Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 9 Οκτωβρίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Μακροζωία και ευζωία χάρις στην πρόληψη Ι
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Την υγεία μας επιβουλεύονται πολυάριθμες απειλές, τις περισσότερες από τις οποίες μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε προληπτικά για να ζήσουμε περισσότερο και μάλιστα χωρίς να υποφέρουμε …
Πριν από λίγες μέρες μίλησα στο Ηράκλειο με θέμα «Ατυχήματα και καταστροφές – Πρόληψη και ελαχιστοποίηση επιπτώσεων». Η καλή φίλη Ελένη Βουγιούκαλου, που δημιούργησε το Ανοικτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο (ΑΛΠ), αρχικά στα Χανιά και στη συνέχεια και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. μου έκανε την τιμή να με καλέσει ως πρώτο ομιλητή στον κύκλο μαθημάτων για την «Ψυχική και Σωματική Υγεία» στο ΑΛΠ Κρήτης στο Ηράκλειο. Η ομιλία αυτή μου έδωσε την ευκαιρία να ανακεφαλαιώσω πολλά από τα θέματα στα οποία έχω αναφερθεί κατ’ επανάληψη από αυτήν εδώ τη στήλη αλλά και να τα συμπληρώσω με νέα στοιχεία και αναλύσεις.
Ας δούμε κατ’ αρχάς από τι κινδυνεύει η ζωή και η υγεία μας. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) έχει συγκεντρώσει στατιστικές από όλες τις χώρες του κόσμου σχετικά με την ετήσια επιβάρυνση της υγείας από τις διάφορες ασθένειες. Τα στοιχεία αφορούν αριθμό θανάτων και αριθμό των λεγόμενων DALYs (από το disability adjusted life years ή έτη ζωής σταθμισμένα ως προς την αναπηρία). Τα DALYs αποτελούν ένα μέτρο των ετών ζωής που χάνονται λόγω της αναπηρίας σε σχέση με το προσδόκιμο, σε συνδυασμό με τα έτη της «υγιούς» ζωής που χάνονται λόγω κακής υγείας ή αναπηρίας. Με βάση αυτά τα στοιχεία, διαπιστώνουμε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 (ΕΕ των 27) ο κόσμος πεθαίνει κάθε χρόνο πρωτίστως από καρδιαγγειακά νοσήματα και ακολουθούν οι νεοπλασίες (καρκίνοι), οι ασθένειες του αναπνευστικού και του πεπτικού/ουρογεννητικού, οι τραυματισμοί και οι νευροψυχιατρικές παθήσεις. Παράλληλα, η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής οφείλεται πρωτίστως στις νευροψυχιατρικές παθήσεις και ακολουθούν τα καρδιαγγειακά, οι νεοπλασίες, οι περιγεννητικές και άλλες συγγενείς ανωμαλίες καθώς τέλος οι τραυματισμοί.
Με βάση τα παραπάνω η ΠΟΥ προχώρησε σε ανάλυση των παραγόντων που επιβαρύνουν την υγεία προκαλώντας θάνατο ή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Αυτοί περιλαμβάνουν το κάπνισμα, η υπέρταση, το υπερβολικό βάρος, η έλλειψη φυσικής άσκησης, ο σακχαρώδης διαβήτης, η ψηλή χοληστερίνη, η αστική ατμοσφαιρική ρύπανση, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η μη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και τα ναρκωτικά. Συνεπώς, πρόληψη σημαίνει ελαχιστοποίηση ή και εξάλειψη αυτών των παραγόντων κινδύνου. Με άλλα λόγια. Πρώτον, κόβουμε το κάπνισμα. Δεύτερον, παρακολουθούμε μέσω τακτικών ιατρικών εξετάσεων την υπέρταση, το βάρος, το ζάχαρο και την χοληστερίνη. Τρίτον, ασκούμεθα καθημερινά επί μισή ή μία τουλάχιστον ώρα – ένας περίπατος με γοργό βήμα αρκεί. Τέταρτον, προσέχουμε τη διατροφή μας, δηλαδή δεν καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες αλκοολούχων ποτών, τρώμε πολλά φρούτα και λαχανικά και λίγα λιπαρά. Πέμπτον, φροντίζουμε να αναπνέουμε καθαρό αέρα και να πίνουμε καθαρό νερό. Η λήψη και επιπλέον προφυλάξεων, π.χ. κατά τις σεξουαλικές επαφές και σε ορισμένους χώρους εργασίας με μολυσμένες ατμόσφαιρες είναι εξίσου χρήσιμες. Η ΠΟΥ μάλιστα εκτιμά ότι όποιος πετύχει όλα τα παραπάνω θα ζήσει εννέα χρόνια παραπάνω …
Ας επιμείνουμε λίγο παραπάνω στην καρδιακή ανακοπή. Σύμφωνα με στοιχεία του Δρα Νικόλαου Δαλιάνη, Αναπληρωτή Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του Λαϊκού Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών, η καρδιακή ανακοπή αποτελεί συχνότατο ιατρικό πρόβλημα και την δεύτερη εξω-νοσοκομειακή αιτία θανάτου (περίπου 700.000 αιφνίδιοι θάνατοι λόγω καρδιακού επεισοδίου ετησίως στην ΕΕ). Μάλιστα υπολογίζεται ότι η καρδιακή ανακοπή θα μας τύχει μέχρι 6 φορές στον καθένα (από τον γενικό πληθυσμό) και θα αφορά κατά 80% είτε συγγενείς στο σπίτι είτε συνεργάτες στο εργασιακό μας περιβάλλον. Γι’ αυτό, χρήσιμο είναι να φροντίσουμε να εκπαιδευτούμε στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ), δηλαδή στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής μέχρι να φθάσει το ασθενοφόρο με μαλάξεις καρδιάς ή και με τη χρήση απινιδωτή. Σχετικά μαθήματα οργανώνει ο Ερυθρός Σταυρός.
Σοβαρότατη αιτία θανάτου αλλά και μόνιμης αναπηρίας αποτελούν και οι τραυματισμοί. Όπως προκύπτει από σχετική μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε ετήσια βάση στην ΕΕ των 27, οι τραυματισμοί προκαλούν 252.000 θανάτους, 7.000.000 νοσοκομειακές εισαγωγές, 34.200.000 περιθάλψεις σε εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείων και 18.300.000 απλούστερες ιατρικές επεμβάσεις (π.χ. στον οικογενειακό γιατρό). Κάθε χρόνο για την περίθαλψη των θυμάτων λόγω τραυματισμών, απαιτούνται 50 εκατομμύρια ημέρες νοσηλείας αριθμός ο οποίος αντιστοιχεί σε ποσοστό 9% του συνόλου, κάτι που είναι δυσανάλογο σε σχέση με το ετήσιο βάρος των τραυματισμών σε σχέση με τις άλλες ασθένειες. Επιπλέον οι τραυματισμοί προκαλούν 3 εκατομμύρια μόνιμες αναπηρίες το χρόνο και αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου παιδιών, εφήβων και νέων.
Η ανάλυση των θανατηφόρων τραυματισμών ανά ηλικία παρουσιάζει ενδιαφέρον. Στα νήπια (ηλικίες 1 έως 4 έτη) πρωτοστατούν τα τροχαία (ένας στους τέσσερεις θανατηφόρους τραυματισμούς), οι πνιγμοί (ένας στους πέντε) και οι πυρκαγιές (ένας στους δέκα θανατηφόρους τραυματισμούς). Στους νέους (ηλικίες 15-24) πρωτοστατούν πάλι τα τροχαία (σε αυτά οφείλεται ένας στους δύο θανατηφόρους τραυματισμούς) και ακολουθούν οι αυτοκτονίες (ένας στους πέντε). Συγκριτικά, αιτίες θανατηφόρων τραυματισμών στους ηλικιωμένους (ηλικίες άνω των 65 ετών) είναι οι πτώσεις (ένας στους τρεις θανατηφόρους τραυματισμού), οι αυτοκτονίες (15 στους 100) και τα τροχαία (ένας στους 10). Στους τραυματισμούς η Ελλάδα κατέχει δυο αρνητικές και μια θετική πρωτιά. Έχουμε το υψηλότερο ποσοστό θανάτων λόγω τραυματισμών από τροχαία και πνιγμούς γενικά και το μικρότερο ποσοστό θανάτων από τραυματισμούς στους ηλικιωμένους. Πράγματι, οι στατιστικές επαληθεύουν αυτό που αναφέρεται συχνά ότι δηλαδή «σχεδόν κάθε οικογένεια στην Ελλάδα έχει – δυστυχώς – ένα τουλάχιστον θύμα από τροχαίο ατύχημα».
Από την ανάλυση των τραυματισμών ανά τομέα προκύπτει επίσης ότι τα περισσότερα ατυχήματα συμβαίνουν στο σπίτι, στο σχολείο και κατά τη διάρκεια της ψυχαγωγίας. Ακολουθούν τα ατυχήματα στις μεταφορές (κυρίως τα τροχαία), η διαπροσωπική βία, και τα ατυχήματα στο χώρο εργασίας. Παράλληλα, από πλευράς απαιτούμενων ημερών νοσηλείας για την περίθαλψη των θυμάτων την πρωτιά κατέχουν πάλι τα ατυχήματα στο σπίτι, στο σχολείο και κατά τη διάρκεια της ψυχαγωγίας και ακολουθούν οι απόπειρες αυτοκτονίας και τα ατυχήματα στις μεταφορές.
Όμως περισσότερες λεπτομέρειες για τους τραυματισμούς και συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης στο επόμενο άρθρο …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
09 Οκτωβρίου 2012
03 Οκτωβρίου 2012
«Και η ανομία θέλει πληθυνθεί …»
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 3 Οκτωβρίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
«Και η ανομία θέλει πληθυνθεί …»
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Μερικές σκέψεις ενός Έλληνα μετανάστη που κάνει διακοπές στα Χανιά και παρατηρεί επικίνδυνες και αντικοινωνικές καθημερινές συμπεριφορές ανεύθυνων πολιτών …
Πολλές οι εκπλήξεις από κάποιον που ζει σχεδόν 30 χρόνια στο εξωτερικό και ασχολείται με την προστασία των πολιτών, προσπαθώντας να κάνει τον κόσμο καλύτερο κάνοντας τον ασφαλέστερο. Προχτές, σταματώ να βάλω βενζίνη στο αυτοκίνητο. Ενώ φουλάρω, έρχεται ένα μηχανάκι με ένα αγόρι οδηγό και μια κοπελιά από πίσω. Κανένας δεν φορά κράνος. Φουλάρουν, πληρώνουν και φεύγουν. «Άραγε την αγαπά στ’ αλήθεια;» ρωτάω τον βενζινοπώλη. «Αν την αγαπούσε θα φορούσαν κι οι δυο κράνος», συμπληρώνω. «Δυστυχώς, πάνω απ’ όλα δεν αγαπά τον ίδιο του τον εαυτό», απαντά θυμόσοφα ο βενζινοπώλης.
Κράνος. Πράγματι, οι σύγχρονοι Έλληνες δεν αγαπούν πρώτα-πρώτα τον εαυτό τους. Και φυσικά πώς να αγαπήσεις τον «πλησίον ως σεαυτόν» όταν δεν αγαπάς τον ίδιο σου τον εαυτό. Καθημερινά σχεδόν τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα με μοτοσυκλέτες στα Χανιά και σ’ όλη την Κρήτη. Παρατηρώντας την κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης αλλά και στα Κουνουπιδιανά, διαπιστώνω ότι οκτώ στους δέκα μηχανόβιους δεν φορούν κράνος ενώ και από αυτούς που φορούν, ο ένας στους δύο δεν το έχει δέσει σωστά. Στο πρώτο φρενάρισμα είναι σχεδόν σίγουρο ότι το κράνος θα εκσφενδονιστεί και το κεφάλι του οδηγού θα βρεθεί απροστάτευτο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Συχνά οι υποψήφιοι δωρητές οργάνων μεταφέρουν τις φιλενάδες τους αλλά και τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους χωρίς κράνος … Κι αν κάνεις κάποια φιλική παρατήρηση, το πιθανότερο είναι να ακούσεις κάποια βρισιά. Πριν λίγες μέρες παρατηρώ μπροστά μου έναν μηχανόβιο χωρίς κράνος που μιλά και στο κινητό ενώ οδηγεί. Κρατά το τιμόνι με το ένα χέρι και μανουβράρει στο όριο της επικινδυνότητας. Κορνάρω. Σταματά. Τον προσπερνώ και του εφιστώ την προσοχή ότι οδηγά επικίνδυνα. Η απάντηση του: «άντε ρε παρλαπίπα …»! Το βράδυ, ανοίγοντας την τηλεόραση πέφτω πάνω στη σειρά «Εραστής Δυτικών Προαστίων». Και μένω με το στόμα ανοικτό όταν ο πρωταγωνιστής, χωρίς κράνος, ανεβάζει στη μοτοσυκλέτα την αγαπημένη του, χωρίς κράνος επίσης, για μια βόλτα … Σκηνή που επαναλαμβάνεται συχνά-πυκνά και στα επόμενα επεισόδια … Άντε μετά να μιλήσεις για πρότυπες συμπεριφορές και επικινδυνότητα …
Κινητό στο τιμόνι. Προχτές περπατούσα στα Χανιά για κάποιες δουλειές. Περιμένοντας να περάσω απέναντι στην διασταύρωση, σταματά μπροστά μου στο φανάρι ένα αυτοκίνητο. Η κυρία που το οδηγά δεν φορά ζώνη, καπνίζει αρειμανίως και προσπαθεί να μιλήσει στο κινητό … Όχι δεν είναι η θεά Κάλι των Ινδών με τα δέκα χέρια. Δύο χεράκια έχει και βλέπω ότι δυσκολεύεται να τα προφτάσει όλα … «Κλείσε το τηλέφωνο και βάλε ζώνη ΤΩΡΑ» λέω αυστηρά. Ευτυχώς, το καταλαβαίνει και κλείνει το κινητό – το οποίο ίσως να μην απαντούσε ούτως ή άλλως. Για ζώνη ούτε κουβέντα …
Έχουμε γράψει και παλιότερα, ότι σύμφωνα με προσομοιώσεις που έγιναν στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, στις ΗΠΑ, η χρήση κινητού κατά την οδήγηση ισοδυναμεί με αλκοολαιμία 0,8% που τιμωρείται με υψηλό πρόστιμο και αφαίρεση διπλώματος στις περισσότερες χώρες και στην Ελλάδα. Το συμπέρασμα των σχετικών ερευνών μάλιστα, είναι ότι όταν οι οδηγοί μιλούν στο κινητό τηλέφωνο, τότε ο κίνδυνος δυστυχημάτων τετραπλασιάζεται έστω και εάν ο οδηγός δεν κρατεί το τηλέφωνο στα χέρια του – χρησιμοποιεί δηλαδή σύστημα hands free. Συνδυάστε τον οδηγό που μιλά στο κινητό και συνεπώς αναπτύσσει «τύφλωση απροσεξίας» με τον μηχανόβιο που μαρσάρει χωρίς κράνος … Ένας θανατηφόρος φονικός-αυτοκτονικός συνδυασμός.
Παράνομο παρκάρισμα. Κατεβαίνω στα Χανιά για να παραλάβω κάτι ανταλλακτικά για το ψυγείο μου. Στην Αποκορώνου η κυκλοφορία πυκνή. Αιτία τα παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα και στις δύο πλευρές του δρόμου όπου απαγορεύεται η στάθμευση. Μερικοί μάλιστα παρκάρουν και σε διπλή γραμμή με αποτέλεσμα ένας δρόμος με τέσσερεις λωρίδες να ασφυκτιά γιατί η κίνηση γίνεται μόνο σε μία λωρίδα. Φαινόμενο που παρατηρείται σε όλους τους κεντρικούς δρόμους των Χανίων κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες. Εκνευρισμός, κορναρίσματα, επικίνδυνοι ελιγμοί των χωρίς κράνος μοτοσικλετιστών … Σκηνές άξιες πολιτιστικής πρωτεύουσας σε ασιατική ή αφρικανική τριτοκοσμική χώρα … Μπαίνω στο μαγαζί για να παραλάβω τα ανταλλακτικά. «Τι κατάσταση είναι αυτή;» ρωτάω αφελώς. «Η αστυνομία έρχεται μόνο το πρωί» μου απαντά ο μαγαζάτορας. «Προς το μεσημεράκι έχουμε την ώρα του παιδιού!» συμπληρώνει … Του κακομαθημένου, ανάγωγου παιδιού, συμπληρώνω από μέσα μου …
Η ελεύθερη ροή της κυκλοφορίας δεν είναι πολυτέλεια. Εξασφαλίζει μείωση της κατανάλωσης καυσίμου από τα οχήματα και κατά συνέπεια εξοικονόμηση χρημάτων σε καιρούς κρίσης αλλά και περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Πρόσφατα, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ανακοίνωσε ότι τα καυσαέρια από τους κινητήρες ντίζελ είναι σίγουρα καρκινογόνα – κάτι για το οποίο προηγουμένως υπήρχαν αμφιβολίες. Ο οδηγός που εμποδίζει την κυκλοφορία επειδή παρκάρει παράνομα ή επειδή βραδυπορεί μιλώντας στο κινητό, ας ξέρει ότι για την κακή αρρώστια που θα κτυπήσει σε λίγα χρόνια τον ίδιο ή κάποιο αγαπητό του πρόσωπο, ίσως να φταίει και η αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση που ο ίδιος προκάλεσε στην πόλη …
«Ο μη αδικών ουδενός δείται νόμου» έλεγε ο Πλάτωνας (κατ’ άλλους ο Αντιφάνης). Δηλαδή, αυτός που δεν αδικεί, δεν έχει ανάγκη νόμου. Αντίθετα ο άδικος, αυτός που δεν αγαπά τον ίδιο του τον εαυτό, και κατά συνέπεια μισεί και τους γύρω του, θα ’λεγε κανείς ότι χρειάζεται αυστηρότατη αστυνόμευση και τιμωρίες. Δυστυχώς όμως, όταν έχει ψυχρανθεί «η αγάπη των πολλών» η αστυνόμευση και η αυταρχική επιβολή του νόμου αποκλείεται να λειτουργήσει. Ας ελπίσουμε ότι άρθρα σαν κι αυτό δεν θα είναι ανώφελα και θα επιτρέψουν την αφύπνιση των δικαίων, αυτών που θα πάρουν το νόμο στα χέρια τους, όχι για να τον επιβάλλουν με ρόπαλα επί δικαίων και αδίκων, αλλά για να τον εφαρμόσουν πρωτίστως στους εαυτούς τους … Για να γίνουν παράδειγμα και στους υπόλοιπους!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
«Και η ανομία θέλει πληθυνθεί …»
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Μερικές σκέψεις ενός Έλληνα μετανάστη που κάνει διακοπές στα Χανιά και παρατηρεί επικίνδυνες και αντικοινωνικές καθημερινές συμπεριφορές ανεύθυνων πολιτών …
Πολλές οι εκπλήξεις από κάποιον που ζει σχεδόν 30 χρόνια στο εξωτερικό και ασχολείται με την προστασία των πολιτών, προσπαθώντας να κάνει τον κόσμο καλύτερο κάνοντας τον ασφαλέστερο. Προχτές, σταματώ να βάλω βενζίνη στο αυτοκίνητο. Ενώ φουλάρω, έρχεται ένα μηχανάκι με ένα αγόρι οδηγό και μια κοπελιά από πίσω. Κανένας δεν φορά κράνος. Φουλάρουν, πληρώνουν και φεύγουν. «Άραγε την αγαπά στ’ αλήθεια;» ρωτάω τον βενζινοπώλη. «Αν την αγαπούσε θα φορούσαν κι οι δυο κράνος», συμπληρώνω. «Δυστυχώς, πάνω απ’ όλα δεν αγαπά τον ίδιο του τον εαυτό», απαντά θυμόσοφα ο βενζινοπώλης.
Κράνος. Πράγματι, οι σύγχρονοι Έλληνες δεν αγαπούν πρώτα-πρώτα τον εαυτό τους. Και φυσικά πώς να αγαπήσεις τον «πλησίον ως σεαυτόν» όταν δεν αγαπάς τον ίδιο σου τον εαυτό. Καθημερινά σχεδόν τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα με μοτοσυκλέτες στα Χανιά και σ’ όλη την Κρήτη. Παρατηρώντας την κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης αλλά και στα Κουνουπιδιανά, διαπιστώνω ότι οκτώ στους δέκα μηχανόβιους δεν φορούν κράνος ενώ και από αυτούς που φορούν, ο ένας στους δύο δεν το έχει δέσει σωστά. Στο πρώτο φρενάρισμα είναι σχεδόν σίγουρο ότι το κράνος θα εκσφενδονιστεί και το κεφάλι του οδηγού θα βρεθεί απροστάτευτο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Συχνά οι υποψήφιοι δωρητές οργάνων μεταφέρουν τις φιλενάδες τους αλλά και τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους χωρίς κράνος … Κι αν κάνεις κάποια φιλική παρατήρηση, το πιθανότερο είναι να ακούσεις κάποια βρισιά. Πριν λίγες μέρες παρατηρώ μπροστά μου έναν μηχανόβιο χωρίς κράνος που μιλά και στο κινητό ενώ οδηγεί. Κρατά το τιμόνι με το ένα χέρι και μανουβράρει στο όριο της επικινδυνότητας. Κορνάρω. Σταματά. Τον προσπερνώ και του εφιστώ την προσοχή ότι οδηγά επικίνδυνα. Η απάντηση του: «άντε ρε παρλαπίπα …»! Το βράδυ, ανοίγοντας την τηλεόραση πέφτω πάνω στη σειρά «Εραστής Δυτικών Προαστίων». Και μένω με το στόμα ανοικτό όταν ο πρωταγωνιστής, χωρίς κράνος, ανεβάζει στη μοτοσυκλέτα την αγαπημένη του, χωρίς κράνος επίσης, για μια βόλτα … Σκηνή που επαναλαμβάνεται συχνά-πυκνά και στα επόμενα επεισόδια … Άντε μετά να μιλήσεις για πρότυπες συμπεριφορές και επικινδυνότητα …
Κινητό στο τιμόνι. Προχτές περπατούσα στα Χανιά για κάποιες δουλειές. Περιμένοντας να περάσω απέναντι στην διασταύρωση, σταματά μπροστά μου στο φανάρι ένα αυτοκίνητο. Η κυρία που το οδηγά δεν φορά ζώνη, καπνίζει αρειμανίως και προσπαθεί να μιλήσει στο κινητό … Όχι δεν είναι η θεά Κάλι των Ινδών με τα δέκα χέρια. Δύο χεράκια έχει και βλέπω ότι δυσκολεύεται να τα προφτάσει όλα … «Κλείσε το τηλέφωνο και βάλε ζώνη ΤΩΡΑ» λέω αυστηρά. Ευτυχώς, το καταλαβαίνει και κλείνει το κινητό – το οποίο ίσως να μην απαντούσε ούτως ή άλλως. Για ζώνη ούτε κουβέντα …
Έχουμε γράψει και παλιότερα, ότι σύμφωνα με προσομοιώσεις που έγιναν στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, στις ΗΠΑ, η χρήση κινητού κατά την οδήγηση ισοδυναμεί με αλκοολαιμία 0,8% που τιμωρείται με υψηλό πρόστιμο και αφαίρεση διπλώματος στις περισσότερες χώρες και στην Ελλάδα. Το συμπέρασμα των σχετικών ερευνών μάλιστα, είναι ότι όταν οι οδηγοί μιλούν στο κινητό τηλέφωνο, τότε ο κίνδυνος δυστυχημάτων τετραπλασιάζεται έστω και εάν ο οδηγός δεν κρατεί το τηλέφωνο στα χέρια του – χρησιμοποιεί δηλαδή σύστημα hands free. Συνδυάστε τον οδηγό που μιλά στο κινητό και συνεπώς αναπτύσσει «τύφλωση απροσεξίας» με τον μηχανόβιο που μαρσάρει χωρίς κράνος … Ένας θανατηφόρος φονικός-αυτοκτονικός συνδυασμός.
Παράνομο παρκάρισμα. Κατεβαίνω στα Χανιά για να παραλάβω κάτι ανταλλακτικά για το ψυγείο μου. Στην Αποκορώνου η κυκλοφορία πυκνή. Αιτία τα παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα και στις δύο πλευρές του δρόμου όπου απαγορεύεται η στάθμευση. Μερικοί μάλιστα παρκάρουν και σε διπλή γραμμή με αποτέλεσμα ένας δρόμος με τέσσερεις λωρίδες να ασφυκτιά γιατί η κίνηση γίνεται μόνο σε μία λωρίδα. Φαινόμενο που παρατηρείται σε όλους τους κεντρικούς δρόμους των Χανίων κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες. Εκνευρισμός, κορναρίσματα, επικίνδυνοι ελιγμοί των χωρίς κράνος μοτοσικλετιστών … Σκηνές άξιες πολιτιστικής πρωτεύουσας σε ασιατική ή αφρικανική τριτοκοσμική χώρα … Μπαίνω στο μαγαζί για να παραλάβω τα ανταλλακτικά. «Τι κατάσταση είναι αυτή;» ρωτάω αφελώς. «Η αστυνομία έρχεται μόνο το πρωί» μου απαντά ο μαγαζάτορας. «Προς το μεσημεράκι έχουμε την ώρα του παιδιού!» συμπληρώνει … Του κακομαθημένου, ανάγωγου παιδιού, συμπληρώνω από μέσα μου …
Η ελεύθερη ροή της κυκλοφορίας δεν είναι πολυτέλεια. Εξασφαλίζει μείωση της κατανάλωσης καυσίμου από τα οχήματα και κατά συνέπεια εξοικονόμηση χρημάτων σε καιρούς κρίσης αλλά και περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Πρόσφατα, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ανακοίνωσε ότι τα καυσαέρια από τους κινητήρες ντίζελ είναι σίγουρα καρκινογόνα – κάτι για το οποίο προηγουμένως υπήρχαν αμφιβολίες. Ο οδηγός που εμποδίζει την κυκλοφορία επειδή παρκάρει παράνομα ή επειδή βραδυπορεί μιλώντας στο κινητό, ας ξέρει ότι για την κακή αρρώστια που θα κτυπήσει σε λίγα χρόνια τον ίδιο ή κάποιο αγαπητό του πρόσωπο, ίσως να φταίει και η αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση που ο ίδιος προκάλεσε στην πόλη …
«Ο μη αδικών ουδενός δείται νόμου» έλεγε ο Πλάτωνας (κατ’ άλλους ο Αντιφάνης). Δηλαδή, αυτός που δεν αδικεί, δεν έχει ανάγκη νόμου. Αντίθετα ο άδικος, αυτός που δεν αγαπά τον ίδιο του τον εαυτό, και κατά συνέπεια μισεί και τους γύρω του, θα ’λεγε κανείς ότι χρειάζεται αυστηρότατη αστυνόμευση και τιμωρίες. Δυστυχώς όμως, όταν έχει ψυχρανθεί «η αγάπη των πολλών» η αστυνόμευση και η αυταρχική επιβολή του νόμου αποκλείεται να λειτουργήσει. Ας ελπίσουμε ότι άρθρα σαν κι αυτό δεν θα είναι ανώφελα και θα επιτρέψουν την αφύπνιση των δικαίων, αυτών που θα πάρουν το νόμο στα χέρια τους, όχι για να τον επιβάλλουν με ρόπαλα επί δικαίων και αδίκων, αλλά για να τον εφαρμόσουν πρωτίστως στους εαυτούς τους … Για να γίνουν παράδειγμα και στους υπόλοιπους!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
26 Σεπτεμβρίου 2012
Συστήματα προειδοποίησης για τους πολίτες
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 26 Σεπτεμβρίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Συστήματα προειδοποίησης για τους πολίτες
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Η δημιουργία ενός γενικευμένου, πολύγλωσσου, απλοποιημένου, αποτελεσματικού συστήματος προειδοποίησης των μετακινούμενων ανά την Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτών παραμένει ανεκπλήρωτο όνειρο …
Σε περίπτωση επικείμενης καταστροφής (χημικό ή πυρηνικό νέφος, απειλή τρομοκρατικού κτυπήματος, επερχόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα ή τσουνάμι) οι αρχές πρέπει κατ' αρχάς να ενημερωθούν χρησιμοποιώντας ειδικά δίκτυα έγκαιρης προειδοποίησης που εξαρτώνται κάθε φορά από το είδος του κινδύνου. Στη συνέχεια, πρέπει ταχύτατα να ενημερώσουν τον πληθυσμό χρησιμοποιώντας άλλα δίκτυα (ραδιόφωνο, τηλεόραση, σειρήνες, κινητά τηλέφωνα, κλπ) για να καθοδηγήσουν τους πολίτες σε ασφαλείς τοποθεσίες μέχρι να περάσει ο κίνδυνος.
Σε πολλά χωριά η καμπάνα του χωριού ίσως να χρησιμοποιείται ακόμη ως το καλύτερο σύστημα συναγερμού και προειδοποίησης των πολιτών. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου πολλές χώρες εγκατέστησαν σειρήνες αεράμυνας για να ειδοποιήσουν τους πολίτες για μιαν υποθετική επίθεση με πυρηνικά όπλα, που ευτυχώς δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Σειρήνες εγκαταστάθηκαν επίσης σε χημικά και πυρηνικά εργοστάσια καθώς και σε άλλες επικίνδυνες εγκαταστάσεις (π.χ. φράγματα, ποταμούς) ενώ στους χώρους εργασίας (κτήρια γραφείων, εργοστάσια) είναι υποχρεωτική η εγκατάσταση συστημάτων συναγερμού που ειδοποιούν τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το κτήριο σε περίπτωση πυρκαγιάς.
Το 2001, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του γερμανικού εθνικού συστήματος σειρήνων, μία μελέτη του γερμανικού Υπουργείου Εσωτερικών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ή ηχομόνωση στα σύγχρονα σπίτια καθιστά τις σειρήνες αναποτελεσματικές και ότι για την προειδοποίηση των πολιτών πρέπει να αξιοποιούνται πολλαπλά συστήματα και τεχνολογίες. Παράλληλα, εμφανίστηκαν πολυάριθμες νέες τεχνολογίες που δεν υπήρχαν πριν από 50 χρόνια. Το διαδίκτυο και η κινητή τηλεφωνία, το ψηφιακό ραδιόφωνο και η ψηφιακή τηλεόραση μπορούν να εξασφαλίσουν ταχύτατη πληροφόρηση σε μεγάλες αποστάσεις και καλύπτουν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Ταυτόχρονα, η ανθρωπότητα γνώρισε μεγάλες καταστροφές όπως το παλιρροϊκό κύμα στον Ινδικό Ωκεανό το 2004 η καταιγίδα Κατρίνα το 2005 και οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη το 2001, στη Μαδρίτη το 2004 και στο Λονδίνο το 2007. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και σε πολυάριθμες άλλες μικρότερες καταστροφές η έγκαιρη προειδοποίηση του πληθυσμού θα βοηθούσε στην ελαχιστοποίηση των θυμάτων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει από καιρό γνώση των προβλημάτων που συνδέονται με την έγκαιρη προειδοποίηση των πολιτών χωρίς όμως να λάβει συγκεκριμένα μέτρα. Το θέμα απασχόλησε σειρά συναντήσεων εργασίας στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος πολιτικής προστασίας. Ένα συμπέρασμα που προέκυψε από τις συζητήσεις αυτές είναι ότι τα σήματα συναγερμού δεν πρέπει να συνδέονται με τον τύπο της έκτακτης ανάγκης (φυσική, χημική, πυρηνική, κλπ.) αλλά με την συμπεριφορά που πρέπει να ακολουθήσει ο απειλούμενος πληθυσμός. Ειδικότερα, ένα σήμα πρέπει να ειδοποιήσει τον κόσμο να προστατευθεί σε κλειστό χώρο και ένα άλλο να εκκενώσει τους κλειστούς χώρους και να συγκεντρωθεί σε προκαθορισμένα σημεία συγκέντρωσης. Ένα άλλο συμπέρασμα ήταν ότι ο συναγερμός πρέπει να μεταδίδεται από πολλαπλούς φορείς χρησιμοποιώντας ηχητικά σήματα και σύγχρονα δίκτυα τηλεπικοινωνιών (κινητά τηλέφωνα, συσκευές τηλεειδοποίησης, ψηφιακά ραδιόφωνα και τηλεοράσεις κλπ.) ιδίως για την ειδοποίηση ατόμων με αναπηρία. Στη συνέχεια το κοινό μπορεί να ενημερώνεται λεπτομερέστερα από τα συνηθισμένα μέσα ενημέρωσης (ραδιόφωνο, τηλεόραση), από σύγχρονα δίκτυα (κινητά τηλέφωνα, διαδίκτυο, κλπ.) ή από τα συστήματα συναγερμού μεμονωμένων κτηρίων.
Τα δημόσια συστήματα συναγερμού με εξαίρεση τις σειρήνες και τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές δεν έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο αλλά μέχρι σήμερα δεν υφίσταται ένα πανευρωπαϊκό, πολύγλωσσο, απλοποιημένο, αποτελεσματικό σύστημα προειδοποίησης που να χρησιμοποιεί όλες τις διαθέσιμες τεχνολογίες με συντονισμένο τρόπο για να καλύψει διασυνοριακές καταστροφές ή τους τουρίστες εντός ή ακόμη και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Οι πιθανοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν ατυχήματα σε χημικές βιομηχανίες ή κατά τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων (οδικώς, σιδηροδρομικώς, με πλοία ή σωληναγωγούς), ρήξεις φραγμάτων, χιονοστιβάδες, πλημμύρες, ακραία καιρικά φαινόμενα, εκρήξεις ηφαιστείων αλλά και ατυχήματα σε ξενοδοχεία και άλλους δημόσιους χώρους (πυρκαγιές, τρομοκρατικές επιθέσεις κλπ.).
Η νομική βάση για τη δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος υπάρχει σε σειρά ενωσιακών οδηγιών όπως η οδηγία για την αδειοδότηση των δικτύων και οι οδηγίες για τα χημικά και τα πυρηνικά ατυχήματα, τις πλημμύρες και την προστασία των εγκαταστάσεων ζωτικής σημασίας. Παράλληλα, σε σειρά από προγράμματα που έχουν συγχρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως τα CHORIST, REACH112, ERMA και άλλα, έχει αποδειχτεί η δυνατότητα υλοποίησης τέτοιων δικτύων και έχουν δοκιμαστεί στην πράξη οι σχετικές τεχνολογίες. Σχετικό αίτημα έχει υποβάλλει το 2011 και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε σχετική έκθεση πρωτοβουλίας για την καθολική υπηρεσία και το 112 της ελληνίδας ευρωβουλευτού Συλβάνας Ράπτη.
Ας ελπίσουμε ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα λάβουν τις σχετικές πολιτικές αποφάσεις σχετικά με τις τεχνικές προδιαγραφές και το μοντέλο υλοποίησης και χρηματοδότησης ενός τέτοιου σημαντικού σχεδίου που αφορά την προστασία όλων των ευρωπαίων πολιτών.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Συστήματα προειδοποίησης για τους πολίτες
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Η δημιουργία ενός γενικευμένου, πολύγλωσσου, απλοποιημένου, αποτελεσματικού συστήματος προειδοποίησης των μετακινούμενων ανά την Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτών παραμένει ανεκπλήρωτο όνειρο …
Σε περίπτωση επικείμενης καταστροφής (χημικό ή πυρηνικό νέφος, απειλή τρομοκρατικού κτυπήματος, επερχόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα ή τσουνάμι) οι αρχές πρέπει κατ' αρχάς να ενημερωθούν χρησιμοποιώντας ειδικά δίκτυα έγκαιρης προειδοποίησης που εξαρτώνται κάθε φορά από το είδος του κινδύνου. Στη συνέχεια, πρέπει ταχύτατα να ενημερώσουν τον πληθυσμό χρησιμοποιώντας άλλα δίκτυα (ραδιόφωνο, τηλεόραση, σειρήνες, κινητά τηλέφωνα, κλπ) για να καθοδηγήσουν τους πολίτες σε ασφαλείς τοποθεσίες μέχρι να περάσει ο κίνδυνος.
Σε πολλά χωριά η καμπάνα του χωριού ίσως να χρησιμοποιείται ακόμη ως το καλύτερο σύστημα συναγερμού και προειδοποίησης των πολιτών. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου πολλές χώρες εγκατέστησαν σειρήνες αεράμυνας για να ειδοποιήσουν τους πολίτες για μιαν υποθετική επίθεση με πυρηνικά όπλα, που ευτυχώς δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Σειρήνες εγκαταστάθηκαν επίσης σε χημικά και πυρηνικά εργοστάσια καθώς και σε άλλες επικίνδυνες εγκαταστάσεις (π.χ. φράγματα, ποταμούς) ενώ στους χώρους εργασίας (κτήρια γραφείων, εργοστάσια) είναι υποχρεωτική η εγκατάσταση συστημάτων συναγερμού που ειδοποιούν τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το κτήριο σε περίπτωση πυρκαγιάς.
Το 2001, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του γερμανικού εθνικού συστήματος σειρήνων, μία μελέτη του γερμανικού Υπουργείου Εσωτερικών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ή ηχομόνωση στα σύγχρονα σπίτια καθιστά τις σειρήνες αναποτελεσματικές και ότι για την προειδοποίηση των πολιτών πρέπει να αξιοποιούνται πολλαπλά συστήματα και τεχνολογίες. Παράλληλα, εμφανίστηκαν πολυάριθμες νέες τεχνολογίες που δεν υπήρχαν πριν από 50 χρόνια. Το διαδίκτυο και η κινητή τηλεφωνία, το ψηφιακό ραδιόφωνο και η ψηφιακή τηλεόραση μπορούν να εξασφαλίσουν ταχύτατη πληροφόρηση σε μεγάλες αποστάσεις και καλύπτουν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Ταυτόχρονα, η ανθρωπότητα γνώρισε μεγάλες καταστροφές όπως το παλιρροϊκό κύμα στον Ινδικό Ωκεανό το 2004 η καταιγίδα Κατρίνα το 2005 και οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη το 2001, στη Μαδρίτη το 2004 και στο Λονδίνο το 2007. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και σε πολυάριθμες άλλες μικρότερες καταστροφές η έγκαιρη προειδοποίηση του πληθυσμού θα βοηθούσε στην ελαχιστοποίηση των θυμάτων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει από καιρό γνώση των προβλημάτων που συνδέονται με την έγκαιρη προειδοποίηση των πολιτών χωρίς όμως να λάβει συγκεκριμένα μέτρα. Το θέμα απασχόλησε σειρά συναντήσεων εργασίας στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος πολιτικής προστασίας. Ένα συμπέρασμα που προέκυψε από τις συζητήσεις αυτές είναι ότι τα σήματα συναγερμού δεν πρέπει να συνδέονται με τον τύπο της έκτακτης ανάγκης (φυσική, χημική, πυρηνική, κλπ.) αλλά με την συμπεριφορά που πρέπει να ακολουθήσει ο απειλούμενος πληθυσμός. Ειδικότερα, ένα σήμα πρέπει να ειδοποιήσει τον κόσμο να προστατευθεί σε κλειστό χώρο και ένα άλλο να εκκενώσει τους κλειστούς χώρους και να συγκεντρωθεί σε προκαθορισμένα σημεία συγκέντρωσης. Ένα άλλο συμπέρασμα ήταν ότι ο συναγερμός πρέπει να μεταδίδεται από πολλαπλούς φορείς χρησιμοποιώντας ηχητικά σήματα και σύγχρονα δίκτυα τηλεπικοινωνιών (κινητά τηλέφωνα, συσκευές τηλεειδοποίησης, ψηφιακά ραδιόφωνα και τηλεοράσεις κλπ.) ιδίως για την ειδοποίηση ατόμων με αναπηρία. Στη συνέχεια το κοινό μπορεί να ενημερώνεται λεπτομερέστερα από τα συνηθισμένα μέσα ενημέρωσης (ραδιόφωνο, τηλεόραση), από σύγχρονα δίκτυα (κινητά τηλέφωνα, διαδίκτυο, κλπ.) ή από τα συστήματα συναγερμού μεμονωμένων κτηρίων.
Τα δημόσια συστήματα συναγερμού με εξαίρεση τις σειρήνες και τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές δεν έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο αλλά μέχρι σήμερα δεν υφίσταται ένα πανευρωπαϊκό, πολύγλωσσο, απλοποιημένο, αποτελεσματικό σύστημα προειδοποίησης που να χρησιμοποιεί όλες τις διαθέσιμες τεχνολογίες με συντονισμένο τρόπο για να καλύψει διασυνοριακές καταστροφές ή τους τουρίστες εντός ή ακόμη και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Οι πιθανοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν ατυχήματα σε χημικές βιομηχανίες ή κατά τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων (οδικώς, σιδηροδρομικώς, με πλοία ή σωληναγωγούς), ρήξεις φραγμάτων, χιονοστιβάδες, πλημμύρες, ακραία καιρικά φαινόμενα, εκρήξεις ηφαιστείων αλλά και ατυχήματα σε ξενοδοχεία και άλλους δημόσιους χώρους (πυρκαγιές, τρομοκρατικές επιθέσεις κλπ.).
Η νομική βάση για τη δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος υπάρχει σε σειρά ενωσιακών οδηγιών όπως η οδηγία για την αδειοδότηση των δικτύων και οι οδηγίες για τα χημικά και τα πυρηνικά ατυχήματα, τις πλημμύρες και την προστασία των εγκαταστάσεων ζωτικής σημασίας. Παράλληλα, σε σειρά από προγράμματα που έχουν συγχρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως τα CHORIST, REACH112, ERMA και άλλα, έχει αποδειχτεί η δυνατότητα υλοποίησης τέτοιων δικτύων και έχουν δοκιμαστεί στην πράξη οι σχετικές τεχνολογίες. Σχετικό αίτημα έχει υποβάλλει το 2011 και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε σχετική έκθεση πρωτοβουλίας για την καθολική υπηρεσία και το 112 της ελληνίδας ευρωβουλευτού Συλβάνας Ράπτη.
Ας ελπίσουμε ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα λάβουν τις σχετικές πολιτικές αποφάσεις σχετικά με τις τεχνικές προδιαγραφές και το μοντέλο υλοποίησης και χρηματοδότησης ενός τέτοιου σημαντικού σχεδίου που αφορά την προστασία όλων των ευρωπαίων πολιτών.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
19 Σεπτεμβρίου 2012
Προστασία του παππού και της γιαγιάς
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 19 Σεπτεμβρίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Προστασία του παππού και της γιαγιάς
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Οι ηλικιωμένοι κινδυνεύουν από απειλές που μπορούν να αντιμετωπιστούν με σειρά από σύγχρονα προληπτικά μέτρα τα οποία αξιοποιούν τις σύγχρονες τεχνολογίες …
Πρόληψη. Οι ηλικιωμένοι του 21ου αιώνα δεν αντιμετωπίζουν τη ζωή με την απαισιοδοξία που την αντιμετώπιζε ο Σολομών στο 12ο κεφάλαιο του Εκκλησιαστή. Η σωστή φροντίδα των δοντιών και οι οδοντοστοιχίες εξασφαλίζουν ότι «αι αλέθουσαι» δεν λιγοστεύουν ούτε παύουν να λειτουργούν. Η οφθαλμολογία με τους διορθωτικούς φακούς, την εγχειρητική του καταρράκτη και την έγκαιρη αντιμετώπιση της αποκόλλησης φροντίζει ώστε «αι βλέπουσαι διά των θυρίδων» να μην αμαυρώνονται. Η ανθούσα «αμυγδαλέα» διορθώνεται με κάποια βαφή μαλλιών και η «όρεξις» διατηρείται με μια σωστή φαρμακευτική αγωγή.
Με τις προληπτικές περιοδικές γενικές εξετάσεις (τσεκ-απ) εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πολυάριθμες αιτίες υποβάθμισης της υγείας όπως το υψηλό ζάχαρο, η υπέρταση και οι διάφορες καρδιακές αρρυθμίες. Με τα ακουστικά βαρηκοΐας πολλοί συνεχίζουν να συμμετέχουν στις συζητήσεις και να παρακολουθούν την επικαιρότητα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Η καρδιοχειρουργική εξασφαλίζει παράταση της λειτουργίας της καρδιάς με βηματοδότες, αορτοστεφανιαίες παρακάμψεις (bypass) και άλλες ηλεκτρομηχανικές παρεμβάσεις. Η ορθοπεδική αντικαθιστά γοφούς και γόνατα αλλά και επεμβαίνει σε κατάγματα που σε άλλες εποχές οδηγούσαν σε μόνιμη αναπηρία ή και στο θάνατο. Ενώ με τη σύγχρονη φαρμακολογία αντιμετωπίζονται δεκάδες ασθένειες παρατείνοντας το προσδόκιμο ζωής και δίνοντας νέες δυνατότητες για καλύτερη ποιότητα ζωής.
Προσοχή στο δρόμο. Όλα τα παραπάνω είναι ιδιαίτερα σημαντικά αφού σύμφωνα με επίσημα στοιχεία η ευαίσθητη κοινωνική ομάδα των ηλικιωμένων (65 ετών και άνω) αριθμεί 2.500.000 άτομα στην Ελλάδα, δηλαδή περίπου το 23% του πληθυσμού της χώρας. Το 27% αυτών των ατόμων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και το 70% λαμβάνει μηνιαία σύνταξη που κυμαίνεται από 400€ έως 650€. Και φυσικά η ασφάλειά τους δεν εξαρτάται μόνο από τους γιατρούς και τα φάρμακα. Προχθές ένας κατά τα άλλα κοτσονάτος κύριος κάποιας ηλικίας διέσχισε το δρόμο ΧΩΡΙΣ να τον ελέγξει για διερχόμενα αυτοκίνητα. Δυο οδηγοί φρέναραν εγκαίρως επειδή στο συγκεκριμένο σημείο το όριο ταχύτητας ήταν μικρό και έτσι ο παππούς τη γλύτωσε. Όλοι λοιπόν οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να επιδεικνύουν συνεχώς αυξημένη προσοχή στο δρόμο. Τις προάλλες πάλι, οδηγώντας προς το Θέρισο, κινδυνεύσαμε από το προπορευόμενο όχημα που το οδηγούσε ένας ασπρομάλλης, επειδή προχωρούσε με πολύ μικρή ταχύτητα προκαλώντας τον εκνευρισμό των υπόλοιπων οδηγών μερικοί από τους οποίους αποφάσισαν να προσπεράσουν σε σημείο χωρίς καθόλου ορατότητα! Ευτυχώς, ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει ότι μετά «τη συμπλήρωση της ηλικίας των εξήντα πέντε (65) ετών οι άδειες οδήγησης ανανεώνονται κάθε τρία (3) χρόνια από την έκδοση ή την προηγούμενη ανανέωσή τους … μετά από ιατρική εξέταση». Επειδή η ικανότητα αντίδρασης μειώνεται στις μεγάλες ηλικίες, οι γιατροί πριν κρίνουν ελαφρά τη καρδία τους ηλικιωμένους που εξετάζουν ως ικανούς να συνεχίσουν να πιάνουν τιμόνι θα πρέπει να έχουν συναίσθηση των κινδύνων που δημιουργούν τα άτομα της τρίτης ηλικίας για τους εαυτούς τους και τους άλλους.
Για μοναχικούς. Τα σύγχρονα σπίτια διαθέτουν πολλές ευκολίες και γι’ αυτό πάνω από ένα εκατομμύριο ηλικιωμένοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να μένουν μόνοι τους. Δυστυχώς, το σπίτι μπορεί να περικλείει πολλούς κινδύνους για τα άτομα αυτά. Μια πυρκαγιά στην κουζίνα, μια πτώση σε ένα χαλί ή σε μια σκάλα, ένα γλίστρημα στο μπάνιο, μια ξαφνική αδιαθεσία είναι μερικές από τις απειλές που για κάποιον νέο αποτελούν ίσως περιστατικά δευτερεύουσας σημασίας, αλλά που μπορεί να αποδειχτούν θανατηφόρες για τον παππού ή τη γιαγιά. Και η πρόσφατη επικαιρότητα μας διδάσκει ότι οι ηλικιωμένοι που ζουν μόνοι ενδέχεται να αποτελέσουν στόχους κακοποιών με συχνά τραγικά αποτελέσματα.
Ευτυχώς, για όλες αυτές τις απειλές υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης που στηρίζονται στη σύγχρονη τεχνολογία. Αν ο ηλικιωμένος ζει κοντά σε κάποιον συγγενή, π.χ. σε ένα διαμέρισμα της ίδιας πολυκατοικίας, μια απλή συσκευή ενδοεπικοινωνίας ή ακόμη και μια συσκευή σαν κι αυτή που χρησιμοποιείται για την εξ αποστάσεως παρακολούθηση των βρεφών μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι υπάρχει συνεχής παρουσία και παρακολούθηση και ο συγγενής δεν αφήνει την συσκευή όταν π.χ. απουσιάζει για ψώνια ή σε κάποια δουλειά. Σε κάθε άλλη περίπτωση, υπάρχουν σήμερα και στην Ελλάδα υπηρεσίες τις οποίες μπορεί να καλέσει σε 24ωρη βάση ο παππούς ή η γιαγιά για να λάβει βοήθεια. Τέτοιες είναι η Υπηρεσία Άμεσης Ειδοποίησης-ALERT του ΟΤΕ (πληροφορίες στο 13888) και η Υπηρεσία Τηλεειδοποίησης της εξειδικευμένης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Γραμμή Ζωής» (πληροφορίες στα τηλέφωνα στα τηλέφωνα 210-699-0885 και 210-691-7125). Ο συνδρομητής αυτών των υπηρεσιών λαμβάνει μια συσκευή η οποία διαθέτει ένα ενσωματωμένο κόκκινο πλήκτρο άμεσης βοήθειας. Όταν ο χρήστης πιέσει αυτό το κόκκινο κουμπί ειδοποιείται αμέσως το αντίστοιχο κέντρο διαχείρισης κλήσεων, το οποίο λειτουργεί όλο το 24ωρο και το οποίο, ανάλογα με την περίπτωση, ειδοποιεί άμεσα τα πρόσωπα που έχουν οριστεί εκ των προτέρων από τον ηλικιωμένο (συγγενείς, γιατρός, γείτονας, κλπ.) ή κινητοποιεί τις αρμόδιες υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (Αστυνομία, Πυροσβεστική, ΕΚΑΒ).
Στα παραπάνω εργαλεία προστίθεται και η Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 1065. Απευθύνεται σε ηλικιωμένους θύματα παραμέλησης ή/και κακομεταχείρισης, οικονομικής εκμετάλλευσης ή ψυχικής, σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας σε ηλικιωμένους που αντιμετωπίζουν οικογενειακά ή/και κοινωνικά προβλήματα ή προβλήματα από τα παιδιά τους και τέλος σε ηλικιωμένους με σοβαρά προβλήματα υγείας. Λειτουργεί με την ευθύνη της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Γραμμή Ζωής» (www.lifelinehellas.gr) και μπορούν να την χρησιμοποιήσουν όχι μόνο οι ηλικιωμένοι αλλά και τα παιδιά τους ή/και το συγγενικό τους περιβάλλον.
Όλα τα παραπάνω μπορούν να εξασφαλίσουν ικανοποιητική ποιότητα ζωής και ασφάλειας για τον παππού και τη γιαγιά «πριν λυθή η αργυρά άλυσος και σπάση ο λύχνος ο χρυσούς ή συντριφθή η υδρία εν τη πηγή ή χαλάση ο τροχός εν τω φρέατι…» όπως μας λέει ο Σολόμωντας.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Προστασία του παππού και της γιαγιάς
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Οι ηλικιωμένοι κινδυνεύουν από απειλές που μπορούν να αντιμετωπιστούν με σειρά από σύγχρονα προληπτικά μέτρα τα οποία αξιοποιούν τις σύγχρονες τεχνολογίες …
Πρόληψη. Οι ηλικιωμένοι του 21ου αιώνα δεν αντιμετωπίζουν τη ζωή με την απαισιοδοξία που την αντιμετώπιζε ο Σολομών στο 12ο κεφάλαιο του Εκκλησιαστή. Η σωστή φροντίδα των δοντιών και οι οδοντοστοιχίες εξασφαλίζουν ότι «αι αλέθουσαι» δεν λιγοστεύουν ούτε παύουν να λειτουργούν. Η οφθαλμολογία με τους διορθωτικούς φακούς, την εγχειρητική του καταρράκτη και την έγκαιρη αντιμετώπιση της αποκόλλησης φροντίζει ώστε «αι βλέπουσαι διά των θυρίδων» να μην αμαυρώνονται. Η ανθούσα «αμυγδαλέα» διορθώνεται με κάποια βαφή μαλλιών και η «όρεξις» διατηρείται με μια σωστή φαρμακευτική αγωγή.
Με τις προληπτικές περιοδικές γενικές εξετάσεις (τσεκ-απ) εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πολυάριθμες αιτίες υποβάθμισης της υγείας όπως το υψηλό ζάχαρο, η υπέρταση και οι διάφορες καρδιακές αρρυθμίες. Με τα ακουστικά βαρηκοΐας πολλοί συνεχίζουν να συμμετέχουν στις συζητήσεις και να παρακολουθούν την επικαιρότητα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Η καρδιοχειρουργική εξασφαλίζει παράταση της λειτουργίας της καρδιάς με βηματοδότες, αορτοστεφανιαίες παρακάμψεις (bypass) και άλλες ηλεκτρομηχανικές παρεμβάσεις. Η ορθοπεδική αντικαθιστά γοφούς και γόνατα αλλά και επεμβαίνει σε κατάγματα που σε άλλες εποχές οδηγούσαν σε μόνιμη αναπηρία ή και στο θάνατο. Ενώ με τη σύγχρονη φαρμακολογία αντιμετωπίζονται δεκάδες ασθένειες παρατείνοντας το προσδόκιμο ζωής και δίνοντας νέες δυνατότητες για καλύτερη ποιότητα ζωής.
Προσοχή στο δρόμο. Όλα τα παραπάνω είναι ιδιαίτερα σημαντικά αφού σύμφωνα με επίσημα στοιχεία η ευαίσθητη κοινωνική ομάδα των ηλικιωμένων (65 ετών και άνω) αριθμεί 2.500.000 άτομα στην Ελλάδα, δηλαδή περίπου το 23% του πληθυσμού της χώρας. Το 27% αυτών των ατόμων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και το 70% λαμβάνει μηνιαία σύνταξη που κυμαίνεται από 400€ έως 650€. Και φυσικά η ασφάλειά τους δεν εξαρτάται μόνο από τους γιατρούς και τα φάρμακα. Προχθές ένας κατά τα άλλα κοτσονάτος κύριος κάποιας ηλικίας διέσχισε το δρόμο ΧΩΡΙΣ να τον ελέγξει για διερχόμενα αυτοκίνητα. Δυο οδηγοί φρέναραν εγκαίρως επειδή στο συγκεκριμένο σημείο το όριο ταχύτητας ήταν μικρό και έτσι ο παππούς τη γλύτωσε. Όλοι λοιπόν οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να επιδεικνύουν συνεχώς αυξημένη προσοχή στο δρόμο. Τις προάλλες πάλι, οδηγώντας προς το Θέρισο, κινδυνεύσαμε από το προπορευόμενο όχημα που το οδηγούσε ένας ασπρομάλλης, επειδή προχωρούσε με πολύ μικρή ταχύτητα προκαλώντας τον εκνευρισμό των υπόλοιπων οδηγών μερικοί από τους οποίους αποφάσισαν να προσπεράσουν σε σημείο χωρίς καθόλου ορατότητα! Ευτυχώς, ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει ότι μετά «τη συμπλήρωση της ηλικίας των εξήντα πέντε (65) ετών οι άδειες οδήγησης ανανεώνονται κάθε τρία (3) χρόνια από την έκδοση ή την προηγούμενη ανανέωσή τους … μετά από ιατρική εξέταση». Επειδή η ικανότητα αντίδρασης μειώνεται στις μεγάλες ηλικίες, οι γιατροί πριν κρίνουν ελαφρά τη καρδία τους ηλικιωμένους που εξετάζουν ως ικανούς να συνεχίσουν να πιάνουν τιμόνι θα πρέπει να έχουν συναίσθηση των κινδύνων που δημιουργούν τα άτομα της τρίτης ηλικίας για τους εαυτούς τους και τους άλλους.
Για μοναχικούς. Τα σύγχρονα σπίτια διαθέτουν πολλές ευκολίες και γι’ αυτό πάνω από ένα εκατομμύριο ηλικιωμένοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να μένουν μόνοι τους. Δυστυχώς, το σπίτι μπορεί να περικλείει πολλούς κινδύνους για τα άτομα αυτά. Μια πυρκαγιά στην κουζίνα, μια πτώση σε ένα χαλί ή σε μια σκάλα, ένα γλίστρημα στο μπάνιο, μια ξαφνική αδιαθεσία είναι μερικές από τις απειλές που για κάποιον νέο αποτελούν ίσως περιστατικά δευτερεύουσας σημασίας, αλλά που μπορεί να αποδειχτούν θανατηφόρες για τον παππού ή τη γιαγιά. Και η πρόσφατη επικαιρότητα μας διδάσκει ότι οι ηλικιωμένοι που ζουν μόνοι ενδέχεται να αποτελέσουν στόχους κακοποιών με συχνά τραγικά αποτελέσματα.
Ευτυχώς, για όλες αυτές τις απειλές υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης που στηρίζονται στη σύγχρονη τεχνολογία. Αν ο ηλικιωμένος ζει κοντά σε κάποιον συγγενή, π.χ. σε ένα διαμέρισμα της ίδιας πολυκατοικίας, μια απλή συσκευή ενδοεπικοινωνίας ή ακόμη και μια συσκευή σαν κι αυτή που χρησιμοποιείται για την εξ αποστάσεως παρακολούθηση των βρεφών μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι υπάρχει συνεχής παρουσία και παρακολούθηση και ο συγγενής δεν αφήνει την συσκευή όταν π.χ. απουσιάζει για ψώνια ή σε κάποια δουλειά. Σε κάθε άλλη περίπτωση, υπάρχουν σήμερα και στην Ελλάδα υπηρεσίες τις οποίες μπορεί να καλέσει σε 24ωρη βάση ο παππούς ή η γιαγιά για να λάβει βοήθεια. Τέτοιες είναι η Υπηρεσία Άμεσης Ειδοποίησης-ALERT του ΟΤΕ (πληροφορίες στο 13888) και η Υπηρεσία Τηλεειδοποίησης της εξειδικευμένης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Γραμμή Ζωής» (πληροφορίες στα τηλέφωνα στα τηλέφωνα 210-699-0885 και 210-691-7125). Ο συνδρομητής αυτών των υπηρεσιών λαμβάνει μια συσκευή η οποία διαθέτει ένα ενσωματωμένο κόκκινο πλήκτρο άμεσης βοήθειας. Όταν ο χρήστης πιέσει αυτό το κόκκινο κουμπί ειδοποιείται αμέσως το αντίστοιχο κέντρο διαχείρισης κλήσεων, το οποίο λειτουργεί όλο το 24ωρο και το οποίο, ανάλογα με την περίπτωση, ειδοποιεί άμεσα τα πρόσωπα που έχουν οριστεί εκ των προτέρων από τον ηλικιωμένο (συγγενείς, γιατρός, γείτονας, κλπ.) ή κινητοποιεί τις αρμόδιες υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (Αστυνομία, Πυροσβεστική, ΕΚΑΒ).
Στα παραπάνω εργαλεία προστίθεται και η Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 1065. Απευθύνεται σε ηλικιωμένους θύματα παραμέλησης ή/και κακομεταχείρισης, οικονομικής εκμετάλλευσης ή ψυχικής, σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας σε ηλικιωμένους που αντιμετωπίζουν οικογενειακά ή/και κοινωνικά προβλήματα ή προβλήματα από τα παιδιά τους και τέλος σε ηλικιωμένους με σοβαρά προβλήματα υγείας. Λειτουργεί με την ευθύνη της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Γραμμή Ζωής» (www.lifelinehellas.gr) και μπορούν να την χρησιμοποιήσουν όχι μόνο οι ηλικιωμένοι αλλά και τα παιδιά τους ή/και το συγγενικό τους περιβάλλον.
Όλα τα παραπάνω μπορούν να εξασφαλίσουν ικανοποιητική ποιότητα ζωής και ασφάλειας για τον παππού και τη γιαγιά «πριν λυθή η αργυρά άλυσος και σπάση ο λύχνος ο χρυσούς ή συντριφθή η υδρία εν τη πηγή ή χαλάση ο τροχός εν τω φρέατι…» όπως μας λέει ο Σολόμωντας.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
12 Σεπτεμβρίου 2012
Ο δωδεκάλογος της προστασίας του πολίτη ΙΙ
Συνεχίζουμε τις χρήσιμες συμβουλές για τους πολίτες που θέλουν να προστατευτούν από τους κινδύνους της καθημερινότητας …
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 12 Σεπτεμβρίου 2012.
Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκα σε έξη από τις δώδεκα καθημερινές συνήθειες που κατά τη γνώμη μου επιβαρύνουν την υγεία και την ασφάλειά μας και τις οποίες ο καθένας μπορεί εύκολα να αλλάξει μειώνοντας το επίπεδο του κινδύνου που αντιμετωπίζουμε όλοι μας. Το κάπνισμα, η απρόσεκτη οδήγηση, η χωρίς προφυλάξεις χρήση γεωργικών φαρμάκων, η άγνοια των στοιχειωδών πρώτων βοηθειών, οι εξαρτήσεις κάθε είδους (τυχερά παιχνίδια, ηλεκτρονικές συσκευές, επικίνδυνες κοσμοθεωρίες) και η άγνοια της σωστής κολύμβησης δημιουργούν πάμπολλα θύματα και καταστρέφουν ζωές και συχνά ακόμη και περιουσίες.
Προσοχή στα μαστορέματα. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι περισσότεροι τραυματισμοί σημειώνονται στο σπίτι όταν μαστορεύουμε ή όταν διασκεδάζουμε. Αν δεν ξέρουμε πώς να χρησιμοποιούμε τρυπάνια και αλυσοπρίονα ας μην ξεκινήσουμε μεγάλες εργασίες στο σπίτι. Τα ηλεκτρικά δεν είναι για τους άσχετους. Ακόμη και το κλάδεμα πάνω σε μια σκάλα ή σ' ένα δένδρο από κάποιον που δεν έχει ιδέα πως θα στηριχτεί, συχνά αποβαίνει μοιραίο. Ιδίως για τους ηλικιωμένους. Και μην ξεχνούμε ότι οι ψησταριές απαιτούν κάποιες προφυλάξεις ενώ ακόμη και στις αθλητικές δραστηριότητες μπορούμε συχνά να έχουμε ατύχημα, όταν δεν προσέχουμε ή όταν θέλουμε να υπερβούμε τις αντοχές μας - ιδίως όταν έχουμε ξεπεράσει κάποια ηλικία.
Περιοδικός ιατρικός έλεγχος. Ο καλύτερος τρόπος πρόληψης εκπλήξεων και επιπλοκών είναι ο περιοδικός ιατρικός έλεγχος (τσεκ-απ). Βέβαια από κάποια ηλικία και μετά οι έλεγχοι αυτοί γίνονται απαραίτητοι επειδή εμφανίζονται κάποια προβλήματα υγείας. Όμως ακόμη και οι υγιείς και οι νέοι καλόν είναι να υποβάλλονται σε περιοδικές ιατρικές εξετάσεις κάθε δύο ή τρία χρόνια. Πολλές αρρώστιες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, οι καρδιοπάθειες και οι νεοπλασίες μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία αν διαγνωστούν εγκαίρως ακόμη και όταν δεν έχουν εμφανιστεί ενοχλητικά συμπτώματα. Ο οικογενειακός γιατρός είναι ο καλύτερος σύμβουλος για τις σχετικές εξετάσεις … κι αν δεν έχετε οικογενειακό γιατρό, καιρός είναι να αποκτήσετε.
Κουζίνα, ένας επικίνδυνος χώρος. Η κουζίνα θεωρείται γενικά ως ο πιο επικίνδυνος χώρος του σπιτιού. Από εκεί ξεκινούν οι περισσότερες πυρκαγιές και εκεί συμβαίνουν τα περισσότερα εγκαύματα. Εκεί βρίσκονται οι αιτίες των περισσότερων δηλητηριάσεων. Εκεί τέλος σημειώνονται τραυματισμοί με μαχαίρια και άλλα εργαλεία της κουζίνας. Όμως, στην κουζίνα καιροφυλακτούν και άλλοι πιο ύπουλοι κίνδυνοι. Όπως η χρησιμοποίηση πλαστικών δοχείων που δεν έχουν σχεδιαστεί για την τοποθέτηση τροφίμων αλλά και η αποθήκευση υγρών (π.χ. κρασιού, λαδιού ή τσικουδιάς) σε πλαστικά δοχεία, από τα οποία το αποθηκευόμενο τρόφιμο ή υγρό απορροφά επικίνδυνα συστατικά. Στην κουζίνα παράγονται επίσης και τα περισσότερα απορρίμματα, τα οποία αν δεν διαχωριστούν σωστά προκαλούν τεράστιες ζημιές στο περιβάλλον.
Προστασία από δασικές πυρκαγιές. Όπως γράφαμε πριν από λίγες εβδομάδες, οι δασικές πυρκαγιές είναι ένα περιοδικό φυσικό φαινόμενο των οικοσυστημάτων μεσογειακού τύπου. Οι επιπτώσεις τους όμως μπορούν να μετριαστούν αν φροντίσουμε να καθαρίσουμε τα απειλούμενα δάση από την συσσωρευμένη καύσιμη ύλη (ξερόκλαδα, ξερά χόρτα) και τις πιθανές πηγές έναρξης της πυρκαγιάς (σκουπίδια). Ο καθένας μας μπορεί να συμβάλλει καθαρίζοντας το χωράφι του, συμμετέχοντας σε εκστρατείες καθαρισμού που οργανώνουν εθελοντές και, κυρίως, φροντίζοντας να μην αφήνει σκουπίδια εδώ κι εκεί μέσα στο δάσος ή σε ανεξέλεγκτες χωματερές. Ταυτόχρονα, όσοι έχουν σπίτια κοντά σε δάσος μπορούν να καθαρίσουν τους κήπους και τον περίβολο των σπιτιών από εύφλεκτα υλικά (ξερόκλαδα, ξυλεία, λιπάσματα, κλπ.) και να απομακρύνουν τα δένδρα που ακουμπούν στο σπίτι. Έτσι, σε περίπτωση πυρκαγιάς το σπίτι τους δεν θα κινδυνεύσει.
Ασφαλίζουμε το σπίτι μας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ασφαλίσουμε το σπίτι μας από ενδεχόμενη κλοπή. Κατ' αρχάς φροντίζουμε οι πόρτες και τα παράθυρα να κλείνουν καλά. Στα ισόγεια μπορούμε να εγκαταστήσουμε σιδερένια κάγκελα και στις μονοκατοικίες καλή περίφραξη. Ακόμη και αν δεν φυλάμε ακριβά αντικείμενα και χρήματα στο σπίτι, συνιστάται η εγκατάσταση συστήματος συναγερμού συνδεδεμένου τηλεφωνικά με κάποιο κέντρο 24ωρης παρακολούθησης και επέμβασης. Η επαφή με τους γείτονες, ιδίως για όσους μένουν μόνοι, ώστε κάθε ύποπτη κίνηση να προκαλεί άμεση αντίδραση, μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμη. Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις χρήσιμη μπορεί να είναι και η οργάνωση της επιτήρησης σε επίπεδο γειτονιάς.
Αντιστεκόμαστε στις επιδημίες φόβου. Ο Γαλάτες φοβόταν μήπως πέσει ο ουρανός να τους πλακώσει. Πολλοί από τους μεγαλύτερους μεγάλωσαν με το φόβο του πυρηνικού πολέμου. Στην εποχή μας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας απειλούν περιοδικά με πανδημίες από νέους ιούς γρίπης ή άλλες λοιμώδεις ασθένειες, με επερχόμενους καταστρεπτικούς σεισμούς και πολέμους, με πλημμύρες και Αρμαγεδδώνες κάθε είδους. Φυσικά κανείς δεν προβλέπει αληθινές καταστροφές όπως την χρηματοπιστωτική κρίση, την καταστροφή στη Φουκουσίμα ή το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό. Ο φόβος είναι κακός σύμβουλος και οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις πανικού και συχνά αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης από διάφορους επιτήδειους για δικούς τους σκοπούς. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η πολιτεία και οι πολίτες δεν θα πρέπει να προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν μείζονα συμβάντα και καταστροφές. Αντιθέτως, η καλή προετοιμασία ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη των πολιτών που μπορούν να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές καταστροφές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, γνωρίζοντας ότι αποκλείεται να τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 12 Σεπτεμβρίου 2012.
Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκα σε έξη από τις δώδεκα καθημερινές συνήθειες που κατά τη γνώμη μου επιβαρύνουν την υγεία και την ασφάλειά μας και τις οποίες ο καθένας μπορεί εύκολα να αλλάξει μειώνοντας το επίπεδο του κινδύνου που αντιμετωπίζουμε όλοι μας. Το κάπνισμα, η απρόσεκτη οδήγηση, η χωρίς προφυλάξεις χρήση γεωργικών φαρμάκων, η άγνοια των στοιχειωδών πρώτων βοηθειών, οι εξαρτήσεις κάθε είδους (τυχερά παιχνίδια, ηλεκτρονικές συσκευές, επικίνδυνες κοσμοθεωρίες) και η άγνοια της σωστής κολύμβησης δημιουργούν πάμπολλα θύματα και καταστρέφουν ζωές και συχνά ακόμη και περιουσίες.
Προσοχή στα μαστορέματα. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι περισσότεροι τραυματισμοί σημειώνονται στο σπίτι όταν μαστορεύουμε ή όταν διασκεδάζουμε. Αν δεν ξέρουμε πώς να χρησιμοποιούμε τρυπάνια και αλυσοπρίονα ας μην ξεκινήσουμε μεγάλες εργασίες στο σπίτι. Τα ηλεκτρικά δεν είναι για τους άσχετους. Ακόμη και το κλάδεμα πάνω σε μια σκάλα ή σ' ένα δένδρο από κάποιον που δεν έχει ιδέα πως θα στηριχτεί, συχνά αποβαίνει μοιραίο. Ιδίως για τους ηλικιωμένους. Και μην ξεχνούμε ότι οι ψησταριές απαιτούν κάποιες προφυλάξεις ενώ ακόμη και στις αθλητικές δραστηριότητες μπορούμε συχνά να έχουμε ατύχημα, όταν δεν προσέχουμε ή όταν θέλουμε να υπερβούμε τις αντοχές μας - ιδίως όταν έχουμε ξεπεράσει κάποια ηλικία.
Περιοδικός ιατρικός έλεγχος. Ο καλύτερος τρόπος πρόληψης εκπλήξεων και επιπλοκών είναι ο περιοδικός ιατρικός έλεγχος (τσεκ-απ). Βέβαια από κάποια ηλικία και μετά οι έλεγχοι αυτοί γίνονται απαραίτητοι επειδή εμφανίζονται κάποια προβλήματα υγείας. Όμως ακόμη και οι υγιείς και οι νέοι καλόν είναι να υποβάλλονται σε περιοδικές ιατρικές εξετάσεις κάθε δύο ή τρία χρόνια. Πολλές αρρώστιες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, οι καρδιοπάθειες και οι νεοπλασίες μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία αν διαγνωστούν εγκαίρως ακόμη και όταν δεν έχουν εμφανιστεί ενοχλητικά συμπτώματα. Ο οικογενειακός γιατρός είναι ο καλύτερος σύμβουλος για τις σχετικές εξετάσεις … κι αν δεν έχετε οικογενειακό γιατρό, καιρός είναι να αποκτήσετε.
Κουζίνα, ένας επικίνδυνος χώρος. Η κουζίνα θεωρείται γενικά ως ο πιο επικίνδυνος χώρος του σπιτιού. Από εκεί ξεκινούν οι περισσότερες πυρκαγιές και εκεί συμβαίνουν τα περισσότερα εγκαύματα. Εκεί βρίσκονται οι αιτίες των περισσότερων δηλητηριάσεων. Εκεί τέλος σημειώνονται τραυματισμοί με μαχαίρια και άλλα εργαλεία της κουζίνας. Όμως, στην κουζίνα καιροφυλακτούν και άλλοι πιο ύπουλοι κίνδυνοι. Όπως η χρησιμοποίηση πλαστικών δοχείων που δεν έχουν σχεδιαστεί για την τοποθέτηση τροφίμων αλλά και η αποθήκευση υγρών (π.χ. κρασιού, λαδιού ή τσικουδιάς) σε πλαστικά δοχεία, από τα οποία το αποθηκευόμενο τρόφιμο ή υγρό απορροφά επικίνδυνα συστατικά. Στην κουζίνα παράγονται επίσης και τα περισσότερα απορρίμματα, τα οποία αν δεν διαχωριστούν σωστά προκαλούν τεράστιες ζημιές στο περιβάλλον.
Προστασία από δασικές πυρκαγιές. Όπως γράφαμε πριν από λίγες εβδομάδες, οι δασικές πυρκαγιές είναι ένα περιοδικό φυσικό φαινόμενο των οικοσυστημάτων μεσογειακού τύπου. Οι επιπτώσεις τους όμως μπορούν να μετριαστούν αν φροντίσουμε να καθαρίσουμε τα απειλούμενα δάση από την συσσωρευμένη καύσιμη ύλη (ξερόκλαδα, ξερά χόρτα) και τις πιθανές πηγές έναρξης της πυρκαγιάς (σκουπίδια). Ο καθένας μας μπορεί να συμβάλλει καθαρίζοντας το χωράφι του, συμμετέχοντας σε εκστρατείες καθαρισμού που οργανώνουν εθελοντές και, κυρίως, φροντίζοντας να μην αφήνει σκουπίδια εδώ κι εκεί μέσα στο δάσος ή σε ανεξέλεγκτες χωματερές. Ταυτόχρονα, όσοι έχουν σπίτια κοντά σε δάσος μπορούν να καθαρίσουν τους κήπους και τον περίβολο των σπιτιών από εύφλεκτα υλικά (ξερόκλαδα, ξυλεία, λιπάσματα, κλπ.) και να απομακρύνουν τα δένδρα που ακουμπούν στο σπίτι. Έτσι, σε περίπτωση πυρκαγιάς το σπίτι τους δεν θα κινδυνεύσει.
Ασφαλίζουμε το σπίτι μας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ασφαλίσουμε το σπίτι μας από ενδεχόμενη κλοπή. Κατ' αρχάς φροντίζουμε οι πόρτες και τα παράθυρα να κλείνουν καλά. Στα ισόγεια μπορούμε να εγκαταστήσουμε σιδερένια κάγκελα και στις μονοκατοικίες καλή περίφραξη. Ακόμη και αν δεν φυλάμε ακριβά αντικείμενα και χρήματα στο σπίτι, συνιστάται η εγκατάσταση συστήματος συναγερμού συνδεδεμένου τηλεφωνικά με κάποιο κέντρο 24ωρης παρακολούθησης και επέμβασης. Η επαφή με τους γείτονες, ιδίως για όσους μένουν μόνοι, ώστε κάθε ύποπτη κίνηση να προκαλεί άμεση αντίδραση, μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμη. Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις χρήσιμη μπορεί να είναι και η οργάνωση της επιτήρησης σε επίπεδο γειτονιάς.
Αντιστεκόμαστε στις επιδημίες φόβου. Ο Γαλάτες φοβόταν μήπως πέσει ο ουρανός να τους πλακώσει. Πολλοί από τους μεγαλύτερους μεγάλωσαν με το φόβο του πυρηνικού πολέμου. Στην εποχή μας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας απειλούν περιοδικά με πανδημίες από νέους ιούς γρίπης ή άλλες λοιμώδεις ασθένειες, με επερχόμενους καταστρεπτικούς σεισμούς και πολέμους, με πλημμύρες και Αρμαγεδδώνες κάθε είδους. Φυσικά κανείς δεν προβλέπει αληθινές καταστροφές όπως την χρηματοπιστωτική κρίση, την καταστροφή στη Φουκουσίμα ή το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό. Ο φόβος είναι κακός σύμβουλος και οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις πανικού και συχνά αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης από διάφορους επιτήδειους για δικούς τους σκοπούς. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η πολιτεία και οι πολίτες δεν θα πρέπει να προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν μείζονα συμβάντα και καταστροφές. Αντιθέτως, η καλή προετοιμασία ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη των πολιτών που μπορούν να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές καταστροφές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, γνωρίζοντας ότι αποκλείεται να τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
05 Σεπτεμβρίου 2012
Ο δωδεκάλογος της προστασίας του πολίτη Ι
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 5 Σεπτεμβρίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Ο δωδεκάλογος της προστασίας του πολίτη Ι
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Μερικές χρήσιμες συμβουλές για τον υπάλληλο, τον καταστηματάρχη, τη νοικοκυρά, τον φοιτητή, τον αγρότη και κάθε πολίτη που τον απασχολεί η προστασία του στην καθημερινότητα
Σε λίγες μέρες οι διακοπές τελειώνουν. Μερικοί θα γυρίσουν στο γραφείο ή στο σχολείο. Οι καταστηματάρχες θα κάνουν απολογισμό και οι αγρότες θα ετοιμαστούν για το φθινόπωρο. Σκέφτηκα να συνοψίσω σε δώδεκα σημεία μερικές καθημερινές συνήθειες που επιβαρύνουν την υγεία και την ασφάλεια και τις οποίες ο καθένας μπορεί εύκολα να αλλάξει, μειώνοντας το επίπεδο του κινδύνου όλων μας.
Κόβουμε το κάπνισμα. Το έχουμε γράψει πολλές φορές αλλά θα συνεχίσουμε να το επαναλαμβάνουμε. Το κάπνισμα σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας είναι αποδεδειγμένα ο μεγαλύτερος φονιάς στις κοινωνίες δυτικού τύπου σαν και τη δική μας. Προκαλεί καρκίνους, καρδιαγγειακές και αναπνευστικές παθήσεις. Επιβαρύνει την υγεία όχι μόνο των ίδιων των καπνιστών αλλά και των γύρω τους, των «παθητικών» λεγόμενων καπνιστών. Αποφασίστε να το κόψετε και χρησιμοποιείστε έναν από τους πολλούς τρόπους για να υλοποιήσετε την απόφασή σας (π.χ. ηλεκτρονικό τσιγάρο, αυτοκόλλητα ή τσίχλες νικοτίνης, ψυχολογική υποστήριξη, βελονισμός). Θυμηθείτε, πως το τσιγάρο σας στοιχίζει 2 έως 2,5 χιλιάδες ευρώ το χρόνο … χώρια τα ιατρικά έξοδα σε περίπτωση αρρώστιας …
Οδηγούμε προσεκτικά και ποτέ μεθυσμένοι. Κάθε μέρα ακούμε για τροχαία δυστυχήματα στα οποία οι οδηγοί δεν επέστρεψαν ποτέ στα σπίτια τους μετά από κάποια διασκέδαση ή εκδρομή. Οι συχνότερες αιτίες των θανατηφόρων ατυχημάτων, στα οποία η Ελλάδα κατέχει πανευρωπαϊκή πρωτιά, είναι η υπερβολική ταχύτητα και η οδήγηση υπό κούραση ή υπό την επήρεια οινοπνεύματος ή ουσιών. Αν δεν είμαστε σε κατάσταση να οδηγήσουμε θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η οικογένειά μας αξίζει την μακροχρόνια ταλαιπωρία που θα της προκαλέσει ο θάνατος ή μια σοβαρή μας αναπηρία εξαιτίας της απερισκεψίας μας. Και φυσικά όταν οδηγούμε δεν μιλάμε στο κινητό, φοράμε ζώνη και τηρούμε τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Χρησιμοποιούμε τα γεωργικά φάρμακα με προσοχή. Τα γεωργικά φάρμακα είναι στην πραγματικότητα δηλητήρια για τους ανθρώπους. Συνοδεύονται πάντα από οδηγίες και δελτία ασφάλειας που εξηγούν την ορθή τους χρήση έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται η ανθρώπινη υγεία ή/και το περιβάλλον. Για μερικά πρέπει να βάλουμε γάντια, προστατευτικά γυαλιά ή/και μάσκα ακόμη και ειδική στολή, την οποία θα πρέπει να καθαρίσουμε στη συνέχεια χωριστά από τα άλλα ρούχα της οικογένειας για να αποφύγουμε την επιμόλυνση. Κάθε γεωργικό φάρμακο προορίζεται για συγκεκριμένη χρήση και όταν χρησιμοποιηθεί διαφορετικά γίνεται επικίνδυνο π.χ. τα φάρμακα που προορίζονται για δολωματικούς ψεκασμούς γίνονται θανατηφόρα αν χρησιμοποιηθούν για ολική κάλυψη με τουρμπίνα). Ακόμη και τα απλά εντομοκτόνα που χρησιμοποιούμε για τις κατσαρίδες ή τις μύγες και τα κουνούπια στο σπίτι, είναι επικίνδυνα για την υγεία όταν τα χρησιμοποιούμε λανθασμένα ή υπερβολικά και χωρίς προφυλάξεις.
Μαθαίνουμε πρώτες βοήθειες. Πως βοηθούμε κάποιον που εμφανίζει συμπτώματα καρδιακής ανακοπής ή τα πρώτα στάδια ενός εγκεφαλικού; Πως σταματάμε μια αιμορραγία; Τι κάνουμε όταν κάποιος ασφυκτιά επειδή στραβοκατάπιε; Πως καλούμε αποτελεσματικά τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και τι κάνουμε μέχρι να φτάσει βοήθεια; Όλοι μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μικρά ή μεγάλα ατυχήματα και για να μην πανικοβαλλόμαστε μέσα στην άγνοιά μας χρήσιμο είναι να αφιερώσουμε λίγες ώρες για να εκπαιδευτούμε στις βασικές πρώτες βοήθειες. Είναι σίγουρο ότι θα φανούμε χρήσιμοι στην οικογένειά μας, στους φίλους μας και στην κοινωνία γενικότερα. Το σημείο αναφοράς εδώ είναι πάντα ο Ερυθρός Σταυρός που περιοδικά οργανώνει μαθήματα πρώτων βοηθειών σε όλο τον κόσμο (και στα Χανιά φυσικά).
Ανεξάρτητοι κι ωραίοι. Οι ψυχίατροι εκτιμούν ότι ένα μεγάλο ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού (μέχρι και 50%) είναι εξαρτημένο από κάποια ουσία, κάποια κακή συνήθεια ακόμη και κάποια αίρεση. Η ορατή κορυφή του παγόβουνου είναι βέβαια τα ναρκωτικά και ο αλκοολισμός, αλλά στις εξαρτήσεις περιλαμβάνεται και η χαρτοπαιξία και η συνεχής χρησιμοποίηση μιας συσκευής (ηλεκτρονικός υπολογιστής, κινητό τηλέφωνο, κλπ.). Όλες οι εξαρτήσεις ξεκινούν αθώα επειδή οι σχετικές δραστηριότητες προσφέρουν ευχαρίστηση και χαλάρωση. Όμως, αλίμονο σε κείνον θα συνηθίσει να χαλαρώνει και να ευχαριστιέται ΜΟΝΟ με την συγκεκριμένη ουσία, συσκευή ή δραστηριότητα και καταλήξει να περνά όλη του την ημέρα σκεπτόμενος πως θα ικανοποιήσει αυτή του την επιθυμία. Η αθώα δραστηριότητα μετατρέπεται σε πάθος και εξάρτηση επειδή έχουν πια καεί τα κυκλώματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ευχαρίστηση. Τότε η απεξάρτηση, και μέχρι να ξαναεκπαιδευτεί σωστά ο εγκέφαλος, απαιτεί επιμονή και υπομονή χωρίς να είναι πάντα εξασφαλισμένη. Η πρόληψη είναι το καλύτερο φάρμακο - την ζωή πρέπει να την απολαμβάνουμε πολύτροπα κι όχι μόνο μ' ένα τσιγάρο, μια σύριγγα, ένα πληκτρολόγιο ή μια κοντόφθαλμη κοσμοθεωρία.
Μαθαίνουμε σωστό κολύμπι. Κάθε καλοκαίρι, η θάλασσα καταπίνει δεκάδες ανθρώπους επειδή δεν ήξεραν να κολυμπούν σωστά. Κολυμπάμε σωστά σημαίνει ότι ξέρουμε κατ' αρχάς ότι δεν μπαίνουμε ποτέ στο νερό αμέσως μετά από μεγάλο γεύμα και πολύ οινοποσία. Αν έχουμε καρδιακό πρόβλημα ή νοιώθουμε αδιάθετοι δεν κολυμπούμε σε παγωμένα νερά. Αν δεν ξέρουμε να κολυμπάμε δεν απομακρυνόμαστε από την παραλία, ιδίως σε περιοχές τις οποίες δεν γνωρίζουμε καλά. Κι αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί στη ναυαγοσωστική δεν επιχειρούμε να κάνουμε τους ήρωες και να σώσουμε κάποιον που πνίγεται γιατί είναι σίγουρο πως θα πνιγούμε μαζί του. Αρκετοί φορείς στα Χανιά (Ναυτικός Όμιλος Χανίων, Γυμναστικός Σύλλογος «Ελευθέριος Βενιζέλος») οργανώνουν μαθήματα κολύμβησης για μικρά παιδιά στα οποία ο γονείς αξίζει να γράψουν τα παιδιά τους για να τα προστατέψουν σε όλη του τη ζωη.
Όμως θα συνεχίσουμε την επόμενη εβδομάδα …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Ο δωδεκάλογος της προστασίας του πολίτη Ι
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Μερικές χρήσιμες συμβουλές για τον υπάλληλο, τον καταστηματάρχη, τη νοικοκυρά, τον φοιτητή, τον αγρότη και κάθε πολίτη που τον απασχολεί η προστασία του στην καθημερινότητα
Σε λίγες μέρες οι διακοπές τελειώνουν. Μερικοί θα γυρίσουν στο γραφείο ή στο σχολείο. Οι καταστηματάρχες θα κάνουν απολογισμό και οι αγρότες θα ετοιμαστούν για το φθινόπωρο. Σκέφτηκα να συνοψίσω σε δώδεκα σημεία μερικές καθημερινές συνήθειες που επιβαρύνουν την υγεία και την ασφάλεια και τις οποίες ο καθένας μπορεί εύκολα να αλλάξει, μειώνοντας το επίπεδο του κινδύνου όλων μας.
Κόβουμε το κάπνισμα. Το έχουμε γράψει πολλές φορές αλλά θα συνεχίσουμε να το επαναλαμβάνουμε. Το κάπνισμα σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας είναι αποδεδειγμένα ο μεγαλύτερος φονιάς στις κοινωνίες δυτικού τύπου σαν και τη δική μας. Προκαλεί καρκίνους, καρδιαγγειακές και αναπνευστικές παθήσεις. Επιβαρύνει την υγεία όχι μόνο των ίδιων των καπνιστών αλλά και των γύρω τους, των «παθητικών» λεγόμενων καπνιστών. Αποφασίστε να το κόψετε και χρησιμοποιείστε έναν από τους πολλούς τρόπους για να υλοποιήσετε την απόφασή σας (π.χ. ηλεκτρονικό τσιγάρο, αυτοκόλλητα ή τσίχλες νικοτίνης, ψυχολογική υποστήριξη, βελονισμός). Θυμηθείτε, πως το τσιγάρο σας στοιχίζει 2 έως 2,5 χιλιάδες ευρώ το χρόνο … χώρια τα ιατρικά έξοδα σε περίπτωση αρρώστιας …
Οδηγούμε προσεκτικά και ποτέ μεθυσμένοι. Κάθε μέρα ακούμε για τροχαία δυστυχήματα στα οποία οι οδηγοί δεν επέστρεψαν ποτέ στα σπίτια τους μετά από κάποια διασκέδαση ή εκδρομή. Οι συχνότερες αιτίες των θανατηφόρων ατυχημάτων, στα οποία η Ελλάδα κατέχει πανευρωπαϊκή πρωτιά, είναι η υπερβολική ταχύτητα και η οδήγηση υπό κούραση ή υπό την επήρεια οινοπνεύματος ή ουσιών. Αν δεν είμαστε σε κατάσταση να οδηγήσουμε θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η οικογένειά μας αξίζει την μακροχρόνια ταλαιπωρία που θα της προκαλέσει ο θάνατος ή μια σοβαρή μας αναπηρία εξαιτίας της απερισκεψίας μας. Και φυσικά όταν οδηγούμε δεν μιλάμε στο κινητό, φοράμε ζώνη και τηρούμε τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Χρησιμοποιούμε τα γεωργικά φάρμακα με προσοχή. Τα γεωργικά φάρμακα είναι στην πραγματικότητα δηλητήρια για τους ανθρώπους. Συνοδεύονται πάντα από οδηγίες και δελτία ασφάλειας που εξηγούν την ορθή τους χρήση έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται η ανθρώπινη υγεία ή/και το περιβάλλον. Για μερικά πρέπει να βάλουμε γάντια, προστατευτικά γυαλιά ή/και μάσκα ακόμη και ειδική στολή, την οποία θα πρέπει να καθαρίσουμε στη συνέχεια χωριστά από τα άλλα ρούχα της οικογένειας για να αποφύγουμε την επιμόλυνση. Κάθε γεωργικό φάρμακο προορίζεται για συγκεκριμένη χρήση και όταν χρησιμοποιηθεί διαφορετικά γίνεται επικίνδυνο π.χ. τα φάρμακα που προορίζονται για δολωματικούς ψεκασμούς γίνονται θανατηφόρα αν χρησιμοποιηθούν για ολική κάλυψη με τουρμπίνα). Ακόμη και τα απλά εντομοκτόνα που χρησιμοποιούμε για τις κατσαρίδες ή τις μύγες και τα κουνούπια στο σπίτι, είναι επικίνδυνα για την υγεία όταν τα χρησιμοποιούμε λανθασμένα ή υπερβολικά και χωρίς προφυλάξεις.
Μαθαίνουμε πρώτες βοήθειες. Πως βοηθούμε κάποιον που εμφανίζει συμπτώματα καρδιακής ανακοπής ή τα πρώτα στάδια ενός εγκεφαλικού; Πως σταματάμε μια αιμορραγία; Τι κάνουμε όταν κάποιος ασφυκτιά επειδή στραβοκατάπιε; Πως καλούμε αποτελεσματικά τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και τι κάνουμε μέχρι να φτάσει βοήθεια; Όλοι μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μικρά ή μεγάλα ατυχήματα και για να μην πανικοβαλλόμαστε μέσα στην άγνοιά μας χρήσιμο είναι να αφιερώσουμε λίγες ώρες για να εκπαιδευτούμε στις βασικές πρώτες βοήθειες. Είναι σίγουρο ότι θα φανούμε χρήσιμοι στην οικογένειά μας, στους φίλους μας και στην κοινωνία γενικότερα. Το σημείο αναφοράς εδώ είναι πάντα ο Ερυθρός Σταυρός που περιοδικά οργανώνει μαθήματα πρώτων βοηθειών σε όλο τον κόσμο (και στα Χανιά φυσικά).
Ανεξάρτητοι κι ωραίοι. Οι ψυχίατροι εκτιμούν ότι ένα μεγάλο ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού (μέχρι και 50%) είναι εξαρτημένο από κάποια ουσία, κάποια κακή συνήθεια ακόμη και κάποια αίρεση. Η ορατή κορυφή του παγόβουνου είναι βέβαια τα ναρκωτικά και ο αλκοολισμός, αλλά στις εξαρτήσεις περιλαμβάνεται και η χαρτοπαιξία και η συνεχής χρησιμοποίηση μιας συσκευής (ηλεκτρονικός υπολογιστής, κινητό τηλέφωνο, κλπ.). Όλες οι εξαρτήσεις ξεκινούν αθώα επειδή οι σχετικές δραστηριότητες προσφέρουν ευχαρίστηση και χαλάρωση. Όμως, αλίμονο σε κείνον θα συνηθίσει να χαλαρώνει και να ευχαριστιέται ΜΟΝΟ με την συγκεκριμένη ουσία, συσκευή ή δραστηριότητα και καταλήξει να περνά όλη του την ημέρα σκεπτόμενος πως θα ικανοποιήσει αυτή του την επιθυμία. Η αθώα δραστηριότητα μετατρέπεται σε πάθος και εξάρτηση επειδή έχουν πια καεί τα κυκλώματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ευχαρίστηση. Τότε η απεξάρτηση, και μέχρι να ξαναεκπαιδευτεί σωστά ο εγκέφαλος, απαιτεί επιμονή και υπομονή χωρίς να είναι πάντα εξασφαλισμένη. Η πρόληψη είναι το καλύτερο φάρμακο - την ζωή πρέπει να την απολαμβάνουμε πολύτροπα κι όχι μόνο μ' ένα τσιγάρο, μια σύριγγα, ένα πληκτρολόγιο ή μια κοντόφθαλμη κοσμοθεωρία.
Μαθαίνουμε σωστό κολύμπι. Κάθε καλοκαίρι, η θάλασσα καταπίνει δεκάδες ανθρώπους επειδή δεν ήξεραν να κολυμπούν σωστά. Κολυμπάμε σωστά σημαίνει ότι ξέρουμε κατ' αρχάς ότι δεν μπαίνουμε ποτέ στο νερό αμέσως μετά από μεγάλο γεύμα και πολύ οινοποσία. Αν έχουμε καρδιακό πρόβλημα ή νοιώθουμε αδιάθετοι δεν κολυμπούμε σε παγωμένα νερά. Αν δεν ξέρουμε να κολυμπάμε δεν απομακρυνόμαστε από την παραλία, ιδίως σε περιοχές τις οποίες δεν γνωρίζουμε καλά. Κι αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί στη ναυαγοσωστική δεν επιχειρούμε να κάνουμε τους ήρωες και να σώσουμε κάποιον που πνίγεται γιατί είναι σίγουρο πως θα πνιγούμε μαζί του. Αρκετοί φορείς στα Χανιά (Ναυτικός Όμιλος Χανίων, Γυμναστικός Σύλλογος «Ελευθέριος Βενιζέλος») οργανώνουν μαθήματα κολύμβησης για μικρά παιδιά στα οποία ο γονείς αξίζει να γράψουν τα παιδιά τους για να τα προστατέψουν σε όλη του τη ζωη.
Όμως θα συνεχίσουμε την επόμενη εβδομάδα …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
21 Αυγούστου 2012
Πάλι δυο λόγια για τις πυρκαγιές!
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 21 Αυγούστου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Πάλι δυο λόγια για τις πυρκαγιές!
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Οι δασικές πυρκαγιές στα οικοσυστήματα μεσογειακού τύπου αποτελούν περιοδικό φυσικό φαινόμενο. Στο χέρι μας είναι να σπάσουμε τον κύκλο …
Όπως γράφει σε παλαιότερο άρθρο του ο Νίκος Μάργαρης, καθηγητής του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το μακρύ, ζεστό και άνυδρο καλοκαίρι συνδέεται πάντα με δασικές πυρκαγιές, όχι μόνο στις χώρες της Μεσογείου αλλά και στη Βόρεια Αμερική (Καλιφόρνια), στην Αυστραλία, στη Νότια Αφρική ακόμη και στην κεντρική Χιλή. Επιπλέον, η συσσώρευση καύσιμης ύλης, ιδίως στα πευκοδάση, αυξάνει τον κίνδυνο πυρκαγιάς.
Πράγματι, το «τρίγωνο της φωτιάς» που βλέπουμε στα εμβλήματα της πυροσβεστικής και της πολιτικής προστασίας υποδηλώνει ότι για να υπάρξει φωτιά πρέπει να συνυπάρξουν τρεις παράγοντες δηλαδή, καύσιμη ύλη, οξειδωτικό (στην περίπτωσή μας ο αέρας) και κάποια πηγή θερμότητας που θα δώσει το έναυσμα (π.χ. ένας σπινθήρας, ένας κεραυνός). Θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν, ότι για τις καταστροφικές πυρκαγιές ευθύνονται εξίσου όσοι άφησαν την καύσιμη ύλη να συσσωρευτεί, οι καιρικές συνθήκες και οι εμπρηστές. Οι εμπρηστές που δεν είναι πάντα αμελείς πολίτες (π.χ. που παράγουν σπινθήρες κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών, που βάζουν ψησταριά ή που προσπαθούνε να κάψουν ξερόχορτα) μπορεί να είναι και ένα σπασμένο μπουκάλι (που με τον ήλιο μετατρέπεται σε φακό) ή ακόμη και ένας κακά συντηρημένος στύλος της ΔΕΗ. Συμπέρασμα: το ένα τρίτο της ευθύνης ανήκει σε όσους είτε πετούν ανεξέλεγκτα σκουπίδια ιδίως σε περιοχές με καύσιμη ύλη είτε δεν φρόντισαν να καθαρίζονται από τα ξερόκλαδα τα περιαστικά τουλάχιστον δάση.
Να λοιπόν γιατί ο καθηγητής Μάργαρης υποστηρίζει ότι μια ασφαλής μέθοδος προστασίας των δασών θα ήταν η ιδιωτικοποίησή τους. Και αναφέρει ότι παλαιότερα τα πευκοδάση αποτελούσαν πηγή επιβίωσης για πολλούς ανθρώπους που εκμεταλλεύονταν το ξύλο του κορμού στην ναυπηγική και την ξυλουργική, τα μικρότερα κλαδιά για καυσόξυλα αλλά και τον φλοιό για να παράγουν κατράμι. Τα πεύκα χρησίμευαν επίσης για τη συλλογή ρητίνης κι έτσι οι ρητινοσυλλέκτες φρόντιζαν να καθαρίζουν το δάσος για να εξασφαλίζουν την ίδια τους την επιβίωσή. Φυσικά δεν ήταν ιδιοκτήτες της γης στην οποία βρισκόταν το δάσος αλλά το είχαν νοικιάσει για εκμετάλλευση για μερικές δεκαετίες.
Ευτυχώς, το καμένο πευκοδάσος θα αναγεννηθεί από μόνο του αν φυσικά δεν επέμβει ο άνθρωπος. Είτε για να το καταπατήσει, είτε για να καταστρέψει με βόσκηση τα νέα βλαστάρια που θα βγουν το φθινόπωρο με τα πρωτοβρόχια. Το καμένο δάσος αν αφεθεί μόνο του θα αναγεννηθεί με φυσικό τρόπο. Βέβαια, το καμένο πευκοδάσος θα ξαναγίνει πευκοδάσος και σε 80 περίπου χρόνια θα είναι έτοιμο να καεί πάλι, αφού τόση είναι η μέση ηλικία ενός τέτοιου δάσους. Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Μάργαρης δεν ταιριάζουν όλα τα δένδρα σε όλους τους τόπους. Και σίγουρα το χειρότερο που μπορεί να κάνει κάποιος σε ένα οικοσύστημα είναι αφού ξεριζώσει αυτοφυή φυτά όπως τους αειθαλείς σκληρόφυλλους θάμνους (π.χ. κουμαριά, αριά, πουρνάρι, δάφνη και μυρτιά) που συνυπάρχουν με άλλα είδη (π.χ. πλάτανος, κουτσουπιά, σπάρτο και ρείκια) και με χαμηλούς θάμνους (π.χ. λαδανιά, ρίγανη, μέντα, ασφάκα και άλλα ετήσια φυτά), να φυτέψει πεύκα (κάτι που έγινε π.χ. παλαιότερα στο Πήλιο το οποίο λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να υποφέρει από δασικές πυρκαγιές).
Τι θα μπορούσε να γίνει για να αποφύγουμε τις καλοκαιρινές καταστροφές από πυρκαγιές, που τα τελευταία χρόνια εκτός από τα δάση καταστρέφουν και περιουσίες, ακόμη και ανθρώπινες ζωές; Η απάντηση είναι απλή αλλά και δύσκολη στην εφαρμογή της ταυτόχρονα. Με βάση μιαν ανάλυση των κινδύνων από πυρκαγιές, κάθε δήμος θα πρέπει να καταρτίσει ένα σχέδιο διαχείρισης των δασικών οικοσυστημάτων που ανήκουν στη δικαιοδοσία του. Το σχέδιο αυτό πρέπει να περιλαμβάνει μια μελέτη των οικοσυστημάτων και πως έχουν ενδεχομένως διαταραχτεί αλλά και τα μέτρα πρόληψης που θα πρέπει να λαμβάνονται ΠΡΙΝ την καλοκαιρινή περίοδο - κυρίως καθαρισμό από τα ξερόκλαδα και τα σκουπίδια, δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, αλλά και συντήρηση των μονωτήρων στους στύλους της ΔΕΗ, οι οποίοι όταν δεν έχουν καθαριστεί από τα άλατα μπορούν να προκαλέσουν σπινθήρες …
Η ενημέρωση του πληθυσμού, με επίκεντρο τα παιδιά, τους νέους και τους εθελοντές πρέπει να είναι διαρκής. Οι περισσότερες δασικές πυρκαγιές προκαλούνται από αμέλεια, όταν κάποιοι βάζουν φωτιά να κάψουν ξερόχορτα ή όταν πραγματοποιούν οικοδομικές εργασίες χρησιμοποιώντας εργαλεία που παράγουν σπινθήρες (π.χ. ηλεκτροσυγκολλήσεις, κοψίματα με τροχούς κλπ.). Οι ψησταριές σε χώρους με ξερά κλαδιά και χόρτα μπορούν επίσης να αποβούν καταστρεπτικές.
Το κεφάλαιο του έγκαιρου εντοπισμού της πυρκαγιάς που θα οδηγήσει στην έγκαιρη επέμβαση των δυνάμεων πυρόσβεσης με τη συμμετοχή και των κατά τόπους εθελοντών είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Σημαντικό επίσης είναι και το κεφάλαιο της προστασίας των οικισμών και των μεμονωμένων σπιτιών που βρίσκονται μέσα σε δάση, στο οποίο είχαμε αναφερθεί παλαιότερα.
Με καλό μακροχρόνιο σχεδιασμό, η Ελλάδα, κατόρθωσε να θωρακιστεί όσο γίνεται καλύτερα από τους σεισμούς. Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί κάτι παρόμοιο και στον τομέα των πυρκαγιών; Η λύση είναι και εδώ απλή αλλά απαιτεί αποφασιστικότητα. Να καταρτιστεί και να εφαρμοστεί μια υπερκομματική πολυετής πολιτική συναίνεσης στον τομέα της αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών με έναν υπερκομματικό υπεύθυνο εγνωσμένων προσόντων και διοικητικών ικανοτήτων. Η προστασία από τις δασικές πυρκαγιές απαιτεί τη δική της μεταρρύθμιση!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Πάλι δυο λόγια για τις πυρκαγιές!
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Οι δασικές πυρκαγιές στα οικοσυστήματα μεσογειακού τύπου αποτελούν περιοδικό φυσικό φαινόμενο. Στο χέρι μας είναι να σπάσουμε τον κύκλο …
Όπως γράφει σε παλαιότερο άρθρο του ο Νίκος Μάργαρης, καθηγητής του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το μακρύ, ζεστό και άνυδρο καλοκαίρι συνδέεται πάντα με δασικές πυρκαγιές, όχι μόνο στις χώρες της Μεσογείου αλλά και στη Βόρεια Αμερική (Καλιφόρνια), στην Αυστραλία, στη Νότια Αφρική ακόμη και στην κεντρική Χιλή. Επιπλέον, η συσσώρευση καύσιμης ύλης, ιδίως στα πευκοδάση, αυξάνει τον κίνδυνο πυρκαγιάς.
Πράγματι, το «τρίγωνο της φωτιάς» που βλέπουμε στα εμβλήματα της πυροσβεστικής και της πολιτικής προστασίας υποδηλώνει ότι για να υπάρξει φωτιά πρέπει να συνυπάρξουν τρεις παράγοντες δηλαδή, καύσιμη ύλη, οξειδωτικό (στην περίπτωσή μας ο αέρας) και κάποια πηγή θερμότητας που θα δώσει το έναυσμα (π.χ. ένας σπινθήρας, ένας κεραυνός). Θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν, ότι για τις καταστροφικές πυρκαγιές ευθύνονται εξίσου όσοι άφησαν την καύσιμη ύλη να συσσωρευτεί, οι καιρικές συνθήκες και οι εμπρηστές. Οι εμπρηστές που δεν είναι πάντα αμελείς πολίτες (π.χ. που παράγουν σπινθήρες κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών, που βάζουν ψησταριά ή που προσπαθούνε να κάψουν ξερόχορτα) μπορεί να είναι και ένα σπασμένο μπουκάλι (που με τον ήλιο μετατρέπεται σε φακό) ή ακόμη και ένας κακά συντηρημένος στύλος της ΔΕΗ. Συμπέρασμα: το ένα τρίτο της ευθύνης ανήκει σε όσους είτε πετούν ανεξέλεγκτα σκουπίδια ιδίως σε περιοχές με καύσιμη ύλη είτε δεν φρόντισαν να καθαρίζονται από τα ξερόκλαδα τα περιαστικά τουλάχιστον δάση.
Να λοιπόν γιατί ο καθηγητής Μάργαρης υποστηρίζει ότι μια ασφαλής μέθοδος προστασίας των δασών θα ήταν η ιδιωτικοποίησή τους. Και αναφέρει ότι παλαιότερα τα πευκοδάση αποτελούσαν πηγή επιβίωσης για πολλούς ανθρώπους που εκμεταλλεύονταν το ξύλο του κορμού στην ναυπηγική και την ξυλουργική, τα μικρότερα κλαδιά για καυσόξυλα αλλά και τον φλοιό για να παράγουν κατράμι. Τα πεύκα χρησίμευαν επίσης για τη συλλογή ρητίνης κι έτσι οι ρητινοσυλλέκτες φρόντιζαν να καθαρίζουν το δάσος για να εξασφαλίζουν την ίδια τους την επιβίωσή. Φυσικά δεν ήταν ιδιοκτήτες της γης στην οποία βρισκόταν το δάσος αλλά το είχαν νοικιάσει για εκμετάλλευση για μερικές δεκαετίες.
Ευτυχώς, το καμένο πευκοδάσος θα αναγεννηθεί από μόνο του αν φυσικά δεν επέμβει ο άνθρωπος. Είτε για να το καταπατήσει, είτε για να καταστρέψει με βόσκηση τα νέα βλαστάρια που θα βγουν το φθινόπωρο με τα πρωτοβρόχια. Το καμένο δάσος αν αφεθεί μόνο του θα αναγεννηθεί με φυσικό τρόπο. Βέβαια, το καμένο πευκοδάσος θα ξαναγίνει πευκοδάσος και σε 80 περίπου χρόνια θα είναι έτοιμο να καεί πάλι, αφού τόση είναι η μέση ηλικία ενός τέτοιου δάσους. Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Μάργαρης δεν ταιριάζουν όλα τα δένδρα σε όλους τους τόπους. Και σίγουρα το χειρότερο που μπορεί να κάνει κάποιος σε ένα οικοσύστημα είναι αφού ξεριζώσει αυτοφυή φυτά όπως τους αειθαλείς σκληρόφυλλους θάμνους (π.χ. κουμαριά, αριά, πουρνάρι, δάφνη και μυρτιά) που συνυπάρχουν με άλλα είδη (π.χ. πλάτανος, κουτσουπιά, σπάρτο και ρείκια) και με χαμηλούς θάμνους (π.χ. λαδανιά, ρίγανη, μέντα, ασφάκα και άλλα ετήσια φυτά), να φυτέψει πεύκα (κάτι που έγινε π.χ. παλαιότερα στο Πήλιο το οποίο λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να υποφέρει από δασικές πυρκαγιές).
Τι θα μπορούσε να γίνει για να αποφύγουμε τις καλοκαιρινές καταστροφές από πυρκαγιές, που τα τελευταία χρόνια εκτός από τα δάση καταστρέφουν και περιουσίες, ακόμη και ανθρώπινες ζωές; Η απάντηση είναι απλή αλλά και δύσκολη στην εφαρμογή της ταυτόχρονα. Με βάση μιαν ανάλυση των κινδύνων από πυρκαγιές, κάθε δήμος θα πρέπει να καταρτίσει ένα σχέδιο διαχείρισης των δασικών οικοσυστημάτων που ανήκουν στη δικαιοδοσία του. Το σχέδιο αυτό πρέπει να περιλαμβάνει μια μελέτη των οικοσυστημάτων και πως έχουν ενδεχομένως διαταραχτεί αλλά και τα μέτρα πρόληψης που θα πρέπει να λαμβάνονται ΠΡΙΝ την καλοκαιρινή περίοδο - κυρίως καθαρισμό από τα ξερόκλαδα και τα σκουπίδια, δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, αλλά και συντήρηση των μονωτήρων στους στύλους της ΔΕΗ, οι οποίοι όταν δεν έχουν καθαριστεί από τα άλατα μπορούν να προκαλέσουν σπινθήρες …
Η ενημέρωση του πληθυσμού, με επίκεντρο τα παιδιά, τους νέους και τους εθελοντές πρέπει να είναι διαρκής. Οι περισσότερες δασικές πυρκαγιές προκαλούνται από αμέλεια, όταν κάποιοι βάζουν φωτιά να κάψουν ξερόχορτα ή όταν πραγματοποιούν οικοδομικές εργασίες χρησιμοποιώντας εργαλεία που παράγουν σπινθήρες (π.χ. ηλεκτροσυγκολλήσεις, κοψίματα με τροχούς κλπ.). Οι ψησταριές σε χώρους με ξερά κλαδιά και χόρτα μπορούν επίσης να αποβούν καταστρεπτικές.
Το κεφάλαιο του έγκαιρου εντοπισμού της πυρκαγιάς που θα οδηγήσει στην έγκαιρη επέμβαση των δυνάμεων πυρόσβεσης με τη συμμετοχή και των κατά τόπους εθελοντών είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Σημαντικό επίσης είναι και το κεφάλαιο της προστασίας των οικισμών και των μεμονωμένων σπιτιών που βρίσκονται μέσα σε δάση, στο οποίο είχαμε αναφερθεί παλαιότερα.
Με καλό μακροχρόνιο σχεδιασμό, η Ελλάδα, κατόρθωσε να θωρακιστεί όσο γίνεται καλύτερα από τους σεισμούς. Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί κάτι παρόμοιο και στον τομέα των πυρκαγιών; Η λύση είναι και εδώ απλή αλλά απαιτεί αποφασιστικότητα. Να καταρτιστεί και να εφαρμοστεί μια υπερκομματική πολυετής πολιτική συναίνεσης στον τομέα της αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών με έναν υπερκομματικό υπεύθυνο εγνωσμένων προσόντων και διοικητικών ικανοτήτων. Η προστασία από τις δασικές πυρκαγιές απαιτεί τη δική της μεταρρύθμιση!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
08 Αυγούστου 2012
Πάμε παραλία …!
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 8 Αυγούστου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Πάμε παραλία …!
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Πως διαχειρίζονται τις παραλίες τους άλλες Μεσογειακές χώρες για να τις κάνουν καθαρότερες και ασφαλέστερες για τους λουόμενους; Ένα χρήσιμο φωτογραφικό ρεπορτάζ με πολλές ιδέες για τα καθ' ημάς!
Την αφορμή για το σημερινό άρθρο μου την έδωσε ένας καλός συνάδελφος, ο Πασχάλης Παπαχριστόπουλος, που επισκέπτεται τακτικά την Πορτογαλία απ' όπου κατάγεται η σύζυγός του. Γυρίζοντας την τελευταία φορά μου έφερε μερικές φωτογραφίες από τις εγκαταστάσεις που συναντάς στις πορτογαλικές παραλίες. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το σύστημα συλλογής των αποτσίγαρων. Στην είσοδο της παραλίας υπάρχουν πλαστικά κουτάκια τα οποία ο καπνιστής δανείζεται, τα γεμίζει με άμμο για να σβήνει τα τσιγάρα και τα επιστρέφει όταν φεύγει, αδειάζοντας τα αποτσίγαρα στον σχετικό κάδο. Παρόμοιο σύστημα, του οποίου το κόστος καλύπτεται από διαφημίσεις έχει και η Μάλτα, το οποίο, όπως και το σύστημα της Πορτογαλίας, έχει και εγκοπή για να στηρίζεται το τσιγάρο. Αμφότερα αποτελούν πρωτοβουλίες των αρμόδιων δήμων που φροντίζουν έτσι για την καθαριότητα των ακτών τους
Σε άλλες χώρες βέβαια, όπως π.χ. στη Γαλλία, οι δημοτικές αρχές έχουν προχωρήσει περισσότερο απαγορεύοντας τελείως το κάπνισμα στις δημοτικές παραλίες. Έτσι όχι μόνο διατηρείται η παραλία ελεύθερη από αποτσίγαρα αλλά προστατεύεται και η υγεία των δημοτών και των επισκεπτών, αφού είναι γνωστό σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, ότι το κάπνισμα αποτελεί τη σημαντικότερη αιτία ασθενειών και θανάτων παγκοσμίως.
Όμως, στις παραλίες της Πορτογαλίας υπάρχουν και άλλες καινοτομίες. Κατ' αρχάς υπάρχουν ενδείξεις που υπενθυμίζουν την επικινδυνότητα της ηλιακής ακτινοβολίας, ιδίως για τα παιδιά. ορισμένες ώρες της ημέρας είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες όταν κανείς εκτεθεί χωρίς αντηλιακή κρέμα ή χωρίς καπέλο. Η ηλίαση, η αφυδάτωση, το ηλιακό έγκαυμα και τελικά το θανατηφόρο καρκινικό μελάνωμα παραμονεύουν και αχρηστεύουν την ευεργετική επίδραση του ήλιου, που μας βοηθά να συνθέσουμε βιταμίνη Β και να αποφύγουμε τη ραχίτιδα και άλλες επιπλοκές.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις για την καθημερινή επικινδυνότητα εκδήλωσης πυρκαγιάς. Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας δημοσιεύει καθημερινά τον χάρτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς, τα ραδιόφωνα αναφέρουν τις περιοχές στις οποίες ο κίνδυνος είναι μεγάλος, αλλά η επιτόπια υπενθύμιση είναι πάντα χρήσιμη, ιδίως για τους τουρίστες που δεν ακούνε ραδιόφωνο και δεν διαβάζουν εφημερίδες.
Επίσης, οι πορτογάλοι έχουν λύσει με έξυπνο τρόπο ένα πρόβλημα που εμένα προσωπικά με ταλανίζει από τότε που έμαθα να πηγαίνω στη θάλασσα - πώς να καθαρίζεις τα πόδια σου από την άμμο μετά το μπάνιο! Με ένα σύστημα που δεν σε αναγκάζει να γίνεις ακροβάτης, που σε βοηθά να ακουμπήσεις ή ακόμη και να καθίσεις ενόσω ξεπλένεις τον άμμο από τα πόδια σου και που δεν σε υποχρεώνει να πατήσεις ξανά στην άμμο με βρεγμένες σαγιονάρες ή πέδιλα.
Τέλος, διαβάζοντας τις προάλλες στα ΧΝ για τον καθαρισμό των δρόμων από τις κολλημένες τσίχλες, θυμήθηκα το σύστημα που είχε εφαρμόσει ο Δήμος του Κόβεντρυ στην Αγγλία - μια μεταλλική πλάκα πάνω στην οποία οι περαστικοί μπορούσαν να κολλήσουν την τσίχλα τους αντί να την πετάξουν στο πεζοδρόμιο.
Καινοτομία, καθαριότητα, φροντίδα για τον λουόμενο δημότη ή τουρίστα. Δεν απομένει παρά να τους μιμηθούμε, ακόμη και να τους ξεπεράσουμε …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Πάμε παραλία …!
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Πως διαχειρίζονται τις παραλίες τους άλλες Μεσογειακές χώρες για να τις κάνουν καθαρότερες και ασφαλέστερες για τους λουόμενους; Ένα χρήσιμο φωτογραφικό ρεπορτάζ με πολλές ιδέες για τα καθ' ημάς!
Την αφορμή για το σημερινό άρθρο μου την έδωσε ένας καλός συνάδελφος, ο Πασχάλης Παπαχριστόπουλος, που επισκέπτεται τακτικά την Πορτογαλία απ' όπου κατάγεται η σύζυγός του. Γυρίζοντας την τελευταία φορά μου έφερε μερικές φωτογραφίες από τις εγκαταστάσεις που συναντάς στις πορτογαλικές παραλίες. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το σύστημα συλλογής των αποτσίγαρων. Στην είσοδο της παραλίας υπάρχουν πλαστικά κουτάκια τα οποία ο καπνιστής δανείζεται, τα γεμίζει με άμμο για να σβήνει τα τσιγάρα και τα επιστρέφει όταν φεύγει, αδειάζοντας τα αποτσίγαρα στον σχετικό κάδο. Παρόμοιο σύστημα, του οποίου το κόστος καλύπτεται από διαφημίσεις έχει και η Μάλτα, το οποίο, όπως και το σύστημα της Πορτογαλίας, έχει και εγκοπή για να στηρίζεται το τσιγάρο. Αμφότερα αποτελούν πρωτοβουλίες των αρμόδιων δήμων που φροντίζουν έτσι για την καθαριότητα των ακτών τους
Σε άλλες χώρες βέβαια, όπως π.χ. στη Γαλλία, οι δημοτικές αρχές έχουν προχωρήσει περισσότερο απαγορεύοντας τελείως το κάπνισμα στις δημοτικές παραλίες. Έτσι όχι μόνο διατηρείται η παραλία ελεύθερη από αποτσίγαρα αλλά προστατεύεται και η υγεία των δημοτών και των επισκεπτών, αφού είναι γνωστό σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, ότι το κάπνισμα αποτελεί τη σημαντικότερη αιτία ασθενειών και θανάτων παγκοσμίως.
Όμως, στις παραλίες της Πορτογαλίας υπάρχουν και άλλες καινοτομίες. Κατ' αρχάς υπάρχουν ενδείξεις που υπενθυμίζουν την επικινδυνότητα της ηλιακής ακτινοβολίας, ιδίως για τα παιδιά. ορισμένες ώρες της ημέρας είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες όταν κανείς εκτεθεί χωρίς αντηλιακή κρέμα ή χωρίς καπέλο. Η ηλίαση, η αφυδάτωση, το ηλιακό έγκαυμα και τελικά το θανατηφόρο καρκινικό μελάνωμα παραμονεύουν και αχρηστεύουν την ευεργετική επίδραση του ήλιου, που μας βοηθά να συνθέσουμε βιταμίνη Β και να αποφύγουμε τη ραχίτιδα και άλλες επιπλοκές.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις για την καθημερινή επικινδυνότητα εκδήλωσης πυρκαγιάς. Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας δημοσιεύει καθημερινά τον χάρτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς, τα ραδιόφωνα αναφέρουν τις περιοχές στις οποίες ο κίνδυνος είναι μεγάλος, αλλά η επιτόπια υπενθύμιση είναι πάντα χρήσιμη, ιδίως για τους τουρίστες που δεν ακούνε ραδιόφωνο και δεν διαβάζουν εφημερίδες.
Επίσης, οι πορτογάλοι έχουν λύσει με έξυπνο τρόπο ένα πρόβλημα που εμένα προσωπικά με ταλανίζει από τότε που έμαθα να πηγαίνω στη θάλασσα - πώς να καθαρίζεις τα πόδια σου από την άμμο μετά το μπάνιο! Με ένα σύστημα που δεν σε αναγκάζει να γίνεις ακροβάτης, που σε βοηθά να ακουμπήσεις ή ακόμη και να καθίσεις ενόσω ξεπλένεις τον άμμο από τα πόδια σου και που δεν σε υποχρεώνει να πατήσεις ξανά στην άμμο με βρεγμένες σαγιονάρες ή πέδιλα.
Τέλος, διαβάζοντας τις προάλλες στα ΧΝ για τον καθαρισμό των δρόμων από τις κολλημένες τσίχλες, θυμήθηκα το σύστημα που είχε εφαρμόσει ο Δήμος του Κόβεντρυ στην Αγγλία - μια μεταλλική πλάκα πάνω στην οποία οι περαστικοί μπορούσαν να κολλήσουν την τσίχλα τους αντί να την πετάξουν στο πεζοδρόμιο.
Καινοτομία, καθαριότητα, φροντίδα για τον λουόμενο δημότη ή τουρίστα. Δεν απομένει παρά να τους μιμηθούμε, ακόμη και να τους ξεπεράσουμε …
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
25 Ιουλίου 2012
Προστασία του πολίτη στην πράξη
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 25 Ιουλίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Προστασία του πολίτη στην πράξη
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Ύψιστη αποστολή της πολιτείας αποτελεί η προστασία της υγείας, της κατοικίας και της περιουσίας των πολιτών και κατά συνέπεια η προστασία τους από ατυχήματα, καταστροφές και έκνομες ενέργειες, με παράλληλη προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος
Αυτά προβλέπει το Σύνταγμα της Ελλάδας, οι Συνθήκες για την σύσταση και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ενωσιακός Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Θα περίμενε κανείς ότι τα θέματα αυτά θα αποτελούσαν ύψιστες προτεραιότητες της εκάστοτε κυβέρνησης μαζί με την παιδεία που εξασφαλίζει την αυτό-εκπλήρωση και την μελλοντική ευημερία των πολιτών. Δυστυχώς η καθημερινότητα συχνά μας δείχνει ότι οι αρχές προτάσσουν άλλες προτεραιότητες επικαλούμενες την «κοινή γνώμη», το «δημόσιο συμφέρον», και χίλιες δυο άλλες δικαιολογίες.
Πώς μεταφράζονται όμως στην πράξη οι θεμελιώδεις αυτές αρχές; Και πώς μπορούμε να αξιολογήσουμε την πρόοδο προς ένα ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των πολιτών; Το βασικό κριτήριο, όπως έχουμε γράψει και παλαιότερα είναι η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες στους τομείς της υγείας, της προστασίας του περιβάλλοντος, της προστασίας από ατυχήματα, καταστροφές και έκνομες ενέργειες. Ποιότητα που αξιολογείται με βάση κοινά θεσπισμένους δείκτες, όπως λόγου χάριν το ποσοστό θνησιμότητας σε κάθε νοσοκομείο, οι έρευνες ικανοποίησης των πολιτών, ο μέγιστος χρόνος επέμβασης των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, ο αριθμός των πολιτών που γνωρίζει βασικές πρώτες βοήθειες ή τέλος η μείωση της εγκληματικότητας σε μια περιοχή. Μέχρι σήμερα, καμία πολιτική ηγεσία δεν στήριξε την πολιτική για την προστασία του πολίτη σε τέτοια κριτήρια. Αντίθετα, όλες οι προσπάθειες εξαντλούνται στην ικανοποίηση συντεχνιακών απαιτήσεων π.χ. στο χώρο της υγείας, της πυρόσβεσης, της αστυνόμευσης χωρίς ποτέ να έχει διεξαχθεί αντικειμενική αξιολόγηση των υπηρεσιών που παρέχουν οι σχετικές υπηρεσίες στους πολίτες και η σχέση των καταβαλλόμενων δαπανών με το όφελος που αποκομίζουν οι πολίτες.
Όμως πέρα από τις όποιες ευθύνες των αρχών η προστασία των πολιτών είναι και υπόθεση των ίδιων των ανθρώπων. Πόσοι καθαρίζουν τους χώρους γύρω από τας σπίτια τους από τα ξερόχορτα, τα ξερόκλαδα και τα άλλα σκουπίδια που αποτελούν πρώτης τάξεως καύσιμη ύλη σε περίπτωση πυρκαγιάς; Πόσοι φροντίζουν να μην οδηγούν μετά από οινοποσία ή μειώνουν την ταχύτητα σε δρόμους αποδεδειγμένης επικινδυνότητας όπως ο ΒΟΑΚ; Πόσοι αφιέρωσαν λίγο χρόνο για να μάθουν στοιχειώδεις πρώτες βοήθειες; Πόσοι παίρνουν προληπτικά μέτρα όταν φεύγουν από το σπίτι τους, όταν περιδιαβάζουν στο διαδίκτυο, όταν πέφτουν στη θάλασσα για να κολυμπήσουν, όταν αποφασίζουν να πάνε εκδρομή στις κρητικές μαδάρες; Αλλά και πόσοι διαβάζουν τις οδηγίες και παίρνουν προφυλακτικά μέτρα πριν ψεκάσουν με φυτοφάρμακα;
Η προστασία του πολίτη εξαρτάται πάρα πολύ από την παιδεία που έχουμε πάρει από το σχολείο, το σπίτι, την κοινωνία. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν διαβάζω για σχολεία που οργανώνουν δράσεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, μαθήματα πρώτων βοηθειών, εκδηλώσεις κυκλοφοριακής αγωγής. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν πώς να προστατεύονται, πώς να αποφεύγουν τις κακοτοπιές, πώς να διαβάζουν τις οδηγίες χρήσης, πώς να βοηθούν τους συνανθρώπους τους σε περίπτωση ατυχήματος. Η κοινωνία μας έχει γίνει ιδιαίτερα πολύπλοκη αλλά και ο Αχιλλέας, που ίσως να θεωρούμε ότι έζησε σε απλούστερο κόσμο, δεν απέφυγε να πέσει θύμα όταν έγινε γνωστό το αδύνατό του σημείο, η πτέρνα του. Γιατί, πάντα υπάρχουν αδύνατα σημεία, που όταν δεν τα προσέξουμε, όταν τα αντιμετωπίσουμε με υπερφίαλο και ακατάδεκτο τρόπο θα μας οδηγήσουν στην καταστροφή.
Γιατί η προστασία του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές απαιτεί επίσης αυτοσυγκράτηση και περίσκεψη. «Αφήστε το εγώ σας εδώ», γράφει μια πινακίδα στην πόρτα της αίθουσας διαχείρισης κρίσεων μιας μεγάλης πολυεθνικής. Οι προσωπικοί εγωισμοί, τα «καπετανάτα», τα «εγώ ξέρω καλύτερα» δεν έχουν πέραση στον τομέα αυτό. Η προστασία απαιτεί πολυκλαδική προσέγγιση, συντονισμό, επικοινωνία, αλληλοσεβασμό και πνεύμα συνεργασίας μεταξύ των διάφορων φορέων που καλούνται να την υλοποιήσουν. Πρώτα-πρώτα στο στάδιο της πρόληψης που είναι το σπουδαιότερο αλλά, συχνά και το πιο παραμελημένο. Σημαντικότατος είναι εδώ και ο ρόλος της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Όσες προετοιμασίες κι αν κάνουν οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όσο προσωπικό και αν προσλάβουν η πυροσβεστική, η αστυνομία και το ΕΚΑΒ, όσοι εθελοντές κι αν κινητοποιηθούν, αν δεν έχουν απομακρυνθεί τα ξερόκλαδα και τα σκουπίδια, αν δεν έχουν γίνει αντιπυρικές ζώνες, αν οι πολίτες δεν προσέχουν και ανάβουν φωτιές ανεξέλεγκτα τις μέρες που ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι μεγάλος, η καταστροφή καιροφυλακτεί.
Αλλά και στη φάση της επέμβασης μεγάλη σημασία έχει η συνεργασία των αρμόδιων φορέων και των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Συνεργασία που μπορεί να κυλίσει ομαλά και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μόνο αν οι συμμετέχοντες γνωρίζονται μεταξύ τους αλλά και γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες, τις μεθόδους, τις αδυναμίες, τα συστήματα, τις προτεραιότητες και τους «κωδικούς επικοινωνίας» των άλλων υπηρεσιών. Κάτι που δεν επιτυγχάνεται παρά μόνο με πολλές ασκήσεις υπό συνθήκες όσο γίνεται πιο ρεαλιστικές. Σε μια εκπαιδευτική ημερίδα για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της περιοχής των Βρυξελλών, ο αρχηγός της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Άμστερνταμ, που είχε διαχειριστεί την πτώση ενός αεροπλάνου σε κατοικημένη περιοχή το 1992, τελείωσε την ομιλία του με μια τριπλή συμβουλή «Άσκηση! Άσκηση! Άσκηση!».
Θα αποκτήσουμε κάποτε και στην Ελλάδα προστασία του πολίτη αντάξια των προσδοκιών; Ας το ελπίσουμε και ας συνεργαστούμε όλοι για να το πετύχουμε. Το έχουμε ανάγκη γιατί είμαστε πολύ λίγοι για να έχουμε την πολυτέλεια να έχουμε και απώλειες.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Προστασία του πολίτη στην πράξη
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Ύψιστη αποστολή της πολιτείας αποτελεί η προστασία της υγείας, της κατοικίας και της περιουσίας των πολιτών και κατά συνέπεια η προστασία τους από ατυχήματα, καταστροφές και έκνομες ενέργειες, με παράλληλη προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος
Αυτά προβλέπει το Σύνταγμα της Ελλάδας, οι Συνθήκες για την σύσταση και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ενωσιακός Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Θα περίμενε κανείς ότι τα θέματα αυτά θα αποτελούσαν ύψιστες προτεραιότητες της εκάστοτε κυβέρνησης μαζί με την παιδεία που εξασφαλίζει την αυτό-εκπλήρωση και την μελλοντική ευημερία των πολιτών. Δυστυχώς η καθημερινότητα συχνά μας δείχνει ότι οι αρχές προτάσσουν άλλες προτεραιότητες επικαλούμενες την «κοινή γνώμη», το «δημόσιο συμφέρον», και χίλιες δυο άλλες δικαιολογίες.
Πώς μεταφράζονται όμως στην πράξη οι θεμελιώδεις αυτές αρχές; Και πώς μπορούμε να αξιολογήσουμε την πρόοδο προς ένα ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των πολιτών; Το βασικό κριτήριο, όπως έχουμε γράψει και παλαιότερα είναι η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες στους τομείς της υγείας, της προστασίας του περιβάλλοντος, της προστασίας από ατυχήματα, καταστροφές και έκνομες ενέργειες. Ποιότητα που αξιολογείται με βάση κοινά θεσπισμένους δείκτες, όπως λόγου χάριν το ποσοστό θνησιμότητας σε κάθε νοσοκομείο, οι έρευνες ικανοποίησης των πολιτών, ο μέγιστος χρόνος επέμβασης των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, ο αριθμός των πολιτών που γνωρίζει βασικές πρώτες βοήθειες ή τέλος η μείωση της εγκληματικότητας σε μια περιοχή. Μέχρι σήμερα, καμία πολιτική ηγεσία δεν στήριξε την πολιτική για την προστασία του πολίτη σε τέτοια κριτήρια. Αντίθετα, όλες οι προσπάθειες εξαντλούνται στην ικανοποίηση συντεχνιακών απαιτήσεων π.χ. στο χώρο της υγείας, της πυρόσβεσης, της αστυνόμευσης χωρίς ποτέ να έχει διεξαχθεί αντικειμενική αξιολόγηση των υπηρεσιών που παρέχουν οι σχετικές υπηρεσίες στους πολίτες και η σχέση των καταβαλλόμενων δαπανών με το όφελος που αποκομίζουν οι πολίτες.
Όμως πέρα από τις όποιες ευθύνες των αρχών η προστασία των πολιτών είναι και υπόθεση των ίδιων των ανθρώπων. Πόσοι καθαρίζουν τους χώρους γύρω από τας σπίτια τους από τα ξερόχορτα, τα ξερόκλαδα και τα άλλα σκουπίδια που αποτελούν πρώτης τάξεως καύσιμη ύλη σε περίπτωση πυρκαγιάς; Πόσοι φροντίζουν να μην οδηγούν μετά από οινοποσία ή μειώνουν την ταχύτητα σε δρόμους αποδεδειγμένης επικινδυνότητας όπως ο ΒΟΑΚ; Πόσοι αφιέρωσαν λίγο χρόνο για να μάθουν στοιχειώδεις πρώτες βοήθειες; Πόσοι παίρνουν προληπτικά μέτρα όταν φεύγουν από το σπίτι τους, όταν περιδιαβάζουν στο διαδίκτυο, όταν πέφτουν στη θάλασσα για να κολυμπήσουν, όταν αποφασίζουν να πάνε εκδρομή στις κρητικές μαδάρες; Αλλά και πόσοι διαβάζουν τις οδηγίες και παίρνουν προφυλακτικά μέτρα πριν ψεκάσουν με φυτοφάρμακα;
Η προστασία του πολίτη εξαρτάται πάρα πολύ από την παιδεία που έχουμε πάρει από το σχολείο, το σπίτι, την κοινωνία. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν διαβάζω για σχολεία που οργανώνουν δράσεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, μαθήματα πρώτων βοηθειών, εκδηλώσεις κυκλοφοριακής αγωγής. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν πώς να προστατεύονται, πώς να αποφεύγουν τις κακοτοπιές, πώς να διαβάζουν τις οδηγίες χρήσης, πώς να βοηθούν τους συνανθρώπους τους σε περίπτωση ατυχήματος. Η κοινωνία μας έχει γίνει ιδιαίτερα πολύπλοκη αλλά και ο Αχιλλέας, που ίσως να θεωρούμε ότι έζησε σε απλούστερο κόσμο, δεν απέφυγε να πέσει θύμα όταν έγινε γνωστό το αδύνατό του σημείο, η πτέρνα του. Γιατί, πάντα υπάρχουν αδύνατα σημεία, που όταν δεν τα προσέξουμε, όταν τα αντιμετωπίσουμε με υπερφίαλο και ακατάδεκτο τρόπο θα μας οδηγήσουν στην καταστροφή.
Γιατί η προστασία του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές απαιτεί επίσης αυτοσυγκράτηση και περίσκεψη. «Αφήστε το εγώ σας εδώ», γράφει μια πινακίδα στην πόρτα της αίθουσας διαχείρισης κρίσεων μιας μεγάλης πολυεθνικής. Οι προσωπικοί εγωισμοί, τα «καπετανάτα», τα «εγώ ξέρω καλύτερα» δεν έχουν πέραση στον τομέα αυτό. Η προστασία απαιτεί πολυκλαδική προσέγγιση, συντονισμό, επικοινωνία, αλληλοσεβασμό και πνεύμα συνεργασίας μεταξύ των διάφορων φορέων που καλούνται να την υλοποιήσουν. Πρώτα-πρώτα στο στάδιο της πρόληψης που είναι το σπουδαιότερο αλλά, συχνά και το πιο παραμελημένο. Σημαντικότατος είναι εδώ και ο ρόλος της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Όσες προετοιμασίες κι αν κάνουν οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όσο προσωπικό και αν προσλάβουν η πυροσβεστική, η αστυνομία και το ΕΚΑΒ, όσοι εθελοντές κι αν κινητοποιηθούν, αν δεν έχουν απομακρυνθεί τα ξερόκλαδα και τα σκουπίδια, αν δεν έχουν γίνει αντιπυρικές ζώνες, αν οι πολίτες δεν προσέχουν και ανάβουν φωτιές ανεξέλεγκτα τις μέρες που ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι μεγάλος, η καταστροφή καιροφυλακτεί.
Αλλά και στη φάση της επέμβασης μεγάλη σημασία έχει η συνεργασία των αρμόδιων φορέων και των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Συνεργασία που μπορεί να κυλίσει ομαλά και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μόνο αν οι συμμετέχοντες γνωρίζονται μεταξύ τους αλλά και γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες, τις μεθόδους, τις αδυναμίες, τα συστήματα, τις προτεραιότητες και τους «κωδικούς επικοινωνίας» των άλλων υπηρεσιών. Κάτι που δεν επιτυγχάνεται παρά μόνο με πολλές ασκήσεις υπό συνθήκες όσο γίνεται πιο ρεαλιστικές. Σε μια εκπαιδευτική ημερίδα για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της περιοχής των Βρυξελλών, ο αρχηγός της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Άμστερνταμ, που είχε διαχειριστεί την πτώση ενός αεροπλάνου σε κατοικημένη περιοχή το 1992, τελείωσε την ομιλία του με μια τριπλή συμβουλή «Άσκηση! Άσκηση! Άσκηση!».
Θα αποκτήσουμε κάποτε και στην Ελλάδα προστασία του πολίτη αντάξια των προσδοκιών; Ας το ελπίσουμε και ας συνεργαστούμε όλοι για να το πετύχουμε. Το έχουμε ανάγκη γιατί είμαστε πολύ λίγοι για να έχουμε την πολυτέλεια να έχουμε και απώλειες.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
11 Ιουλίου 2012
Στο σκαλί το τελευταίο …
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 11 Ιουλίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Στο σκαλί το τελευταίο …
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Οι αυτοκτονίες για τις οποίες διαβάζουμε όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μπορούν να αποφευχθούν αν ενδιαφερθούμε για τους γύρω μας και ενεργήσουμε έγκαιρα προς τη σωστή κατεύθυνση
Οι αυτοκτονίες μπήκαν στη καθημερινότητά μας χάρις στις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις και τα ιστολόγια. «Λόγω της κρίσης», λένε ενημερωτικά, δίνοντας λεπτομέρειες για το συμβάν, την προσωπική ζωή των θυμάτων και τα σημειώματα που άφησαν. Μερικοί επώνυμοι τις χαρακτήρισαν μάλιστα και ως «πράξεις ηρωικές, εθνικές και πατριωτικές … πράξεις συνείδησης και αποφασιστικότητας». Δυστυχώς, χωρίς να το καταλαβαίνουν, οι δημοσιογράφοι και οι επώνυμοι προβάλλοντας τις συγκεκριμένες πράξεις, συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην διόγκωση του φαινομένου. Η μη κυβερνητική οργάνωση «Κλίμακα» (www.klimaka.org.gr), που δραστηριοποιείται στην παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας, έχει μάλιστα εκπονήσει και σχετικές Οδηγίες για δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα ΜΜΕ με τίτλο «Μιλώντας για την Αυτοκτονία» στις οποίες η λεπτομερής προβολή των αυτοκτονιών αποθαρρύνεται.
Πράγματι, σύμφωνα με τις οδηγίες της Κλίμακας, «H δημοσιοποίηση μιας αυτοκτονίας δημιουργεί τον κίνδυνο να επηρεαστούν αρνητικά ευάλωτα άτομα και να οδηγηθούν σε μιμητικές συμπεριφορές. Μετά τη δημοσιοποίηση μιας αυτοκτονίας από τα ΜΜΕ, έχει αναφερθεί διεθνώς αύξηση τόσο του αριθμού των αυτοκτονιών όσο και της χρήσης της ίδιας μεθόδου με τον αυτόχειρα. Φαίνεται ότι παίζει ρόλο τόσο ο τρόπος όσο και η διάρκεια προβολής του θέματος. Στον αντίποδα, τα ΜΜΕ μπορούν να συμβάλλουν στην πρόληψη του φαινομένου, ενημερώνοντας το κοινό για τις ψυχικές παθήσεις που οδηγούν στην αυτοκτονία, για τις διαθέσιμες θεραπείες, για τις υπηρεσίες που μπορούν να απευθυνθούν κλπ.».
Η οικονομική κρίση, η ανεργία, το αίσθημα αβεβαιότητας για την επαύριον επιτείνουν όχι μόνο τις ψυχικές ασθένειες που αποτελούν το υπόβαθρο για τις αυτοκτονίες αλλά και άλλες παθήσεις, όπως οι καρδιοπάθειες, τα εγκεφαλικά επεισόδια ακόμη και τις δερματοπάθειες, παθήσεις που όλες συνδέονται με την αύξηση του άγχους. Παράλληλα, οι στατιστικές για τον αριθμό των αυτοκτονιών που σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας εμφάνισαν αύξηση κατά 40% κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011 σε σχέση με την ίδια περίοδο την προηγούμενη χρονιά, ίσως να μην δίνουν την πλήρη εικόνα του φαινομένου. Όπως αναφέρει ο ψυχολόγος Αργύριος Μπίρης, «οι θάνατοι από αυτοκτονίες δεν δηλώνονται πάντα, για διάφορους λόγους. Λόγω του στιγματισμού της πράξης της αυτοκτονίας, οι γιατροί και οι ανακριτές μπορεί να δεχθούν πιέσεις από την πλευρά της οικογένειας να καταχωρήσουν ένα θάνατο ως ατύχημα, όταν οι συνθήκες δεν είναι ξεκαθαρισμένες. Επιπλέον, πολλά αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, όπου εμπλέκεται ένα μόνο αυτοκίνητο, είναι ίσως περιπτώσεις αυτοκτονιών. Και μερικοί άνθρωποι που ασχολούνται με επικίνδυνα αθλήματα και δραστηριότητες, που υιοθετούν θανατηφόρες συνήθειες (όπως βαριά χρήση ναρκωτικών), ή που πάσχουν από φυσική ασθένεια και διακόπτουν τη θεραπεία τους, ίσως αναζητούν το θάνατο. Επομένως, ο αριθμός των πραγματικών αυτοκτονιών ετησίως, μπορεί να είναι και διπλάσιος από το επίσημο μέγεθος. Από την άλλη, ο αριθμός των ανθρώπων που αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν, αλλά απέτυχαν, υπολογίζεται ότι είναι από δύο έως οκτώ φορές μεγαλύτερος του αριθμού των αυτοκτονιών».
Μπορούμε να προλάβουμε τις αυτοκτονίες; Σίγουρα, οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά. Παρατηρώντας κατ' αρχάς τα Προειδοποιητικά Σημάδια στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που σκέφτεται να αυτοκτονήσει όπως τα υποδεικνύει η «Κλίμακα». Αλλαγή στη συμπεριφορά (απαισιοδοξία, ευερεθιστότητα, απάθεια κλπ.). Έντονη θλίψη, έντονη ανησυχία ή πανικός. Επαναλαμβανόμενη αναφορά στο θάνατο ή την αυτοκτονία. Αλλαγή στις συνήθειες διατροφής (αυξημένη όρεξη ή αντίθετα μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους). Αλλαγή στις συνήθειες ύπνου (αϋπνία ή υπνηλία). Αισθήματα ενοχής, ντροπής, αναξιότητας. Ξαφνική επιθυμία να τακτοποιηθούν προσωπικές υποθέσεις (π.χ. γράψιμο διαθήκης). Αν αντιληφθείτε κάποιο από τα σημάδια αυτά σε συγγενείς ή φίλους, μην αδρανήσετε. Ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό τηλεφωνώντας στο 1018 ή στέλνοντας μήνυμα στο help@suicide-help.gr.
«Η αυτοκτονία δεν επιλέγεται. Συμβαίνει όταν η οδύνη, η απελπισία, ο πόνος ξεπερνούν τις δυνατότητες αντιμετώπισής τους», γράφει η «Κλίμακα» σε ένα κείμενο με τίτλο «Αν σκέφτεστε να αυτοκτονήσετε διαβάστε αυτό πρώτα». Η σκέψη για αυτοκτονία δεν κάνει κάποιον άνθρωπο κακό, τρελό, αδύναμο ή με ψεγάδια. Ούτε και σημαίνει ότι θέλει πράγματι να πεθάνει. Σημαίνει απλώς ότι έχει περισσότερο πόνο από αυτόν που μπορεί να υπομείνει τη δεδομένη στιγμή. Εάν αρχίσουμε να στοιβάζουμε φορτία στους ώμους κάποιου, στο τέλος θα καταρρεύσει … ανεξάρτητα από το πόσο θέλει να παραμείνει όρθιος. Είναι απαράδεκτη η φράση «αυτό δεν είναι αρκετό για να αυτοκτονήσεις». Υπάρχουν πολλά είδη πόνου που μπορούν να οδηγήσουν στην αυτοκτονία. Εάν ο πόνος υποφέρεται ή όχι, μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Αυτό που κάποιος θα μπορούσε να το αντέξει, κάποιος άλλος δεν μπορεί. Το σημείο από το οποίο ο πόνος γίνεται αφόρητος εξαρτάται από τα μέσα αντιμετώπισης που έχει ο καθένας. Οι άνθρωποι διαφέρουν πολύ στην ικανότητά τους να αντιστέκονται στον πόνο. Όταν ο πόνος ξεπερνάει τις δυνατότητες αντιμετώπισης του τότε εμφανίζονται τα συναισθήματα αυτοκτονίας. Έτσι, η αυτοκτονία δεν είναι ούτε λανθασμένη ούτε σωστή, δεν είναι μια ατέλεια του χαρακτήρα, είναι ηθικά ουδέτερη. Είναι απλά η έλλειψη ισορροπίας μεταξύ του πόνου και των δυνατοτήτων αντιμετώπισης του.
Το αίσθημα της αυτοκτονίας μπορεί να ξεπεραστεί βρίσκοντας τρόπους είτε για να μειωθεί ο πόνος είτε για να αυξηθούν οι δυνατότητες αντιμετώπισης του. Υπάρχουν πολλοί ειδικοί που μπορούν να βοηθήσουν. Που δεν θα κρίνουν. Που δεν θα φιλονικήσουν. Που δεν θα στείλουν αυτόν που σκέπτεται να αυτοκτονήσει στο νοσοκομείο. Που θα τον βοηθήσουν να μην ασχοληθεί με το πρόβλημα μόνος. Με συζήτηση αλλά και με υποστήριξη κάθε είδους. Προκειμένου να απελευθερωθεί η φοβερή ποσότητα πίεσης που μπορεί να αποτελέσει ακριβώς και την πρόσθετη δύναμη που χρειάζεται ώστε να ανακτηθεί η χαμένη ισορροπία.
Και θυμηθείτε ότι κανένας Έλληνας δεν περισσεύει στις μέρες που ζούμε. Όλοι χρειάζονται για να δει η χώρα μας καλύτερες μέρες.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Στο σκαλί το τελευταίο …
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*
Οι αυτοκτονίες για τις οποίες διαβάζουμε όλο και πιο συχνά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μπορούν να αποφευχθούν αν ενδιαφερθούμε για τους γύρω μας και ενεργήσουμε έγκαιρα προς τη σωστή κατεύθυνση
Οι αυτοκτονίες μπήκαν στη καθημερινότητά μας χάρις στις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις και τα ιστολόγια. «Λόγω της κρίσης», λένε ενημερωτικά, δίνοντας λεπτομέρειες για το συμβάν, την προσωπική ζωή των θυμάτων και τα σημειώματα που άφησαν. Μερικοί επώνυμοι τις χαρακτήρισαν μάλιστα και ως «πράξεις ηρωικές, εθνικές και πατριωτικές … πράξεις συνείδησης και αποφασιστικότητας». Δυστυχώς, χωρίς να το καταλαβαίνουν, οι δημοσιογράφοι και οι επώνυμοι προβάλλοντας τις συγκεκριμένες πράξεις, συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην διόγκωση του φαινομένου. Η μη κυβερνητική οργάνωση «Κλίμακα» (www.klimaka.org.gr), που δραστηριοποιείται στην παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας, έχει μάλιστα εκπονήσει και σχετικές Οδηγίες για δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα ΜΜΕ με τίτλο «Μιλώντας για την Αυτοκτονία» στις οποίες η λεπτομερής προβολή των αυτοκτονιών αποθαρρύνεται.
Πράγματι, σύμφωνα με τις οδηγίες της Κλίμακας, «H δημοσιοποίηση μιας αυτοκτονίας δημιουργεί τον κίνδυνο να επηρεαστούν αρνητικά ευάλωτα άτομα και να οδηγηθούν σε μιμητικές συμπεριφορές. Μετά τη δημοσιοποίηση μιας αυτοκτονίας από τα ΜΜΕ, έχει αναφερθεί διεθνώς αύξηση τόσο του αριθμού των αυτοκτονιών όσο και της χρήσης της ίδιας μεθόδου με τον αυτόχειρα. Φαίνεται ότι παίζει ρόλο τόσο ο τρόπος όσο και η διάρκεια προβολής του θέματος. Στον αντίποδα, τα ΜΜΕ μπορούν να συμβάλλουν στην πρόληψη του φαινομένου, ενημερώνοντας το κοινό για τις ψυχικές παθήσεις που οδηγούν στην αυτοκτονία, για τις διαθέσιμες θεραπείες, για τις υπηρεσίες που μπορούν να απευθυνθούν κλπ.».
Η οικονομική κρίση, η ανεργία, το αίσθημα αβεβαιότητας για την επαύριον επιτείνουν όχι μόνο τις ψυχικές ασθένειες που αποτελούν το υπόβαθρο για τις αυτοκτονίες αλλά και άλλες παθήσεις, όπως οι καρδιοπάθειες, τα εγκεφαλικά επεισόδια ακόμη και τις δερματοπάθειες, παθήσεις που όλες συνδέονται με την αύξηση του άγχους. Παράλληλα, οι στατιστικές για τον αριθμό των αυτοκτονιών που σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας εμφάνισαν αύξηση κατά 40% κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011 σε σχέση με την ίδια περίοδο την προηγούμενη χρονιά, ίσως να μην δίνουν την πλήρη εικόνα του φαινομένου. Όπως αναφέρει ο ψυχολόγος Αργύριος Μπίρης, «οι θάνατοι από αυτοκτονίες δεν δηλώνονται πάντα, για διάφορους λόγους. Λόγω του στιγματισμού της πράξης της αυτοκτονίας, οι γιατροί και οι ανακριτές μπορεί να δεχθούν πιέσεις από την πλευρά της οικογένειας να καταχωρήσουν ένα θάνατο ως ατύχημα, όταν οι συνθήκες δεν είναι ξεκαθαρισμένες. Επιπλέον, πολλά αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, όπου εμπλέκεται ένα μόνο αυτοκίνητο, είναι ίσως περιπτώσεις αυτοκτονιών. Και μερικοί άνθρωποι που ασχολούνται με επικίνδυνα αθλήματα και δραστηριότητες, που υιοθετούν θανατηφόρες συνήθειες (όπως βαριά χρήση ναρκωτικών), ή που πάσχουν από φυσική ασθένεια και διακόπτουν τη θεραπεία τους, ίσως αναζητούν το θάνατο. Επομένως, ο αριθμός των πραγματικών αυτοκτονιών ετησίως, μπορεί να είναι και διπλάσιος από το επίσημο μέγεθος. Από την άλλη, ο αριθμός των ανθρώπων που αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν, αλλά απέτυχαν, υπολογίζεται ότι είναι από δύο έως οκτώ φορές μεγαλύτερος του αριθμού των αυτοκτονιών».
Μπορούμε να προλάβουμε τις αυτοκτονίες; Σίγουρα, οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά. Παρατηρώντας κατ' αρχάς τα Προειδοποιητικά Σημάδια στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που σκέφτεται να αυτοκτονήσει όπως τα υποδεικνύει η «Κλίμακα». Αλλαγή στη συμπεριφορά (απαισιοδοξία, ευερεθιστότητα, απάθεια κλπ.). Έντονη θλίψη, έντονη ανησυχία ή πανικός. Επαναλαμβανόμενη αναφορά στο θάνατο ή την αυτοκτονία. Αλλαγή στις συνήθειες διατροφής (αυξημένη όρεξη ή αντίθετα μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους). Αλλαγή στις συνήθειες ύπνου (αϋπνία ή υπνηλία). Αισθήματα ενοχής, ντροπής, αναξιότητας. Ξαφνική επιθυμία να τακτοποιηθούν προσωπικές υποθέσεις (π.χ. γράψιμο διαθήκης). Αν αντιληφθείτε κάποιο από τα σημάδια αυτά σε συγγενείς ή φίλους, μην αδρανήσετε. Ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό τηλεφωνώντας στο 1018 ή στέλνοντας μήνυμα στο help@suicide-help.gr.
«Η αυτοκτονία δεν επιλέγεται. Συμβαίνει όταν η οδύνη, η απελπισία, ο πόνος ξεπερνούν τις δυνατότητες αντιμετώπισής τους», γράφει η «Κλίμακα» σε ένα κείμενο με τίτλο «Αν σκέφτεστε να αυτοκτονήσετε διαβάστε αυτό πρώτα». Η σκέψη για αυτοκτονία δεν κάνει κάποιον άνθρωπο κακό, τρελό, αδύναμο ή με ψεγάδια. Ούτε και σημαίνει ότι θέλει πράγματι να πεθάνει. Σημαίνει απλώς ότι έχει περισσότερο πόνο από αυτόν που μπορεί να υπομείνει τη δεδομένη στιγμή. Εάν αρχίσουμε να στοιβάζουμε φορτία στους ώμους κάποιου, στο τέλος θα καταρρεύσει … ανεξάρτητα από το πόσο θέλει να παραμείνει όρθιος. Είναι απαράδεκτη η φράση «αυτό δεν είναι αρκετό για να αυτοκτονήσεις». Υπάρχουν πολλά είδη πόνου που μπορούν να οδηγήσουν στην αυτοκτονία. Εάν ο πόνος υποφέρεται ή όχι, μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Αυτό που κάποιος θα μπορούσε να το αντέξει, κάποιος άλλος δεν μπορεί. Το σημείο από το οποίο ο πόνος γίνεται αφόρητος εξαρτάται από τα μέσα αντιμετώπισης που έχει ο καθένας. Οι άνθρωποι διαφέρουν πολύ στην ικανότητά τους να αντιστέκονται στον πόνο. Όταν ο πόνος ξεπερνάει τις δυνατότητες αντιμετώπισης του τότε εμφανίζονται τα συναισθήματα αυτοκτονίας. Έτσι, η αυτοκτονία δεν είναι ούτε λανθασμένη ούτε σωστή, δεν είναι μια ατέλεια του χαρακτήρα, είναι ηθικά ουδέτερη. Είναι απλά η έλλειψη ισορροπίας μεταξύ του πόνου και των δυνατοτήτων αντιμετώπισης του.
Το αίσθημα της αυτοκτονίας μπορεί να ξεπεραστεί βρίσκοντας τρόπους είτε για να μειωθεί ο πόνος είτε για να αυξηθούν οι δυνατότητες αντιμετώπισης του. Υπάρχουν πολλοί ειδικοί που μπορούν να βοηθήσουν. Που δεν θα κρίνουν. Που δεν θα φιλονικήσουν. Που δεν θα στείλουν αυτόν που σκέπτεται να αυτοκτονήσει στο νοσοκομείο. Που θα τον βοηθήσουν να μην ασχοληθεί με το πρόβλημα μόνος. Με συζήτηση αλλά και με υποστήριξη κάθε είδους. Προκειμένου να απελευθερωθεί η φοβερή ποσότητα πίεσης που μπορεί να αποτελέσει ακριβώς και την πρόσθετη δύναμη που χρειάζεται ώστε να ανακτηθεί η χαμένη ισορροπία.
Και θυμηθείτε ότι κανένας Έλληνας δεν περισσεύει στις μέρες που ζούμε. Όλοι χρειάζονται για να δει η χώρα μας καλύτερες μέρες.
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
28 Ιουνίου 2012
Φονιάδες των λαών … εντομοκτόνα!
Το υπερβολικό ψέκασμα με επικίνδυνα, ακόμη και απαγορευμένα φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα, χωρίς τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας και χωρίς να ακολουθούνται πιστά οι οδηγίες χρήσης, επιβαρύνει ανεπανόρθωτα την υγεία
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 27 Ιουνίου 2012 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-70.
«Να είσαι πολύ προσεκτικός όταν καταναλώνεις φυλλώδη λαχανικά όπως ραδίκια, σταμναγκάθι, σέσκουλα κλπ», με συμβούλεψε ένας φίλος γεωπόνος. «Πολλοί καλλιεργητές ραντίζουν με εντομοκτόνα και με χημικά λιπάσματα τις καλλιέργειες τους ακόμη και λίγες μέρες πριν από την συγκομιδή. Μάλιστα οι ίδιοι, δεν τρώνε από τα ραντισμένα αλλά φυτεύουν ξεχωριστά τα χόρτα ή τα κηπευτικά που θα καταναλώσουν μαζί με τις οικογένειές τους». Και συνέχισε. «Άσε τι γίνεται με τις ελιές! Ακόμη και καλλιέργειες ελιάς που έχουν χαρακτηριστεί Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) υποβάλλονται σε ράντισμα ολικής κάλυψης για την αντιμετώπιση του δάκου ενώ οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλουν μόνο δολωματικούς ψεκασμούς. Πολλοί μάλιστα ραντίζουν και με τουρμπίνες που διασπείρουν το νέφος του φαρμάκου σε απόσταση μέχρι και 50 μέτρα, επιμολύνοντας έτσι και τις διπλανές καλλιέργειες. Είδαμε και πάθαμε να απαγορεύσουμε τους αεροψεκασμούς οι οποίοι, παράλληλα με την οικολογική καταστροφή που προκαλούσαν, έβλαπταν εξίσου την υγεία, και τώρα υφιστάμεθα τα ραντίσματα με τις τουρμπίνες που μας ψεκάζουν ακόμα και με φάρμακα τα οποία συνιστώνται από τον κατασκευαστή μόνο για δολωματικούς ψεκασμούς και όχι για ψεκασμούς ολικής κάλυψης».
Έμεινα άφωνος για πολύ ώρα. Αναρωτήθηκα αν τα παραπάνω δεν εξηγούν, τουλάχιστον εν μέρει, τη θεαματική αύξηση των καρκίνων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην ευρύτερη περιοχή. Μερικά γεωργικά φάρμακα έχουν αποδεδειγμένα καρκινογόνο δράση και είτε έχουν απαγορευτεί είτε πρέπει να χρησιμοποιούνται αφού έχουν ληφθεί αυστηρά μέτρα προστασίας για να προστατευθεί ο ραντιστής (φόρμα, μάσκα, γυαλιά, υποδήματα, γάντια) αλλά και το περιβάλλον (π.χ. ο υδροφόρος ορίζοντας, τα άγρια ζώα αλλά τα χρήσιμα έντομα όπως οι μέλισσες). Τα προστατευτικά ρούχα πρέπει να καθαρίζονται χωριστά από τα υπόλοιπα ρούχα της οικογένειας, προκειμένου τα φάρμακα να μην περάσουν στα παιδιά. Μάλιστα ορισμένα γεωργικά φάρμακα (παρασιτοκτόνα και μυκητοκτόνα), που χαρακτηρίζονται ως ενδοκρινικοί διαταράκτες, μιμούνται τη δράση των ορμονών και παρεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία του ορμονικού συστήματος τόσο του ανθρώπου όσο και των ζώων με καταστροφικές συνέπειες. Παράλληλα, σημαντικές μπορεί να είναι και οι βραχυπρόθεσμες εμφανείς επιπτώσεις. Για παράδειγμα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Ελληνικού Κέντρου Δηλητηριάσεων (για το 1999), το 10% των δηλητηριάσεων οφειλόταν σε γεωργικά φάρμακα και διάφορες χημικές ουσίες. Οι δηλητηριάσεις από φυτοφάρμακα αφορούσαν κυρίως οργανοφωσφορικά φυτοφάρμακα, διάφορα λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα, Παρακουάτ, Πυρεθρίνες και Καρβαμιδικά.
Οι ημιμαθείς θα βιαστούν να αντιτάξουν ότι οι καρκίνοι οφείλονται στις στρατιωτικές βάσεις και στους χημικούς αεροψεκασμούς από διερχόμενα αεροπλάνα. Εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω οι βάσεις εφαρμόζουν αυστηρά τη σχετική νομοθεσία περί υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας που προβλέπει περιοδικές μετρήσεις των διάφορων ρυπαντών και την άμεση λήψη διορθωτικών μέτρων εάν παρατηρηθούν αποκλίσεις. Όσο για τους λεγόμενους «χημικούς αεροψεκασμούς», γράψαμε και παλιότερα (ΧΝ 9/11/2011) ότι οι άσπρες γραμμές που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα στον ουρανό οφείλονται στους υδρατμούς που περιέχουν τα καυσαέριά τους. Οι εν λόγω υδρατμοί μόλις έλθουν σε επαφή με τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στο μεγάλο ύψος στο οποίο πετούν τα αεροπλάνα συμπυκνώνονται ταχύτατα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι γνωστές λευκές γραμμές που διακρίνουμε στο γαλανό φόντο του ουρανού. Πρόκειται για απλό νεράκι και όχι για επικίνδυνα χημικά με τα οποία κάποια άγνωστη οργάνωση μας ψεκάζει στο πλαίσιο μυστικών ερευνών …
Πρόσφατα, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) ανακοίνωσε ότι τα καυσαέρια από τους κινητήρες ντίζελ (π.χ. των τρακτέρ και των φορτηγών που χρησιμοποιούν οι αγρότες) προκαλούν πράγματι καρκίνο του πνεύμονα και ενδεχομένως και της ουροδόχου κύστης. Τα αποτελέσματα προκύπτουν από έρευνες σε άτομα υψηλού κινδύνου όπως μεταλλωρύχους, σιδηροδρομικούς και οδηγούς φορτηγών, αλλά και ο γενικός πληθυσμός θα πρέπει να προσπαθήσει να μειώσει την έκθεσή του στα καυσαέρια από κινητήρες ντίζελ. Βέβαια το μέγεθος του κινδύνου αντιστοιχεί στον κίνδυνο από το παθητικό κάπνισμα ή στον κίνδυνο από τον καπνό που προέρχεται από τζάκια ή από κακά συντηρημένες ξυλόσομπες. Όμως οι συνδυασμένες επιπτώσεις που έχουν στην υγεία τα φυτοφάρμακα, οι κακά ρυθμισμένοι κινητήρες ντίζελ, ο καπνός από τζάκια ή ξυλόσομπες και το κάπνισμα είναι σίγουρα θανατηφόρες!
Δυστυχώς, οι κίνδυνοι από τη κακή και αλόγιστη χρήση των φυτοφαρμάκων χωρίς να τηρούνται με ευλάβεια οι οδηγίες χρήσης και αγνοώντας πλήρως τα σχετικά Δελτία Δεδομένων Ασφάλειας είναι πολύ μεγαλύτεροι, όχι μόνο για την υγεία των αγροτών και των οικογενειών τους αλλά και των καταναλωτών και γενικότερα της εθνικής οικονομίας. Αναρωτιέστε πως θα συνεχίσει να πουλιέται στο εξωτερικό το βιολογικό ή ακόμη και το συμβατικό λάδι Κρήτης αν από κάποιες αναλύσεις σε εργαστήρια στην Γερμανία ή τη Σουηδία προκύψει ότι περιέχει φυτοφάρμακα σε ποσότητες μεγαλύτερες από τις επιτρεπόμενες; Πόσο στράφι θα πάνε οι προσπάθειες της Περιφέρειας που αγωνίζεται να προβάλλει τα κρητικά προϊόντα σε όλον τον κόσμο. Αλλά και οι προσπάθειες των ευσυνείδητων παραγωγών που θα υποστούν τις συνέπειες της δυσφήμισης εξαιτίας της αφροσύνης των ασυνειδήτων;
Οι σχετικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σαφείς όσον αφορά τις διαδικασίες ελέγχου. Αυτοί αποτελούν αρμοδιότητα των εθνικών αρχών και όχι της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Ακόμη και οι ψεκασμοί με τουρμπίνα μπορεί να επιτρέπονται π.χ. για την διασπορά λιπάσματος ή ακίνδυνων ουσιών για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων. Όμως οι ψεκασμοί με τουρμπίνα που γίνονται ακόμη και νύχτα με ακατάλληλα φάρμακα ή χωρίς να ακολουθούνται οι οδηγίες χρήσης των νόμιμα κυκλοφορούντων φαρμάκων θα έχουν μακροπρόθεσμα τα καταστροφικά αποτελέσματα που περιγράψαμε παραπάνω.
Πόσοι θέλουν να παίζουν με τη φωτιά υποθηκεύοντας την υγεία της οικογένειάς τους και των καταναλωτών και υπονομεύοντας την εθνική οικονομία;
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 27 Ιουνίου 2012 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-70.
«Να είσαι πολύ προσεκτικός όταν καταναλώνεις φυλλώδη λαχανικά όπως ραδίκια, σταμναγκάθι, σέσκουλα κλπ», με συμβούλεψε ένας φίλος γεωπόνος. «Πολλοί καλλιεργητές ραντίζουν με εντομοκτόνα και με χημικά λιπάσματα τις καλλιέργειες τους ακόμη και λίγες μέρες πριν από την συγκομιδή. Μάλιστα οι ίδιοι, δεν τρώνε από τα ραντισμένα αλλά φυτεύουν ξεχωριστά τα χόρτα ή τα κηπευτικά που θα καταναλώσουν μαζί με τις οικογένειές τους». Και συνέχισε. «Άσε τι γίνεται με τις ελιές! Ακόμη και καλλιέργειες ελιάς που έχουν χαρακτηριστεί Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) υποβάλλονται σε ράντισμα ολικής κάλυψης για την αντιμετώπιση του δάκου ενώ οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλουν μόνο δολωματικούς ψεκασμούς. Πολλοί μάλιστα ραντίζουν και με τουρμπίνες που διασπείρουν το νέφος του φαρμάκου σε απόσταση μέχρι και 50 μέτρα, επιμολύνοντας έτσι και τις διπλανές καλλιέργειες. Είδαμε και πάθαμε να απαγορεύσουμε τους αεροψεκασμούς οι οποίοι, παράλληλα με την οικολογική καταστροφή που προκαλούσαν, έβλαπταν εξίσου την υγεία, και τώρα υφιστάμεθα τα ραντίσματα με τις τουρμπίνες που μας ψεκάζουν ακόμα και με φάρμακα τα οποία συνιστώνται από τον κατασκευαστή μόνο για δολωματικούς ψεκασμούς και όχι για ψεκασμούς ολικής κάλυψης».
Έμεινα άφωνος για πολύ ώρα. Αναρωτήθηκα αν τα παραπάνω δεν εξηγούν, τουλάχιστον εν μέρει, τη θεαματική αύξηση των καρκίνων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην ευρύτερη περιοχή. Μερικά γεωργικά φάρμακα έχουν αποδεδειγμένα καρκινογόνο δράση και είτε έχουν απαγορευτεί είτε πρέπει να χρησιμοποιούνται αφού έχουν ληφθεί αυστηρά μέτρα προστασίας για να προστατευθεί ο ραντιστής (φόρμα, μάσκα, γυαλιά, υποδήματα, γάντια) αλλά και το περιβάλλον (π.χ. ο υδροφόρος ορίζοντας, τα άγρια ζώα αλλά τα χρήσιμα έντομα όπως οι μέλισσες). Τα προστατευτικά ρούχα πρέπει να καθαρίζονται χωριστά από τα υπόλοιπα ρούχα της οικογένειας, προκειμένου τα φάρμακα να μην περάσουν στα παιδιά. Μάλιστα ορισμένα γεωργικά φάρμακα (παρασιτοκτόνα και μυκητοκτόνα), που χαρακτηρίζονται ως ενδοκρινικοί διαταράκτες, μιμούνται τη δράση των ορμονών και παρεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία του ορμονικού συστήματος τόσο του ανθρώπου όσο και των ζώων με καταστροφικές συνέπειες. Παράλληλα, σημαντικές μπορεί να είναι και οι βραχυπρόθεσμες εμφανείς επιπτώσεις. Για παράδειγμα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Ελληνικού Κέντρου Δηλητηριάσεων (για το 1999), το 10% των δηλητηριάσεων οφειλόταν σε γεωργικά φάρμακα και διάφορες χημικές ουσίες. Οι δηλητηριάσεις από φυτοφάρμακα αφορούσαν κυρίως οργανοφωσφορικά φυτοφάρμακα, διάφορα λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα, Παρακουάτ, Πυρεθρίνες και Καρβαμιδικά.
Οι ημιμαθείς θα βιαστούν να αντιτάξουν ότι οι καρκίνοι οφείλονται στις στρατιωτικές βάσεις και στους χημικούς αεροψεκασμούς από διερχόμενα αεροπλάνα. Εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω οι βάσεις εφαρμόζουν αυστηρά τη σχετική νομοθεσία περί υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας που προβλέπει περιοδικές μετρήσεις των διάφορων ρυπαντών και την άμεση λήψη διορθωτικών μέτρων εάν παρατηρηθούν αποκλίσεις. Όσο για τους λεγόμενους «χημικούς αεροψεκασμούς», γράψαμε και παλιότερα (ΧΝ 9/11/2011) ότι οι άσπρες γραμμές που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα στον ουρανό οφείλονται στους υδρατμούς που περιέχουν τα καυσαέριά τους. Οι εν λόγω υδρατμοί μόλις έλθουν σε επαφή με τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στο μεγάλο ύψος στο οποίο πετούν τα αεροπλάνα συμπυκνώνονται ταχύτατα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι γνωστές λευκές γραμμές που διακρίνουμε στο γαλανό φόντο του ουρανού. Πρόκειται για απλό νεράκι και όχι για επικίνδυνα χημικά με τα οποία κάποια άγνωστη οργάνωση μας ψεκάζει στο πλαίσιο μυστικών ερευνών …
Πρόσφατα, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) ανακοίνωσε ότι τα καυσαέρια από τους κινητήρες ντίζελ (π.χ. των τρακτέρ και των φορτηγών που χρησιμοποιούν οι αγρότες) προκαλούν πράγματι καρκίνο του πνεύμονα και ενδεχομένως και της ουροδόχου κύστης. Τα αποτελέσματα προκύπτουν από έρευνες σε άτομα υψηλού κινδύνου όπως μεταλλωρύχους, σιδηροδρομικούς και οδηγούς φορτηγών, αλλά και ο γενικός πληθυσμός θα πρέπει να προσπαθήσει να μειώσει την έκθεσή του στα καυσαέρια από κινητήρες ντίζελ. Βέβαια το μέγεθος του κινδύνου αντιστοιχεί στον κίνδυνο από το παθητικό κάπνισμα ή στον κίνδυνο από τον καπνό που προέρχεται από τζάκια ή από κακά συντηρημένες ξυλόσομπες. Όμως οι συνδυασμένες επιπτώσεις που έχουν στην υγεία τα φυτοφάρμακα, οι κακά ρυθμισμένοι κινητήρες ντίζελ, ο καπνός από τζάκια ή ξυλόσομπες και το κάπνισμα είναι σίγουρα θανατηφόρες!
Δυστυχώς, οι κίνδυνοι από τη κακή και αλόγιστη χρήση των φυτοφαρμάκων χωρίς να τηρούνται με ευλάβεια οι οδηγίες χρήσης και αγνοώντας πλήρως τα σχετικά Δελτία Δεδομένων Ασφάλειας είναι πολύ μεγαλύτεροι, όχι μόνο για την υγεία των αγροτών και των οικογενειών τους αλλά και των καταναλωτών και γενικότερα της εθνικής οικονομίας. Αναρωτιέστε πως θα συνεχίσει να πουλιέται στο εξωτερικό το βιολογικό ή ακόμη και το συμβατικό λάδι Κρήτης αν από κάποιες αναλύσεις σε εργαστήρια στην Γερμανία ή τη Σουηδία προκύψει ότι περιέχει φυτοφάρμακα σε ποσότητες μεγαλύτερες από τις επιτρεπόμενες; Πόσο στράφι θα πάνε οι προσπάθειες της Περιφέρειας που αγωνίζεται να προβάλλει τα κρητικά προϊόντα σε όλον τον κόσμο. Αλλά και οι προσπάθειες των ευσυνείδητων παραγωγών που θα υποστούν τις συνέπειες της δυσφήμισης εξαιτίας της αφροσύνης των ασυνειδήτων;
Οι σχετικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σαφείς όσον αφορά τις διαδικασίες ελέγχου. Αυτοί αποτελούν αρμοδιότητα των εθνικών αρχών και όχι της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Ακόμη και οι ψεκασμοί με τουρμπίνα μπορεί να επιτρέπονται π.χ. για την διασπορά λιπάσματος ή ακίνδυνων ουσιών για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων. Όμως οι ψεκασμοί με τουρμπίνα που γίνονται ακόμη και νύχτα με ακατάλληλα φάρμακα ή χωρίς να ακολουθούνται οι οδηγίες χρήσης των νόμιμα κυκλοφορούντων φαρμάκων θα έχουν μακροπρόθεσμα τα καταστροφικά αποτελέσματα που περιγράψαμε παραπάνω.
Πόσοι θέλουν να παίζουν με τη φωτιά υποθηκεύοντας την υγεία της οικογένειάς τους και των καταναλωτών και υπονομεύοντας την εθνική οικονομία;
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
13 Ιουνίου 2012
Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε 1013 …
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 13 Ιουνίου 2012.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Η οργάνωση της προστασίας από ατυχήματα και καταστροφές είναι πρωταρχικά υπόθεση της οικογένειας, της γειτονιάς, της παρέας …
Πριν από λίγα χρόνια περπατώντας στα Χανιά είδα σε πολλές μεριές κάτι καινούργιες πινακίδες. Όταν πλησίασα και τις μελέτησα διαπίστωσα ότι υποδείκνυαν τους χώρους καταφυγής και παροχής βοήθειας για την πόλη των Χανίων σε περίπτωση σεισμού. Ήταν μια πρωτοβουλία της τότε νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Χανίων και συνδυαζόταν ασφαλώς με τα σχέδια έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από έναν καταστροφικό σεισμό. Κάθε οικοδομικό τετράγωνο αντιστοιχούσε σε κάποιον ανοικτό χώρο στον οποίο θα μπορούσαν να καταφύγουν οι κάτοικοι, αποφεύγοντας τον άσκοπο πανικό και την άναρχη διασπορά και κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο. Δυστυχώς, γρήγορα οι πινακίδες γέμισαν μουτζούρες και αυτοκόλλητες διαφημίσεις και σήμερα είναι εντελώς άχρηστες.
Πρόσφατα άκουσα ότι ο Δήμος σκέπτεται να κατασκευάσει καινούργιες έτσι ώστε σε περίπτωση σεισμού ο κόσμος να ξέρει προς τα πού να κινηθεί και πού να κατασκηνώσει ή να ζητήσει βοήθεια. Προσωπικά πιστεύω ότι και οι νέες πινακίδες θα έχουν την τύχη των προηγούμενων και όταν χτυπήσει ο σεισμός οι τηλεοράσεις θα ωρύονται για την «ανοργανωσιά του κράτους» χωρίς βέβαια να αναφέρουν τους ανεύθυνους πολίτες που θα έχουν καταστρέψει για άλλη μια φορά τις πινακίδες. Κι όμως υπάρχει οικονομικότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος για να προστατευθούν οι πολίτες όχι μόνο σε περίπτωση σεισμού αλλά και από άλλα ατυχήματα και καταστροφές. Στηρίζεται στην αυτοοργάνωση σε επίπεδο γειτονιάς και στην αξιοποίηση των πολυάριθμων εθελοντικών ομάδων που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την Κρήτη και ειδικότερα στο νομαρχιακό διαμέρισμα Χανίων.
Ας πάρουμε για παράδειγμα μια πολυκατοικία. Οι ένοικοι μπορούν να ορίσουν έναν/μία υπεύθυνο ασφαλείας, που θα αναλάβει να τους ενημερώσει για το χώρο καταφυγής και παροχής βοήθειας. Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να έχει κάποιες γνώσεις πρώτων βοηθειών ή να δραστηριοποιείται σε κάποια εθελοντική ομάδα διασωστών, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Σε μια ετήσια ή εξαμηνιαία συνάντηση των ενοίκων ο/η υπεύθυνος ασφαλείας θα ενημερώνει τον κόσμο για κάθε νέα εξέλιξη. Οι νέοι ένοικοι μπορούν να λαμβάνουν κάποια σχετική πληροφόρηση από τον διαχειριστή.
Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να οργανώσει και μια ετήσια άσκηση εκκένωσης του κτηρίου, που είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε περίπτωση πυρκαγιάς. Μπορεί επίσης να καταγράψει τους ενοίκους που έχουν κινητικά προβλήματα έτσι ώστε σε περίπτωση εκκένωσης να τους παρασχεθεί βοήθεια. Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας της πολυκατοικίας μπορεί επίσης να οργανώσει, σε συνεργασία με αντίστοιχες ομάδες εθελοντών (π.χ. του Ερυθρού Σταυρού) κάποιες επιδείξεις πρώτων βοηθειών. Η γνώση π.χ. καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ) ή αντιμετώπισης της απόφραξης των αναπνευστικών οδών μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα χρήσιμη για την αντιμετώπιση προβλημάτων της καθημερινότητας. Μπορεί να βοηθήσει τους ενοίκους να συγκροτήσουν τα οικογενειακά τους φαρμακεία πρώτων βοηθειών αλλά και τον εξοπλισμό που ίσως χρειαστούν σε περίπτωση εκκένωσης του κτηρίου. Μπορεί να επισημάνει προβλήματα στην ασφάλεια της πολυκατοικίας όπως επικίνδυνα στηθαία ή κάγκελα, πόρτες που δεν κλείνουν, ανοίγματα από τα οποία μπορούν να μπουν κλέφτες. Ένας δραστήριος υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να συμβάλλει στην προστασία των κατοίκων της πολυκατοικίας, στην εξοικονόμηση χρημάτων, στην δημιουργία ενός κλίματος συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης.
Η πολυκατοικία ή η γειτονιά που θα οργανωθούν με τον τρόπο αυτό μπορούν σε εποχές δυσκολιών να εφαρμόσουν στην πράξη και δράσεις αλληλεγγύης προς τους κατοίκους που ενδεχομένως αντιμετωπίζουν προβλήματα εξαιτίας της γενικότερης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να κινητοποιήσει τους μηχανισμούς αρωγής του Δήμου, της Εκκλησίας ή των πολυάριθμων εθελοντικών οργανώσεων για να συμπαρασταθεί σε κάποιον συγκάτοικο που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, χρημάτων, ψυχολογίας. Χωρίς να τα περιμένει όλα από το κράτος μπορεί να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που υπάρχουν σε κάθε γειτονιά προκειμένου να αλλάξει το κλίμα και να δώσει ελπίδα εκεί που όλα έχουν την τάση να φαίνονται μαύρα.
Η πολυκατοικία ή η γειτονιά μπορούν επίσης να αξιοποιήσουν τους ανοικτούς χώρους για την καλλιέργεια λαχανικών. Γράφαμε πριν από λίγο καιρό (ΧΝ 18/4/2012) για τους λαχανόκηπους της κρίσης και την πρωτοβουλία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης να παραχωρήσει 300 αγροτεμάχια των 100 τετραγωνικών μέτρων, στα οποία οι πολίτες θα μπορούν να καλλιεργήσουν, με βιολογικές μεθόδους, αγροτικά προϊόντα για οικογενειακή χρήση έναντι ενοικίου 120 ευρώ τον χρόνο. Τέτοιες καλλιέργειες μπορούν να οργανωθούν σε πολλούς ακάλυπτους πολυκατοικιών αλλά και σε πολλά οικόπεδα που σήμερα καλύπτονται από ξερόχορτα ή από σκουπίδια. Παρόμοια πρωτοβουλία πήρε πρόσφατα ο Δήμος Καλαμάτας καταγράφοντας τα αναξιοποίητα οικόπεδα με στόχο να δοθούν σε πολίτες που θα αναλάβουν να τα καλλιεργήσουν. Τα διάφορα γεωπονικά ινστιτούτα που εδρεύουν στα Χανιά μπορούν να μιμηθούν την Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και να αναλάβουν συμβουλευτικό και υποστηρικτικό ρόλο.
Ταμπέλες λοιπόν που θα κοστίσουν και σε λίγο θα αχρηστευθούν ή υπεύθυνοι αυτό-οργανωμένοι πολίτες; Ποια μέθοδος νομίζετε ότι θα εξασφαλίσει καλύτερη προστασία από ατυχήματα και καταστροφές μακροπρόθεσμα;
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε 1013 …
γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*Η οργάνωση της προστασίας από ατυχήματα και καταστροφές είναι πρωταρχικά υπόθεση της οικογένειας, της γειτονιάς, της παρέας …
Πριν από λίγα χρόνια περπατώντας στα Χανιά είδα σε πολλές μεριές κάτι καινούργιες πινακίδες. Όταν πλησίασα και τις μελέτησα διαπίστωσα ότι υποδείκνυαν τους χώρους καταφυγής και παροχής βοήθειας για την πόλη των Χανίων σε περίπτωση σεισμού. Ήταν μια πρωτοβουλία της τότε νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Χανίων και συνδυαζόταν ασφαλώς με τα σχέδια έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από έναν καταστροφικό σεισμό. Κάθε οικοδομικό τετράγωνο αντιστοιχούσε σε κάποιον ανοικτό χώρο στον οποίο θα μπορούσαν να καταφύγουν οι κάτοικοι, αποφεύγοντας τον άσκοπο πανικό και την άναρχη διασπορά και κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο. Δυστυχώς, γρήγορα οι πινακίδες γέμισαν μουτζούρες και αυτοκόλλητες διαφημίσεις και σήμερα είναι εντελώς άχρηστες.
Πρόσφατα άκουσα ότι ο Δήμος σκέπτεται να κατασκευάσει καινούργιες έτσι ώστε σε περίπτωση σεισμού ο κόσμος να ξέρει προς τα πού να κινηθεί και πού να κατασκηνώσει ή να ζητήσει βοήθεια. Προσωπικά πιστεύω ότι και οι νέες πινακίδες θα έχουν την τύχη των προηγούμενων και όταν χτυπήσει ο σεισμός οι τηλεοράσεις θα ωρύονται για την «ανοργανωσιά του κράτους» χωρίς βέβαια να αναφέρουν τους ανεύθυνους πολίτες που θα έχουν καταστρέψει για άλλη μια φορά τις πινακίδες. Κι όμως υπάρχει οικονομικότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος για να προστατευθούν οι πολίτες όχι μόνο σε περίπτωση σεισμού αλλά και από άλλα ατυχήματα και καταστροφές. Στηρίζεται στην αυτοοργάνωση σε επίπεδο γειτονιάς και στην αξιοποίηση των πολυάριθμων εθελοντικών ομάδων που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την Κρήτη και ειδικότερα στο νομαρχιακό διαμέρισμα Χανίων.
Ας πάρουμε για παράδειγμα μια πολυκατοικία. Οι ένοικοι μπορούν να ορίσουν έναν/μία υπεύθυνο ασφαλείας, που θα αναλάβει να τους ενημερώσει για το χώρο καταφυγής και παροχής βοήθειας. Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να έχει κάποιες γνώσεις πρώτων βοηθειών ή να δραστηριοποιείται σε κάποια εθελοντική ομάδα διασωστών, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Σε μια ετήσια ή εξαμηνιαία συνάντηση των ενοίκων ο/η υπεύθυνος ασφαλείας θα ενημερώνει τον κόσμο για κάθε νέα εξέλιξη. Οι νέοι ένοικοι μπορούν να λαμβάνουν κάποια σχετική πληροφόρηση από τον διαχειριστή.
Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να οργανώσει και μια ετήσια άσκηση εκκένωσης του κτηρίου, που είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε περίπτωση πυρκαγιάς. Μπορεί επίσης να καταγράψει τους ενοίκους που έχουν κινητικά προβλήματα έτσι ώστε σε περίπτωση εκκένωσης να τους παρασχεθεί βοήθεια. Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας της πολυκατοικίας μπορεί επίσης να οργανώσει, σε συνεργασία με αντίστοιχες ομάδες εθελοντών (π.χ. του Ερυθρού Σταυρού) κάποιες επιδείξεις πρώτων βοηθειών. Η γνώση π.χ. καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ) ή αντιμετώπισης της απόφραξης των αναπνευστικών οδών μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα χρήσιμη για την αντιμετώπιση προβλημάτων της καθημερινότητας. Μπορεί να βοηθήσει τους ενοίκους να συγκροτήσουν τα οικογενειακά τους φαρμακεία πρώτων βοηθειών αλλά και τον εξοπλισμό που ίσως χρειαστούν σε περίπτωση εκκένωσης του κτηρίου. Μπορεί να επισημάνει προβλήματα στην ασφάλεια της πολυκατοικίας όπως επικίνδυνα στηθαία ή κάγκελα, πόρτες που δεν κλείνουν, ανοίγματα από τα οποία μπορούν να μπουν κλέφτες. Ένας δραστήριος υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να συμβάλλει στην προστασία των κατοίκων της πολυκατοικίας, στην εξοικονόμηση χρημάτων, στην δημιουργία ενός κλίματος συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης.
Η πολυκατοικία ή η γειτονιά που θα οργανωθούν με τον τρόπο αυτό μπορούν σε εποχές δυσκολιών να εφαρμόσουν στην πράξη και δράσεις αλληλεγγύης προς τους κατοίκους που ενδεχομένως αντιμετωπίζουν προβλήματα εξαιτίας της γενικότερης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο/η υπεύθυνος ασφαλείας μπορεί να κινητοποιήσει τους μηχανισμούς αρωγής του Δήμου, της Εκκλησίας ή των πολυάριθμων εθελοντικών οργανώσεων για να συμπαρασταθεί σε κάποιον συγκάτοικο που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, χρημάτων, ψυχολογίας. Χωρίς να τα περιμένει όλα από το κράτος μπορεί να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που υπάρχουν σε κάθε γειτονιά προκειμένου να αλλάξει το κλίμα και να δώσει ελπίδα εκεί που όλα έχουν την τάση να φαίνονται μαύρα.
Η πολυκατοικία ή η γειτονιά μπορούν επίσης να αξιοποιήσουν τους ανοικτούς χώρους για την καλλιέργεια λαχανικών. Γράφαμε πριν από λίγο καιρό (ΧΝ 18/4/2012) για τους λαχανόκηπους της κρίσης και την πρωτοβουλία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης να παραχωρήσει 300 αγροτεμάχια των 100 τετραγωνικών μέτρων, στα οποία οι πολίτες θα μπορούν να καλλιεργήσουν, με βιολογικές μεθόδους, αγροτικά προϊόντα για οικογενειακή χρήση έναντι ενοικίου 120 ευρώ τον χρόνο. Τέτοιες καλλιέργειες μπορούν να οργανωθούν σε πολλούς ακάλυπτους πολυκατοικιών αλλά και σε πολλά οικόπεδα που σήμερα καλύπτονται από ξερόχορτα ή από σκουπίδια. Παρόμοια πρωτοβουλία πήρε πρόσφατα ο Δήμος Καλαμάτας καταγράφοντας τα αναξιοποίητα οικόπεδα με στόχο να δοθούν σε πολίτες που θα αναλάβουν να τα καλλιεργήσουν. Τα διάφορα γεωπονικά ινστιτούτα που εδρεύουν στα Χανιά μπορούν να μιμηθούν την Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και να αναλάβουν συμβουλευτικό και υποστηρικτικό ρόλο.
Ταμπέλες λοιπόν που θα κοστίσουν και σε λίγο θα αχρηστευθούν ή υπεύθυνοι αυτό-οργανωμένοι πολίτες; Ποια μέθοδος νομίζετε ότι θα εξασφαλίσει καλύτερη προστασία από ατυχήματα και καταστροφές μακροπρόθεσμα;
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
08 Ιουνίου 2012
Με τη ευκαιρία ενός γάμου
Στις 8 Ιουνίου 2012 η πρωτότοκη κόρη μου Αγγελική παντρεύτηκε στα Χανιά τον αγαπημένο της Byron. Δημοσιεύω εδώ αυτά που είπα με την ευκαιρία της τελετής.
Καλώς ήλθατε στην Κρήτη.
Το νησί στο οποίο μεγάλωσε ο Δίας.
Εδώ παντρεύτηκε την Ευρώπη, μια μετανάστρια από τον Λίβανο.
Η Κατερίνα κι εγώ είμαστε μετανάστες.
Οι γονείς μου ήταν μετανάστες.
Η Αγγελική και ο Byron που παντρεύονται σήμερα, είναι μετανάστες.
Οι περισσότεροι εδώ είμαστε μετανάστες.
Κι όσοι δεν είναι τώρα, κάποτε θα αποδημήσουν σε «τόπο χλοερό, σε τόπο αναψύξεως».
Χαίρομαι που η Αγγελική είναι μια τέλεια μετανάστρια.
Μιλάει τέσσερεις γλώσσες κι έχει πλήρη εργασία.
Αγόρασε σπίτι κι οργάνωσε το γάμο της χωρίς βοήθεια.
Ανεξάρτητη, δυναμική, manager. Θυλικός ορθολογιστής.
Αλλά και ευαίσθητη, υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης.
Λέαινα που στον καθρέφτη φαίνεται γατούλα.
Χαίρομαι που παντρεύεται τον Byron.
Τον χαμογελαστό, πρόθυμο Byron.
Που λέει αστεία, που τον αγαπούν στη δουλειά του.
Που έχει μια χαρούμενη οικογένεια, η οποία έγινε και δική μας.
Που αγαπά το «μωρό» του όπως κι εκείνη τον αγαπά.
Γιατί η αγάπη είναι μυστήριο χωρίς σύνορα.
Αντίθετα με το γάμο που έχει τη δική του γραφειοκρατία.
Η αγάπη λύνει προβλήματα, ο γάμος συχνά τα δημιουργεί.
Σας εύχομαι να είστε πάντα αγαπημένοι,
Ακόμη κι όταν έχετε προβλήματα.
Καλώς ήλθατε στην Κρήτη.
Το νησί στο οποίο μεγάλωσε ο Δίας.
Εδώ παντρεύτηκε την Ευρώπη, μια μετανάστρια από τον Λίβανο.
Η Κατερίνα κι εγώ είμαστε μετανάστες.
Οι γονείς μου ήταν μετανάστες.
Η Αγγελική και ο Byron που παντρεύονται σήμερα, είναι μετανάστες.
Οι περισσότεροι εδώ είμαστε μετανάστες.
Κι όσοι δεν είναι τώρα, κάποτε θα αποδημήσουν σε «τόπο χλοερό, σε τόπο αναψύξεως».
Χαίρομαι που η Αγγελική είναι μια τέλεια μετανάστρια.
Μιλάει τέσσερεις γλώσσες κι έχει πλήρη εργασία.
Αγόρασε σπίτι κι οργάνωσε το γάμο της χωρίς βοήθεια.
Ανεξάρτητη, δυναμική, manager. Θυλικός ορθολογιστής.
Αλλά και ευαίσθητη, υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης.
Λέαινα που στον καθρέφτη φαίνεται γατούλα.
Χαίρομαι που παντρεύεται τον Byron.
Τον χαμογελαστό, πρόθυμο Byron.
Που λέει αστεία, που τον αγαπούν στη δουλειά του.
Που έχει μια χαρούμενη οικογένεια, η οποία έγινε και δική μας.
Που αγαπά το «μωρό» του όπως κι εκείνη τον αγαπά.
Γιατί η αγάπη είναι μυστήριο χωρίς σύνορα.
Αντίθετα με το γάμο που έχει τη δική του γραφειοκρατία.
Η αγάπη λύνει προβλήματα, ο γάμος συχνά τα δημιουργεί.
Σας εύχομαι να είστε πάντα αγαπημένοι,
Ακόμη κι όταν έχετε προβλήματα.
06 Ιουνίου 2012
Προστασία με στίχους
Απ’ τση πλημμύρες, τση φωθιές λίγοι πάνε χαράμι, οι πιο πολλοί απ’ την καρδιά πεθαίνουν μάνι-μάνι!
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 6 Ιουνίου 2012 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-068).
Το πρώτο πράγμα που κακό μας κάνει στην υγεία
είναι μαθές το κάπνισμα και η πολυφαγία.
Οι ψεκασμοί με χημικά με προσοχή αν γίνουν
δεν προκαλούν καρκίνωμα, το θάνατο δεν δίνουν.
Αν πιεις κρασί και τσικουδιές άφησε το τιμόνι
σε κάποιον που ’χει πιεί νερό, γκαζόζα με λεμόνι.
Οι ξύπνιοι που ’χουνε μυαλό πάντα φοράνε κράνος
σκέπτονται μάνα και παιδιά τι θα τους κάνει ο χάρος,
αρτιμελείς στο σπίτι τους θέλουνε να γυρίζουν
στα όργανα τους δωρητές φροντίζουν να μη γίνουν.
Ατύχημα, επίθεση, φωτιά κι αδιαθεσία
από το 112 θα έλθει σωτηρία.
Μάθε αναζωογόνηση να κάνεις στην καρδιά
θα σώσεις το συνάνθρωπο που έπεσε βαριά.
Το εγκεφαλικό επεισόδιο κάποιος θα διακρίνει
αν χειραψία χαλαρή το θύμα ανταποδίδει,
απ’ το στραβό χαμόγελο, το τραύλισμα, τα σάλια,
κι απ’ τη θολούρα γενικώς στα λόγια και τα κάμα.
Στον Ερυθρό Σταυρό αυτά κι άλλα πολλά μαθαίνω,
το φίλο, το συνάνθρωπο πως να τον παραστέκω!
Στο σπίτι μας φροντίζουμε φωθιά να μην αρχίσει,
από τηγάνια, ηλεκτρικά που ’χομε υπερφορτίσει.
Στα κοπελάκια δείχνομε τι είναι ασφαλές,
στη στράτα, στο χωράφι μας, στο σπίτι, στις ελιές!
Ο έξυπνος δεν είναι αυτός που κάνει το γενναίο,
αλλά εκείνος που θωρεί μην τύχει το μοιραίο!
Η πρόληψη φροντίζουμε να ’ναι στην πρώτη θέση
γιατί αλλιώς στις κλινικές θα ψάχνουμε για θέση.
Το καλοκαίρι βάζουμε κρέμα και καπελάκι
και δεν αφήνουμε ποτέ στο κάρο το μωράκι.
Αν από ένα τσίμπημα δω πρήξιμο μεγάλο
τρέχω αμέσως στο γιατρό μια ένεση να βάλω.
Το φαρμακείο του σπιτιού πάντα ανανεώνω
με κρέμα για εγκαύματα, με γάζες και τσιρότο,
με λίγο αντισηπτικό, παυσίπονα, βαμβάκι,
με γάντια προστατευτικά και ένα τσιμπιδάκι.
Δεν το αφήνω στα παιδιά ούτε και υπερβάλλω
εγώ φωνάζω το γιατρό μόλις θα αμφιβάλλω.
Θα το ξαναθυμίσουμε, και θα το ξαναπούμε,
γιατί οι περισσότεροι φαίνεται λησμονούνε.
Το πρώτο και σημαντικό είναι να μην ξεχνούμε,
να κόψομε το κάπνισμα για να ευημερούμε.
Να τρώμε λίγα λιπαρά, πολύ να περπατούμε,
Πίεση, βάρος, ζάχαρο να παρακολουθούμε.
Φρούτα πολλά, λαχανικά μα λίγες τσικουδιές,
αυτά προσθέτουν στη ζωή εννιά χρόνια μαθές!
Ένα τσεκ-απ να κάνουμε την κάθε διετία,
κι απ’ τω γιατρώ τση συμβουλές θα έχουμε υγεία.
Αυτά με στίχους έγραψα και να με συμπαθάτε
π’ όλο για τ’ ατυχήματα γράφω και μελετάτε.
Η Κρήτη και οι Κρητικοί θέλω ασφαλείς να είστε
κι όλα τα ατυχήματα να τα εκμηδενίστε!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 6 Ιουνίου 2012 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα-068).
Το πρώτο πράγμα που κακό μας κάνει στην υγεία
είναι μαθές το κάπνισμα και η πολυφαγία.
Οι ψεκασμοί με χημικά με προσοχή αν γίνουν
δεν προκαλούν καρκίνωμα, το θάνατο δεν δίνουν.
Αν πιεις κρασί και τσικουδιές άφησε το τιμόνι
σε κάποιον που ’χει πιεί νερό, γκαζόζα με λεμόνι.
Οι ξύπνιοι που ’χουνε μυαλό πάντα φοράνε κράνος
σκέπτονται μάνα και παιδιά τι θα τους κάνει ο χάρος,
αρτιμελείς στο σπίτι τους θέλουνε να γυρίζουν
στα όργανα τους δωρητές φροντίζουν να μη γίνουν.
Ατύχημα, επίθεση, φωτιά κι αδιαθεσία
από το 112 θα έλθει σωτηρία.
Μάθε αναζωογόνηση να κάνεις στην καρδιά
θα σώσεις το συνάνθρωπο που έπεσε βαριά.
Το εγκεφαλικό επεισόδιο κάποιος θα διακρίνει
αν χειραψία χαλαρή το θύμα ανταποδίδει,
απ’ το στραβό χαμόγελο, το τραύλισμα, τα σάλια,
κι απ’ τη θολούρα γενικώς στα λόγια και τα κάμα.
Στον Ερυθρό Σταυρό αυτά κι άλλα πολλά μαθαίνω,
το φίλο, το συνάνθρωπο πως να τον παραστέκω!
Στο σπίτι μας φροντίζουμε φωθιά να μην αρχίσει,
από τηγάνια, ηλεκτρικά που ’χομε υπερφορτίσει.
Στα κοπελάκια δείχνομε τι είναι ασφαλές,
στη στράτα, στο χωράφι μας, στο σπίτι, στις ελιές!
Ο έξυπνος δεν είναι αυτός που κάνει το γενναίο,
αλλά εκείνος που θωρεί μην τύχει το μοιραίο!
Η πρόληψη φροντίζουμε να ’ναι στην πρώτη θέση
γιατί αλλιώς στις κλινικές θα ψάχνουμε για θέση.
Το καλοκαίρι βάζουμε κρέμα και καπελάκι
και δεν αφήνουμε ποτέ στο κάρο το μωράκι.
Αν από ένα τσίμπημα δω πρήξιμο μεγάλο
τρέχω αμέσως στο γιατρό μια ένεση να βάλω.
Το φαρμακείο του σπιτιού πάντα ανανεώνω
με κρέμα για εγκαύματα, με γάζες και τσιρότο,
με λίγο αντισηπτικό, παυσίπονα, βαμβάκι,
με γάντια προστατευτικά και ένα τσιμπιδάκι.
Δεν το αφήνω στα παιδιά ούτε και υπερβάλλω
εγώ φωνάζω το γιατρό μόλις θα αμφιβάλλω.
Θα το ξαναθυμίσουμε, και θα το ξαναπούμε,
γιατί οι περισσότεροι φαίνεται λησμονούνε.
Το πρώτο και σημαντικό είναι να μην ξεχνούμε,
να κόψομε το κάπνισμα για να ευημερούμε.
Να τρώμε λίγα λιπαρά, πολύ να περπατούμε,
Πίεση, βάρος, ζάχαρο να παρακολουθούμε.
Φρούτα πολλά, λαχανικά μα λίγες τσικουδιές,
αυτά προσθέτουν στη ζωή εννιά χρόνια μαθές!
Ένα τσεκ-απ να κάνουμε την κάθε διετία,
κι απ’ τω γιατρώ τση συμβουλές θα έχουμε υγεία.
Αυτά με στίχους έγραψα και να με συμπαθάτε
π’ όλο για τ’ ατυχήματα γράφω και μελετάτε.
Η Κρήτη και οι Κρητικοί θέλω ασφαλείς να είστε
κι όλα τα ατυχήματα να τα εκμηδενίστε!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
30 Μαΐου 2012
Καλοκαιράκι χωρίς περιττούς κινδύνους
Το καλοκαίρι με τα μπάνια, τις διακοπές αλλά και τις ιδιαίτερες απειλές του κατέφθασε. Στο χέρι μας είναι να το απολαύσουμε χωρίς να θέσουμε σε κίνδυνο τους εαυτούς μας και τους αγαπημένους μας
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 30 Μαΐου 2012.
Ήλιος! Ο βασιλιάς του καλοκαιριού! Με το μαύρισμα μας βοηθά να συνθέσουμε βιταμίνη D που είναι απαραίτητη για να αποφύγουμε τη ραχίτιδα και την κατάθλιψη. Βοηθά τα φρούτα να ωριμάσουν για να τα φάμε γλυκά και ζουμερά. Μας χαρίζει μέσω των φωτοβολταϊκών ηλεκτρικό ρεύμα. Συμβάλλει στην γενική κυκλοφορία της ατμόσφαιρας από την οποία αντλούμε την αιολική ενέργεια που κινεί ανεμόμυλους, ανεμογεννήτριες αλλά και τα ιστιοπλοϊκά και τις ιστιοσανίδες.
Όμως αν δεν προσέξουμε ο ήλιος μπορεί και να σκοτώσει! Τον αντιμετωπίζουμε με το καπέλο, την αντηλιακή κρέμα και την κατανάλωση πολλών υγρών! Προστατεύουμε ιδίως τα παιδιά που παίζοντας στο ύπαιθρο εκτίθενται τρεις φορές περισσότερο στον ήλιο. Αλλά και τους ηλικιωμένους, επειδή πάσχουν από χρόνια νοσήματα και παίρνουν φάρμακα. Ο ήλιος μπορεί να προκαλέσει ηλίαση και θερμοπληξία. Αν μετά την έκθεση στον ήλιο κάποιος νοιώθει αδυναμία, ζαλάδα, πονοκέφαλο, κράμπες, σύγχυση, τάση για εμετό, παραμιλητό, υψηλό πυρετό, ξηροδερμία ή εμφανίσει λιποθυμικές τάσεις, συμβουλευόμαστε γιατρό ή καλούμε τα επείγοντα (112 ή 166) ιδίως αν υπάρχει επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό. Προσοχή επίσης γιατί η υπερβολική έκθεση στον ήλιο σε νεαρή ηλικία συνδέεται με την εμφάνιση καρκίνου του δέρματος αργότερα, ενώ η ηλιοθεραπεία σε συνδυασμό με την κατανάλωση ορισμένων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησίες ή να καταστήσει τα φάρμακα τοξικά. Γονείς μην αφήνετε μωρά ή μικρά παιδιά στο αυτοκίνητο το καλοκαίρι. Το αυτοκίνητο συγκεντρώνει τη θερμότητα σαν θερμοκήπιο και το παιδί σας κινδυνεύει να σκάσει από θερμοπληξία και να πεθάνει αβοήθητο!
Το καλοκαίρι φέρνει μαζί του κουνούπια, σφήκες και άλλα επικίνδυνα έντομα, τα οποία μπορεί να είναι φορείς ασθενειών ή απλώς να έχουν περάσει από ακαθαρσίες και να μεταφέρουν μολύνσεις. Στα αλλεργικά άτομα ένα τσίμπημα μπορεί να αποδειχτεί θανατηφόρο. Για τα μικρά παιδιά χρησιμοποιούμε κουνουπιέρες τη νύχτα και εντομοαπωθητικά με βάση βότανα (π.χ. σιτρονέλλα) την ημέρα. Ενδέχεται μετά από τσίμπημα να διαπιστώσουμε ήπια αλλεργική αντίδραση (εξάνθημα, φαγούρα και οίδημα σε περιοχές μακριά από το σημείο του τσιμπήματος, σφίξιμο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή, βράχνιασμα της φωνής ή πρήξιμο της γλώσσας), ή, ακόμη χειρότερα, οξεία αλλεργική αντίδραση (αναφυλαξία εντός λεπτών μετά το τσίμπημα, ζαλάδα ή απότομη πτώση τη πίεσης του αίματος, λιποθυμία ή καρδιακή ανακοπή). Σε κάθε περίπτωση προσπαθούμε να επιβραδύνουμε την απορρόφηση του δηλητηρίου (με περίδεση σε σημείο πάνω από το σημείο του τσιμπήματος και κοντά στο σώμα ή με τοποθέτηση πάγου στο σημείο του τσιμπήματος) και πηγαίνουμε αμέσως σε γιατρό ή καλούμε τα επείγοντα (112 ή 166).
Η θάλασσα και οι πισίνες προσφέρουν δροσιά το καλοκαίρι αλλά είναι γεμάτες και κινδύνους. Ακόμη και οι παραλίες με Μπλε Σημαίες ή οι πισίνες με χλωριωμένο νερό μπορεί να περιέχουν μικρόβια, ιδίως ορισμένες στιγμές της ημέρας. Δεν καταπίνουμε το νερό, προσπαθούμε να μην τρίβουμε τα μάτια μας και ξεπλενόμαστε με καθαρό, γλυκό νερό μετά το μπάνιο. Ακόμη κι αν τα παιδιά ξέρουν να κολυμπούν δεν τα αφήνουμε χωρίς επιτήρηση στην πισίνα και φροντίζουμε να μην απομακρύνονται από την παραλία όταν κολυμπούν στη θάλασσα. Τα μικρά παιδιά μπορούν να πνιγούν και σε λίγα εκατοστά νερού ή σε ένα κουβά, πολύ περισσότερο στην πισίνα ή στη θάλασσα. Δεν κολυμπούμε μετά από πλούσιο γεύμα, δεν κάνουμε βουτιές σε σημεία που δεν γνωρίζουμε, περιφράζουμε την πισίνα για να μην πέσουν μέσα μικρά παιδιά που δεν ξέρουν κολύμπι. Φροντίζουμε τα παιδιά μας να μάθουν κολύμπι σε μικρή ηλικία και τα διδάσκουμε πώς να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους.
Το καλοκαίρι συνδέεται επίσης και με την αύξηση του κινδύνου πυρκαγιάς. Τα ξερόχορτα αποτελούν ιδανική εύφλεκτη ύλη και οι υψηλές θερμοκρασίες σε συνδυασμό με τους ισχυρούς ανέμους ευνοούν την γρήγορη διάδοση της φωτιάς. Οι συμβουλές για την αποφυγή της καταστροφής είναι απλές. Κατ’ αρχάς από Ιούνιο μέχρι Οκτώβριο απαγορεύεται να ανάβουμε φωτιές στο δάσος ή σε χώρους με ξερά χόρτα για οποιονδήποτε λόγο (για να κάψουμε σκουπίδια, χόρτα ή κλαδιά ακόμη και για υπαίθριες ψησταριές). Δεν πετάμε αναμμένα τσιγάρα και αποφεύγουμε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που δημιουργεί σπινθήρες).
Αν το σπίτι μας περιβάλλεται από δάσος επιβάλλεται να δημιουργήσουμε γύρω του μιαν αντιπυρική ζώνη, απομακρύνοντας αγριόχορτα, φύλλα, πευκοβελόνες, ξερόκλαδα και κάθε εύφλεκτο υλικό γύρω από το σπίτι σε απόσταση τουλάχιστον 10 μέτρων. Δεν αφήνουμε τα κλαδιά των δένδρων να ακουμπούν στους τοίχους, τη στέγη και τα μπαλκόνια (τα κλαδεύουμε έτσι ώστε να υπάρχει απόσταση τουλάχιστον 5 μέτρων από το σπίτι). Καθαρίζουμε τη σκεπή και τις υδρορροές από ξερά φύλλα και πευκοβελόνες. Απομακρύνουμε τα καυσόξυλα για το τζάκι ή την ψησταριά αλλά και τα αχρησιμοποίητα εύφλεκτα οικοδομικά υλικά και τοποθετούμε τις φιάλες υγραερίου, τις δεξαμενές πετρελαίου και άλλα εύφλεκτα χημικά (π.χ. λιπάσματα) σε μεγάλη απόσταση από το σπίτι. Όλα αυτά πρέπει να έχουν γίνει ΠΡΙΝ τις μεγάλες ζέστες, ει δυνατόν πριν να ξεραθεί η βλάστηση και ο κίνδυνος πυρκαγιάς αυξηθεί.
Σε κάθε περίπτωση σχεδιάζουμε τι θα κάνουμε σε περίπτωση κινδύνου. Μόλις αντιληφθούμε κίνδυνο ενημερώνουμε αμέσως την Πυροσβεστική (199 ή 112) αναφέροντας τον ακριβή τόπο και παρέχοντας σαφείς πληροφορίες για την πυρκαγιά. Δεν εγκαταλείπουμε το χώρο μας, εκτός εάν η διαφυγή μας είναι πλήρως εξασφαλισμένη. Η πιθανότητα επιβίωσης σε ένα οικοδόμημα κατασκευασμένο από άφλεκτα υλικά είναι μεγάλη, ενώ αντίθετα είναι μικρή μέσα σε αυτοκίνητο το οποίο περιβάλλεται από καπνούς και φλόγες. Ενημερωνόμαστε από τις ιστοσελίδες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για το πώς πρέπει να ενεργήσουμε αν πρέπει να απομονωθούμε μέσα στο σπίτι και ενδεχομένως κάνουμε και μια οικογενειακή άσκηση ετοιμότητας σαν παιχνίδι.
Καλό καλοκαίρι σε όλους!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 30 Μαΐου 2012.
Ήλιος! Ο βασιλιάς του καλοκαιριού! Με το μαύρισμα μας βοηθά να συνθέσουμε βιταμίνη D που είναι απαραίτητη για να αποφύγουμε τη ραχίτιδα και την κατάθλιψη. Βοηθά τα φρούτα να ωριμάσουν για να τα φάμε γλυκά και ζουμερά. Μας χαρίζει μέσω των φωτοβολταϊκών ηλεκτρικό ρεύμα. Συμβάλλει στην γενική κυκλοφορία της ατμόσφαιρας από την οποία αντλούμε την αιολική ενέργεια που κινεί ανεμόμυλους, ανεμογεννήτριες αλλά και τα ιστιοπλοϊκά και τις ιστιοσανίδες.
Όμως αν δεν προσέξουμε ο ήλιος μπορεί και να σκοτώσει! Τον αντιμετωπίζουμε με το καπέλο, την αντηλιακή κρέμα και την κατανάλωση πολλών υγρών! Προστατεύουμε ιδίως τα παιδιά που παίζοντας στο ύπαιθρο εκτίθενται τρεις φορές περισσότερο στον ήλιο. Αλλά και τους ηλικιωμένους, επειδή πάσχουν από χρόνια νοσήματα και παίρνουν φάρμακα. Ο ήλιος μπορεί να προκαλέσει ηλίαση και θερμοπληξία. Αν μετά την έκθεση στον ήλιο κάποιος νοιώθει αδυναμία, ζαλάδα, πονοκέφαλο, κράμπες, σύγχυση, τάση για εμετό, παραμιλητό, υψηλό πυρετό, ξηροδερμία ή εμφανίσει λιποθυμικές τάσεις, συμβουλευόμαστε γιατρό ή καλούμε τα επείγοντα (112 ή 166) ιδίως αν υπάρχει επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό. Προσοχή επίσης γιατί η υπερβολική έκθεση στον ήλιο σε νεαρή ηλικία συνδέεται με την εμφάνιση καρκίνου του δέρματος αργότερα, ενώ η ηλιοθεραπεία σε συνδυασμό με την κατανάλωση ορισμένων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησίες ή να καταστήσει τα φάρμακα τοξικά. Γονείς μην αφήνετε μωρά ή μικρά παιδιά στο αυτοκίνητο το καλοκαίρι. Το αυτοκίνητο συγκεντρώνει τη θερμότητα σαν θερμοκήπιο και το παιδί σας κινδυνεύει να σκάσει από θερμοπληξία και να πεθάνει αβοήθητο!
Το καλοκαίρι φέρνει μαζί του κουνούπια, σφήκες και άλλα επικίνδυνα έντομα, τα οποία μπορεί να είναι φορείς ασθενειών ή απλώς να έχουν περάσει από ακαθαρσίες και να μεταφέρουν μολύνσεις. Στα αλλεργικά άτομα ένα τσίμπημα μπορεί να αποδειχτεί θανατηφόρο. Για τα μικρά παιδιά χρησιμοποιούμε κουνουπιέρες τη νύχτα και εντομοαπωθητικά με βάση βότανα (π.χ. σιτρονέλλα) την ημέρα. Ενδέχεται μετά από τσίμπημα να διαπιστώσουμε ήπια αλλεργική αντίδραση (εξάνθημα, φαγούρα και οίδημα σε περιοχές μακριά από το σημείο του τσιμπήματος, σφίξιμο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή, βράχνιασμα της φωνής ή πρήξιμο της γλώσσας), ή, ακόμη χειρότερα, οξεία αλλεργική αντίδραση (αναφυλαξία εντός λεπτών μετά το τσίμπημα, ζαλάδα ή απότομη πτώση τη πίεσης του αίματος, λιποθυμία ή καρδιακή ανακοπή). Σε κάθε περίπτωση προσπαθούμε να επιβραδύνουμε την απορρόφηση του δηλητηρίου (με περίδεση σε σημείο πάνω από το σημείο του τσιμπήματος και κοντά στο σώμα ή με τοποθέτηση πάγου στο σημείο του τσιμπήματος) και πηγαίνουμε αμέσως σε γιατρό ή καλούμε τα επείγοντα (112 ή 166).
Η θάλασσα και οι πισίνες προσφέρουν δροσιά το καλοκαίρι αλλά είναι γεμάτες και κινδύνους. Ακόμη και οι παραλίες με Μπλε Σημαίες ή οι πισίνες με χλωριωμένο νερό μπορεί να περιέχουν μικρόβια, ιδίως ορισμένες στιγμές της ημέρας. Δεν καταπίνουμε το νερό, προσπαθούμε να μην τρίβουμε τα μάτια μας και ξεπλενόμαστε με καθαρό, γλυκό νερό μετά το μπάνιο. Ακόμη κι αν τα παιδιά ξέρουν να κολυμπούν δεν τα αφήνουμε χωρίς επιτήρηση στην πισίνα και φροντίζουμε να μην απομακρύνονται από την παραλία όταν κολυμπούν στη θάλασσα. Τα μικρά παιδιά μπορούν να πνιγούν και σε λίγα εκατοστά νερού ή σε ένα κουβά, πολύ περισσότερο στην πισίνα ή στη θάλασσα. Δεν κολυμπούμε μετά από πλούσιο γεύμα, δεν κάνουμε βουτιές σε σημεία που δεν γνωρίζουμε, περιφράζουμε την πισίνα για να μην πέσουν μέσα μικρά παιδιά που δεν ξέρουν κολύμπι. Φροντίζουμε τα παιδιά μας να μάθουν κολύμπι σε μικρή ηλικία και τα διδάσκουμε πώς να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους.
Το καλοκαίρι συνδέεται επίσης και με την αύξηση του κινδύνου πυρκαγιάς. Τα ξερόχορτα αποτελούν ιδανική εύφλεκτη ύλη και οι υψηλές θερμοκρασίες σε συνδυασμό με τους ισχυρούς ανέμους ευνοούν την γρήγορη διάδοση της φωτιάς. Οι συμβουλές για την αποφυγή της καταστροφής είναι απλές. Κατ’ αρχάς από Ιούνιο μέχρι Οκτώβριο απαγορεύεται να ανάβουμε φωτιές στο δάσος ή σε χώρους με ξερά χόρτα για οποιονδήποτε λόγο (για να κάψουμε σκουπίδια, χόρτα ή κλαδιά ακόμη και για υπαίθριες ψησταριές). Δεν πετάμε αναμμένα τσιγάρα και αποφεύγουμε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που δημιουργεί σπινθήρες).
Αν το σπίτι μας περιβάλλεται από δάσος επιβάλλεται να δημιουργήσουμε γύρω του μιαν αντιπυρική ζώνη, απομακρύνοντας αγριόχορτα, φύλλα, πευκοβελόνες, ξερόκλαδα και κάθε εύφλεκτο υλικό γύρω από το σπίτι σε απόσταση τουλάχιστον 10 μέτρων. Δεν αφήνουμε τα κλαδιά των δένδρων να ακουμπούν στους τοίχους, τη στέγη και τα μπαλκόνια (τα κλαδεύουμε έτσι ώστε να υπάρχει απόσταση τουλάχιστον 5 μέτρων από το σπίτι). Καθαρίζουμε τη σκεπή και τις υδρορροές από ξερά φύλλα και πευκοβελόνες. Απομακρύνουμε τα καυσόξυλα για το τζάκι ή την ψησταριά αλλά και τα αχρησιμοποίητα εύφλεκτα οικοδομικά υλικά και τοποθετούμε τις φιάλες υγραερίου, τις δεξαμενές πετρελαίου και άλλα εύφλεκτα χημικά (π.χ. λιπάσματα) σε μεγάλη απόσταση από το σπίτι. Όλα αυτά πρέπει να έχουν γίνει ΠΡΙΝ τις μεγάλες ζέστες, ει δυνατόν πριν να ξεραθεί η βλάστηση και ο κίνδυνος πυρκαγιάς αυξηθεί.
Σε κάθε περίπτωση σχεδιάζουμε τι θα κάνουμε σε περίπτωση κινδύνου. Μόλις αντιληφθούμε κίνδυνο ενημερώνουμε αμέσως την Πυροσβεστική (199 ή 112) αναφέροντας τον ακριβή τόπο και παρέχοντας σαφείς πληροφορίες για την πυρκαγιά. Δεν εγκαταλείπουμε το χώρο μας, εκτός εάν η διαφυγή μας είναι πλήρως εξασφαλισμένη. Η πιθανότητα επιβίωσης σε ένα οικοδόμημα κατασκευασμένο από άφλεκτα υλικά είναι μεγάλη, ενώ αντίθετα είναι μικρή μέσα σε αυτοκίνητο το οποίο περιβάλλεται από καπνούς και φλόγες. Ενημερωνόμαστε από τις ιστοσελίδες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για το πώς πρέπει να ενεργήσουμε αν πρέπει να απομονωθούμε μέσα στο σπίτι και ενδεχομένως κάνουμε και μια οικογενειακή άσκηση ετοιμότητας σαν παιχνίδι.
Καλό καλοκαίρι σε όλους!
* Φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com
23 Μαΐου 2012
Κινδυνεύουμε από μερικούς πολιτικούς;
Πόσο κινδυνεύουμε από αυτούς που υπόσχονται να μας σώσουν; Μπορούμε να περιορίσουμε τις δυσμενείς επιπτώσεις μιας ηγεσίας κατώτερης των προσδοκιών;
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 23 Μαΐου 2012 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα - 066.
Γράφαμε πριν τις εκλογές (ΧΝ 1/5/2012) για μερικές από τις ικανότητες που πρέπει να διαθέτουν οι ηγέτες οι οποίοι καλούνται να διαχειριστούν κράτη, κόμματα, μεγάλες ή μικρές επιχειρήσεις, διεθνείς οργανισμούς, ακόμη και οικογένειες, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και δυσκολίες. Ικανότητες και χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα προκειμένου να επηρεάσουν θετικά τις εξελίξεις, να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τις προκλήσεις και να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των συμπολιτών, των συνεργατών ή των υφισταμένων τους. Παρακολουθώντας την πρόσφατη επικαιρότητα θυμήθηκα την ημερίδα που είχε οργανώσει στις 13 Ιουνίου 2008 η τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου με τον τότε ευρωβουλευτή και νυν Περιφερειάρχη Σταύρο Αρναουτάκη με θέμα «Η προστασία του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές, μια ευκαιρία για ανάπτυξη». Εκεί λοιπόν είχε αναφερθεί ως ένας παράγοντας κινδύνου, εξίσου σοβαρός με τα τροχαία ατυχήματα που μαστίζουν τη Κρήτη, «η ίδια η διοίκηση, η οποία είναι απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις όπως οι αλλαγές χρήσης γης και η διαχείριση χώρων όπως οι βιομηχανικές περιοχές και τα γειτνιάζοντα αεροδρόμια».
Ο τραγικός ποιητής του Ε΄ π. Χ. αιώνα Αγάθωνας, μας υπενθυμίζει ότι ο άρχοντας πρέπει να θυμάται τρία πράγματα, «ότι κυβερνά ανθρώπους, ότι πρέπει να κυβερνά σύμφωνα με τους νόμους και ότι δεν θα κυβερνά για πάντα» (Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει). Πως μπορεί κάποιος να κυβερνά με βάση τους νόμους όταν δεν τους γνωρίζει; Όταν δεν έχει μελετήσει και εμπεδώσει το Σύνταγμα της Ελλάδος; Όταν δεν γνωρίζει τις στοιχειώδεις αρχές στις οποίες στηρίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση όπως αυτές περιγράφονται στις Συνθήκες; Όταν υπερασπίζεται ή αντιτάσσεται στο περίφημο Μνημόνιο που δεν έχει καν διαβάσει; Φανταστείτε πόσο επικίνδυνος είναι ο οδηγός που δεν γνωρίζει τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας αλλά επιμένει να οδηγεί ακόμη και στο αντίθετο ρεύμα. Φανταστείτε τον ηλεκτρολόγο που δεν γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ των 12 και των 220 βόλτ αλλά επιμένει να αναλάβει την ηλεκτρολογική εγκατάσταση στο σπίτι σας. Ή τον καπετάνιο που δεν γνωρίζει τους διεθνείς κανόνες ναυσιπλοΐας και επιμένει να σας πάει από τα Χανιά στον Πειραιά!
Μερικοί πολιτικοί είναι λοιπόν επικίνδυνοι. Όχι μόνο γιατί δεν γνωρίζουν τους βασικούς νόμους που αποτελούν το πλαίσιο της συντεταγμένης πολιτείας την οποία φιλοδοξούν να κυβερνήσουν, αλλά και επειδή όταν τεθούν ενώπιον της άγνοιας ή της ημιμάθειάς τους από κάποιους που έχουν εντρυφήσει επιμελώς στα σχετικά κείμενα, ισχυρίζονται είτε ότι δεν τα αναγνωρίζουν είτε ότι θα τα αλλάξουν είτε ότι θα τα επαναδιαπραγματευθούν. Φυσικά, κανένας νόμος δεν είναι χαραγμένος στην πέτρα και οι σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες στηρίζονται στην υπέρτατη αρχή της δυνατότητας να αυτοθεσμίζονται, δηλαδή να ορίζουν μόνες τους τις τύχες τους και τους βασικούς νόμους που τις διέπουν. Όμως οι βασικοί αυτοί νόμοι προβλέπουν και τις διαδικασίες τροποποίησής τους, που απαιτούν αυξημένες πλειοψηφίες έτσι ώστε οι αλλαγές να αντιστοιχούν στην ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αντίστοιχα, οι αλλαγές των βασικών κειμένων απαιτούν ομοφωνία των 27 κρατών μελών, διαδικασία που η εμπειρία έχει δείξει ότι είναι επίπονη και μακρόχρονη και απαιτεί λεπτομερή προετοιμασία, ενδελεχή γνώση και πολύπλοκη στρατηγική.
Μερικοί πολιτικοί εξακολουθούν να είναι επικίνδυνοι ακόμη κι αν γνωρίζουν και αποδέχονται τους βασικούς νόμους. Κι είναι επικίνδυνοι όταν δεν έχουν μελετήσει τις επιπτώσεις των υποσχέσεων τους σε βάθος χρόνου. Έτσι υπόσχονται πράγματα που είναι πρακτικώς ανεφάρμοστα, και στη συνέχεια μόλις αναλάβουν την εξουσία και αντιληφθούν ότι είναι αδύνατον να εφαρμόσουν αυτά που επαγγέλθηκαν κάνουν στροφή 180 μοιρών. Γιατί αντιβαίνουν στο Σύνταγμα. Γιατί δεν συνάδουν με τις Συνθήκες για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί έχουν δυσμενέστατες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ή τέλος γιατί ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εθνική συνοχή και ασφάλεια. Ένα μέτρο της επικινδυνότητας μιας πολιτικής ηγεσίας για την κοινωνία θα μπορούσε να ήταν π.χ. η αυξομείωση των χρεωκοπιών, της εγκληματικότητας και των αυτοκτονιών καθώς και των εργατικών ατυχημάτων που προκαλούνται από τις οικείες αποφάσεις.
Τέλος, μερικοί μέλλοντες ηγέτες είναι επικίνδυνοι, όπως γράφαμε και την Πρωτομαγιά, γιατί δεν έχουν τις ικανότητες που θα τους επιτρέψουν να κυβερνήσουν αποτελεσματικά. Γιατί δεν μπορούν να αντιληφθούν και να διαχειριστούν την πολυπλοκότητα της διακυβέρνησης ώστε να ενεργούν με ορίζοντα δεκαετιών. Γιατί μεταχειρίζονται την συναισθηματική τους νοημοσύνη για πρόσκαιρη δημαγωγία και όχι για να στρέψουν τους διοικούμενους προς παραγωγικές δραστηριότητες. Ή γιατί χάνουν τον αυτοέλεγχο όταν αντιληφθούν ότι διαθέτουν απεριόριστη εξουσία.
Ευτυχώς, οι σύγχρονες δημοκρατίες έχουν βρει τρόπους να ελαχιστοποιούν τις συνέπειες όλων των παραπάνω κινδύνων. Ένας τρόπος είναι ο διαχωρισμός των εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική. Όταν οι εξουσίες αυτές συγχέονται οι κίνδυνοι αυξάνουν. Όταν παραμένουν διακριτές και ανεξάρτητες τότε οι δυσμενείς επιπτώσεις περιορίζονται. Ένας άλλος τρόπος είναι η αποφυγή της εκχώρησης απόλυτης κοινοβουλευτικής εξουσίας σε ένα άτομο ή σε μια ομάδα. Η περίφημη «αυτοδυναμία» που όλοι αποζητούν είναι μακροπρόθεσμα πολύ πιο επικίνδυνη από κάποιας μορφής «συνεργασία» ή «συναίνεση» που λαμβάνει εκ των πραγμάτων υπόψη τις ανάγκες και τις προσδοκίες ευρύτερων ομάδων και αμβλύνει τις έντονες αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Όπως και στη διαχείριση καταστροφών απαιτείται η συνεργασία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος έτσι και στη διαχείριση του κράτους η ανάπτυξη παραγωγικού διαλόγου και πνεύματος ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ των κομματικών ηγεσιών, με στόχο την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που απαιτεί η διακυβέρνηση της χώρας, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα. Εμείς ως πολίτες έχουμε το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να απαιτήσουμε από τους ηγέτες μας να συνεννοηθούν!
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 23 Μαΐου 2012 στη στήλη Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα - 066.
Γράφαμε πριν τις εκλογές (ΧΝ 1/5/2012) για μερικές από τις ικανότητες που πρέπει να διαθέτουν οι ηγέτες οι οποίοι καλούνται να διαχειριστούν κράτη, κόμματα, μεγάλες ή μικρές επιχειρήσεις, διεθνείς οργανισμούς, ακόμη και οικογένειες, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και δυσκολίες. Ικανότητες και χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα προκειμένου να επηρεάσουν θετικά τις εξελίξεις, να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τις προκλήσεις και να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των συμπολιτών, των συνεργατών ή των υφισταμένων τους. Παρακολουθώντας την πρόσφατη επικαιρότητα θυμήθηκα την ημερίδα που είχε οργανώσει στις 13 Ιουνίου 2008 η τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου με τον τότε ευρωβουλευτή και νυν Περιφερειάρχη Σταύρο Αρναουτάκη με θέμα «Η προστασία του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές, μια ευκαιρία για ανάπτυξη». Εκεί λοιπόν είχε αναφερθεί ως ένας παράγοντας κινδύνου, εξίσου σοβαρός με τα τροχαία ατυχήματα που μαστίζουν τη Κρήτη, «η ίδια η διοίκηση, η οποία είναι απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις όπως οι αλλαγές χρήσης γης και η διαχείριση χώρων όπως οι βιομηχανικές περιοχές και τα γειτνιάζοντα αεροδρόμια».
Ο τραγικός ποιητής του Ε΄ π. Χ. αιώνα Αγάθωνας, μας υπενθυμίζει ότι ο άρχοντας πρέπει να θυμάται τρία πράγματα, «ότι κυβερνά ανθρώπους, ότι πρέπει να κυβερνά σύμφωνα με τους νόμους και ότι δεν θα κυβερνά για πάντα» (Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει). Πως μπορεί κάποιος να κυβερνά με βάση τους νόμους όταν δεν τους γνωρίζει; Όταν δεν έχει μελετήσει και εμπεδώσει το Σύνταγμα της Ελλάδος; Όταν δεν γνωρίζει τις στοιχειώδεις αρχές στις οποίες στηρίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση όπως αυτές περιγράφονται στις Συνθήκες; Όταν υπερασπίζεται ή αντιτάσσεται στο περίφημο Μνημόνιο που δεν έχει καν διαβάσει; Φανταστείτε πόσο επικίνδυνος είναι ο οδηγός που δεν γνωρίζει τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας αλλά επιμένει να οδηγεί ακόμη και στο αντίθετο ρεύμα. Φανταστείτε τον ηλεκτρολόγο που δεν γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ των 12 και των 220 βόλτ αλλά επιμένει να αναλάβει την ηλεκτρολογική εγκατάσταση στο σπίτι σας. Ή τον καπετάνιο που δεν γνωρίζει τους διεθνείς κανόνες ναυσιπλοΐας και επιμένει να σας πάει από τα Χανιά στον Πειραιά!
Μερικοί πολιτικοί είναι λοιπόν επικίνδυνοι. Όχι μόνο γιατί δεν γνωρίζουν τους βασικούς νόμους που αποτελούν το πλαίσιο της συντεταγμένης πολιτείας την οποία φιλοδοξούν να κυβερνήσουν, αλλά και επειδή όταν τεθούν ενώπιον της άγνοιας ή της ημιμάθειάς τους από κάποιους που έχουν εντρυφήσει επιμελώς στα σχετικά κείμενα, ισχυρίζονται είτε ότι δεν τα αναγνωρίζουν είτε ότι θα τα αλλάξουν είτε ότι θα τα επαναδιαπραγματευθούν. Φυσικά, κανένας νόμος δεν είναι χαραγμένος στην πέτρα και οι σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες στηρίζονται στην υπέρτατη αρχή της δυνατότητας να αυτοθεσμίζονται, δηλαδή να ορίζουν μόνες τους τις τύχες τους και τους βασικούς νόμους που τις διέπουν. Όμως οι βασικοί αυτοί νόμοι προβλέπουν και τις διαδικασίες τροποποίησής τους, που απαιτούν αυξημένες πλειοψηφίες έτσι ώστε οι αλλαγές να αντιστοιχούν στην ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αντίστοιχα, οι αλλαγές των βασικών κειμένων απαιτούν ομοφωνία των 27 κρατών μελών, διαδικασία που η εμπειρία έχει δείξει ότι είναι επίπονη και μακρόχρονη και απαιτεί λεπτομερή προετοιμασία, ενδελεχή γνώση και πολύπλοκη στρατηγική.
Μερικοί πολιτικοί εξακολουθούν να είναι επικίνδυνοι ακόμη κι αν γνωρίζουν και αποδέχονται τους βασικούς νόμους. Κι είναι επικίνδυνοι όταν δεν έχουν μελετήσει τις επιπτώσεις των υποσχέσεων τους σε βάθος χρόνου. Έτσι υπόσχονται πράγματα που είναι πρακτικώς ανεφάρμοστα, και στη συνέχεια μόλις αναλάβουν την εξουσία και αντιληφθούν ότι είναι αδύνατον να εφαρμόσουν αυτά που επαγγέλθηκαν κάνουν στροφή 180 μοιρών. Γιατί αντιβαίνουν στο Σύνταγμα. Γιατί δεν συνάδουν με τις Συνθήκες για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί έχουν δυσμενέστατες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ή τέλος γιατί ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εθνική συνοχή και ασφάλεια. Ένα μέτρο της επικινδυνότητας μιας πολιτικής ηγεσίας για την κοινωνία θα μπορούσε να ήταν π.χ. η αυξομείωση των χρεωκοπιών, της εγκληματικότητας και των αυτοκτονιών καθώς και των εργατικών ατυχημάτων που προκαλούνται από τις οικείες αποφάσεις.
Τέλος, μερικοί μέλλοντες ηγέτες είναι επικίνδυνοι, όπως γράφαμε και την Πρωτομαγιά, γιατί δεν έχουν τις ικανότητες που θα τους επιτρέψουν να κυβερνήσουν αποτελεσματικά. Γιατί δεν μπορούν να αντιληφθούν και να διαχειριστούν την πολυπλοκότητα της διακυβέρνησης ώστε να ενεργούν με ορίζοντα δεκαετιών. Γιατί μεταχειρίζονται την συναισθηματική τους νοημοσύνη για πρόσκαιρη δημαγωγία και όχι για να στρέψουν τους διοικούμενους προς παραγωγικές δραστηριότητες. Ή γιατί χάνουν τον αυτοέλεγχο όταν αντιληφθούν ότι διαθέτουν απεριόριστη εξουσία.
Ευτυχώς, οι σύγχρονες δημοκρατίες έχουν βρει τρόπους να ελαχιστοποιούν τις συνέπειες όλων των παραπάνω κινδύνων. Ένας τρόπος είναι ο διαχωρισμός των εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική. Όταν οι εξουσίες αυτές συγχέονται οι κίνδυνοι αυξάνουν. Όταν παραμένουν διακριτές και ανεξάρτητες τότε οι δυσμενείς επιπτώσεις περιορίζονται. Ένας άλλος τρόπος είναι η αποφυγή της εκχώρησης απόλυτης κοινοβουλευτικής εξουσίας σε ένα άτομο ή σε μια ομάδα. Η περίφημη «αυτοδυναμία» που όλοι αποζητούν είναι μακροπρόθεσμα πολύ πιο επικίνδυνη από κάποιας μορφής «συνεργασία» ή «συναίνεση» που λαμβάνει εκ των πραγμάτων υπόψη τις ανάγκες και τις προσδοκίες ευρύτερων ομάδων και αμβλύνει τις έντονες αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Όπως και στη διαχείριση καταστροφών απαιτείται η συνεργασία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος έτσι και στη διαχείριση του κράτους η ανάπτυξη παραγωγικού διαλόγου και πνεύματος ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ των κομματικών ηγεσιών, με στόχο την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που απαιτεί η διακυβέρνηση της χώρας, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα. Εμείς ως πολίτες έχουμε το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να απαιτήσουμε από τους ηγέτες μας να συνεννοηθούν!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
