικών μεταναστών, αρχικά από Βαλκανικές χώρες (κυρίως Αλβανία) και στην συνέχεια από την Ασία (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές), την Αφρική καθώς και (πιο πρόσφατα) από τη Συρία λόγω της εκεί πολεμικής σύρραξης. Η αύξηση των ροών σε συνδυασμό με την απουσία υποδομών υποδοχής έχει δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις σε παραμεθόριες (ιδίως νησιωτικές) περιοχές της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Οι πολιτισμικές διαφορές αποτελούν έναν δεύτερο ανασταλτικό παράγοντα. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες προέρχονται από χώρες με διαφορετικούς πολιτισμικούς και θρησκευτικούς κώδικες. Δεν διαφέρουν μόνον η γλώσσα, η ενδυμασία και οι γαστρονομικές συνήθειες. Οι κώδικες ηθικής (π.χ. σχέση ανδρών και γυναικών, θρησκευτικές παραδόσεις) αλλά και οι απόψεις και οι πράξεις ορισμένων εξτρεμιστικών ομάδων και αιρέσεων, προκαλούν φόβο ιδίως στους μη ενημερωμένους πολίτες.
Επιπλέον, μερικοί μετανάστες και πρόσφυγες που δεν μπορούν να βρουν δουλειά, συχνά αναπτύσσουν αντικοινωνικές ή και καθαρά εγκληματικές συμπεριφορές. Οι συμπεριφορές αυτές επειδή συχνά προβάλλονται από τα ΜΜΕ και από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, επιτείνουν τα αισθήματα επιφυλακτικότητας και φόβου των πολιτών.
Άλλοι παράγοντες που συχνά θεωρείται ότι συνηγορούν κατά της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών είναι οι δημογραφικές εξελίξεις, η οικονομία και η κρατική μας ανεπάρκεια. Όμως λόγω έλλειψης χώρου θα συνεχίσουμε την ανάλυση την επόμενη εβδομάδα …
Μέρος δεύτερο
Οι αρνητικές πτυχές της μετανάστευσης και κάποιες προτάσεις με βάση την κοινή λογική ..
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 13 Μαρτίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-323)
Την περασμένη εβδομάδα αναφερθήκαμε στα αίτια της μετανάστευσης. Ενός φαινομένου που έχει σημαδέψει την ιστορία της ανθρωπότητας από τα βάθη των αιώνων. Μιλήσαμε για τα κίνητρα των μεγάλων μεταναστεύσεων (ένοπλες συγκρούσεις, εξάντληση φυσικών πόρων, διώξεις για θρησκευτικούς ή εθνικούς λόγους). Αλλά και για τα κενά που δημιουργούνται στις αναπτυγμένες κοινωνίες από την υπογεννητικότητα, κενά τα οποία καλούνται να καλύψουν οι μετανάστες. Μιλήσαμε επίσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα με βάση τα οποία παρέχουμε άσυλο στους δυστυχισμένους που φτάνουν στα σύνορά μας.
Αρχίσαμε τέλος, να αναλύουμε και τους λόγους που ωθούν τον κόσμο κατά της μετανάστευσης. Η αύξηση των ροών, που σε συνδυασμό με την απουσία υποδομών υποδοχής, έχει δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις σε παραμεθόριες (ιδίως νησιωτικές) περιοχές της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Οι πολιτισμικές διαφορές. (ιδίως οι κώδικες ηθικής αλλά και η δράση εξτρεμιστικών ομάδων και αιρέσεων) που προκαλούν φόβο, ιδίως στους μη ενημερωμένους πολίτες.
Μερικοί μετανάστες και πρόσφυγες που δεν μπορούν να βρουν δουλειά, αναπτύσσουν επίσης αντικοινωνικές ή και καθαρά εγκληματικές συμπεριφορές. Οι συμπεριφορές αυτές επειδή συχνά προβάλλονται από τα ΜΜΕ και από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς επιτείνουν τα αισθήματα επιφυλακτικότητας και φόβου των πολιτών.
Πρόβλημα αποτελούν και οι δημογραφικές εξελίξεις. Να επισημάνουμε ότι η σημερινή σύνθεση του ελληνικού πληθυσμού δεν δικαιολογεί ανησυχίες αφού μόνο το 6,1% των ξένων που κατοικούν στην Ελλάδα είναι υπήκοοι τρίτων χωρών – και το 1,8% έχουν υπηκοότητα κράτους μέλους της ΕΕ. Δυστυχώς, η ανησυχία των πολιτών εντείνεται λόγω της έξαρσης των γεννήσεων από μετανάστες και πρόσφυγες σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού.
Συρρίκνωση που οφείλεται στην εντεινόμενη υπογεννητικότητα. Η οποία με τη σειρά της οφείλεται, αφενός, στα τροχαία τα οποία αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων για τους νέους ηλικίας 15 έως 25 ετών. Και αφετέρου στη σημαντική έξοδο νέων υψηλών προσόντων κυρίως προς χώρες της ΕΕ εξαιτίας της κρίσης.
Στον τομέα της οικονομίας, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες προσβλέπουν στην κοινωνική τους άνοδο και αγωνίζονται να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση. Το πετυχαίνουν εργαζόμενοι σκληρά σε χειρωνακτικές και υποβαθμισμένες δουλειές οι οποίες δεν ενδιαφέρουν τους Έλληνες πολίτες. Κα μάλιστα, χωρίς να απαιτούν υψηλές αποδοχές, ασφαλιστικές εισφορές και τα δικαιώματά τους βάσει της εργατικής νομοθεσίας. Αυτό με τη σειρά του εκλαμβάνεται συχνά ως αθέμιτος ανταγωνισμός από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, ιδίως όταν αυτοί μένουν άνεργοι.
Να μη λησμονούμε τέλος, και την κρατική μας ανεπάρκεια. Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ μέχρι πρόσφατα αντιμετωπίσει μεγάλο κύμα προσφύγων και μεταναστών. Έτσι δεν είχε αναπτύξει συστήματα καθολικού ελέγχου των συνόρων της, υποδομές υποδοχής των προσφύγων και μεταναστών, διαδικασίες επεξεργασίας των αιτήσεων ασύλου, διεργασίες ένταξης στην ελληνική κοινωνία και αξιοποίησης του απαραίτητου εργατικού δυναμικού. Αυτό έγινε ακόμη δυσκολότερο λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και του μεγάλου αριθμού των αφίξεων.
Όλα τα παραπάνω οδηγούν πολλούς πολίτες να εκφράζονται εναντίον της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών, μέχρι σημείου να υποστηρίζουν τις θέσεις ακραίων πολιτικών σχηματισμών. Οι εν λόγω σχηματισμοί έχουν ως στόχο την πλήρη απομάκρυνση των προσφύγων και μεταναστών προκειμένου να διατηρηθεί η «καθαρότητα της φυλής», να παραμείνουν «οι δουλειές στους Έλληνες» και «να μειωθεί η εγκληματικότητα των ξένων».
Τι θα μπορούσε να γίνει. Η ελληνική κοινωνία είναι προφανές ότι χρειάζεται τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και όχι μόνο για οικονομικούς λόγους. Όμως, θα τους αξιοποιήσει μόνον αν τους εντάξει κοινωνικά, αναπτύσσοντας μια σειρά από εργαλεία.
Έτσι, οι έλεγχοι και η προστασία των συνόρων θα πρέπει να γίνουν αποτελεσματικότεροι. Σε συνδυασμό με ένα αποτελεσματικότερο σύστημα υποδοχής και επιλογής με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και πρακτική (διαδικασίες χορήγησης ασύλου ή επαναπατρισμού).
Το σύστημα κοινωνικής ένταξης θα πρέπει να βελτιωθεί για να περιλαμβάνει την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και τη γεωγραφική κατανομή με βάση τις ανάγκες σε εργατικό δυναμικό. Η ενίσχυση της εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας θα εξασφαλίσει την καταπολέμηση των φαινομένων αθέμιτου ανταγωνισμού λόγω χρήσης αδήλωτων και υπαμειβόμενων προσφύγων και μεταναστών.
Η αυστηρότερη εφαρμογή της νομοθεσίας σχετικά με τις παραβατικές συμπεριφορές θα πρέπει να προβλέπει μια υπεύθυνη δήλωση κατά την είσοδο στη χώρα για σεβασμό και τήρηση της ελληνικής νομοθεσίας. Και απέλαση σε περίπτωση σοβαρής αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Μεγάλο ρόλο θα παίξει επίσης η ενημέρωση του κόσμου για το μεταναστευτικό ζήτημα (αιτίες, τρόποι αντιμετώπισης, θετικές πτυχές) με στόχο κάθε ελληνική οικογένεια να υιοθετήσει μια οικογένεια προσφύγων ή μεταναστών, ώστε να αναπτυχθούν σχέσεις σεβασμού, αλληλοκατανόησης και ανεκτικότητας.
Για τους ανήλικους θα πρέπει να προβλεφθεί η ταχύρρυθμη ένταξή τους στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με στόχο την ανάπτυξη ελληνικής συνείδησης. Στόχος να φτιάξουμε δύο, τρείς, χίλιους δεκατρείς Αντετοκούνμπο! Θα πρέπει επίσης να ρυθμιστεί η διδασκαλία των θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία (π.χ. με βάση το βέλγικο μοντέλο που προβλέπει επιλογή του θρησκευτικού προσανατολισμού του μαθήματος ανάλογα με το θρήσκευμα του μαθητή – ορθόδοξο, καθολικό, μουσουλμανικό, ισραηλιτικό – ή, για όσους δεν έχουν θρήσκευμα, ένα μάθημα ηθικής).
Παράλληλα, θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες πανεπιστημιακές σχολές και τμήματα. Αφενός ισλαμικών σπουδών για την καλύτερη κατανόηση των ρευμάτων και διεργασιών που αναπτύσσονται σε αυτό τον χώρο. Και αφετέρου για την εκμάθηση των γλωσσών και διαλέκτων που ομιλούνται στις χώρες προέλευσης των προσφύγων και μεταναστών. Ταυτόχρονα, πρέπει να ενισχυθεί ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας με την δημιουργία χώρων λατρείας (αλλά με πλήρη έλεγχο των διοριζόμενων από το κράτος διδασκάλων και ιερωμένων) ώστε να εξασφαλιστεί η απομόνωση των ανεξέλεγκτων καταστάσεων που ευνοούν την εμφάνιση εξτρεμιστικών κινημάτων.
Το μεταναστευτικό μπορεί να αντιμετωπιστεί με την κοινή λογική χωρίς όμως να αγνοείται και το συναίσθημα! Κυρίως όμως θα πρέπει να ενισχυθεί και να γίνεται σεβαστό το κράτος δικαίου και να αναγνωρίζεται η διαφορετικότητα στο πλαίσιο όμως της ειρηνικής συνύπαρξης και συμβίωσης.
27 Φεβρουαρίου 2018
Περί αλκοολισμού
Μερικές συνήθειες καταστρέφουν την υγεία των μεγάλων και υποθηκεύουν το μέλλον για τις επόμενες γενιές …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 27 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-321)
Την περασμένη εβδομάδα, στο επιστημονικό ιατρικό περιοδικό Lancet, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα μιας μεγάλης μελέτης για τη σχέση της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών με την γεροντική άνοια. Η μελέτη εξέτασε ένα εκατομμύριο άτομα με άνοια, τα οποία είχαν νοσηλευτεί είτε για αλκοολισμό είτε για κάποια ασθένεια που οφείλονταν σε μεγάλη και συνεχή κατανάλωση οινοπνεύματος.
Και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για τους μεγάλους πότες, ιδίως όσους είναι κάτω των 65 ετών, ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας είναι τριπλάσιος σε σχέση με τον μέσο πληθυσμό. Βέβαια δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί κατά πόσο η κατανάλωση οινοπνεύματος είναι η μοναδική αιτία ή αν συνδυάζεται και με άλλους παράγοντες. Οι μεγάλοι πότες είναι πολύ πιθανό να είναι και βαρείς καπνιστές, να είναι καταθλιπτικοί και γενικά να ζουν ανθυγιεινά.
Κι όλα αυτά είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας. Βέβαια, δεν είναι γνωστό ακριβώς πόσα ποτηράκια κατανάλωναν, παρά μόνο ότι έπασχαν από ασθένειες που οφείλονται στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Κι αυτό, είναι γνωστό ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης, διαβήτη, εγκεφαλικού ή καρδιακού επεισοδίου και όλα αυτά αυξάνουν με τη σειρά τους τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.
Εκτός από τα παραπάνω, η μεγάλη κατανάλωση οινοπνευματωδών συμβάλει στην εμφάνιση διάφορων μορφών καρκίνου όπως στοματοφάρυγγα, οισοφάγου, παχέος εντέρου, συκωτιού ακόμη και καρκίνου του μαστού. Επιπλέον, η κατανάλωση αλκοόλ συμβάλει στην αύξηση των τραυματισμών και των θανάτων από τροχαία αλλά και από άλλα ατυχήματα, στο σπίτι και στους χώρους εργασίας.
Κινδυνεύουν άραγε και όσοι πίνουν με μέτρο; Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε με βάση ορισμένες έρευνες, ότι ένα με δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί την ημέρα ίσως να ωφελούν το κυκλοφοριακό και την υγεία του εγκεφάλου. Σε κάθε περίπτωση, η υπερβολική κατανάλωση είναι επικίνδυνη. Αλλά ποια κατανάλωση θεωρείται ασφαλής;
Συστάσεις. Το Υπουργείο Υγείας της Βρετανίας είχε δημοσιεύσει πριν από δύο χρόνια αναθεωρημένες συστάσεις για την ημερήσια κατανάλωση αλκοόλ. Οι εν λόγω συστάσεις ταυτίζονται με τις αντίστοιχες συστάσεις του Ελληνικού Διατροφικού Οδηγού για τους ενήλικες. Ο Οδηγός ήταν το αποτέλεσμα πολύχρονης εργασίας μιας επιστημονικής επιτροπής και είχε εκδοθεί το 2014 από το Ινστιτούτο Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής, Prolepsis.
Σύμφωνα λοιπόν με τις εν λόγω συστάσεις, η κατανάλωση κρασιού θα πρέπει να γίνεται με το φαγητό και να μην ξεπερνά τις 14 μερίδες εβδομαδιαίως (2 ποτηράκια ημερησίως) για τους άνδρες και τις 7 μερίδες για τις γυναίκες. Το κρασί μπορεί να αντικατασταθεί από αντίστοιχες μερίδες ποτών, όπου μία μερίδα αντιστοιχεί σε 1 ποτηράκι κρασιού (125 ml) 11-13 βαθμών, 1 ποτήρι μπύρα (330 ml) 4-5 βαθμών ή ένα ποτήρι τσίπουρο ή τσικουδιά (40-45 ml) 40 βαθμών.
Επιπλέον, συστήνεται στην περίπτωση που κάποιος καταναλώνει τακτικά 14 εβδομαδιαίες μερίδες εβδομαδιαίως, να τις κατανέμει ομοιόμορφα σε 3 ή 4 ημέρες και να φροντίζει να μην πίνει τις υπόλοιπες ημέρες. Απαγορεύεται η κατανάλωση οινοπνευματωδών από άτομα κάτω των 18 ετών, από όσους σκοπεύουν να οδηγήσουν, να χειριστούν μηχανήματα ή να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που απαιτούν συγκέντρωση ή επιδεξιότητα.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται από όσους λαμβάνουν φάρμακα τα οποία ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με οινοπνευματώδη ποτά. Τέλος, οι έγκυες συνιστάται να αποφεύγουν εντελώς την κατανάλωση οινοπνευματωδών, ιδίως κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης.
Ανήλικοι. Στην Ελλάδα, και ειδικότερα στην Κρήτη, έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια μια τάση αύξησης της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών από παιδιά και εφήβους. Πριν από λίγους μήνες μάλιστα ένα παιδί 10 ετών αφού νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Χανίων, παραπέμφθηκε στο ΚΕΘΕΑ-Αριάδνη ως αλκοολικός που έπρεπε να ακολουθήσει θεραπεία απεξάρτησης.
Διακομιδές σε νοσοκομεία έχουν γίνει και μετά από πάρτι στα οποία συμμετέχουν μαθητές γυμνασίου και λυκείου χωρίς επιτήρηση από γονείς ή εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για γιορτές που οργανώνουν τα ίδια τα παιδιά και στις οποίες γίνεται άφθονη κατανάλωση οινοπνευματωδών. Ο νόμος βέβαια απαγορεύει την πώληση οινοπνευματωδών σε ανήλικους κάτω των 18 ετών αλλά πάντα υπάρχουν ασυνείδητοι καταστηματάρχες και αμελείς γονείς που συμβάλουν στην επέκταση το φαινομένου.
Το οινόπνευμα, η νικοτίνη, τα ναρκωτικά το διαδίκτυο και τα τυχερά παιχνίδια δημιουργούν εξαρτήσεις και υποθηκεύουν τη ζωή και το μέλλον των νέων. Στο χέρι των γονιών και των δασκάλων είναι να ασχοληθούν σοβαρά με τα παιδιά για να τα προφυλάξουν …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 27 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-321)
Την περασμένη εβδομάδα, στο επιστημονικό ιατρικό περιοδικό Lancet, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα μιας μεγάλης μελέτης για τη σχέση της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών με την γεροντική άνοια. Η μελέτη εξέτασε ένα εκατομμύριο άτομα με άνοια, τα οποία είχαν νοσηλευτεί είτε για αλκοολισμό είτε για κάποια ασθένεια που οφείλονταν σε μεγάλη και συνεχή κατανάλωση οινοπνεύματος.
Και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για τους μεγάλους πότες, ιδίως όσους είναι κάτω των 65 ετών, ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας είναι τριπλάσιος σε σχέση με τον μέσο πληθυσμό. Βέβαια δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί κατά πόσο η κατανάλωση οινοπνεύματος είναι η μοναδική αιτία ή αν συνδυάζεται και με άλλους παράγοντες. Οι μεγάλοι πότες είναι πολύ πιθανό να είναι και βαρείς καπνιστές, να είναι καταθλιπτικοί και γενικά να ζουν ανθυγιεινά.
Κι όλα αυτά είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας. Βέβαια, δεν είναι γνωστό ακριβώς πόσα ποτηράκια κατανάλωναν, παρά μόνο ότι έπασχαν από ασθένειες που οφείλονται στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Κι αυτό, είναι γνωστό ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης, διαβήτη, εγκεφαλικού ή καρδιακού επεισοδίου και όλα αυτά αυξάνουν με τη σειρά τους τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.
Εκτός από τα παραπάνω, η μεγάλη κατανάλωση οινοπνευματωδών συμβάλει στην εμφάνιση διάφορων μορφών καρκίνου όπως στοματοφάρυγγα, οισοφάγου, παχέος εντέρου, συκωτιού ακόμη και καρκίνου του μαστού. Επιπλέον, η κατανάλωση αλκοόλ συμβάλει στην αύξηση των τραυματισμών και των θανάτων από τροχαία αλλά και από άλλα ατυχήματα, στο σπίτι και στους χώρους εργασίας.
Κινδυνεύουν άραγε και όσοι πίνουν με μέτρο; Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε με βάση ορισμένες έρευνες, ότι ένα με δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί την ημέρα ίσως να ωφελούν το κυκλοφοριακό και την υγεία του εγκεφάλου. Σε κάθε περίπτωση, η υπερβολική κατανάλωση είναι επικίνδυνη. Αλλά ποια κατανάλωση θεωρείται ασφαλής;
Συστάσεις. Το Υπουργείο Υγείας της Βρετανίας είχε δημοσιεύσει πριν από δύο χρόνια αναθεωρημένες συστάσεις για την ημερήσια κατανάλωση αλκοόλ. Οι εν λόγω συστάσεις ταυτίζονται με τις αντίστοιχες συστάσεις του Ελληνικού Διατροφικού Οδηγού για τους ενήλικες. Ο Οδηγός ήταν το αποτέλεσμα πολύχρονης εργασίας μιας επιστημονικής επιτροπής και είχε εκδοθεί το 2014 από το Ινστιτούτο Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής, Prolepsis.
Σύμφωνα λοιπόν με τις εν λόγω συστάσεις, η κατανάλωση κρασιού θα πρέπει να γίνεται με το φαγητό και να μην ξεπερνά τις 14 μερίδες εβδομαδιαίως (2 ποτηράκια ημερησίως) για τους άνδρες και τις 7 μερίδες για τις γυναίκες. Το κρασί μπορεί να αντικατασταθεί από αντίστοιχες μερίδες ποτών, όπου μία μερίδα αντιστοιχεί σε 1 ποτηράκι κρασιού (125 ml) 11-13 βαθμών, 1 ποτήρι μπύρα (330 ml) 4-5 βαθμών ή ένα ποτήρι τσίπουρο ή τσικουδιά (40-45 ml) 40 βαθμών.
Επιπλέον, συστήνεται στην περίπτωση που κάποιος καταναλώνει τακτικά 14 εβδομαδιαίες μερίδες εβδομαδιαίως, να τις κατανέμει ομοιόμορφα σε 3 ή 4 ημέρες και να φροντίζει να μην πίνει τις υπόλοιπες ημέρες. Απαγορεύεται η κατανάλωση οινοπνευματωδών από άτομα κάτω των 18 ετών, από όσους σκοπεύουν να οδηγήσουν, να χειριστούν μηχανήματα ή να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που απαιτούν συγκέντρωση ή επιδεξιότητα.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται από όσους λαμβάνουν φάρμακα τα οποία ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με οινοπνευματώδη ποτά. Τέλος, οι έγκυες συνιστάται να αποφεύγουν εντελώς την κατανάλωση οινοπνευματωδών, ιδίως κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης.
Ανήλικοι. Στην Ελλάδα, και ειδικότερα στην Κρήτη, έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια μια τάση αύξησης της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών από παιδιά και εφήβους. Πριν από λίγους μήνες μάλιστα ένα παιδί 10 ετών αφού νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Χανίων, παραπέμφθηκε στο ΚΕΘΕΑ-Αριάδνη ως αλκοολικός που έπρεπε να ακολουθήσει θεραπεία απεξάρτησης.
Διακομιδές σε νοσοκομεία έχουν γίνει και μετά από πάρτι στα οποία συμμετέχουν μαθητές γυμνασίου και λυκείου χωρίς επιτήρηση από γονείς ή εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για γιορτές που οργανώνουν τα ίδια τα παιδιά και στις οποίες γίνεται άφθονη κατανάλωση οινοπνευματωδών. Ο νόμος βέβαια απαγορεύει την πώληση οινοπνευματωδών σε ανήλικους κάτω των 18 ετών αλλά πάντα υπάρχουν ασυνείδητοι καταστηματάρχες και αμελείς γονείς που συμβάλουν στην επέκταση το φαινομένου.
Το οινόπνευμα, η νικοτίνη, τα ναρκωτικά το διαδίκτυο και τα τυχερά παιχνίδια δημιουργούν εξαρτήσεις και υποθηκεύουν τη ζωή και το μέλλον των νέων. Στο χέρι των γονιών και των δασκάλων είναι να ασχοληθούν σοβαρά με τα παιδιά για να τα προφυλάξουν …
Μέτρα προφύλαξης των παιδιών από τις εξαρτήσεις
- Το καλό παράδειγμα είναι αποτελεσματικότερο από το κήρυγμα (όλες οι ηλικίες).
- Ενισχύστε την αυτοεκτίμηση των παιδιών (όλες οι ηλικίες).
- Εξηγείστε πως λειτουργεί η διαφήμιση και τι κάνει το αλκοόλ στο ανθρώπινο σώμα (νηπιαγωγείο, δημοτικό).
- Διδάξτε στα παιδιά πώς να κάνουν ερωτήσεις και πώς να λένε «Όχι» αντιστεκόμενα στην πίεση της παρέας και προβάλλοντας την δική τους ατομικότητα. (δημοτικό).
- Κρατάτε ανοικτή την επικοινωνία, σεβαστείτε την ατομικότητά τους και παρακολουθείτε τις κινήσεις τους χωρίς να γίνεστε φορτικοί τονίζοντας έμπρακτα ότι το κάνετε από αγάπη. Αποφύγετε απειλές και κηρύγματα (γυμνάσιο).
- Διδάξτε τα να αποφεύγουν δυσάρεστες καταστάσεις φροντίζοντας να είστε πάντα διαθέσιμοι να τα ακούσετε και να τα βοηθήσετε χωρίς να τους κάνετε πολλές ερωτήσεις. Γνωρίστε τους φίλους τους και τους γονείς τους (γυμνάσιο, λύκειο).
- Διδάξτε τα ότι το οινόπνευμα και οι ουσίες δεν λύνουν τα προβλήματα – τα χειροτερεύουν.
- Διδάξτε τα πώς να ελέγχουν το άγχος τους με τη συμμετοχή σε δραστηριότητες και με την επικοινωνία.
- Όταν απουσιάζουν από το σπίτι φροντίστε να υπάρχει πάντα τρόπος επικοινωνίας και επικοινωνήστε περιοδικά μαζί τους.
- Ενεργείστε άμεσα μόλις αντιληφθείτε κάποια σημάδια, όπως, μυρωδιά οινοπνεύματος, απότομη αλλαγή διάθεσης, απουσίες, αδιαφορία, κακές επιδόσεις, παραπτώματα στο σχολείο, απομόνωση από οικογένεια και φίλους, μυστικότητα, νέοι άγνωστοι φίλοι, αφαίρεση οινοπνευματωδών από το σπίτι, κατάθλιψη. Ωστόσο, ενεργείστε με σωφροσύνη γιατί πολλά από αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται απλώς στην εφηβεία …
Πηγή: kidshealth.org
20 Φεβρουαρίου 2018
Δυο λόγια για τον παιδικό καρκίνο
Οι αιτίες δεν είναι πλήρως γνωστές αλλά μπορούμε να πάρουμε μερικά μέτρα προφύλαξης
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 20 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-320)
Την περασμένη Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου ήταν η Παγκόσμια Μέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου. Ο καρκίνος στα παιδιά είναι σχετικά σπάνιος αφού αντιπροσωπεύει μόλις το 1-2% των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο. Ωστόσο, αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου στην παιδική ηλικία (10%) μετά τα ατυχήματα (44%). Δυστυχώς, δεν είναι πλήρως γνωστές οι αιτίες που προκαλούν τον παιδικό καρκίνο. Σε μερικές περιπτώσεις τα πράγματα είναι σαφή ενώ σε άλλες υπάρχουν μεγάλες υποψίες.
Ο καρκίνος. Καρκίνος, ή κακοήθης όγκος ή κακόηθες νεόπλασμα, είναι μία ομάδα ασθενειών που έχουν σχέση με την μη φυσιολογική κυτταρική ανάπτυξη με πιθανότητα εισβολής ή μετάστασης σε άλλα μέρη του σώματος. Μπορεί να εμφανιστεί σε σχεδόν οποιοδήποτε σημείο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο αποτελείται από τρισεκατομμύρια κύτταρα.
Τα φυσιολογικά κύτταρα αυξάνονται και διαιρούνται σχηματίζοντας νέα κύτταρα ανάλογα με τις ανάγκες του σώματος. Τα κύτταρα πεθαίνουν από γήρας ή ατύχημα και τα αντικαθιστούν νέα κύτταρα. Στην περίπτωση του καρκίνου αυτή η κανονική διαδικασία αναστέλλεται. Τα γερασμένα ή κατεστραμμένα κύτταρα επιβιώνουν αντί να πεθαίνουν, ενώ ταυτόχρονα σχηματίζονται νέα κύτταρα εκεί που δεν χρειάζονται.
Τα νέα αυτά κύτταρα διαιρούνται αδιάκοπα, σχηματίζοντας σε πολλές περιπτώσεις όγκους δηλαδή μάζες από ιστούς, εκτός από τους καρκίνους του αίματος (λευχαιμίες) που δεν σχηματίζουν συμπαγείς όγκους. Οι καρκινικοί όγκοι είναι κακοήθεις, δηλαδή επεκτείνονται σε γειτονικούς ιστούς. Επιπλέον, ορισμένα κύτταρα από τους όγκους αυτούς μπορεί, μέσω του αίματος ή της λέμφου, να μετακινηθούν σε απομακρυσμένα σημεία του σώματος όπου σχηματίζουν νέους όγκους. Πρόκειται για τις μεταστάσεις.
Υπάρχουν όμως και καλοήθεις όγκοι που δεν προκαλούν μεταστάσεις, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι αρκετά μεγάλοι. Όταν αφαιρεθούν, συνήθως δεν επανέρχονται σε αντίθεση με τους κακοήθεις που ενδέχεται να επιστρέψουν. Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελούν οι καλοήθεις όγκοι στον εγκέφαλο που μπορεί να αποδειχτούν θανατηφόροι.
Αιτίες. Κατ’ αρχάς, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο παιδικός καρκίνος δεν είναι ούτε κληρονομικός (δεν μεταφέρεται από τους γονείς στο παιδί), αλλά ούτε και μεταδοτικός. Ωστόσο, 5% περίπου των περιπτώσεων είναι γνωστό ότι οφείλονται σε γενετική μετάλλαξη, την οποία κληρονομούν τα παιδιά από τους γονείς τους (π.χ. το 25%-30% των περιπτώσεων ρετινοβλαστώματος, ενός τύπου καρκίνου στο μάτι).
Κάποιες καρκινογόνες μεταλλάξεις ενδέχεται να εμφανιστούν κατά την ανάπτυξη του εμβρύου στη μήτρα, ενώ είναι γνωστό ότι τα παιδιά με σύνδρομο Ντάουν έχουν 10 με 20 φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν λευχαιμία. Η έκθεση παιδιών και εφήβων σε ακτινοβολία πυρηνικών δοκιμών συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης λευχαιμίας, ενώ η έκθεση σε ακτινοβολία από ατυχήματα πυρηνικών σταθμών συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του θυρεοειδούς. Τέλος, έμβρυα και νήπια που εκτέθηκαν στην ακτινοβολία ακτινογραφιών, έχουν αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων τύπων καρκίνου.
Υπάρχουν βέβαια ορισμένες καθημερινές συνήθειες που έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση καρκίνου στους ενήλικες (παχυσαρκία, κακή διατροφή, έλλειψη άσκησης, κάπνισμα, κατανάλωση οινοπνευματωδών, αμίαντος, έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, ιώσεις, καρκινογόνες χημικές ουσίες κλπ.). Όμως, η σχέση των περιβαλλοντικών παραγόντων με τον παιδικό καρκίνο είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Εν μέρει, επειδή ο παιδικός καρκίνος είναι σχετικά σπάνιος. Και εν μέρει, επειδή είναι δύσκολο να προσδιοριστεί σε τι παράγοντα είναι δυνατόν να έχουν εκτεθεί τα παιδιά στα αρχικά στάδια της ανάπτυξης τους.
Προφυλάξεις. Οι συνειδητοποιημένοι και υπεύθυνοι γονείς, σημερινοί και μελλοντικοί, μπορούν ωστόσο να πάρουν ορισμένες προφυλάξεις με βάση μερικές βασικές γνώσεις. Πρώτα-πρώτα θα πρέπει φροντίσουν να μην εκτίθενται οι έγκυες και τα παιδιά στο παθητικό κάπνισμα. Είναι γνωστό ότι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για ενήλικες και ανήλικους. Μάλιστα, ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η έκθεση των παιδιών στο τριτογενές κάπνισμα. Πρόκειται για το αόρατο και τοξικό μείγμα αερίων και μορίων που επικάθεται στα μαλλιά και στα ρούχα των καπνιστών, αλλά και στα έπιπλα και στο πάτωμα. Το μείγμα παραμένει εκεί αφότου ο χώρος έχει καθαριστεί από τον καπνό. Στα κατάλοιπα περιλαμβάνονται 250 τοξικά χημικά από τα οποία τουλάχιστον τα 10 είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνα.
Τα φυτοφάρμακα και τα εντομοκτόνα, ιδίως όταν δεν χρησιμοποιούνται σωστά αποτελούν επίσης σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Θα πρέπει να τηρούνται προσεκτικά οι οδηγίες χρήσης, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα προστασίας (στολές, γυαλιά κλπ.) όσων τα χρησιμοποιούν επαγγελματικά ή και ερασιτεχνικά. Θα πρέπει τα παιδιά να μην εκτίθενται σε τέτοια προϊόντα. Ούτε απευθείας, ούτε μέσω της κατανάλωσης τροφίμων που τα περιέχουν. Επίσης, τα ρούχα όσων τα έχουν χρησιμοποιήσει θα πρέπει να πλένονται χωριστά από τα ρούχα της υπόλοιπης οικογένειας, ιδίως των εγκύων και των παιδιών.
Είναι γνωστό επίσης ότι τα καυσαέρια από κινητήρες βενζίνης και ντίζελ περιέχουν ουσίες και μικροσωματίδια που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους. Επιπλέον, από μπογιές, μελάνια εκτύπωσης, κόλες, καθαριστικά και προϊόντα προσωπικής περιποίησης (αποσμητικά, λακ, σαμπουάν) εκλύονται πτητικές οργανικές ενώσεις πολλές από τις οποίες είναι δυνητικά καρκινογόνες (π.χ. φορμαλδεΰδη, βενζόλιο). Πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν μάλιστα, ότι στα αστικά κέντρα οι ενώσεις αυτές εκλύονται σε ίσες περίπου ποσότητες με τα καυσαέρια από τις μεταφορές.
Άλλες προφυλάξεις αφορούν την έκθεση στον ήλιο και την έγκαιρη διάγνωση ορισμένων ιώσεων (π.χ. έρπητα, ηπατίτιδας Β και Γ) που συνδέονται αποδεδειγμένα με ορισμένους σπάνιους τύπους καρκίνου αν και όχι στα παιδιά. Τέλος, η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει αποδεδειγμένα τις πιθανότητες θεραπείας σε όλες τις περιπτώσεις καρκίνου.
Δρ Ελένη Βασιλάτου-Κοσμίδη (Παιδίατρος Αιματολόγος- Ογκολόγος, Διευθύντρια της Ογκολογικής Κλινικής Παιδιών και Εφήβων του Νοσοκομείου Παίδων ΜΗΤΕΡΑ) από άρθρο που δημοσιεύτηκε στο www.cancer-society.gr
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 20 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-320)
Την περασμένη Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου ήταν η Παγκόσμια Μέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου. Ο καρκίνος στα παιδιά είναι σχετικά σπάνιος αφού αντιπροσωπεύει μόλις το 1-2% των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο. Ωστόσο, αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου στην παιδική ηλικία (10%) μετά τα ατυχήματα (44%). Δυστυχώς, δεν είναι πλήρως γνωστές οι αιτίες που προκαλούν τον παιδικό καρκίνο. Σε μερικές περιπτώσεις τα πράγματα είναι σαφή ενώ σε άλλες υπάρχουν μεγάλες υποψίες.
Ο καρκίνος. Καρκίνος, ή κακοήθης όγκος ή κακόηθες νεόπλασμα, είναι μία ομάδα ασθενειών που έχουν σχέση με την μη φυσιολογική κυτταρική ανάπτυξη με πιθανότητα εισβολής ή μετάστασης σε άλλα μέρη του σώματος. Μπορεί να εμφανιστεί σε σχεδόν οποιοδήποτε σημείο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο αποτελείται από τρισεκατομμύρια κύτταρα.
Τα φυσιολογικά κύτταρα αυξάνονται και διαιρούνται σχηματίζοντας νέα κύτταρα ανάλογα με τις ανάγκες του σώματος. Τα κύτταρα πεθαίνουν από γήρας ή ατύχημα και τα αντικαθιστούν νέα κύτταρα. Στην περίπτωση του καρκίνου αυτή η κανονική διαδικασία αναστέλλεται. Τα γερασμένα ή κατεστραμμένα κύτταρα επιβιώνουν αντί να πεθαίνουν, ενώ ταυτόχρονα σχηματίζονται νέα κύτταρα εκεί που δεν χρειάζονται.
Τα νέα αυτά κύτταρα διαιρούνται αδιάκοπα, σχηματίζοντας σε πολλές περιπτώσεις όγκους δηλαδή μάζες από ιστούς, εκτός από τους καρκίνους του αίματος (λευχαιμίες) που δεν σχηματίζουν συμπαγείς όγκους. Οι καρκινικοί όγκοι είναι κακοήθεις, δηλαδή επεκτείνονται σε γειτονικούς ιστούς. Επιπλέον, ορισμένα κύτταρα από τους όγκους αυτούς μπορεί, μέσω του αίματος ή της λέμφου, να μετακινηθούν σε απομακρυσμένα σημεία του σώματος όπου σχηματίζουν νέους όγκους. Πρόκειται για τις μεταστάσεις.
Υπάρχουν όμως και καλοήθεις όγκοι που δεν προκαλούν μεταστάσεις, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι αρκετά μεγάλοι. Όταν αφαιρεθούν, συνήθως δεν επανέρχονται σε αντίθεση με τους κακοήθεις που ενδέχεται να επιστρέψουν. Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελούν οι καλοήθεις όγκοι στον εγκέφαλο που μπορεί να αποδειχτούν θανατηφόροι.
Αιτίες. Κατ’ αρχάς, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο παιδικός καρκίνος δεν είναι ούτε κληρονομικός (δεν μεταφέρεται από τους γονείς στο παιδί), αλλά ούτε και μεταδοτικός. Ωστόσο, 5% περίπου των περιπτώσεων είναι γνωστό ότι οφείλονται σε γενετική μετάλλαξη, την οποία κληρονομούν τα παιδιά από τους γονείς τους (π.χ. το 25%-30% των περιπτώσεων ρετινοβλαστώματος, ενός τύπου καρκίνου στο μάτι).
Κάποιες καρκινογόνες μεταλλάξεις ενδέχεται να εμφανιστούν κατά την ανάπτυξη του εμβρύου στη μήτρα, ενώ είναι γνωστό ότι τα παιδιά με σύνδρομο Ντάουν έχουν 10 με 20 φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν λευχαιμία. Η έκθεση παιδιών και εφήβων σε ακτινοβολία πυρηνικών δοκιμών συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης λευχαιμίας, ενώ η έκθεση σε ακτινοβολία από ατυχήματα πυρηνικών σταθμών συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του θυρεοειδούς. Τέλος, έμβρυα και νήπια που εκτέθηκαν στην ακτινοβολία ακτινογραφιών, έχουν αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων τύπων καρκίνου.
Υπάρχουν βέβαια ορισμένες καθημερινές συνήθειες που έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση καρκίνου στους ενήλικες (παχυσαρκία, κακή διατροφή, έλλειψη άσκησης, κάπνισμα, κατανάλωση οινοπνευματωδών, αμίαντος, έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, ιώσεις, καρκινογόνες χημικές ουσίες κλπ.). Όμως, η σχέση των περιβαλλοντικών παραγόντων με τον παιδικό καρκίνο είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Εν μέρει, επειδή ο παιδικός καρκίνος είναι σχετικά σπάνιος. Και εν μέρει, επειδή είναι δύσκολο να προσδιοριστεί σε τι παράγοντα είναι δυνατόν να έχουν εκτεθεί τα παιδιά στα αρχικά στάδια της ανάπτυξης τους.
Προφυλάξεις. Οι συνειδητοποιημένοι και υπεύθυνοι γονείς, σημερινοί και μελλοντικοί, μπορούν ωστόσο να πάρουν ορισμένες προφυλάξεις με βάση μερικές βασικές γνώσεις. Πρώτα-πρώτα θα πρέπει φροντίσουν να μην εκτίθενται οι έγκυες και τα παιδιά στο παθητικό κάπνισμα. Είναι γνωστό ότι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για ενήλικες και ανήλικους. Μάλιστα, ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η έκθεση των παιδιών στο τριτογενές κάπνισμα. Πρόκειται για το αόρατο και τοξικό μείγμα αερίων και μορίων που επικάθεται στα μαλλιά και στα ρούχα των καπνιστών, αλλά και στα έπιπλα και στο πάτωμα. Το μείγμα παραμένει εκεί αφότου ο χώρος έχει καθαριστεί από τον καπνό. Στα κατάλοιπα περιλαμβάνονται 250 τοξικά χημικά από τα οποία τουλάχιστον τα 10 είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνα.
Τα φυτοφάρμακα και τα εντομοκτόνα, ιδίως όταν δεν χρησιμοποιούνται σωστά αποτελούν επίσης σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Θα πρέπει να τηρούνται προσεκτικά οι οδηγίες χρήσης, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα προστασίας (στολές, γυαλιά κλπ.) όσων τα χρησιμοποιούν επαγγελματικά ή και ερασιτεχνικά. Θα πρέπει τα παιδιά να μην εκτίθενται σε τέτοια προϊόντα. Ούτε απευθείας, ούτε μέσω της κατανάλωσης τροφίμων που τα περιέχουν. Επίσης, τα ρούχα όσων τα έχουν χρησιμοποιήσει θα πρέπει να πλένονται χωριστά από τα ρούχα της υπόλοιπης οικογένειας, ιδίως των εγκύων και των παιδιών.
Είναι γνωστό επίσης ότι τα καυσαέρια από κινητήρες βενζίνης και ντίζελ περιέχουν ουσίες και μικροσωματίδια που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους. Επιπλέον, από μπογιές, μελάνια εκτύπωσης, κόλες, καθαριστικά και προϊόντα προσωπικής περιποίησης (αποσμητικά, λακ, σαμπουάν) εκλύονται πτητικές οργανικές ενώσεις πολλές από τις οποίες είναι δυνητικά καρκινογόνες (π.χ. φορμαλδεΰδη, βενζόλιο). Πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν μάλιστα, ότι στα αστικά κέντρα οι ενώσεις αυτές εκλύονται σε ίσες περίπου ποσότητες με τα καυσαέρια από τις μεταφορές.
Άλλες προφυλάξεις αφορούν την έκθεση στον ήλιο και την έγκαιρη διάγνωση ορισμένων ιώσεων (π.χ. έρπητα, ηπατίτιδας Β και Γ) που συνδέονται αποδεδειγμένα με ορισμένους σπάνιους τύπους καρκίνου αν και όχι στα παιδιά. Τέλος, η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει αποδεδειγμένα τις πιθανότητες θεραπείας σε όλες τις περιπτώσεις καρκίνου.
- Πυρετός χωρίς σαφή εστία λοίμωξης
- Μάζα (όγκος) σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, δηλαδή στο κεφάλι, τράχηλο (λαιμό), θώρακα, κοιλιά, πόδια κ.λπ. Ειδικές κλινικές και ακτινολογικές εξετάσεις θα οδηγήσουν στη διάγνωση.
- Συμπτώματα από το νευρικό σύστημα, όπως είναι πονοκέφαλος, έμετος ειδικά τις πρωινές ώρες, αλλαγή της συμπεριφοράς του παιδιού, σπασμοί, διαταραχές στην βάδιση και στην ισορροπία κ.λπ.
- Αιμορραγία στο δέρμα χωρίς να έχει προηγηθεί τραυματισμός• εκδηλώνεται με τη μορφή κόκκινων στιγμάτων - κηλίδων που ονομάζονται «πετέχειες» ή μελανιών που ονομάζονται «εκχυμώσεις». Σε ορισμένες περιπτώσεις, παρατηρείται αιμορραγία από τη μύτη, από τα ούλα, από τα ούρα, από το στομάχι κ.λπ.
- Συμπτώματα και ευρήματα από τα μάτια μπορεί να οδηγήσουν στην έγκαιρη διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου. Τέτοια συμπτώματα είναι διόγκωση ή πτώση των βλεφάρων, προβολή του βολβού του ματιού προς τα εμπρός, λευκοκίτρινο λαμπερό χρώμα στην κόρη, μελανιές στα βλέφαρα, ξαφνική αλλαγή στην οπτική οξύτητα κ.λπ.
- Πόνος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος (κεφάλι, κοιλιά, άκρα), και ιδιαίτερα πόνος στα οστά των άκρων και της μέσης, πρέπει να διερευνώνται.
- Διάφορα άλλα συμπτώματα, όπως είναι η ανορεξία, κακοδιαθεσία, ωχρότητα, κόπωση, απώλεια βάρους κ.λπ. – μόνα ή σε συνδυασμό με κάποιο από τα παραπάνω – επιβάλλουν τη διερεύνηση του παιδιού.
Δρ Ελένη Βασιλάτου-Κοσμίδη (Παιδίατρος Αιματολόγος- Ογκολόγος, Διευθύντρια της Ογκολογικής Κλινικής Παιδιών και Εφήβων του Νοσοκομείου Παίδων ΜΗΤΕΡΑ) από άρθρο που δημοσιεύτηκε στο www.cancer-society.gr
13 Φεβρουαρίου 2018
Ουραγός η Ελλάδα στο 112
Άγνωστο στους περισσότερους Έλληνες, απροσπέλαστο στα άτομα με αναπηρία, χωρίς ακριβή γεωεντοπισμό και θύμα της γραφειοκρατίας, το 112 μπορεί ωστόσο να σώσει ζωές
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 13 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-319)
Κάθε χρόνο γύρω στις 11 Φεβρουαρίου, την ευρωπαϊκή ημέρα του 112, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοινώνει τα ευρήματα της έρευνας που διεξάγει σχετικά με την εφαρμογή του 112 στα κράτη μέλη. Η έρευνα στηρίζεται στις απαντήσεις που δίνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών σε σχετικό ερωτηματολόγιο και δεν επαληθεύεται από ανεξάρτητη έρευνα με τη συμμετοχή του κοινού. Έτσι δεν καταγράφονται οι πραγματικές επιδόσεις της σχετικής υπηρεσίας όσον αφορά την εξυπηρέτηση των πολιτών.
Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των απαντήσεων των ελληνικών αρχών στην τελευταία έρευνα που δημοσιεύτηκε στις 9 Φεβρουαρίου, να πούμε ότι το 112 στην Ελλάδα λειτουργεί με ευθύνη της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, η οποία διαθέτει σχετικό τηλεφωνικό κέντρο με ξενόγλωσσους χειριστές (αγγλικά, γαλλικά). Οι κλήσεις στο 112 διαβιβάζονται στις κατά τόπους υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ο χειριστής παραμένει στην γραμμή για να εξυπηρετήσει όσους από τους καλούντες δεν μιλούν ελληνικά.
Βασικοί δείκτες επιδόσεων. Ο συνολικός αριθμός των κλήσεων στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης το 2017 (7,73 εκατ.) φαίνεται μειωμένος σε σχέση με το 2016 (8,33 εκατ.). Το ίδιο συμβαίνει και με τις κλήσεις στο 112 (2017-2,02 εκατ. 2016-2,25) από τις οποίες όμως το 95,5% είναι λανθασμένες ή απατηλές (96,9% το 2016).
Στην Ελλάδα, οι αρμόδιες αρχές εξακολουθούν να δηλώνουν ότι δεν είναι δυνατή η κλήση του 112 από χρήστες με αναπηρία. Ο μέσος χρόνος απάντησης της κλήσης είναι 9 δευτερόλεπτα (ο μέγιστος χρόνος που έχει καθορίσει η Επιτροπή είναι 10 δευτερόλεπτα). Επίσης αναφέρεται ότι ποσοστό λιγότερο από 2% των κλήσεων προς το 112 είναι ανεπιτυχείς, δηλαδή δεν μπορούν να διαβιβαστούν στις κατά τόπους υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Γεωεντοπισμός του καλούντος. Η σημαντική αυτή λειτουργία του 112, χρειάστηκε να εφαρμοστεί μόνο σε 0,35% των κλήσεων, ενώ ο μέσος χρόνος που απαιτείται προκειμένου να ληφθούν οι σχετικές πληροφορίες από τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης είναι 23 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα, ένας από τους μεγαλύτερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο εντοπισμός της θέσης του καλούντος δεν είναι αυτόματος όπως ρητά προβλέπει η νομοθεσία της ΕΕ αλλά ενεργοποιείται μετά από αίτημα των αρμόδιων αρχών - το οποίο διαβιβάζεται συνήθως με τηλεομοιοτυπία. Είναι επίσης δυνατός ο γεωεντοπισμός των χρηστών σε περιαγωγή.
Η Ελλάδα δεν έχει σχέδια εφαρμογής της νέας δυνατότητας που προσφέρουν τα κινητά Android και iPhone (από το Μάρτιο) για προηγμένο γεωεντοπισμό κινητών τηλεφώνων (Advanced Mobile Location ή AML). Όπως γράψαμε και παλιότερα (Χ.Ν. 24/10/2017) η μέθοδος αυτή που εφαρμόζεται ή δοκιμάζεται ήδη σε 11 χώρες της ΕΕ επιτρέπει τον γεωεντοπισμό σε ακτίνα λίγων μέτρων αντί για χιλιόμετρα με τα υπάρχοντα συστήματα γεωεντοπισμού μέσω τριγωνισμού.
Ενημέρωση του κοινού. Με βάση την ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία τα κράτη μέλη οφείλουν να ενημερώνουν τους πολίτες σχετικά με την ύπαρξη και τη λειτουργία του 112. Η Επιτροπή διενεργεί ανάλυση της γνώσης του 112 από τους ευρωπαίους πολίτες μέσω ερωτήσεων στο ειδικό ευρωβαρόμετρο για τις Ηλεκτρονικές επικοινωνίες και την Ψηφιακή Ενιαία Αγορά.
Με βάση την τελευταία τέτοια έρευνα, το 112 εξακολουθεί να είναι σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα! Έτσι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα μόνο το 6% θα χρησιμοποιούσε το 112. Αντίστοιχα, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης στο εξωτερικό μόνο 14% των Ελλήνων γνωρίζει ότι πρέπει να καλέσει το 112. Αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο με βάση τις εξαιρετικά περιορισμένες προσπάθειες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για την γνωστοποίηση του 112 στο ελληνικό κοινό.
Εκσυγχρονισμός του 112. Πρόκειται για μια πονεμένη ιστορία που δοξάζει την ελληνική γραφειοκρατία θέτοντας ταυτόχρονα σε κίνδυνο τις ζωές τόσο των Ελλήνων πολιτών όσο και των ξένων επισκεπτών της χώρας μας. Η ιστορία ξεκινά τον Απρίλιο του 2011 με δημόσια διαβούλευση που κατέληξε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους σε σχετική προκήρυξη ανοικτού διεθνή διαγωνισμού για το έργο «Εκσυγχρονισμός και Αναβάθμιση των Υπηρεσιών που αφορούν στον Ευρωπαϊκό Αριθμό Κλήσης Εκτάκτων Αναγκών «112» με χρήση ΤΠΕ για την βέλτιστη διαχείριση περιστατικών έκτακτης ανάγκης – κρίσεων και την έγκαιρη ενημέρωση των Πολιτών».
Η χρηματοδότηση είχε εξασφαλιστεί στο πλαίσιο του προγράμματος Ψηφιακή Σύγκλιση του ΕΣΠΑ 2007 – 2013. Στόχος ήταν το κέντρο να λειτουργήσει το πρώτο εξάμηνο του 2014. Για την υλοποίηση του έργου υπογράφηκε τον Φεβρουάριο του 2014 σχετικό μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Αστυνομίας, του Λιμενικού Σώματος, του Πυροσβεστικού Σώματος, του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ) και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας.
Ταυτόχρονα σχεδόν με το Νόμο 4249/24-3-2014 αναδιοργανώθηκε η Γενική Γραμματεία πολιτικής Προστασίας και δημιουργήθηκε ειδική Μονάδα Ευρωπαϊκού Αριθμού Έκτακτης Ανάγκης «112» που θα παρελάμβανε το νέο σύστημα. Τον Ιούνιο του 2014 υπογράφηκε η σχετική σύμβαση με τον ΟΤΕ, μετά από καθυστέρηση δύο ετών λόγω προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι εργασίες έπρεπε (σύμφωνα με την προκήρυξη) να έχουν ολοκληρωθεί 19 μήνες μετά την ημερομηνία υπογραφής, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2016.
Όμως, στο τέλος του 2016 το έργο είχε καθυστερήσει σημαντικά λόγω των αλλαγών της πολιτικής ηγεσίας και τα χρήματα από το ΕΣΠΑ κινδύνευαν να χαθούν. Αποφασίστηκε λοιπόν να μεταφερθεί στην επόμενη προγραμματική περίοδο ΕΣΠΑ 2014-2020. Τελικά, η νέα απόφαση για το έργο υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2017 και προβλέπει την ολοκλήρωσή του τον Δεκέμβριο του 2018, τέσσερα χρόνια μετά την αρχική προκήρυξη ...
Ωστόσο, το νέο σύστημα θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί πριν τον Απρίλιο του 2018 όταν καθίσταται υποχρεωτική η εγκατάσταση σε όλα τα καινούργια αυτοκίνητα του συστήματος e-Call. Πρόκειται για το σύστημα το οποίο θα καλεί αυτόματα το 112 σε περίπτωση ατυχήματος. Ένας αναγκαίος εκσυγχρονισμός που έχει καθυστερήσει τραγικά λόγω της γραφειοκρατίας, καθυστέρηση η οποία δυστυχώς στοιχίζει ανθρώπινες ζωές ...
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 13 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-319)
Κάθε χρόνο γύρω στις 11 Φεβρουαρίου, την ευρωπαϊκή ημέρα του 112, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοινώνει τα ευρήματα της έρευνας που διεξάγει σχετικά με την εφαρμογή του 112 στα κράτη μέλη. Η έρευνα στηρίζεται στις απαντήσεις που δίνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών σε σχετικό ερωτηματολόγιο και δεν επαληθεύεται από ανεξάρτητη έρευνα με τη συμμετοχή του κοινού. Έτσι δεν καταγράφονται οι πραγματικές επιδόσεις της σχετικής υπηρεσίας όσον αφορά την εξυπηρέτηση των πολιτών.
Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των απαντήσεων των ελληνικών αρχών στην τελευταία έρευνα που δημοσιεύτηκε στις 9 Φεβρουαρίου, να πούμε ότι το 112 στην Ελλάδα λειτουργεί με ευθύνη της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, η οποία διαθέτει σχετικό τηλεφωνικό κέντρο με ξενόγλωσσους χειριστές (αγγλικά, γαλλικά). Οι κλήσεις στο 112 διαβιβάζονται στις κατά τόπους υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ο χειριστής παραμένει στην γραμμή για να εξυπηρετήσει όσους από τους καλούντες δεν μιλούν ελληνικά.
Βασικοί δείκτες επιδόσεων. Ο συνολικός αριθμός των κλήσεων στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης το 2017 (7,73 εκατ.) φαίνεται μειωμένος σε σχέση με το 2016 (8,33 εκατ.). Το ίδιο συμβαίνει και με τις κλήσεις στο 112 (2017-2,02 εκατ. 2016-2,25) από τις οποίες όμως το 95,5% είναι λανθασμένες ή απατηλές (96,9% το 2016).
Στην Ελλάδα, οι αρμόδιες αρχές εξακολουθούν να δηλώνουν ότι δεν είναι δυνατή η κλήση του 112 από χρήστες με αναπηρία. Ο μέσος χρόνος απάντησης της κλήσης είναι 9 δευτερόλεπτα (ο μέγιστος χρόνος που έχει καθορίσει η Επιτροπή είναι 10 δευτερόλεπτα). Επίσης αναφέρεται ότι ποσοστό λιγότερο από 2% των κλήσεων προς το 112 είναι ανεπιτυχείς, δηλαδή δεν μπορούν να διαβιβαστούν στις κατά τόπους υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Γεωεντοπισμός του καλούντος. Η σημαντική αυτή λειτουργία του 112, χρειάστηκε να εφαρμοστεί μόνο σε 0,35% των κλήσεων, ενώ ο μέσος χρόνος που απαιτείται προκειμένου να ληφθούν οι σχετικές πληροφορίες από τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης είναι 23 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα, ένας από τους μεγαλύτερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο εντοπισμός της θέσης του καλούντος δεν είναι αυτόματος όπως ρητά προβλέπει η νομοθεσία της ΕΕ αλλά ενεργοποιείται μετά από αίτημα των αρμόδιων αρχών - το οποίο διαβιβάζεται συνήθως με τηλεομοιοτυπία. Είναι επίσης δυνατός ο γεωεντοπισμός των χρηστών σε περιαγωγή.
Η Ελλάδα δεν έχει σχέδια εφαρμογής της νέας δυνατότητας που προσφέρουν τα κινητά Android και iPhone (από το Μάρτιο) για προηγμένο γεωεντοπισμό κινητών τηλεφώνων (Advanced Mobile Location ή AML). Όπως γράψαμε και παλιότερα (Χ.Ν. 24/10/2017) η μέθοδος αυτή που εφαρμόζεται ή δοκιμάζεται ήδη σε 11 χώρες της ΕΕ επιτρέπει τον γεωεντοπισμό σε ακτίνα λίγων μέτρων αντί για χιλιόμετρα με τα υπάρχοντα συστήματα γεωεντοπισμού μέσω τριγωνισμού.
Ενημέρωση του κοινού. Με βάση την ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία τα κράτη μέλη οφείλουν να ενημερώνουν τους πολίτες σχετικά με την ύπαρξη και τη λειτουργία του 112. Η Επιτροπή διενεργεί ανάλυση της γνώσης του 112 από τους ευρωπαίους πολίτες μέσω ερωτήσεων στο ειδικό ευρωβαρόμετρο για τις Ηλεκτρονικές επικοινωνίες και την Ψηφιακή Ενιαία Αγορά.
Με βάση την τελευταία τέτοια έρευνα, το 112 εξακολουθεί να είναι σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα! Έτσι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα μόνο το 6% θα χρησιμοποιούσε το 112. Αντίστοιχα, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης στο εξωτερικό μόνο 14% των Ελλήνων γνωρίζει ότι πρέπει να καλέσει το 112. Αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο με βάση τις εξαιρετικά περιορισμένες προσπάθειες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για την γνωστοποίηση του 112 στο ελληνικό κοινό.
Εκσυγχρονισμός του 112. Πρόκειται για μια πονεμένη ιστορία που δοξάζει την ελληνική γραφειοκρατία θέτοντας ταυτόχρονα σε κίνδυνο τις ζωές τόσο των Ελλήνων πολιτών όσο και των ξένων επισκεπτών της χώρας μας. Η ιστορία ξεκινά τον Απρίλιο του 2011 με δημόσια διαβούλευση που κατέληξε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους σε σχετική προκήρυξη ανοικτού διεθνή διαγωνισμού για το έργο «Εκσυγχρονισμός και Αναβάθμιση των Υπηρεσιών που αφορούν στον Ευρωπαϊκό Αριθμό Κλήσης Εκτάκτων Αναγκών «112» με χρήση ΤΠΕ για την βέλτιστη διαχείριση περιστατικών έκτακτης ανάγκης – κρίσεων και την έγκαιρη ενημέρωση των Πολιτών».
Η χρηματοδότηση είχε εξασφαλιστεί στο πλαίσιο του προγράμματος Ψηφιακή Σύγκλιση του ΕΣΠΑ 2007 – 2013. Στόχος ήταν το κέντρο να λειτουργήσει το πρώτο εξάμηνο του 2014. Για την υλοποίηση του έργου υπογράφηκε τον Φεβρουάριο του 2014 σχετικό μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Αστυνομίας, του Λιμενικού Σώματος, του Πυροσβεστικού Σώματος, του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ) και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας.
Ταυτόχρονα σχεδόν με το Νόμο 4249/24-3-2014 αναδιοργανώθηκε η Γενική Γραμματεία πολιτικής Προστασίας και δημιουργήθηκε ειδική Μονάδα Ευρωπαϊκού Αριθμού Έκτακτης Ανάγκης «112» που θα παρελάμβανε το νέο σύστημα. Τον Ιούνιο του 2014 υπογράφηκε η σχετική σύμβαση με τον ΟΤΕ, μετά από καθυστέρηση δύο ετών λόγω προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι εργασίες έπρεπε (σύμφωνα με την προκήρυξη) να έχουν ολοκληρωθεί 19 μήνες μετά την ημερομηνία υπογραφής, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2016.
Όμως, στο τέλος του 2016 το έργο είχε καθυστερήσει σημαντικά λόγω των αλλαγών της πολιτικής ηγεσίας και τα χρήματα από το ΕΣΠΑ κινδύνευαν να χαθούν. Αποφασίστηκε λοιπόν να μεταφερθεί στην επόμενη προγραμματική περίοδο ΕΣΠΑ 2014-2020. Τελικά, η νέα απόφαση για το έργο υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2017 και προβλέπει την ολοκλήρωσή του τον Δεκέμβριο του 2018, τέσσερα χρόνια μετά την αρχική προκήρυξη ...
Ωστόσο, το νέο σύστημα θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί πριν τον Απρίλιο του 2018 όταν καθίσταται υποχρεωτική η εγκατάσταση σε όλα τα καινούργια αυτοκίνητα του συστήματος e-Call. Πρόκειται για το σύστημα το οποίο θα καλεί αυτόματα το 112 σε περίπτωση ατυχήματος. Ένας αναγκαίος εκσυγχρονισμός που έχει καθυστερήσει τραγικά λόγω της γραφειοκρατίας, καθυστέρηση η οποία δυστυχώς στοιχίζει ανθρώπινες ζωές ...
06 Φεβρουαρίου 2018
Αθώοι και φταίχτες
Ας αναγνωρίσουν επιτέλους κόμματα και παρατάξεις τις διαχρονικές ευθύνες και τα πολυάριθμα λάθη τους και ας πούνε τα πράγματα με το όνομά τους …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 6 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-318)
Από γλώσσης άρξασθαι. Η γλώσσα που έχει γίνει διεθνώς γνωστή ως «μακεδονική» ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών όπως και η παλαιά σλαβονική εκκλησιαστική γλώσσα, η σλοβενική, η σερβοκροατική και η βουλγαρική. Κοντύτερα στα βουλγάρικα, έχει επίσης πολλά κοινά στοιχεία με τα σερβοκροατικά. Πρόκειται για γλώσσα που εξελίχτηκε και διαμορφώθηκε ως επίσημη γλώσσα της Λαϊκής (και από το 1963 Σοσιαλιστικής) Δημοκρατίας της Μακεδονίας που ιδρύθηκε το 1944 ως ομόσπονδη δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.
Μάλιστα, υποστηρίζεται πως είναι ξεχωριστή από τα βουλγάρικα. Έτσι, στις επίσημες συναντήσεις αξιωματούχων της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Βουλγαρίας, οι πρώτοι, για να τονίσουν την διαφορά, χρησιμοποιούν διερμηνέα, σε αντίθεση με τους δεύτερους που δεν τον χρειάζονται!!!
Ακόμη όμως και πριν να καταστεί επίσημη, την γλώσσα αυτή και αρκετές διαλέκτους της, μιλούσαν για πολλά χρόνια οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας. Όσοι από αυτούς μετά το 1913 ζούσαν στην ελληνική Μακεδονία αντιμετωπίστηκαν από το επίσημο ελληνικό κράτος με αλλοπρόσαλλο τρόπο. Όσοι δεν δήλωναν Έλληνες διώχθηκαν, προπηλακίστηκαν και πολλοί εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν δημιουργώντας μεγάλες κοινότητες εκτός Ελλάδας (Αυστραλία, Καναδά κλπ.).
Αρχικά, κύριος στόχος ήταν η γλώσσα τους να μην θεωρηθεί βουλγαρική. Έτσι, διατυπώθηκε από πολλούς ο αστήρικτος ισχυρισμός ότι αυτή προερχόταν από την γλώσσα των αρχαίων μακεδόνων!!! Επιπλέον, το 1925, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε το Abecedar, ένα αλφαβητάριο που «τυπώθηκε με λατινικούς χαρακτήρες και συντάχθηκε στη μακεδονική διάλεκτο». Το οποίο βέβαια στη συνέχεια αποσύρθηκε …
Διώξεις και αλυτρωτισμοί. Αργότερα, ιδίως κατά την Μεταξική δικτατορία, όσοι σλαβόφωνοι δεν είχαν καταφύγει στη Βουλγαρία διώχθηκαν και υποχρεώθηκαν να ορκιστούν δημόσια σε ειδικές τελετές πως θα μιλούν ελληνικά ακόμη και στα σπίτια τους!!! Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς το βιβλίο «Η απαγορευμένη γλώσσα» του Τάσου Κωστόπουλου για να καταλάβει τι τράβηξαν οι σλαβόφωνοι από το επίσημο ελληνικό κράτος.
Παράλληλα, αναπτύχθηκε η ιδέα της ξεχωριστής «μακεδονικής» εθνότητας που υποστηρίχτηκε στο πλαίσιο του πανσλαβισμού από την Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν). Την υποστήριξε επίσης το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ), τουλάχιστον για κάποια περίοδο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά την περίοδο της κατοχής. Σε αυτό το πλαίσιο υποστηρίχτηκε ακόμη και η δημιουργία ανεξάρτητης Μακεδονίας με τη συνένωση περιοχών που ανήκαν στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και την Σερβία.
Γι’ αυτό οι σλαβόφωνοι πύκνωσαν τις τάξεις του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού, για να διωχθούν (και να μεταναστεύσουν μαζικά) μετά την λήξη του εμφυλίου ως σλαβόφωνοι αλλά και ως κομμουνιστές … Θυμήθηκα σχετική ιστορία που μου είχε διηγηθεί στρατιωτικός. Μπαίνοντας σε σταθμό χωροφυλακής εκείνη την περίοδο άκουσε φωνές. Ένας χωροφύλακας έδερνε κάποιον φωνάζοντας του «Είσαι κομμουνιστής ρε;». Κι ο άλλος απαντούσε «Όχι, γίνομαι!».
Από το 1945 και μέχρι τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991-1992, η Ελλάδα δέχτηκε αδιαμαρτύρητα την ύπαρξη της (Λαϊκής και μετέπειτα) Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο πλαίσιο της συνεργασίας με την Γιουγκοσλαβία. Αλλά και της ευρύτερης στρατηγικής του ΝΑΤΟ για την προσέγγιση με την Γιουγκοσλαβία, η οποία είχε ανεξαρτητοποιηθεί από την σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης.
Αναγνώριση χωρίς επιφυλάξεις. Όταν διεύθυνα τις εργασίες εισαγωγής των ελληνικών στα συστήματα πληροφορικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έμαθα τυχαία για τις διεθνείς συνδιασκέψεις του ΟΗΕ για τα γεωγραφικά ονόματα. Αξίζει να μελετήσει κανείς τα συμπεράσματα και τα ψηφίσματα αυτών των συνδιασκέψεων. Ιδίως της 3ης που έγινε στην Αθήνα το 1977 επί Νέας Δημοκρατίας και της 4ης που έγινε στο Λονδίνο το 1982 επί ΠΑΣΟΚ.
Με τα εν λόγω ψηφίσματα που υιοθετήθηκαν από όλες τις χώρες αναγνωρίστηκε επίσημα η «μακεδονική» γλώσσα, χωρίς οι διπλωμάτες που εκπροσωπούσαν την Ελλάδα να διατυπώσουν την παραμικρή επιφύλαξη. Αντίθετα με τους τούρκους, που στην Αθήνα λόγω της εκκρεμότητας του Κυπριακού είχαν εκφράσει έντονες επιφυλάξεις σε ένα ψήφισμα σχετικά με την «Εθνική Τυποποίηση» αναφορικά με την δικαιοδοσία της Κύπρου να τυποποιεί γεωγραφικά ονόματα.
Επιπλέον, το 1982, η ελληνική πλευρά διατύπωσε επίσημα τη θέση ότι «η Ελλάς, παρά την μακρά ιστορική χρήση Ελληνικών τοπωνυμίων σε περιοχές εκτός από τα όρια του σημερινού Ελληνικού Κράτους, υποστηρίζει όλα τα σχετικά ψηφίσματα των συνδιασκέψεων των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων, ιδίως όσων αναφέρονται: (α) στην κατάργηση, όσον το δυνατόν ταχύτερα των εξωνύμων σε διεθνή χρήση (χάρτες, διαβατήρια, τουριστικά φυλλάδια), και (β) στον σεβασμό των εθνικών τοπωνυμίων, όπως αυτά τυποποιούνται από την αρμόδια αρχή γεωγραφικών ονομάτων κάθε χώρας».
Τι είναι εξώνυμο; Είναι το διαφορετικό γεωγραφικό όνομα «που χρησιμοποιείται σε μίαν ορισμένη γλώσσα για μια γεωγραφική οντότητα που βρίσκεται εκτός από την περιοχή στην οποία η ορισμένη αυτή γλώσσα είναι επίσημη». Για παράδειγμα η «Κωνσταντινούπολη» είναι εξώνυμο αφού η Τουρκία στην επικράτεια της οποίας ανήκει την ονομάζει επίσημα «Istanbul».
Με βάση όλα τα παραπάνω, οι εκπρόσωποι της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ανέπτυξαν έντονη δραστηριότητα στον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO) (στον οποίο δυστυχώς η Ελλάδα απαξιούσε εκείνη την περίοδο να συμμετάσχει με δικαίωμα ψήφου) με αποτέλεσμα στα διεθνή πρότυπα να κατοχυρωθεί η «μακεδονική» ως επίσημη γλώσσα, και τα ΜΚ και MKD ως διεθνείς κωδικοί για την εν λόγω χώρα. Πρότυπα που εφαρμόζονται παγκοσμίως σε όλα τα συστήματα πληροφορικής και όχι μόνον …
Παράλληλα, η κινητοποίηση της, εν πολλοίς πληγωμένης, διασποράς, πέτυχε την οιονεί διεθνή κατοχύρωση της «μακεδονικής» ταυτότητας ακόμη και για αναμφισβήτητα ελληνικά ιστορικά πρόσωπα και περιόδους πολλούς αιώνες πριν από την εμφάνιση σλαβόφωνων στην βαλκανική χερσόνησο. Κι αυτό παρά τις φιλότιμες προσπάθειες πολυάριθμων ελλήνων πατριωτών, τις οποίες συχνά αντιμαχόταν το επίσημο κράτος ή καπηλεύονταν οι ίδιοι εθνικιστικοί κύκλοι που ήταν συνυπεύθυνοι για τις διώξεις, στις οποίες οφείλεται εν μέρει το πρόβλημα.
Συμπέρασμα. Όλα τα κόμματα και οι παρατάξεις φέρουν διαχρονικά μέρος της ευθύνης για την σημερινή κατάσταση σχετικά με την ονομασία του βόρειου γείτονα. Αντί λοιπόν να παραπλανούν και να ξεσηκώνουν τον κόσμο, ας πουν επιτέλους την αλήθεια και ας αναγνωρίσουν τα λάθη τους, επιδιώκοντας μια συναινετική λύση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάθε άλλη ενέργεια προωθεί εμμέσως τα σχέδια όσων δυνητικά επωφελούνται από την διαιώνιση της κατάστασης. Είτε επειδή έχουν βλέψεις κατά της Ελλάδας από ανατολάς είτε επειδή αντιμάχονται την Ευρώπη από την ίδια κατεύθυνση.
Υ.Γ. 1 Στις 12 Φεβρουαρίου 2018 ο Πρωθυπουργός αναγνώρισε πως «Το όνομα «Μακεδονία» η Ελλάδα το έχει αποδεχτεί εδώ και πολλά χρόνια»!!!
Υ.Γ. 2 Στις 8 Ιουνίου 2018 μίλησα με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο, στην εκπομπή «Η επόμενη μέρα» του ραδιοσταθμού 247
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 6 Φεβρουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-318)
Από γλώσσης άρξασθαι. Η γλώσσα που έχει γίνει διεθνώς γνωστή ως «μακεδονική» ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών όπως και η παλαιά σλαβονική εκκλησιαστική γλώσσα, η σλοβενική, η σερβοκροατική και η βουλγαρική. Κοντύτερα στα βουλγάρικα, έχει επίσης πολλά κοινά στοιχεία με τα σερβοκροατικά. Πρόκειται για γλώσσα που εξελίχτηκε και διαμορφώθηκε ως επίσημη γλώσσα της Λαϊκής (και από το 1963 Σοσιαλιστικής) Δημοκρατίας της Μακεδονίας που ιδρύθηκε το 1944 ως ομόσπονδη δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.
Μάλιστα, υποστηρίζεται πως είναι ξεχωριστή από τα βουλγάρικα. Έτσι, στις επίσημες συναντήσεις αξιωματούχων της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Βουλγαρίας, οι πρώτοι, για να τονίσουν την διαφορά, χρησιμοποιούν διερμηνέα, σε αντίθεση με τους δεύτερους που δεν τον χρειάζονται!!!
Ακόμη όμως και πριν να καταστεί επίσημη, την γλώσσα αυτή και αρκετές διαλέκτους της, μιλούσαν για πολλά χρόνια οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας. Όσοι από αυτούς μετά το 1913 ζούσαν στην ελληνική Μακεδονία αντιμετωπίστηκαν από το επίσημο ελληνικό κράτος με αλλοπρόσαλλο τρόπο. Όσοι δεν δήλωναν Έλληνες διώχθηκαν, προπηλακίστηκαν και πολλοί εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν δημιουργώντας μεγάλες κοινότητες εκτός Ελλάδας (Αυστραλία, Καναδά κλπ.).
Αρχικά, κύριος στόχος ήταν η γλώσσα τους να μην θεωρηθεί βουλγαρική. Έτσι, διατυπώθηκε από πολλούς ο αστήρικτος ισχυρισμός ότι αυτή προερχόταν από την γλώσσα των αρχαίων μακεδόνων!!! Επιπλέον, το 1925, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε το Abecedar, ένα αλφαβητάριο που «τυπώθηκε με λατινικούς χαρακτήρες και συντάχθηκε στη μακεδονική διάλεκτο». Το οποίο βέβαια στη συνέχεια αποσύρθηκε …
Διώξεις και αλυτρωτισμοί. Αργότερα, ιδίως κατά την Μεταξική δικτατορία, όσοι σλαβόφωνοι δεν είχαν καταφύγει στη Βουλγαρία διώχθηκαν και υποχρεώθηκαν να ορκιστούν δημόσια σε ειδικές τελετές πως θα μιλούν ελληνικά ακόμη και στα σπίτια τους!!! Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς το βιβλίο «Η απαγορευμένη γλώσσα» του Τάσου Κωστόπουλου για να καταλάβει τι τράβηξαν οι σλαβόφωνοι από το επίσημο ελληνικό κράτος.
Παράλληλα, αναπτύχθηκε η ιδέα της ξεχωριστής «μακεδονικής» εθνότητας που υποστηρίχτηκε στο πλαίσιο του πανσλαβισμού από την Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν). Την υποστήριξε επίσης το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ), τουλάχιστον για κάποια περίοδο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά την περίοδο της κατοχής. Σε αυτό το πλαίσιο υποστηρίχτηκε ακόμη και η δημιουργία ανεξάρτητης Μακεδονίας με τη συνένωση περιοχών που ανήκαν στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και την Σερβία.
Γι’ αυτό οι σλαβόφωνοι πύκνωσαν τις τάξεις του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού, για να διωχθούν (και να μεταναστεύσουν μαζικά) μετά την λήξη του εμφυλίου ως σλαβόφωνοι αλλά και ως κομμουνιστές … Θυμήθηκα σχετική ιστορία που μου είχε διηγηθεί στρατιωτικός. Μπαίνοντας σε σταθμό χωροφυλακής εκείνη την περίοδο άκουσε φωνές. Ένας χωροφύλακας έδερνε κάποιον φωνάζοντας του «Είσαι κομμουνιστής ρε;». Κι ο άλλος απαντούσε «Όχι, γίνομαι!».
Από το 1945 και μέχρι τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991-1992, η Ελλάδα δέχτηκε αδιαμαρτύρητα την ύπαρξη της (Λαϊκής και μετέπειτα) Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο πλαίσιο της συνεργασίας με την Γιουγκοσλαβία. Αλλά και της ευρύτερης στρατηγικής του ΝΑΤΟ για την προσέγγιση με την Γιουγκοσλαβία, η οποία είχε ανεξαρτητοποιηθεί από την σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης.
Αναγνώριση χωρίς επιφυλάξεις. Όταν διεύθυνα τις εργασίες εισαγωγής των ελληνικών στα συστήματα πληροφορικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έμαθα τυχαία για τις διεθνείς συνδιασκέψεις του ΟΗΕ για τα γεωγραφικά ονόματα. Αξίζει να μελετήσει κανείς τα συμπεράσματα και τα ψηφίσματα αυτών των συνδιασκέψεων. Ιδίως της 3ης που έγινε στην Αθήνα το 1977 επί Νέας Δημοκρατίας και της 4ης που έγινε στο Λονδίνο το 1982 επί ΠΑΣΟΚ.
Με τα εν λόγω ψηφίσματα που υιοθετήθηκαν από όλες τις χώρες αναγνωρίστηκε επίσημα η «μακεδονική» γλώσσα, χωρίς οι διπλωμάτες που εκπροσωπούσαν την Ελλάδα να διατυπώσουν την παραμικρή επιφύλαξη. Αντίθετα με τους τούρκους, που στην Αθήνα λόγω της εκκρεμότητας του Κυπριακού είχαν εκφράσει έντονες επιφυλάξεις σε ένα ψήφισμα σχετικά με την «Εθνική Τυποποίηση» αναφορικά με την δικαιοδοσία της Κύπρου να τυποποιεί γεωγραφικά ονόματα.
Επιπλέον, το 1982, η ελληνική πλευρά διατύπωσε επίσημα τη θέση ότι «η Ελλάς, παρά την μακρά ιστορική χρήση Ελληνικών τοπωνυμίων σε περιοχές εκτός από τα όρια του σημερινού Ελληνικού Κράτους, υποστηρίζει όλα τα σχετικά ψηφίσματα των συνδιασκέψεων των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων, ιδίως όσων αναφέρονται: (α) στην κατάργηση, όσον το δυνατόν ταχύτερα των εξωνύμων σε διεθνή χρήση (χάρτες, διαβατήρια, τουριστικά φυλλάδια), και (β) στον σεβασμό των εθνικών τοπωνυμίων, όπως αυτά τυποποιούνται από την αρμόδια αρχή γεωγραφικών ονομάτων κάθε χώρας».
Τι είναι εξώνυμο; Είναι το διαφορετικό γεωγραφικό όνομα «που χρησιμοποιείται σε μίαν ορισμένη γλώσσα για μια γεωγραφική οντότητα που βρίσκεται εκτός από την περιοχή στην οποία η ορισμένη αυτή γλώσσα είναι επίσημη». Για παράδειγμα η «Κωνσταντινούπολη» είναι εξώνυμο αφού η Τουρκία στην επικράτεια της οποίας ανήκει την ονομάζει επίσημα «Istanbul».
Με βάση όλα τα παραπάνω, οι εκπρόσωποι της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ανέπτυξαν έντονη δραστηριότητα στον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO) (στον οποίο δυστυχώς η Ελλάδα απαξιούσε εκείνη την περίοδο να συμμετάσχει με δικαίωμα ψήφου) με αποτέλεσμα στα διεθνή πρότυπα να κατοχυρωθεί η «μακεδονική» ως επίσημη γλώσσα, και τα ΜΚ και MKD ως διεθνείς κωδικοί για την εν λόγω χώρα. Πρότυπα που εφαρμόζονται παγκοσμίως σε όλα τα συστήματα πληροφορικής και όχι μόνον …
Παράλληλα, η κινητοποίηση της, εν πολλοίς πληγωμένης, διασποράς, πέτυχε την οιονεί διεθνή κατοχύρωση της «μακεδονικής» ταυτότητας ακόμη και για αναμφισβήτητα ελληνικά ιστορικά πρόσωπα και περιόδους πολλούς αιώνες πριν από την εμφάνιση σλαβόφωνων στην βαλκανική χερσόνησο. Κι αυτό παρά τις φιλότιμες προσπάθειες πολυάριθμων ελλήνων πατριωτών, τις οποίες συχνά αντιμαχόταν το επίσημο κράτος ή καπηλεύονταν οι ίδιοι εθνικιστικοί κύκλοι που ήταν συνυπεύθυνοι για τις διώξεις, στις οποίες οφείλεται εν μέρει το πρόβλημα.
Συμπέρασμα. Όλα τα κόμματα και οι παρατάξεις φέρουν διαχρονικά μέρος της ευθύνης για την σημερινή κατάσταση σχετικά με την ονομασία του βόρειου γείτονα. Αντί λοιπόν να παραπλανούν και να ξεσηκώνουν τον κόσμο, ας πουν επιτέλους την αλήθεια και ας αναγνωρίσουν τα λάθη τους, επιδιώκοντας μια συναινετική λύση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάθε άλλη ενέργεια προωθεί εμμέσως τα σχέδια όσων δυνητικά επωφελούνται από την διαιώνιση της κατάστασης. Είτε επειδή έχουν βλέψεις κατά της Ελλάδας από ανατολάς είτε επειδή αντιμάχονται την Ευρώπη από την ίδια κατεύθυνση.
Υ.Γ. 1 Στις 12 Φεβρουαρίου 2018 ο Πρωθυπουργός αναγνώρισε πως «Το όνομα «Μακεδονία» η Ελλάδα το έχει αποδεχτεί εδώ και πολλά χρόνια»!!!
Υ.Γ. 2 Στις 8 Ιουνίου 2018 μίλησα με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο, στην εκπομπή «Η επόμενη μέρα» του ραδιοσταθμού 247
30 Ιανουαρίου 2018
Περί κατάθλιψης και εξουθένωσης
Μερικές μεγάλες δοκιμασίες μπορούν να μας κάνουν σοφότερους …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 30 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-317)
Ξαναβρέθηκα την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες όπου έχω περάσει 30 χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής. Περπάτησα ξανά σε γνώριμα μέρη και φυσικά θυμήθηκα μια σειρά από ευχάριστα αλλά και δυσάρεστα γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή μου για πάντα. Όπως το επεισόδιο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burn-out) που πέρασα πριν από 16 χρόνια.
Υπηρετούσα τότε στη μονάδα Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μου είχαν ανατεθεί μια σειρά από σημαντικά θέματα που αφορούσαν την προστασία των πολιτών από ατυχήματα και καταστροφές. Σε αυτά περιλαμβάνονταν η έγκαιρη προειδοποίηση του πληθυσμού, ο κοινός ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης (το 112), η ιατρική καταστροφών, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με νέα κράτη μέλη και η έρευνα και τεχνολογία στον τομέα της ασφάλειας και της προστασίας.
Παράλληλα, έμπαινα και επιφυλακή στο υποτυπώδες τότε κέντρο επιχειρήσεων που συντόνιζε την αποστολή εμπειρογνωμόνων στους τόπους μεγάλων ατυχημάτων και καταστροφών. Όπως πετρελαιοκηλίδες, χημικά ατυχήματα, σεισμοί και πλημμύρες. Ο φόρτος της δουλειάς, το αίσθημα ευθύνης ότι μερικά πράγματα έπρεπε να γίνουν οπωσδήποτε για να προστατευθούν οι πολίτες και τα εμπόδια που έθετε η πολιτική συγκυρία αλλά και η συχνά κοντόφθαλμη αντιμετώπιση από την ιεραρχία έφεραν το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
Το καθημερινό άγχος έγινε ανυπόφορο. Ο ύπνος μειώθηκε ή ήταν γεμάτος εφιάλτες. Ο εκνευρισμός, ιδίως στο σπίτι ξεπέρασε συχνά τα επιτρεπόμενα όρια. Η υπερδιέγερση διαδεχόταν περιόδους υπνηλίας που κρατούσαν ολόκληρα σαββατοκύριακα. Μέχρι τη στιγμή που η ελπίδα για μια Ευρωπαϊκή Ένωση της προστασίας των πολιτών ναυάγησε στα νερά της μικροπολιτικής σκοπιμότητας, του εκφοβισμού και των εθνικών συμφερόντων. Συμφέροντα, τα οποία συχνά αγνοούν ή και υπονομεύουν το μακροπρόθεσμο συμφέρον των πολιτών …
Η ελπίδα αποτελεί το καλύτερο κίνητρο. Όταν εκλείψει η ελπίδα καταλαβαίνει κανείς πως είναι μάταιο να αγωνίζεται. Αυτό σε συνδυασμό με μια ψυχική και σωματική υπερκόπωση οδηγούν εξ ορισμού στην εξουθένωση. Η ζωή δεν έχει πια καμία αξία και γεύση. Το βάρος στο στήθος είναι ανυπόφορο. Οι αυτοκτονικές σκέψεις σε κατακλύζουν. Δεν έχεις διάθεση για τίποτα αλλά δεν μπορείς και να ησυχάσεις. Ο φευγαλέος ύπνος είναι γεμάτος εφιάλτες. Δεν μπορείς να συγκεντρωθείς αλλά ούτε και να συνομιλήσεις χωρίς να διαπληκτιστείς ακόμη και με τους ανθρώπους που σε αγαπούν …
Και θέλεις να φύγεις. Να φύγεις όσο πιο μακριά γίνεται … Πήρα το αυτοκίνητο και κατέβηκα στην Ελλάδα αφού είχα υποβάλλει παραίτηση από τη θέση του ευρωυπαλλήλου. Όμως το βάρος στο στήθος, οι αϋπνίες και οι μαύρες σκέψεις με συνόδευαν παντού. Ευτυχώς, αγόρασα ένα τετράδιο και κάθε φορά που έφτανα στο αμήν καθόμουν και έγραφα τις σκέψεις και τα παράπονά μου.
Κι επειδή (όπως έμαθα στη συνέχεια) η υπηρεσία αντιμετωπίζει δεκάδες παρόμοια επεισόδια … η ιατρική υπηρεσία με ενημέρωσε ότι η παραίτηση δεν έγινε δεκτή και ότι με έθετε σε αναρρωτική άδεια μέχρι να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Κάτι για το οποίο χρειάστηκε ενάμισης χρόνος με ψυχοθεραπεία, χρονικά οριοθετημένη φαρμακευτική αγωγή και αλλαγή καθηκόντων.
Τα διδάγματα. Το πρώτο βήμα για να ξεπεράσω αυτή τη δοκιμασία ήταν η απόφαση που πήρα να αγωνιστώ να επιστρέψω στην οικογένεια και στη δουλειά μου. Ο πατέρας μου έπασχε από χρόνια κατάθλιψη κάτι που δεν ήθελα με κανέναν τρόπο για τον εαυτό μου. Είχα επίσης αποκλείσει και κάθε μακρόχρονη φαρμακευτική αγωγή με ψυχοφάρμακα. Ναι, πήρα φάρμακα αλλά μόνο σε προσωρινή βάση και προσπαθώντας, με συστηματική ψυχοθεραπεία και αυτοανάλυση, να αλλάξω την θεώρησή μου για τη ζωή.
Σιγά-σιγά ξεπερνώντας αυτή τη δοκιμασία άρχισα να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Επικεντρώθηκα στα αίτια που με είχαν οδηγήσει στην εξουθένωση. Έμαθα να αναλύω τα προβλήματα ώστε να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της καθημερινότητας με ρεαλισμό και επιφυλακτικότητα. Αποφεύγοντας τις ατραπούς που οδηγούν στην κατάθλιψη και την εξουθένωση. Και κατανοώντας τον δόλο και την εξαπάτηση, ώστε να προστατεύομαι από απογοητεύσεις και από αποτυχίες.
Έμαθα τα όρια μου και πως να αποφεύγω καταστάσεις που με αγχώνουν. Να πολεμώ για πράγματα που αξίζουν, περιορίζοντας ή και αναβάλλοντας τις μετωπικές συγκρούσεις εν θερμώ, μέχρι να έχω μελετήσει καλά όλες τις εναλλακτικές επιλογές. Η ψυχική ηρεμία είναι πολύτιμος σύμμαχος για την επιτυχημένη επίλυση των προβλημάτων και δεν πρέπει να θυσιάζεται σε καμία περίπτωση. Μερικά προβλήματα τα λύνει ο χρόνος. Σε άλλες περιπτώσεις αρκεί μια δόση ζαμανφουτίνης χωρίς βέβαια να γίνεται κανείς αναίσθητος!
Κατάλαβα επίσης πόσο αξίζουν στη ζωή μου ορισμένες ανθρώπινες σχέσεις. Σχέσεις τις οποίες ο φόρτος δουλειάς με είχε κάνει να παραμελήσω. Η οικογένεια και ορισμένοι πραγματικοί φίλοι που μου συμπαραστάθηκαν και με βοήθησαν να ξεπεράσω τη δοκιμασία. Χωρίς να πάψω να παθιάζομαι για μερικά θέματα, τα αγαπημένα μου πρόσωπα έχουν τώρα πολύ υψηλότερη προτεραιότητα στη ζωή μου σε σχέση με το παρελθόν.
Παράλληλα, η εμπειρία μου με δίδαξε να κατανοώ καλύτερα όσους περνούν παρόμοιες δυσκολίες. Και να προσπαθώ να τους συμπαρασταθώ όσο καλύτερα μπορώ. Γιατί η καλοσύνη και η συμπαράσταση που λαμβάνουμε στις δυσκολίες μας είναι δανεικές. Αν δεν μπορούμε να τις ανταποδώσουμε σε αυτούς που μας τις έδωσαν απλόχερα μπορούμε σίγουρα να τις χαρίσουμε σε κάποιους άλλους που τις έχουν ανάγκη …
Το σημαντικότερο όμως πράγμα που με δίδαξε η εμπειρία αυτή ήταν ότι όσο κι αν υποκρίνομαι τον αθάνατο σε αυτή τη ζωή, στην πραγματικότητα είμαι θνητός. Ή όπως έλεγαν οι αρχαίοι, βροτός. Κι αξίζει μεν να προσπαθήσω να κάνω κάτι χρήσιμο για τον πλησίον μου αλλά δεν αξίζει να «ζημιώσω την ψυχή μου» και την υγεία μου γιατί το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλό ούτε για μένα ούτε για το κοινωνικό σύνολο.
Ναι, η μεγάλη αυτή δοκιμασία με έκανε σοφότερο!
Υ.Γ. Η εξουθένωση δεν απειλεί μόνο γραφειοκράτες αλλά και εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, εκπαιδευτικούς, κοινωνικούς λειτουργούς, δικηγόρους, αστυνομικούς, λογιστές, δημοσιογράφους, διαφημιστές, καλλιτέχνες, πωλητές και υπαλλήλους (ιδίως εταιρειών υψηλής τεχνολογίας).
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 30 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-317)
Ξαναβρέθηκα την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες όπου έχω περάσει 30 χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής. Περπάτησα ξανά σε γνώριμα μέρη και φυσικά θυμήθηκα μια σειρά από ευχάριστα αλλά και δυσάρεστα γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή μου για πάντα. Όπως το επεισόδιο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burn-out) που πέρασα πριν από 16 χρόνια.
Υπηρετούσα τότε στη μονάδα Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μου είχαν ανατεθεί μια σειρά από σημαντικά θέματα που αφορούσαν την προστασία των πολιτών από ατυχήματα και καταστροφές. Σε αυτά περιλαμβάνονταν η έγκαιρη προειδοποίηση του πληθυσμού, ο κοινός ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης (το 112), η ιατρική καταστροφών, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με νέα κράτη μέλη και η έρευνα και τεχνολογία στον τομέα της ασφάλειας και της προστασίας.
Παράλληλα, έμπαινα και επιφυλακή στο υποτυπώδες τότε κέντρο επιχειρήσεων που συντόνιζε την αποστολή εμπειρογνωμόνων στους τόπους μεγάλων ατυχημάτων και καταστροφών. Όπως πετρελαιοκηλίδες, χημικά ατυχήματα, σεισμοί και πλημμύρες. Ο φόρτος της δουλειάς, το αίσθημα ευθύνης ότι μερικά πράγματα έπρεπε να γίνουν οπωσδήποτε για να προστατευθούν οι πολίτες και τα εμπόδια που έθετε η πολιτική συγκυρία αλλά και η συχνά κοντόφθαλμη αντιμετώπιση από την ιεραρχία έφεραν το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
Το καθημερινό άγχος έγινε ανυπόφορο. Ο ύπνος μειώθηκε ή ήταν γεμάτος εφιάλτες. Ο εκνευρισμός, ιδίως στο σπίτι ξεπέρασε συχνά τα επιτρεπόμενα όρια. Η υπερδιέγερση διαδεχόταν περιόδους υπνηλίας που κρατούσαν ολόκληρα σαββατοκύριακα. Μέχρι τη στιγμή που η ελπίδα για μια Ευρωπαϊκή Ένωση της προστασίας των πολιτών ναυάγησε στα νερά της μικροπολιτικής σκοπιμότητας, του εκφοβισμού και των εθνικών συμφερόντων. Συμφέροντα, τα οποία συχνά αγνοούν ή και υπονομεύουν το μακροπρόθεσμο συμφέρον των πολιτών …
Η ελπίδα αποτελεί το καλύτερο κίνητρο. Όταν εκλείψει η ελπίδα καταλαβαίνει κανείς πως είναι μάταιο να αγωνίζεται. Αυτό σε συνδυασμό με μια ψυχική και σωματική υπερκόπωση οδηγούν εξ ορισμού στην εξουθένωση. Η ζωή δεν έχει πια καμία αξία και γεύση. Το βάρος στο στήθος είναι ανυπόφορο. Οι αυτοκτονικές σκέψεις σε κατακλύζουν. Δεν έχεις διάθεση για τίποτα αλλά δεν μπορείς και να ησυχάσεις. Ο φευγαλέος ύπνος είναι γεμάτος εφιάλτες. Δεν μπορείς να συγκεντρωθείς αλλά ούτε και να συνομιλήσεις χωρίς να διαπληκτιστείς ακόμη και με τους ανθρώπους που σε αγαπούν …
Και θέλεις να φύγεις. Να φύγεις όσο πιο μακριά γίνεται … Πήρα το αυτοκίνητο και κατέβηκα στην Ελλάδα αφού είχα υποβάλλει παραίτηση από τη θέση του ευρωυπαλλήλου. Όμως το βάρος στο στήθος, οι αϋπνίες και οι μαύρες σκέψεις με συνόδευαν παντού. Ευτυχώς, αγόρασα ένα τετράδιο και κάθε φορά που έφτανα στο αμήν καθόμουν και έγραφα τις σκέψεις και τα παράπονά μου.
Κι επειδή (όπως έμαθα στη συνέχεια) η υπηρεσία αντιμετωπίζει δεκάδες παρόμοια επεισόδια … η ιατρική υπηρεσία με ενημέρωσε ότι η παραίτηση δεν έγινε δεκτή και ότι με έθετε σε αναρρωτική άδεια μέχρι να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Κάτι για το οποίο χρειάστηκε ενάμισης χρόνος με ψυχοθεραπεία, χρονικά οριοθετημένη φαρμακευτική αγωγή και αλλαγή καθηκόντων.
Τα διδάγματα. Το πρώτο βήμα για να ξεπεράσω αυτή τη δοκιμασία ήταν η απόφαση που πήρα να αγωνιστώ να επιστρέψω στην οικογένεια και στη δουλειά μου. Ο πατέρας μου έπασχε από χρόνια κατάθλιψη κάτι που δεν ήθελα με κανέναν τρόπο για τον εαυτό μου. Είχα επίσης αποκλείσει και κάθε μακρόχρονη φαρμακευτική αγωγή με ψυχοφάρμακα. Ναι, πήρα φάρμακα αλλά μόνο σε προσωρινή βάση και προσπαθώντας, με συστηματική ψυχοθεραπεία και αυτοανάλυση, να αλλάξω την θεώρησή μου για τη ζωή.
Σιγά-σιγά ξεπερνώντας αυτή τη δοκιμασία άρχισα να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Επικεντρώθηκα στα αίτια που με είχαν οδηγήσει στην εξουθένωση. Έμαθα να αναλύω τα προβλήματα ώστε να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της καθημερινότητας με ρεαλισμό και επιφυλακτικότητα. Αποφεύγοντας τις ατραπούς που οδηγούν στην κατάθλιψη και την εξουθένωση. Και κατανοώντας τον δόλο και την εξαπάτηση, ώστε να προστατεύομαι από απογοητεύσεις και από αποτυχίες.
Έμαθα τα όρια μου και πως να αποφεύγω καταστάσεις που με αγχώνουν. Να πολεμώ για πράγματα που αξίζουν, περιορίζοντας ή και αναβάλλοντας τις μετωπικές συγκρούσεις εν θερμώ, μέχρι να έχω μελετήσει καλά όλες τις εναλλακτικές επιλογές. Η ψυχική ηρεμία είναι πολύτιμος σύμμαχος για την επιτυχημένη επίλυση των προβλημάτων και δεν πρέπει να θυσιάζεται σε καμία περίπτωση. Μερικά προβλήματα τα λύνει ο χρόνος. Σε άλλες περιπτώσεις αρκεί μια δόση ζαμανφουτίνης χωρίς βέβαια να γίνεται κανείς αναίσθητος!
Κατάλαβα επίσης πόσο αξίζουν στη ζωή μου ορισμένες ανθρώπινες σχέσεις. Σχέσεις τις οποίες ο φόρτος δουλειάς με είχε κάνει να παραμελήσω. Η οικογένεια και ορισμένοι πραγματικοί φίλοι που μου συμπαραστάθηκαν και με βοήθησαν να ξεπεράσω τη δοκιμασία. Χωρίς να πάψω να παθιάζομαι για μερικά θέματα, τα αγαπημένα μου πρόσωπα έχουν τώρα πολύ υψηλότερη προτεραιότητα στη ζωή μου σε σχέση με το παρελθόν.
Παράλληλα, η εμπειρία μου με δίδαξε να κατανοώ καλύτερα όσους περνούν παρόμοιες δυσκολίες. Και να προσπαθώ να τους συμπαρασταθώ όσο καλύτερα μπορώ. Γιατί η καλοσύνη και η συμπαράσταση που λαμβάνουμε στις δυσκολίες μας είναι δανεικές. Αν δεν μπορούμε να τις ανταποδώσουμε σε αυτούς που μας τις έδωσαν απλόχερα μπορούμε σίγουρα να τις χαρίσουμε σε κάποιους άλλους που τις έχουν ανάγκη …
Το σημαντικότερο όμως πράγμα που με δίδαξε η εμπειρία αυτή ήταν ότι όσο κι αν υποκρίνομαι τον αθάνατο σε αυτή τη ζωή, στην πραγματικότητα είμαι θνητός. Ή όπως έλεγαν οι αρχαίοι, βροτός. Κι αξίζει μεν να προσπαθήσω να κάνω κάτι χρήσιμο για τον πλησίον μου αλλά δεν αξίζει να «ζημιώσω την ψυχή μου» και την υγεία μου γιατί το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλό ούτε για μένα ούτε για το κοινωνικό σύνολο.
Ναι, η μεγάλη αυτή δοκιμασία με έκανε σοφότερο!
Υ.Γ. Η εξουθένωση δεν απειλεί μόνο γραφειοκράτες αλλά και εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, εκπαιδευτικούς, κοινωνικούς λειτουργούς, δικηγόρους, αστυνομικούς, λογιστές, δημοσιογράφους, διαφημιστές, καλλιτέχνες, πωλητές και υπαλλήλους (ιδίως εταιρειών υψηλής τεχνολογίας).
23 Ιανουαρίου 2018
Που πετάξατε τα σκουπίδια σας σήμερα;
Ακόμη και οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες μετατρέπονται σε ανεύθυνους,
όταν οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν προβλέψει σύστημα συλλογής για τα
επικίνδυνα απόβλητα …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 23 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-316)
Όταν εντόπισα μερικά ληγμένα φυτοφάρμακα στην αποθήκη, αναρωτήθηκα πού θα μπορούσα να τα πετάξω. Άρχισα λοιπόν να ψάχνω και να τι ανακάλυψα.
Φυτοφάρμακα. Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής (ΔΑΟΚ) της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων στην Αγυιά, συγκεντρώνει μόνο τα γεωργικά φάρμακα (και τις κενές τους συσκευασίες) από τα προγράμματα ψεκασμών που διαχειρίζεται η ίδια (π.χ. δακοκτονία). Στις σχετικές συμβάσεις προβλέπονται μέτρα και διαδικασίες αποκομιδής και καταστροφής των συσκευασιών που δεν έχουν καθαριστεί ή που περιέχουν υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων.
Παράλληλα, οι επαγγελματίες αγρότες οφείλουν να ακολουθούν τις σχετικές «Κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης αποβλήτων χρήσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων» – υποχρεωτικό τριπλό ξέπλυμα της συσκευασίας και διάθεσή της στους κοινούς μπλε κάδους ανακύκλωσης. Αντίθετα, δεν προβλέπεται τίποτα για τα φυτοφάρμακα που αγοράζουν οι ιδιώτες για τους κήπους ή τα χωραφάκια τους. Η ΔΑΟΚ προτείνει να απευθυνθούν στους Δήμους, αλλά η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Χανίων και η ΔΕΔΙΣΑ δηλώνουν αναρμόδιοι!
Για να αντιμετωπιστεί αυτό το σημαντικό για την υγεία των πολιτών πρόβλημα, οι Δήμοι της περιοχής μας θα μπορούσαν να μιμηθούν άλλους δήμους της χώρας (π.χ. Αγιάς, Κιλελέρ, Λάρισας, Τεμπών, Φαρσάλων, Ελασσόνας, Γιαννιτσών και Βέροιας) συνεργαζόμενοι με τον Ελληνικό Σύνδεσμο Φυτοπροστασίας (Ε.ΣΥ.Φ) για την απόσυρση κενών συσκευασιών και ληγμένων φυτοφαρμάκων. Θα μπορούσε επίσης να δημιουργηθεί, με πρωτοβουλία του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου, ένα δίκτυο συλλογής στα γεωπονικά καταστήματα, ανάλογο με το σύστημα συλλογής των ληγμένων φαρμάκων που επιστρέφονται σήμερα στα φαρμακεία.
Άλλα επικίνδυνα απόβλητα. Υπάρχουν όμως και μικρές ποσότητες επικίνδυνων αποβλήτων (ΜΠΕΑ) άλλων κατηγοριών. Όπως τα εντομοκτόνα που πωλούν τα σουπερμάρκετ. Οι συσκευασίες από μπογιές και διαλυτικά. Οι ανιχνευτές καπνού που περιέχουν και μικροποσότητες ραδιενεργών υλικών. Οι πλάκες Ελενίτ και άλλα προϊόντα αμιαντοτσιμέντου. Δυστυχώς, ούτε ο Δήμος Χανίων ούτε η ΔΕΔΙΣΑ έχουν σήμερα κάποια πρακτική λύση!
«Θα πρέπει ο ιδιώτης να απευθυνθεί σε μια από τις αδειοδοτημένες εταιρείες διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων» μας ενημερώνει η Μαρία Φλεμετάκη, Υποδιευθύντρια Μεταφορών Επικινδύνων Υλικών της ΔΕΔΙΣΑ. Μια τέτοια εταιρεία που εδρεύει στο Ακρωτήρι Χανίων με ενημέρωσε ότι ασχολείται μόνο με μεγάλες ποσότητες. Μάλιστα, για να έλθει απλώς να εξετάσει και να ταυτοποιήσει τα απόβλητα ζήτησε 60€! Αντίστοιχη αντιμετώπιση είχε και ένας φίλος, για μια μικροποσότητα από πλάκες αμιαντοτσιμέντου …
Μάλιστα, ο ίδιος ο Δήμος Χανίων κήρυξε πέρσι άγονο έναν διαγωνισμό για την αποκομιδή υπολειμμάτων αμιαντοτσιμέντου, επειδή δεν εμφανίστηκαν ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις. «Το πρόβλημα των μικρών ποσοτήτων επικίνδυνων αποβλήτων ίσως να πρέπει να αντιμετωπιστεί σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας ή ακόμη και Περιφέρειας Κρήτης» μας είπε η Γεωργία Αποστολάκη, Αντιδήμαρχος Πρασίνου και Καθαριότητας στο Δήμο Χανίων.
Ογκώδη αντικείμενα και μπάζα. Ένα άλλο πρόβλημα είναι τα ογκώδη αντικείμενα (π.χ. καναπέδες, στρώματα, θερμοσίφωνες, ψυγεία, κουζίνες) και τα μπάζα από μικρές οικοδομικές εργασίες (π.χ. ανακαινίσεις). Δυστυχώς, οι πολίτες συχνά τα αφήνουν μέσα ή δίπλα στους κάδους που προορίζονται για τα κανονικά αστικά απορρίμματα.
Αυτό δημιουργεί πρόβλημα στην αποκομιδή και ο Δήμος έχει δικαίωμα να επιβάλει πρόστιμο. Για τα ογκώδη αντικείμενα η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου (τηλ. 28213- 41777) έρχεται, μετά από συνεννόηση, και τα μαζεύει σε καθορισμένη ημέρα και ώρα. Ο Δήμος δεν παραλαμβάνει μικροποσότητες από μπάζα ενώ για τα μπάζα σε μεγάλες ποσότητες υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης ειδικών κάδων από εξειδικευμένες εταιρείες.
Ανακυκλώσιμα υλικά. Οι υπεύθυνοι πολίτες χρησιμοποιούν τους μπλε κάδους για την ανακύκλωση χαρτιού και συσκευασιών κάθε είδους (από χαρτί, αλουμίνιο, πλαστικό, λευκοσίδηρο κλπ.). Τους κίτρινους κώδωνες για την ανακύκλωση γυάλινων συσκευασιών. Και τους κόκκινους κάδους για ρούχα, λευκά είδη, παπούτσια, τσάντες και ζώνες. Όλα τα παραπάνω ανακυκλώνονται στη συνέχεια από εξειδικευμένες βιομηχανίες.
Υπάρχουν όμως και άλλα υλικά που ανακυκλώνονται, μερικά από τα οποία είναι επικίνδυνα. Οι μπαταρίες και οι συσσωρευτές, συλλέγονται σε ειδικούς κάδους. Για τις παλιές ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές υπάρχουν ειδικοί πράσινοι ή διαφανείς κάδοι. Σε ειδικά κουτιά συγκεντρώνονται λαμπτήρες (ιδίως όσοι περιέχουν υδράργυρο) και παλαιά φωτιστικά.
Όλοι αυτοί οι κάδοι υπάρχουν σε επιλεγμένα σημεία (σχολεία, σουπερμάρκετ, καταστήματα πώλησης ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών, συνεργεία αυτοκινήτων κλπ.). Οι διευθύνσεις υπάρχουν στις ιστοσελίδες της Διαδημοτικής Επιχείρησης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΔΕΔΙΣΑ). Η ΔΕΔΙΣΑ εφαρμόζει επίσης ειδικό πρόγραμμα διαλογής στην πηγή και συλλογής πόρτα-πόρτα στην παλαιά Πόλη των Χανίων.
Οργανικά απορρίμματα. Από τα σύμμεικτα αστικά απορρίμματα η ΔΕΔΙΣΑ ξεχωρίζει τα βιο-αποικοδομήσιμα υλικά (υπολείμματα τροφών, φρούτων και λαχανικών, χαρτιά υγείας, χαρτοπετσέτες κλπ.). Σε αυτά προσθέτει και τα βιοαπόβλητα (υπολείμματα τροφών, φρούτων και λαχανικών) που συλλέγει σε ειδικούς καφέ κάδους από μεγάλους παραγωγούς (λέσχες σίτισης, οπωροπωλεία, ανθοπωλεία, υπεραγορές κλπ.) καθώς και διάφορα φυτικά υπολείμματα (κλαδοκάθαρα) αφού προηγουμένως τα τεμαχίσει.
Από αυτό το υλικό η ΔΕΔΙΣΑ παράγει εδαφοβελτιωτικό (κομπόστ) το οποίο συσκευάζεται στα Ραπανιανά Κολυμβαρίου και διατίθεται στο εμπόριο ως εμπλουτισμένο φυτόχωμα «Κηπουρός» από την εταιρεία Έξυπνη Συσκευασία Hellas του Μιχάλη Κωσταριδάκη. Από το 2017 ξεκίνησε και πιλοτικό πρόγραμμα διαλογής στην πηγή βιοαποβλήτων από μεγάλους παραγωγούς για την παραγωγή κόμποστ υψηλής ποιότητας.
Συμπέρασμα. Στα Χανιά ενώ έχουν γίνει πολλά στον τομέα της αποκομιδής, ανακύκλωσης και αξιοποίησης των σκουπιδιών, δεν έχει γίνει τίποτα για τις μικρές ποσότητες επικίνδυνων αποβλήτων. Κάτι που προβλέπει ρητά το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων (δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2016 και εγκρίθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους).
Αν θέλουμε καθαρότερο περιβάλλον θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε όλοι και να πετάμε τα σκουπίδια μας εκεί που πρέπει και όχι με άναρχο τρόπο στη φύση ή στην πόρτα του γείτονά μας. Αλλά η ευαισθητοποίηση των πολιτών δεν αρκεί. Επείγει και η άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Για να εφαρμόσουν το νόμο και να προστατεύσουν την υγεία των πολιτών.
Υ.Γ. Ευχαριστώ την Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας της ΠΕ Χανίων που δέχτηκε να παραλάβει κατ’ εξαίρεση τα δικά μου ληγμένα φυτοφάρμακα.
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 23 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-316)
Όταν εντόπισα μερικά ληγμένα φυτοφάρμακα στην αποθήκη, αναρωτήθηκα πού θα μπορούσα να τα πετάξω. Άρχισα λοιπόν να ψάχνω και να τι ανακάλυψα.
Φυτοφάρμακα. Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής (ΔΑΟΚ) της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων στην Αγυιά, συγκεντρώνει μόνο τα γεωργικά φάρμακα (και τις κενές τους συσκευασίες) από τα προγράμματα ψεκασμών που διαχειρίζεται η ίδια (π.χ. δακοκτονία). Στις σχετικές συμβάσεις προβλέπονται μέτρα και διαδικασίες αποκομιδής και καταστροφής των συσκευασιών που δεν έχουν καθαριστεί ή που περιέχουν υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων.
Παράλληλα, οι επαγγελματίες αγρότες οφείλουν να ακολουθούν τις σχετικές «Κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης αποβλήτων χρήσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων» – υποχρεωτικό τριπλό ξέπλυμα της συσκευασίας και διάθεσή της στους κοινούς μπλε κάδους ανακύκλωσης. Αντίθετα, δεν προβλέπεται τίποτα για τα φυτοφάρμακα που αγοράζουν οι ιδιώτες για τους κήπους ή τα χωραφάκια τους. Η ΔΑΟΚ προτείνει να απευθυνθούν στους Δήμους, αλλά η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Χανίων και η ΔΕΔΙΣΑ δηλώνουν αναρμόδιοι!
Για να αντιμετωπιστεί αυτό το σημαντικό για την υγεία των πολιτών πρόβλημα, οι Δήμοι της περιοχής μας θα μπορούσαν να μιμηθούν άλλους δήμους της χώρας (π.χ. Αγιάς, Κιλελέρ, Λάρισας, Τεμπών, Φαρσάλων, Ελασσόνας, Γιαννιτσών και Βέροιας) συνεργαζόμενοι με τον Ελληνικό Σύνδεσμο Φυτοπροστασίας (Ε.ΣΥ.Φ) για την απόσυρση κενών συσκευασιών και ληγμένων φυτοφαρμάκων. Θα μπορούσε επίσης να δημιουργηθεί, με πρωτοβουλία του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου, ένα δίκτυο συλλογής στα γεωπονικά καταστήματα, ανάλογο με το σύστημα συλλογής των ληγμένων φαρμάκων που επιστρέφονται σήμερα στα φαρμακεία.
Άλλα επικίνδυνα απόβλητα. Υπάρχουν όμως και μικρές ποσότητες επικίνδυνων αποβλήτων (ΜΠΕΑ) άλλων κατηγοριών. Όπως τα εντομοκτόνα που πωλούν τα σουπερμάρκετ. Οι συσκευασίες από μπογιές και διαλυτικά. Οι ανιχνευτές καπνού που περιέχουν και μικροποσότητες ραδιενεργών υλικών. Οι πλάκες Ελενίτ και άλλα προϊόντα αμιαντοτσιμέντου. Δυστυχώς, ούτε ο Δήμος Χανίων ούτε η ΔΕΔΙΣΑ έχουν σήμερα κάποια πρακτική λύση!
«Θα πρέπει ο ιδιώτης να απευθυνθεί σε μια από τις αδειοδοτημένες εταιρείες διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων» μας ενημερώνει η Μαρία Φλεμετάκη, Υποδιευθύντρια Μεταφορών Επικινδύνων Υλικών της ΔΕΔΙΣΑ. Μια τέτοια εταιρεία που εδρεύει στο Ακρωτήρι Χανίων με ενημέρωσε ότι ασχολείται μόνο με μεγάλες ποσότητες. Μάλιστα, για να έλθει απλώς να εξετάσει και να ταυτοποιήσει τα απόβλητα ζήτησε 60€! Αντίστοιχη αντιμετώπιση είχε και ένας φίλος, για μια μικροποσότητα από πλάκες αμιαντοτσιμέντου …
Μάλιστα, ο ίδιος ο Δήμος Χανίων κήρυξε πέρσι άγονο έναν διαγωνισμό για την αποκομιδή υπολειμμάτων αμιαντοτσιμέντου, επειδή δεν εμφανίστηκαν ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις. «Το πρόβλημα των μικρών ποσοτήτων επικίνδυνων αποβλήτων ίσως να πρέπει να αντιμετωπιστεί σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας ή ακόμη και Περιφέρειας Κρήτης» μας είπε η Γεωργία Αποστολάκη, Αντιδήμαρχος Πρασίνου και Καθαριότητας στο Δήμο Χανίων.
Ογκώδη αντικείμενα και μπάζα. Ένα άλλο πρόβλημα είναι τα ογκώδη αντικείμενα (π.χ. καναπέδες, στρώματα, θερμοσίφωνες, ψυγεία, κουζίνες) και τα μπάζα από μικρές οικοδομικές εργασίες (π.χ. ανακαινίσεις). Δυστυχώς, οι πολίτες συχνά τα αφήνουν μέσα ή δίπλα στους κάδους που προορίζονται για τα κανονικά αστικά απορρίμματα.
Αυτό δημιουργεί πρόβλημα στην αποκομιδή και ο Δήμος έχει δικαίωμα να επιβάλει πρόστιμο. Για τα ογκώδη αντικείμενα η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου (τηλ. 28213- 41777) έρχεται, μετά από συνεννόηση, και τα μαζεύει σε καθορισμένη ημέρα και ώρα. Ο Δήμος δεν παραλαμβάνει μικροποσότητες από μπάζα ενώ για τα μπάζα σε μεγάλες ποσότητες υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης ειδικών κάδων από εξειδικευμένες εταιρείες.
Ανακυκλώσιμα υλικά. Οι υπεύθυνοι πολίτες χρησιμοποιούν τους μπλε κάδους για την ανακύκλωση χαρτιού και συσκευασιών κάθε είδους (από χαρτί, αλουμίνιο, πλαστικό, λευκοσίδηρο κλπ.). Τους κίτρινους κώδωνες για την ανακύκλωση γυάλινων συσκευασιών. Και τους κόκκινους κάδους για ρούχα, λευκά είδη, παπούτσια, τσάντες και ζώνες. Όλα τα παραπάνω ανακυκλώνονται στη συνέχεια από εξειδικευμένες βιομηχανίες.
Υπάρχουν όμως και άλλα υλικά που ανακυκλώνονται, μερικά από τα οποία είναι επικίνδυνα. Οι μπαταρίες και οι συσσωρευτές, συλλέγονται σε ειδικούς κάδους. Για τις παλιές ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές υπάρχουν ειδικοί πράσινοι ή διαφανείς κάδοι. Σε ειδικά κουτιά συγκεντρώνονται λαμπτήρες (ιδίως όσοι περιέχουν υδράργυρο) και παλαιά φωτιστικά.
Όλοι αυτοί οι κάδοι υπάρχουν σε επιλεγμένα σημεία (σχολεία, σουπερμάρκετ, καταστήματα πώλησης ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών, συνεργεία αυτοκινήτων κλπ.). Οι διευθύνσεις υπάρχουν στις ιστοσελίδες της Διαδημοτικής Επιχείρησης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΔΕΔΙΣΑ). Η ΔΕΔΙΣΑ εφαρμόζει επίσης ειδικό πρόγραμμα διαλογής στην πηγή και συλλογής πόρτα-πόρτα στην παλαιά Πόλη των Χανίων.
Οργανικά απορρίμματα. Από τα σύμμεικτα αστικά απορρίμματα η ΔΕΔΙΣΑ ξεχωρίζει τα βιο-αποικοδομήσιμα υλικά (υπολείμματα τροφών, φρούτων και λαχανικών, χαρτιά υγείας, χαρτοπετσέτες κλπ.). Σε αυτά προσθέτει και τα βιοαπόβλητα (υπολείμματα τροφών, φρούτων και λαχανικών) που συλλέγει σε ειδικούς καφέ κάδους από μεγάλους παραγωγούς (λέσχες σίτισης, οπωροπωλεία, ανθοπωλεία, υπεραγορές κλπ.) καθώς και διάφορα φυτικά υπολείμματα (κλαδοκάθαρα) αφού προηγουμένως τα τεμαχίσει.
Από αυτό το υλικό η ΔΕΔΙΣΑ παράγει εδαφοβελτιωτικό (κομπόστ) το οποίο συσκευάζεται στα Ραπανιανά Κολυμβαρίου και διατίθεται στο εμπόριο ως εμπλουτισμένο φυτόχωμα «Κηπουρός» από την εταιρεία Έξυπνη Συσκευασία Hellas του Μιχάλη Κωσταριδάκη. Από το 2017 ξεκίνησε και πιλοτικό πρόγραμμα διαλογής στην πηγή βιοαποβλήτων από μεγάλους παραγωγούς για την παραγωγή κόμποστ υψηλής ποιότητας.
Συμπέρασμα. Στα Χανιά ενώ έχουν γίνει πολλά στον τομέα της αποκομιδής, ανακύκλωσης και αξιοποίησης των σκουπιδιών, δεν έχει γίνει τίποτα για τις μικρές ποσότητες επικίνδυνων αποβλήτων. Κάτι που προβλέπει ρητά το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων (δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2016 και εγκρίθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους).
Αν θέλουμε καθαρότερο περιβάλλον θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε όλοι και να πετάμε τα σκουπίδια μας εκεί που πρέπει και όχι με άναρχο τρόπο στη φύση ή στην πόρτα του γείτονά μας. Αλλά η ευαισθητοποίηση των πολιτών δεν αρκεί. Επείγει και η άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Για να εφαρμόσουν το νόμο και να προστατεύσουν την υγεία των πολιτών.
Υ.Γ. Ευχαριστώ την Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας της ΠΕ Χανίων που δέχτηκε να παραλάβει κατ’ εξαίρεση τα δικά μου ληγμένα φυτοφάρμακα.
16 Ιανουαρίου 2018
Καθημερινές συνήθειες και υγεία
Για να γίνουν πραγματικότητα οι ευχές για καλή υγεία απαιτούνται και κάποιες καθημερινές προσπάθειες για αλλαγή συμπεριφοράς …
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 16 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-315)
«Υγεία! Υγεία πάνω απ’ όλα!». Είναι η ευχή που όλοι και όλες ανταλλάξαμε και σ’ αυτές τις γιορτές. Αυτό ευχόμαστε σε γενέθλια, ονομαστικές εορτές και σε κάθε περίπτωση που θέλουμε να πούμε έναν καλό λόγο σε φίλους, συγγενείς ή συνεργάτες. Όμως η ευχή αυτή, από μόνη της, είναι δυστυχώς κενή περιεχομένου! Γιατί αν δεν αλλάξουμε μια σειρά από βλαβερές καθημερινές συνήθειες είναι σίγουρο ότι η υγεία μας θα υποφέρει. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά …
Κάπνισμα. Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες 27% με 37 % των Ελλήνων δηλώνουν πως είναι καπνιστές, ενώ 87% με 97% δηλώνουν παθητικοί καπνιστές αφού έχουν εκτεθεί σε καπνό τσιγάρου σε κλειστούς χώρους. Τι επιπτώσεις έχει το κάπνισμα στην υγεία; Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρκίνος διάφορων μορφών, καρδιαγγειακά νοσήματα, άσθμα κι ένα σωρό άλλες ασθένειες έχουν αποδεδειγμένα συνδεθεί με το κάπνισμα.
Είναι σίγουρο ότι η διακοπή του καπνίσματος δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η νικοτίνη αποτελεί ισχυρότατη εξαρτησιογόνο ουσία δεύτερη μετά την ηρωίνη όσον αφορά την σωματική εξάρτηση και τρίτη μετά και την κοκαΐνη όσον αφορά την ψυχολογική εξάρτηση. Γι’ αυτό και η απεξάρτηση, εκτός από στερεά απόφαση απαιτεί τη βοήθεια ειδικού ιατρού, φαρμακευτική αγωγή συχνά και ψυχολογική υποστήριξη.
Οινοπνευματώδη. Με βάση πρόσφατες ανακοινώσεις της Αμερικανικής Ένωση Κλινικής Ογκολογίας, το αλκοόλ είναι άμεσα υπεύθυνο για 5% έως 6% των νέων καρκίνων και των θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως. Δεν μιλούμε για το ένα ποτηράκι κρασί με το φαγητό αλλά για τα δυνατά οινοπνευματώδη αρχίζοντας από την τσικουδιά και το ουίσκι.
Δυστυχώς, στην Κρήτη παρατηρείται το φαινόμενο να καταναλώνουν οινοπνευματώδη ακόμη και ανήλικοι! Μάλιστα, το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) Αριάδνη στα Χανιά κατέγραψε πρόσφατα και το μικρότερο σε ηλικία περιστατικό με πρόβλημα χρήσης αλκοόλ, ένα μαθητή της Δ' τάξης δημοτικού (9-10 χρονών)! Επιπλέον, σημειώνεται ότι το πρόβλημα στην Κρήτη είναι τεράστιο με αποτέλεσμα οι θάνατοι από αλκοόλ να είναι διπλάσιοι σε σχέση με τους θανάτους από τα ναρκωτικά.Επισημαίνεται ότι παραπάνω από τους μισούς που πίνουν, πιάνουν μετά το τιμόνι.
Διατροφή. Όλοι υπερηφανευόμαστε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Ωστόσο πολύ λίγοι έχουν υπόψη τους τη φράση του Ιπποκράτη, πατέρα της ιατρικής, ότι «βεβαιότατόν τε καὶ προφανέστατον φάρμακον ἀφελόντα τὰ διαιτήματα» (Περὶ ἀρχαίας ἰητρικῆς, 10). Δηλαδή, «το πιο σίγουρο και προφανέστατο φάρμακο είναι να σταματήσουμε την (προηγούμενη) διατροφή» ή με άλλα λόγια «το φάρμακο σου είναι η τροφή σου».
Η ειρωνεία είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν αναλογιστεί κανείς πως οι Κρητικοί έχουμε εγκαταλείψει τις τρεις βασικές αρχές της Κρητικής διατροφής, την οποία τόσο διαφημίζουμε παγκοσμίως. Ας τις ξαναθυμίσουμε! Καθημερινή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, ακατέργαστων δημητριακών, γαλακτοκομικών προϊόντων, ελαιόλαδου και μέτρια κατανάλωση κρασιού. Εβδομαδιαία κατανάλωση ψαριών, πουλερικών, αυγών. Και μηνιαία κατανάλωση κόκκινου κρέατος. Χρησιμότατη είναι και η άφθονη κατανάλωση νερού – 2 με 2,5 λίτρα σε ημερήσια βάση (8-12 ποτήρια κατανεμημένα ομοιόμορφα μέσα στη ημέρα).
Σωματική άσκηση. Ας θυμηθούμε πάλι τους αρχαίους που διακήρυσσαν ότι «νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ». Οι γιατροί συστήνουν μισή ώρα ελαφριά άσκηση την ημέρα για να αποφεύγονται μια σειρά από ασθένειες όπως ο διαβήτης, τα καρδιαγγειακά, το άγχος κλπ.
Η πεζοπορία, το κολύμπι, η ποδηλασία είναι εύκολα αθλήματα που δεν απαιτούν ιδιαίτερο κόστος και εξασφαλίζουν ευεξία και ευζωία. Οι οργανωμένες ημερήσιες εκδρομές στο βουνό το Σαββατοκύριακο εξισορροπούν την έλλειψη άσκησης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα της καθιστικής ζωής.
Κυκλοφορία. Κάποτε οι μετακινήσεις σε μεγάλες αποστάσεις ήταν δύσκολες έως αδύνατες. Στις μέρες μας οι Χανιώτες πάνε για καφέ στο Ρέθυμνο ή για φαγητό στην Παλαιόχωρα. Ωστόσο, οι μετακινήσεις αυτές, που πραγματοποιούνται συνήθως με σχετικά υψηλές ταχύτητες εγκυμονούν κινδύνους. Οι καλές συνήθειες περιλαμβάνουν τη χρήση ζώνης ασφαλείας και κράνους, τη σωστή πρόσδεση των παιδιών, την αποφυγή χρήσης κινητού τηλεφώνου και την τήρηση των ορίων ταχύτητας.
Αποφεύγουμε να οδηγούμε υπό την επήρεια αλκοόλ ή άλλων ουσιών. Δεν κάνουμε αντικανονικές προσπεράσεις, ιδίως όταν δεν έχουμε ορατότητα και δεν παραβιάζουμε τα σήματα STOP και τους φωτεινούς σηματοδότες. Η χώρα μας, ιδιαίτερα η Κρήτη, πληρώνει κάθε χρόνο βαρύ φόρο αίματος με εκατοντάδες νεκρούς και ακόμη περισσότερους τραυματίες, πολλοί από τους οποίους μένουν ανάπηροι για όλη την υπόλοιπη ζωή τους.
Εξαρτήσεις. Αναφερθήκαμε παραπάνω στο κάπνισμα και τα οινοπνευματώδη. Υπάρχουν ωστόσο και άλλες εξαρτήσεις που μπορούν να καταστρέψουν την υγεία μας και τη ζωή μας. Ναρκωτικά, χαρτοπαιξία και άλλα τυχερά παιχνίδια, εξάρτηση από το διαδίκτυο και ηλεκτρονικά παιχνίδια ακόμη και δογματικές εξαρτήσεις από αιρέσεις και σέχτες.
Πρόκειται για συνήθειες που ξεκινούν σαν παιχνίδια ή για να ξεφύγουμε από κάποια προβλήματα της καθημερινότητας, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε χωρίς να το καταλάβουμε παγιδευμένοι σε θανατηφόρες ατραπούς. Η θεραπεία είναι συχνά δυσκολότατη και απαιτεί οπωσδήποτε υποστήριξη από ειδικό ψυχολόγο αλλά και προσωπική απόφαση για αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη ζωή.
Συμπέρασμα. Η καλή υγεία εξαρτάται πολύ συχνά από τις καλές καθημερινές μας συνήθειες. Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε συνήθειες για να διατηρήσουμε και να βελτιώσουμε την υγεία μας. Ενθυμούμενοι και την λαϊκή παροιμία «Ό,τι παθαίνει το κορμί, το φταίει το κεφάλι».
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 16 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-315)
«Υγεία! Υγεία πάνω απ’ όλα!». Είναι η ευχή που όλοι και όλες ανταλλάξαμε και σ’ αυτές τις γιορτές. Αυτό ευχόμαστε σε γενέθλια, ονομαστικές εορτές και σε κάθε περίπτωση που θέλουμε να πούμε έναν καλό λόγο σε φίλους, συγγενείς ή συνεργάτες. Όμως η ευχή αυτή, από μόνη της, είναι δυστυχώς κενή περιεχομένου! Γιατί αν δεν αλλάξουμε μια σειρά από βλαβερές καθημερινές συνήθειες είναι σίγουρο ότι η υγεία μας θα υποφέρει. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά …
Κάπνισμα. Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες 27% με 37 % των Ελλήνων δηλώνουν πως είναι καπνιστές, ενώ 87% με 97% δηλώνουν παθητικοί καπνιστές αφού έχουν εκτεθεί σε καπνό τσιγάρου σε κλειστούς χώρους. Τι επιπτώσεις έχει το κάπνισμα στην υγεία; Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρκίνος διάφορων μορφών, καρδιαγγειακά νοσήματα, άσθμα κι ένα σωρό άλλες ασθένειες έχουν αποδεδειγμένα συνδεθεί με το κάπνισμα.
Είναι σίγουρο ότι η διακοπή του καπνίσματος δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η νικοτίνη αποτελεί ισχυρότατη εξαρτησιογόνο ουσία δεύτερη μετά την ηρωίνη όσον αφορά την σωματική εξάρτηση και τρίτη μετά και την κοκαΐνη όσον αφορά την ψυχολογική εξάρτηση. Γι’ αυτό και η απεξάρτηση, εκτός από στερεά απόφαση απαιτεί τη βοήθεια ειδικού ιατρού, φαρμακευτική αγωγή συχνά και ψυχολογική υποστήριξη.
Οινοπνευματώδη. Με βάση πρόσφατες ανακοινώσεις της Αμερικανικής Ένωση Κλινικής Ογκολογίας, το αλκοόλ είναι άμεσα υπεύθυνο για 5% έως 6% των νέων καρκίνων και των θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως. Δεν μιλούμε για το ένα ποτηράκι κρασί με το φαγητό αλλά για τα δυνατά οινοπνευματώδη αρχίζοντας από την τσικουδιά και το ουίσκι.
Δυστυχώς, στην Κρήτη παρατηρείται το φαινόμενο να καταναλώνουν οινοπνευματώδη ακόμη και ανήλικοι! Μάλιστα, το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) Αριάδνη στα Χανιά κατέγραψε πρόσφατα και το μικρότερο σε ηλικία περιστατικό με πρόβλημα χρήσης αλκοόλ, ένα μαθητή της Δ' τάξης δημοτικού (9-10 χρονών)! Επιπλέον, σημειώνεται ότι το πρόβλημα στην Κρήτη είναι τεράστιο με αποτέλεσμα οι θάνατοι από αλκοόλ να είναι διπλάσιοι σε σχέση με τους θανάτους από τα ναρκωτικά.Επισημαίνεται ότι παραπάνω από τους μισούς που πίνουν, πιάνουν μετά το τιμόνι.
Διατροφή. Όλοι υπερηφανευόμαστε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Ωστόσο πολύ λίγοι έχουν υπόψη τους τη φράση του Ιπποκράτη, πατέρα της ιατρικής, ότι «βεβαιότατόν τε καὶ προφανέστατον φάρμακον ἀφελόντα τὰ διαιτήματα» (Περὶ ἀρχαίας ἰητρικῆς, 10). Δηλαδή, «το πιο σίγουρο και προφανέστατο φάρμακο είναι να σταματήσουμε την (προηγούμενη) διατροφή» ή με άλλα λόγια «το φάρμακο σου είναι η τροφή σου».
Η ειρωνεία είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν αναλογιστεί κανείς πως οι Κρητικοί έχουμε εγκαταλείψει τις τρεις βασικές αρχές της Κρητικής διατροφής, την οποία τόσο διαφημίζουμε παγκοσμίως. Ας τις ξαναθυμίσουμε! Καθημερινή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, ακατέργαστων δημητριακών, γαλακτοκομικών προϊόντων, ελαιόλαδου και μέτρια κατανάλωση κρασιού. Εβδομαδιαία κατανάλωση ψαριών, πουλερικών, αυγών. Και μηνιαία κατανάλωση κόκκινου κρέατος. Χρησιμότατη είναι και η άφθονη κατανάλωση νερού – 2 με 2,5 λίτρα σε ημερήσια βάση (8-12 ποτήρια κατανεμημένα ομοιόμορφα μέσα στη ημέρα).
Σωματική άσκηση. Ας θυμηθούμε πάλι τους αρχαίους που διακήρυσσαν ότι «νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ». Οι γιατροί συστήνουν μισή ώρα ελαφριά άσκηση την ημέρα για να αποφεύγονται μια σειρά από ασθένειες όπως ο διαβήτης, τα καρδιαγγειακά, το άγχος κλπ.
Η πεζοπορία, το κολύμπι, η ποδηλασία είναι εύκολα αθλήματα που δεν απαιτούν ιδιαίτερο κόστος και εξασφαλίζουν ευεξία και ευζωία. Οι οργανωμένες ημερήσιες εκδρομές στο βουνό το Σαββατοκύριακο εξισορροπούν την έλλειψη άσκησης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα της καθιστικής ζωής.
Κυκλοφορία. Κάποτε οι μετακινήσεις σε μεγάλες αποστάσεις ήταν δύσκολες έως αδύνατες. Στις μέρες μας οι Χανιώτες πάνε για καφέ στο Ρέθυμνο ή για φαγητό στην Παλαιόχωρα. Ωστόσο, οι μετακινήσεις αυτές, που πραγματοποιούνται συνήθως με σχετικά υψηλές ταχύτητες εγκυμονούν κινδύνους. Οι καλές συνήθειες περιλαμβάνουν τη χρήση ζώνης ασφαλείας και κράνους, τη σωστή πρόσδεση των παιδιών, την αποφυγή χρήσης κινητού τηλεφώνου και την τήρηση των ορίων ταχύτητας.
Αποφεύγουμε να οδηγούμε υπό την επήρεια αλκοόλ ή άλλων ουσιών. Δεν κάνουμε αντικανονικές προσπεράσεις, ιδίως όταν δεν έχουμε ορατότητα και δεν παραβιάζουμε τα σήματα STOP και τους φωτεινούς σηματοδότες. Η χώρα μας, ιδιαίτερα η Κρήτη, πληρώνει κάθε χρόνο βαρύ φόρο αίματος με εκατοντάδες νεκρούς και ακόμη περισσότερους τραυματίες, πολλοί από τους οποίους μένουν ανάπηροι για όλη την υπόλοιπη ζωή τους.
Εξαρτήσεις. Αναφερθήκαμε παραπάνω στο κάπνισμα και τα οινοπνευματώδη. Υπάρχουν ωστόσο και άλλες εξαρτήσεις που μπορούν να καταστρέψουν την υγεία μας και τη ζωή μας. Ναρκωτικά, χαρτοπαιξία και άλλα τυχερά παιχνίδια, εξάρτηση από το διαδίκτυο και ηλεκτρονικά παιχνίδια ακόμη και δογματικές εξαρτήσεις από αιρέσεις και σέχτες.
Πρόκειται για συνήθειες που ξεκινούν σαν παιχνίδια ή για να ξεφύγουμε από κάποια προβλήματα της καθημερινότητας, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε χωρίς να το καταλάβουμε παγιδευμένοι σε θανατηφόρες ατραπούς. Η θεραπεία είναι συχνά δυσκολότατη και απαιτεί οπωσδήποτε υποστήριξη από ειδικό ψυχολόγο αλλά και προσωπική απόφαση για αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη ζωή.
Συμπέρασμα. Η καλή υγεία εξαρτάται πολύ συχνά από τις καλές καθημερινές μας συνήθειες. Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε συνήθειες για να διατηρήσουμε και να βελτιώσουμε την υγεία μας. Ενθυμούμενοι και την λαϊκή παροιμία «Ό,τι παθαίνει το κορμί, το φταίει το κεφάλι».
09 Ιανουαρίου 2018
Απολογισμός του 2017
Ανασκόπηση των άρθρων που δημοσιεύτηκαν σε αυτή τη στήλη για λιγότερο πόνο από άγνοια, απροσεξία, κακές συνήθειες, ή και αδιαφορία
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 9 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-314)
Ας αρχίσουμε με την ευχή ο Νέος Χρόνος να είναι γεμάτος σωφροσύνη, ηρεμία και έμπρακτη αλληλεγγύη προς τον «πλησίον». Κι αντί ευχής για Υγεία, ας ευχηθούμε πρώτα απ’ όλα να αλλάξουμε όσες καθημερινές συνήθειες επιβαρύνουν μακροπρόθεσμα την Υγεία μας! Θυμηθείτε: κάθε νέα χρονιά, κάθε νέα ημέρα είναι μια ακόμη ευκαιρία για νέα αρχή, για αλλαγή πορείας, για νέες αποφάσεις και για νέους στόχους. Γιατί κάθε καινούργια μέρα είναι και η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας!
Ποιο είναι άραγε το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει αυτή εδώ η στήλη; Πολύ απλά η πρόληψη ατυχημάτων και καταστροφών, η προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας και ο περιορισμός του ανθρώπινου πόνου που οφείλεται σε άγνοια, απροσεξία, κακές συνήθειες, ή και σε αδιαφορία. Κάνοντας λοιπόν έναν απολογισμό του χρόνου που πέρασε ας ξεφυλλίσουμε όλα τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στη στήλη αυτή το 2017, σταχυολογώντας τα χρησιμότερα …
Ξεκινήσαμε με τα τροχαία και τα μέτρα που παίρνει το Βέλγιο για την πρόληψή τους. Νυκτερινά λεωφορεία για τις γιορτές, νηφάλιοι οδηγοί, μείωση των ορίων ταχύτητας σε συνδυασμό με αυστηρότερα πρόστιμα. Και τέλος συστήματα σύντομης στάθμευσης έξω από φαρμακεία, τράπεζες, περίπτερα και άλλα καταστήματα. Στα τροχαία αναφερθήκαμε κατ’ επανάληψη και κατά τη διάρκεια του έτους αφού αυτή η μάστιγα οφείλεται κυρίως στην ανωριμότητα των ελλήνων οδηγών.
Αναλύσαμε τις αρμοδιότητες του κράτους για να δούμε αν και πως μπορεί να υλοποιηθεί η υπόσχεση για λιγότερο κράτος και καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως το ζητούμενο πρέπει να είναι καλύτερο και αποτελεσματικότερο κράτος. Μάλιστα, αυτό δεν το εξειδικεύσαμε μόνο στον τομέα της προστασίας του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές αλλά συγκρίναμε και τις διαδικασίες έκδοσης άδειας οδήγησης και πινακίδων κυκλοφορίας μεταξύ Βελγίου και Ελλάδας για να δείξουμε το υπερβολικό κόστος, την κακή εξυπηρέτηση του πολίτη και την μεγάλη ανάγκη για μεταρρυθμίσεις.
Ένα σημαντικό θέμα δημόσιας υγείας που μας απασχόλησε αρκετές φορές μέσα στο 2017 ήταν η προστασία από το παθητικό κάπνισμα – οι βλαβερές επιπτώσεις και οι προσπάθειες για τον περιορισμό του με την εφαρμογή του σχετικού νόμου για την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους. Αναφερθήκαμε στις προσπάθειες που γίνονται και στα Χανιά για την ευαισθητοποίηση των πολιτών με εκδηλώσεις, μαντινάδες αλλά και καταγγελίες όταν χρειάζεται.
Εξηγήσαμε τη σημασία της σωστής λειτουργίας του 112, του ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού επειγόντων, τις ευρωπαϊκές προόδους και τις τραγικές καθυστερήσεις της ελληνικής πολιτείας σε αυτό τον τομέα. Αναφερθήκαμε επίσης στις προσπάθειες που καταβάλλουν οι εθελοντές χωρίς τις οποίες η κοινωνία μας δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε μια σειρά από προκλήσεις τις οποίες αδυνατεί ή δεν θέλει να αντιμετωπίσει η πολιτεία.
Μιλήσαμε με τον αστυνομικό διευθυντή Χανίων για την αστυνόμευση. Με τον διευθυντή δημόσιας υγείας της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων για την δημόσια υγεία. Και με τον Χρήστο Λιονή, καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης. για τις προσπάθειες υποστήριξης, μέσω του προγράμματος TiTAN, των οικογενειακών ιατρών ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα προβλήματα υγείας των Κρητικών. Αναφερθήκαμε επίσης σε μια σειρά από ανούσια θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα σε αντίθεση με πολλά ουσιαστικά ζητήματα της καθημερινότητας που θα έπρεπε να μας απασχολούν όλους.
Μας απασχόλησε η ελλειμματική παιδεία που οφείλεται βασικά στις παραλείψεις των γονέων, αλλά και το πρόβλημα της ισότιμης ένταξης των ανάπηρων, τομέα στον οποίο η κοινωνία μας υστερεί δραματικά. Αναφερθήκαμε στις προσπάθειες που πρέπει να καταβάλουν γονείς, εκπαιδευτικοί, και ηγεσίες για να περιοριστούν οι αντικοινωνικές συμπεριφορές των νεοελλήνων. Συμπεριφορές οι οποίες δείχνουν πως τελικά μερικοί συμπολίτες μας δεν αγαπούνε τη ζωή και την υγεία, ούτε τη δική τους ούτε των άλλων αλλά συμπεριφέρονται ως υποψήφιοι αυτόχειρες και επίδοξοι δολοφόνοι.
Άλλο μεγάλο θέμα η προστασία από τις ψευδείς ειδήσεις και τη μετα-αλήθεια, ένα φαινόμενο που συνδέεται με την υποβάθμιση της κριτικής σκέψης των πολιτών, τη σεχταροποίηση της κοινωνίας αλλά και με την ευρεία και εύκολη κυκλοφορία ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών μέσω του διαδικτύου.
Σε μια σειρά άρθρων περιγράψαμε με λεπτομέρειες το σύστημα ανακύκλωσης και αξιοποίησης απορριμμάτων στο Βέλγιο, πρωταθλητή της ΕΕ στον τομέα αυτό και αναρωτηθήκαμε ποιοι καταστρέφουν την Κρήτη γεμίζοντας την σκουπίδια. Αναφερθήκαμε επίσης σε κάποια μέτρα που μπορούμε να λάβουμε ως πολίτες για να σώσουμε την ελληνική φύση, ιδίως τις όμορφες και προστατευόμενες περιοχές του νησιού μας.
Όπως και τις προηγούμενες χρονιές αναφερθήκαμε σε απλά μέτρα για την προστασία από τους καλοκαιρινούς κινδύνους αλλά και από τα ατυχήματα κατά την διάρκεια των εορτών. Περιγράψαμε για άλλη μια φορά τα μέτρα προστασίας ατόμων και περιουσιών από σεισμούς, πυρκαγιές, πλημμύρες και καταιγίδες. Εξηγήσαμε επίσης τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που έχουμε διακοπή ρεύματος και ηλεκτροπληξία καθώς και πως μπορούμε να αποφύγουμε τους κινδύνους από αγροτικές εργασίες.
Τέλος, με κάπως πιο ρομαντική διάθεση συντάξαμε αφενός το «Γράμμα σ’ ένα γιασεμί» προσπαθώντας να δείξουμε ότι η πραγματικότητα δεν είναι δύσκολο να αλλάξει αν το θελήσουμε. Και αφετέρου μεταφράσαμε το ποίημα «Ο γεροπαράξενος», για να εξηγήσουμε ότι θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε στους ηλικιωμένους με ευγένεια και ενδιαφέρον γιατί κάποτε ήταν κι αυτοί νέοι με όνειρα, αισθήματα και δίψα για ζωή!
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 9 Ιανουαρίου 2018 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-314)
Ας αρχίσουμε με την ευχή ο Νέος Χρόνος να είναι γεμάτος σωφροσύνη, ηρεμία και έμπρακτη αλληλεγγύη προς τον «πλησίον». Κι αντί ευχής για Υγεία, ας ευχηθούμε πρώτα απ’ όλα να αλλάξουμε όσες καθημερινές συνήθειες επιβαρύνουν μακροπρόθεσμα την Υγεία μας! Θυμηθείτε: κάθε νέα χρονιά, κάθε νέα ημέρα είναι μια ακόμη ευκαιρία για νέα αρχή, για αλλαγή πορείας, για νέες αποφάσεις και για νέους στόχους. Γιατί κάθε καινούργια μέρα είναι και η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας!
Ποιο είναι άραγε το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει αυτή εδώ η στήλη; Πολύ απλά η πρόληψη ατυχημάτων και καταστροφών, η προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας και ο περιορισμός του ανθρώπινου πόνου που οφείλεται σε άγνοια, απροσεξία, κακές συνήθειες, ή και σε αδιαφορία. Κάνοντας λοιπόν έναν απολογισμό του χρόνου που πέρασε ας ξεφυλλίσουμε όλα τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στη στήλη αυτή το 2017, σταχυολογώντας τα χρησιμότερα …
Ξεκινήσαμε με τα τροχαία και τα μέτρα που παίρνει το Βέλγιο για την πρόληψή τους. Νυκτερινά λεωφορεία για τις γιορτές, νηφάλιοι οδηγοί, μείωση των ορίων ταχύτητας σε συνδυασμό με αυστηρότερα πρόστιμα. Και τέλος συστήματα σύντομης στάθμευσης έξω από φαρμακεία, τράπεζες, περίπτερα και άλλα καταστήματα. Στα τροχαία αναφερθήκαμε κατ’ επανάληψη και κατά τη διάρκεια του έτους αφού αυτή η μάστιγα οφείλεται κυρίως στην ανωριμότητα των ελλήνων οδηγών.
Αναλύσαμε τις αρμοδιότητες του κράτους για να δούμε αν και πως μπορεί να υλοποιηθεί η υπόσχεση για λιγότερο κράτος και καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως το ζητούμενο πρέπει να είναι καλύτερο και αποτελεσματικότερο κράτος. Μάλιστα, αυτό δεν το εξειδικεύσαμε μόνο στον τομέα της προστασίας του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές αλλά συγκρίναμε και τις διαδικασίες έκδοσης άδειας οδήγησης και πινακίδων κυκλοφορίας μεταξύ Βελγίου και Ελλάδας για να δείξουμε το υπερβολικό κόστος, την κακή εξυπηρέτηση του πολίτη και την μεγάλη ανάγκη για μεταρρυθμίσεις.
Ένα σημαντικό θέμα δημόσιας υγείας που μας απασχόλησε αρκετές φορές μέσα στο 2017 ήταν η προστασία από το παθητικό κάπνισμα – οι βλαβερές επιπτώσεις και οι προσπάθειες για τον περιορισμό του με την εφαρμογή του σχετικού νόμου για την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους. Αναφερθήκαμε στις προσπάθειες που γίνονται και στα Χανιά για την ευαισθητοποίηση των πολιτών με εκδηλώσεις, μαντινάδες αλλά και καταγγελίες όταν χρειάζεται.
Εξηγήσαμε τη σημασία της σωστής λειτουργίας του 112, του ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού επειγόντων, τις ευρωπαϊκές προόδους και τις τραγικές καθυστερήσεις της ελληνικής πολιτείας σε αυτό τον τομέα. Αναφερθήκαμε επίσης στις προσπάθειες που καταβάλλουν οι εθελοντές χωρίς τις οποίες η κοινωνία μας δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε μια σειρά από προκλήσεις τις οποίες αδυνατεί ή δεν θέλει να αντιμετωπίσει η πολιτεία.
Μιλήσαμε με τον αστυνομικό διευθυντή Χανίων για την αστυνόμευση. Με τον διευθυντή δημόσιας υγείας της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων για την δημόσια υγεία. Και με τον Χρήστο Λιονή, καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης. για τις προσπάθειες υποστήριξης, μέσω του προγράμματος TiTAN, των οικογενειακών ιατρών ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα προβλήματα υγείας των Κρητικών. Αναφερθήκαμε επίσης σε μια σειρά από ανούσια θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα σε αντίθεση με πολλά ουσιαστικά ζητήματα της καθημερινότητας που θα έπρεπε να μας απασχολούν όλους.
Μας απασχόλησε η ελλειμματική παιδεία που οφείλεται βασικά στις παραλείψεις των γονέων, αλλά και το πρόβλημα της ισότιμης ένταξης των ανάπηρων, τομέα στον οποίο η κοινωνία μας υστερεί δραματικά. Αναφερθήκαμε στις προσπάθειες που πρέπει να καταβάλουν γονείς, εκπαιδευτικοί, και ηγεσίες για να περιοριστούν οι αντικοινωνικές συμπεριφορές των νεοελλήνων. Συμπεριφορές οι οποίες δείχνουν πως τελικά μερικοί συμπολίτες μας δεν αγαπούνε τη ζωή και την υγεία, ούτε τη δική τους ούτε των άλλων αλλά συμπεριφέρονται ως υποψήφιοι αυτόχειρες και επίδοξοι δολοφόνοι.
Άλλο μεγάλο θέμα η προστασία από τις ψευδείς ειδήσεις και τη μετα-αλήθεια, ένα φαινόμενο που συνδέεται με την υποβάθμιση της κριτικής σκέψης των πολιτών, τη σεχταροποίηση της κοινωνίας αλλά και με την ευρεία και εύκολη κυκλοφορία ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών μέσω του διαδικτύου.
Σε μια σειρά άρθρων περιγράψαμε με λεπτομέρειες το σύστημα ανακύκλωσης και αξιοποίησης απορριμμάτων στο Βέλγιο, πρωταθλητή της ΕΕ στον τομέα αυτό και αναρωτηθήκαμε ποιοι καταστρέφουν την Κρήτη γεμίζοντας την σκουπίδια. Αναφερθήκαμε επίσης σε κάποια μέτρα που μπορούμε να λάβουμε ως πολίτες για να σώσουμε την ελληνική φύση, ιδίως τις όμορφες και προστατευόμενες περιοχές του νησιού μας.
Όπως και τις προηγούμενες χρονιές αναφερθήκαμε σε απλά μέτρα για την προστασία από τους καλοκαιρινούς κινδύνους αλλά και από τα ατυχήματα κατά την διάρκεια των εορτών. Περιγράψαμε για άλλη μια φορά τα μέτρα προστασίας ατόμων και περιουσιών από σεισμούς, πυρκαγιές, πλημμύρες και καταιγίδες. Εξηγήσαμε επίσης τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που έχουμε διακοπή ρεύματος και ηλεκτροπληξία καθώς και πως μπορούμε να αποφύγουμε τους κινδύνους από αγροτικές εργασίες.
Τέλος, με κάπως πιο ρομαντική διάθεση συντάξαμε αφενός το «Γράμμα σ’ ένα γιασεμί» προσπαθώντας να δείξουμε ότι η πραγματικότητα δεν είναι δύσκολο να αλλάξει αν το θελήσουμε. Και αφετέρου μεταφράσαμε το ποίημα «Ο γεροπαράξενος», για να εξηγήσουμε ότι θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε στους ηλικιωμένους με ευγένεια και ενδιαφέρον γιατί κάποτε ήταν κι αυτοί νέοι με όνειρα, αισθήματα και δίψα για ζωή!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
